.

ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသလဲ

2011-12-08T14:37:00.000-08:00

"ဆရာေတာ္ဘုရား၊ ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ဘာကိုေခၚပါသလဲဘုရား၊
ဘာသာျခားတစ္ဦးဦးက ေမးလာလွ်င္ မည္သို႔ ေျဖရမွာပါလဲဘုရား တုိတိုရွင္းရွင္းနဲ႔ နားလည္ေအာင္ ျပန္ေျပာျပႏိုင္ေအာင္ ေျဖဆိုေတာ္မူပါဘုရား၊
ဆရာေတာ္ဘုရားကို ဆရာလုပ္တာ မဟုတ္ပါဘုရား၊
အခ်ဳိ႔က ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ -
(၁) ကံ၊ ကံရဲ႔ အက်ဳိးကို ယံုၾကည္ရမယ္၊
(၂) အတိတ္ဘဝ ရိွတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရမယ္၊
(၃) ဘဝရဲ႔ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ နိဗၺာန္ ရိွတယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ရမယ္ - လုိ႔ အမိန္႔ရိွပါတယ္။"

"အခ်ဳိ႔က 'ဗုဒၶဘာသာ' ဆိုတာ ဗုဒၶဆိုတာ ဘုရား၊ ဘာသာဆိုတာ အယူဝါဒ၊ ဘုရားရဲ႔ အယူဝါဒလုိ႔ ေျဖဆိုၾကပါတယ္ဘုရား။"

"အခ်ဳိ႔ကလည္း သာသနာဆိုတာ အဆံုးအမ၊ ဘုရားရဲ႔ အဆံုးအမ၊ သာသနာကို ဗုဒၶဘာသာေခၚေၾကာင္း ေျပာၾကပါတယ္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္က ဗုဒၶဘာသာ သာသနာကို အေသးစိတ္ ေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္ေနပါတယ္ဘုရား။ ဆရာေတာ္ဘုရား ေျဖၾကားေပးပါဘုရား"

"အံမေလး၊ အေမးသာေျပာရတယ္၊ အေျဖေတြကလည္း စံုလုိ႔ပါလား၊ ဘုန္းႀကီးက ဘယ္လုိေျဖရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူး"

"ဆရာေတာ္က တပည့္ေတာ္နားလည္ေအာင္ ေျဖပါဘုရား၊ အဲဒီအေျဖေတြကို စိတ္တုိင္းမက်လုိ႔ ဆရာေတာ္ဘုရားကို ထပ္မံေမးေလွ်ာက္ျခင္းပါဘုရား"

"အင္း ... ဘုန္းႀကီးေျဖမွ ပို႐ႈပ္ကုန္ရင္ ခက္မယ္။"

"ဆရာေတာ္ဘုရား ေျဖရင္ ရွင္းမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္၊ ေျဖေပးပါဘုရား။"

"အင္း ... ေျဖရမယ္ဆိုရင္ ဘုန္းႀကီးက ဗုဒၶဘာသာလုိ႔ ေခၚတာကို လံုးဝမႀကိဳက္ပါ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔ ေခၚမွ ႀကိဳက္ပါတယ္၊ (သို႔) ဗုဒၶဝါဒလုိ႔ ေခၚမွ ၾကိဳက္ပါတယ္"

"ဘာျဖစ္လုိ႔ပါလဲ ဘုရား"

"ဘုန္းႀကီးတို႔ ပိဋကတ္ေတာ္မွာ ဗုဒၶဘာသာလုိ႔ တြဲေခၚတဲ့စကားလုံး တစ္လံုးမွ မရိွပါ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔ တြဲေခၚတဲ့ စကားလံုးေတြေတာ့ အမ်ားႀကီး ရိွတယ္။ 'ဗုဒၶသာသန'ကို ျမန္မာလုိျပန္ရင္ 'ဗုဒၶရဲ႔ အဆံုးအမ' လုိ႔ ျပန္တာေကာင္းပါတယ္။ ဘုရားရဲ႔ အဆံုးအမလုိ႔ ျပန္ရင္ အျခားဘုရားေတြနဲ႔ ေရာေႏွာသြားမွာ စိုးလုိ႔ပါ၊ အဲဒီ ဗုဒၶက ဘယ္လုိသာသန အဆံုးအမေတြ ေပးခဲ့လဲေမးရင္ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေျပာျပပါလား ေမးရင္ ဒီပါဠိဟာ အခ်ဳပ္ပါပဲ။

သဗၺပါပႆ အကရဏံ၊
ကုသလႆ ဥပသမၸဒါ။
သစိတၱ ပရိေယာဒပနံ၊
ဧတံ ဗုဒၶါန သာသနံ။ ... တဲ့"

"အဲဒီမွာ ဗုဒၶါန သာသနံ-ဆုိတာ ဗုဒၶသာသနာ-ဆုိတာပါပဲ၊ အဲဒီပါဠိကို ျမန္မာမျပန္ဘဲ ရွစ္လံုးဘြဲ႔နဲ႔ ျပန္ၾကည့္ရေအာင္ပါ။"

အကုသိုလ္စု၊ မျပဳေရွာင္ခြာ၊
ကုသုိလ္အမ်ား၊ ႀကိဳးစားစံုစြာ၊
မိမိစိတ္ရင္း၊ ပြတ္ဝင္းျဖဴငွာ၊
ဤသံုးပါး၊ ဘုရားသာသနာ။ ... တဲ့"

"ဘုရားသာသနာဆုိတာ ဗုဒၶသာသနာ၊ ဗုဒၶအဆံုးအမကို ေခၚတယ္၊ ဗုဒၶတုိင္းရဲ႔ အဆံုးအမကို ေခၚပါတယ္။ အဲဒီအဆံုးအမကို ျမန္မာစကားေျပနဲ႔ ေျပာရရင္ -
(၁) အကုသုိလ္မွန္သမွ် ဘာမွ မလုပ္နဲ႔၊
(၂) ကုသိုလ္ကို စံုေအာင္လုပ္၊
(၃) မိမိစိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ထား။... တဲ့ "

"အဲဒီအဆံုးအမ သံုးမ်ဳိးကို အက်ယ္ခ်ဲ႔ရင္ နိကာယ္ငါးရပ္ ပိဋကတ္သံုးပံု ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒီအဆံုးအမ တစ္နည္းေျပာရရင္ 'ဓမၼဝိနယ'လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္၊ ဓမၼဝိနယနဲ႔ သာသနသည္ သေဘာခ်င္းတူပါတယ္။ သာသနကို တရားကိုယ္အခ်ဳပ္ေကာက္ရင္- မဂ္ေလးတန္၊ ဖုိလ္ေလးတန္၊ နိဗၺာန္ပရိယတ္ကို ေကာက္ရသလုိ ဓမၼဝိနယ-အရလည္း အဲဒီတရားေတြပဲ ေကာက္ရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးက ဗုဒၶသာသနာ၊ ဗုဒၶဝါဒလုိ႔ ေခၚတာပဲ ႀကိဳက္ပါတယ္။"

"မွန္ပါဘုရား၊ ဆက္ရွင္းပါဦး ဘုရား"

သူတို႔ နားလည္သလုိ သူတို႔ ဘာသာမ်ားနဲ႔ တန္းတူထားၿပီး သူတို႔အေခၚအတိုင္း ေခၚေဝၚရာမွ 'ဗုဒၶဘာသာ' ဆိုတဲ့ အေခၚ ျဖစ္လာတာပါ၊ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဂ်ပ္ဆင္အဘိဓာန္မွ ဘာသာျပန္ဆုိခ်က္ကို နားေယာင္ၿပီး ေခၚရာမွ ဗုဒၶဘာသာဆုိတဲ့ အသံုးအႏႈန္း ေပၚေပါက္လာပါတယ္။"

"ဘာသာဆုိတာ တစ္ဆူတည္းေသာ ဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာကို ဘာသာလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ ဗုဒၶသာသနာက ဒီလုိ မဟုတ္ပါ၊ ဂဂၤါဝါဠဳ သဲစုမက ပြင့္ေတာ္မူတဲ့ ဘုရားအမ်ားကို ယံုၾကည္တဲ့ ဝါဒပါ။ တစ္ဆူတည္းေသာဘုရားကို ကိုးကြယ္တဲ့ Religion ဘာသာမဟုတ္ျခင္းေၾကာင့္ ဗုဒၶဝါဒကို ဗုဒၶဘာသာ-လုိ႔ မေခၚသင့္ပါ။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာလုိ႔သာ ေခၚသင့္ပါတယ္။"

"ေအး ... ဘာသာေရးဆိုတာ ထာဝရဘုရားသခင္နဲ႔ ျပန္လည္ပူးေပါင္းရန္ မွန္ကန္တဲ့နည္းလမ္းကို ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာ ဝါဒဟာ ထာဝရ ဘုရားသခင္နဲ႔ ျပန္လည္ပူးေပါင္းရန္ မွန္ကန္တဲ့ နည္းလမ္း ဟုတ္ရဲ႔လား"

"မဟုတ္ပါဘုရား"

"ေအး ... ဘာသာေရးဆိုတာ ႐ိုေသကိုင္း႐ႈိင္းမႈ (သို႔) ထာဝရ ဘုရားသခင္အား ဂုဏ္ျပဳခ်ီးက်ဳးမႈကို ေခၚပါတယ္၊ ဗုဒၶဝါဒသည္ အဲဒီလုိ မဟုတ္ပါ၊ ၿပီးေတာ့ ဘာသာေရးဆိုတာ ထာဝရဘုရား၊ အတၱဝိညာဏ္၊ ေကာင္းကင္ဘံု ဆုေတာင္းပတၳနာတို႔နဲ႔ မ်ားစြာဆက္စပ္ေနတဲ့ ယံုၾကည္မႈ တစ္ရပ္ကို ေခၚပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒက ထာဝရဘုရား၊ အတၱဝိညာဏ္၊ ေကာင္းကင္ဘံု ဆုေတာင္းမႈကို လက္မခံလုိ႔ ဗုဒၶဘာသာ-လုိ႔ မေခၚသင့္ပါေနာ္"

"မွန္ပါဘုရား"

"ေအး ... ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ဗုဒၶကို ကုိးကြယ္တာက ဗုဒၶရဲ႔ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္တာပါ၊ ဘုရားရွင္ကို ကယ္တင္ရွင္အေနမ်ဳိးနဲ႔ ယံုၾကည္တာ မဟုတ္ပါ၊ ကိုးကြယ္တာ မဟုတ္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ ဗုဒၶက ဆရာစား၊ ဗုဒၶက လက္ဆုပ္၊ လက္ကိုင္ လွ်ဳိ႔ဝွက္ထားတဲ့ 'အာစရိယမု႒ိ' မရိွပါ၊ ဗုဒၶက်င့္သလုိ က်င့္က ဗုဒၶျဖစ္ႏုိင္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ ထားခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာက ဆုေတာင္းသက္သက္ ဝါဒမဟုတ္ပါ၊ ဆုေတာင္းဘာသာ မဟုတ္ပါ။ ဆုေတာင္းသက္သက္ဆုိရင္ ဘာသာေရးလုိ႔ ေခၚရပါတယ္။ ဒါျဖင့္ ဗုဒၶဝါဒ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဆုေတာင္းမႈ မရိွဘူးလား-ဆိုေတာ့ ရိွပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒရဲ႔ ဆုေတာင္းမႈက ကိုယ္ျပဳထားတဲ့ ကုသုိလ္ကံရဲ႔ အက်ဳိးကို ေတာင္းယူတာပါ၊ ဘာမွမလုပ္ဘဲနဲ႔ ေတာင္းတာမဟုတ္ပါ၊ ယခုအခါမွာ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာဟာ ဘာသာေရးဆန္ေနၿပီေနာ္၊ သတိထားပါ။"

"မွန္ပါဘုရား"

"ဗုဒၶဝါဒဟာ ပစၥဳပၸန္ကံ ပစၥဳပၸန္ အေၾကာင္းအက်ဳိးတရားေတြကို ဦးစားေပးတဲ့ ဝါဒပါ။ ဗုဒၶဟာ ကိုယ္တုိင္ဓမၼကို ရွာေဖြၿပီး ကိုယ္တိုင္ ဗုဒၶျဖစ္မွ ဗုဒၶအျဖစ္ ေရာက္ပံု လမ္းစဥ္ က်င့္စဥ္ေတြပဲ ေဟာခဲ့ပါတယ္၊ ဆုေတာင္းဖုိ႔ မေဟာခဲ့ပါ။ အဲဒီအဆံုးအမ လမ္းစဥ္ေတြ မိမိတုိ႔ ကိုယ္ကို မိမိတို႔ အားကိုးၿပီး အဆင့္ဆင့္ေသာ ဝီရိယနဲ႔ အားထုတ္က်င့္ႀကံဖုိ႔သာ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာမွာ ေမ့ေလ်ာ့ ေပါ့တန္ေနလုိ႔ မရပါ၊ သတိတရား လက္ကိုင္ထားၿပီး ႀကိဳးစား အားထုတ္ယူမွ ကိုယ္လုိရာ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာက ကိုယ္အက်ဳိးကိုယ္စံ၊ ကိုယ့္အျပစ္ ကိုယ္ခံပါ၊ ဗုဒၶက အက်ဳိးကိုလည္း မေပးပါ၊ အျပစ္ကိုလည္း မေပးပါ၊ ဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶကို မေၾကာက္ရပါ။ ၿပီးေတာ့ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶကို နည္းေပးလမ္းညႊန္အျဖစ္နဲ႔ အားထားယံုၾကည္တဲ့ သေဘာမ်ဳိးပါ၊ မိမိကုိယ္ကို လံုးဝပံုအပ္ၿပီး အားကိုးတဲ့ သေဘာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးေနာ္"

"မွန္ပါဘုရား"
http://www.blogger.com/img/blank.gif
"ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶအတြက္ ဘာမွလုပ္ေပးစရာ မလုိပါ၊ ဘာသာေရးမွာ ဘာသာဘုရားအတြက္ လုပ္ေပးရပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာမွာ ဗုဒၶက လမ္းညႊန္တဲ့ ကိစၥပါ၊ ဗုဒၶသာသနာဝင္ေတြက လုိက္နာက်င့္ႀကံရသူေတြပါ။ ဗုဒၶဝါဒ၊ ဗုဒၶသာသနာမွာ ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္က်င့္တာသည္ပင္လွ်င္ ဗုဒၶကို အျမတ္ဆံုး ပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ ပူေဇာ္တယ္လုိ႔ ေခၚပါတယ္။"

"ဗုဒၶဝါဒက အတၱဟိတ = ကိုယ္က်ဳိးက်င့္သက္သက္နဲ႔ ပရဟိတ = သူတစ္ပါးအက်ဳိးသက္သက္က်င့္တဲ႔ဝါဒႏွစ္ခုရဲ႔ အလယ္က သြားတဲ့ အလယ္အလတ္ လမ္းစဥ္ဝါဒပါ၊ သာသနာပါ၊ ဘာသာမဟုတ္ပါ။ ကဲ ဒီေလာက္ဆိုရင္ ရွင္းၿပီးလား။"

"ရွင္းပါၿပီ ဘုရား"

အားလံုးသႏၲာန္၊ အျမင္မွန္၊ လ်င္ျမန္ရေစေသာ္ ...

(ဓမၼဒူတ အရွင္ပညာေဇာတ)
[၁၉၉၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လထုတ္၊ ျမတ္ဆုမြန္ မဂၢဇင္း၊စာ-၃၀)

ဤပုိစ္ကုိဒီဆုိက္မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။

ဆင္ၿခင္ဖြယ္ရာ စကားအလကၤာ

2011-10-09T17:23:00.000-07:00

ဒီကေန႔ေခတ္ၾကီးမွာ အားလုံးကုိ ၿခဳံၾကည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္ ေမတၱာတရား ေၿခာက္ခန္းလာတာကိုေတြ႔ရမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိ ေမတၱာတရားေတြ ေလ်ာ့ပါးလာသည့္အတြက္
ေၾကာင့္ ေမတၱာဓာတ္ေတြနည္းလာသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ကမၻာၾကီးပူေႏြးလာရတာကလည္း ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္ႏုိင္ေၿခ ပိုမ်ားတယ္. အုိဇုန္းလႊာၾကီးေပါက္လုိ႔ ဆုိတာေတြက ၿပင္ပကိုၾကည့္ၿပီး ေၿပာတာ
ၿဖစ္တယ္။ တကယ္ေတာ့ သတၱ၀ါေတြရဲ႔ ႏွလုံးသားမွာ ေမတၱာအၿငိမ္းဓာတ္ေတြ ခန္းေၿခာက္လာလုိ႔
သတၱ၀ါေတြရဲ ႔ ခႏၶာကထြက္တဲ့ ပူေလာင္တဲ့စိတ္က ထုတ္လုပ္ လုိက္တဲ့အရာေတြဟာ အပူေတြခ်ည္းပဲံ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔လုိ႔ လူေတြရဲ႔ စိတ္အစဥ္ၿငိမ္းခ်မ္းေစဖုိ႔ ေမတၱာႏွလုံးကို အစဥ္သုံးၾကရမွာ ၿဖစ္တယ္။
( ကကစူပမသုတ္ ) မွာ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က ဒီအဓိပၸာယ္ကုိပဲ ထင္ထင္ရွားရွားေဟာထားတာ ေတြ႔ရတယ္။ ေလာကမွာ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေၿပာဆုိဆက္ဆံၾကတဲ့ ေနရာမွာ အမ်ားအားၿဖင့္ ၀စီကံနဲ႔ ေၿပာဆုိဆက္ဆံ ၾကရတာ မ်ားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ဦးကာလမွာ အားလုံးပဲ ၀စီကံနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘယ္လုိေၿပာဆုိဆက္ဆံၾကရမွာလဲ ဆုိတာကုိ ၿမတ္စြာဘုရားက ညႊန္ၿပတဲ့အတုိင္း မိမိကုိယ္တုိင္က က်င့္သုံးဖုိ႔အေရးၾကီးတယ္။
တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ေၿပာဆုိဆက္ဆံ ၾကရာမွာ တစ္ခါတစ္ရံ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေမတၱာသက္ေရာက္မႈရွိသလုိ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ေမတၱာခမ္းေၿခာက္မႈလည္းရွိႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဗုဒၶၿမတ္စြာက တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေၿပာဆုိဆက္ဆံၾကရာမွာ ဘယ္လုိအခ်က္ေတြေပၚမွာ အေၿခခံထားရမလဲဆုိတာကုိ ဒီသုတၱန္မွာ ရွင္းလင္းေဟာၾကားေပးထားတာၿဖစ္တယ္။
အေၿပာအဆုိနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့ ဒီကေန႔ ဘယ္လုိေၿပာရမယ္ဆုိတာကုိ သႏိၷဌာန္ခ်ထားရမယ္။
စကားေၿပာတဲ့ေနရာမွာ ဘယ္အခ်ိန္အခါမွာ ေၿပာရမလဲ? ဆုိတာရွိတယ္. ေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္ မေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္ဆုိတာရွိတယ္။
ဆုိပါစုိ႔ မိဘနဲ႔သားသမီးေတာင္မွ မေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္ေၿပာလုိက္ရင္ ၿပႆနာတတ္ႏုိင္တယ္။ မခံႏုိင္ၿဖစ္တက္တယ္။ ဥပမာ- လူၾကားသူၾကားထဲ မေၿပာသင့္တာေၿပာမိလုိ႔ အေႏွာက္အယွက္ၿဖစ္ၾကရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စကားေၿပာတဲ့အခါမွာ ေၿပာသင့္သလား ?၊ ေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္လား ? ဆုိတာစဥ္းစားဆင္ၿခင္ၾကရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘုန္းၾကီးတုိ႔ အေနနဲ႔ ဒီကေန႔ကစၿပီးေတာ့ စကားေၿပာေတာ့မယ္ ဆုိရင္ ေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္မွသာေၿပာမယ္။ မေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္ဆုိရင္ မေၿပာဘူး။ ဒီလုိ စိတ္ဆုံးၿဖတ္ႏုိင္ရမယ္။
ဗုဒၶၿမတ္စြာရဲ ႔ စကားနဲ႔ေၿပာမယ္ဆုိရင္ “ကာေလန ၀ကၡာမိ ေနာ အကာေလန”၊ ေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္ကာမွသာလွ်င္ ေၿပာမယ္။ “အကာေလန” အခ်ိန္မတန္တဲ့အခါမွာ “ေနာ ၀ကၡာမိိ”
ငါမေၿပာဘူး တဲ့၊ ဒါလည္းလုိက္နာသင့္တဲ့ အခ်က္တစ္ခုပါပဲ။
ေနာက္တစ္ခုက ဘာေၿပာလဲဆုိရင္ ဆုိရင္ “ဘူေတန ၀ကၡာမိ ေနာ အဘူေတန” လူေတြက ဟုတ္တာလည္းေၿပာတာပဲ။ မဟုတ္တာလည္း ေၿပာတာပဲဲ။ ဟုတ္တာ မဟုတ္တာ အကုန္လုံးကုိေၿပာေနၾကတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔လုိ႔ “ ဘူေတန ၀ကၡာမိ” ဟုတ္မွန္တာကုိသာလွ်င္ ေၿပာမယ္။ “ေနာ အဘူေတန” မဟုတ္မမွန္တာကုိ ငါမေၿပာပါဘူးလုိ႔ ေဟာထားတယ္။ ဒါက ဒုတိယသႏၷိဌာန္ ခ်ထားၿပီးေတာ့ လုိက္နာက်င့္သုံးရမယ္။
ေနာက္တစ္္ခုက ေလာကလူေတြက စကားေၿပာတာကုိ သိပ္ၿပီးေတာ့ မေရႊးခ်ယ္ဘူး။ “သေဏွန ၀ကၡာမိ၊ ေနာ ဖရုေသန” ။ သေဏွန ၀ကၡာမိ- ႏႈးညံ့သိမ္ေမြ႔စြာ ေၿပာမယ္။ ေနာ ဖရုေသန- ၾကမ္းၾကမ္း
တမ္းတမ္း မေၿပာပါဘူးတဲ့။

ေလာကလူေတြဟာ စိတ္ၾကည္လင္ ေနတဲ့အခါမွာ ခ်ိဳသာတဲ့စကား၊ ႏႈးညံ့သိမ္ေမြ႔တဲ့ စကားကုိေၿပာတယ္။ စိတ္ဆုိးေဒါသၿဖစ္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ၾကမ္းတမ္းရုိင္းၿပတဲ့ စကားေတြကုိ ဆုိလာၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ၿမတ္စြာဘုရားက ငါစကားေၿပာတဲ့ အခါမွာ ႏႈးညံ့သိမ္ေမြ႔စြာ ေၿပာမယ္။
ၾကမ္းတမ္းၿပီး ရုိင္းစုိင္း တဲ့စကားမေၿပာ ပါဘူးလုိ႔ စိတ္ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်ထားရမယ္တဲ့။ ဒါက တတိယတစ္ခုေနာ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က “အထၳသံဟိေတန ၀ကၡာမိ၊ ေနာ အနထၳသံဟိေတန” တဲ့။
အထၳသံဟိေတန ၀ကၡာမိ၊- အက်ိဳးရွိတဲ့စကားကုိသာ ေၿပာမယ္တဲ့။ ေနာ အနထၳသံဟိေတန- အက်ိဳးမဲ့တဲ့စကား ကိမေၿပာဆုိဘူးတဲ့။
ေလာကမွာ လူေတြက စကားေၿပာတဲ့အခါ အက်ိဳးရွိတာေတြကုိခ်ည္း ေၿပာတာမဟုတ္ဘူး။ အက်ိဳးမရွိတဲ့ စကားေတြကုိလည္း ေၿပာၾကတယ္။ အက်ိဳးအေၾကာင္း ဆီေလ်ာက္မႈရွိတာကိုခ်ည္း ေၿပာတာ မဟုတ္ဘူး။ အက်ိဳးအေၾကာင္း မဆီေလွ်ာ္တာကုိလည္း ေၿပာၾကတယ္။ မဆီမဆုိင္ ေၿပာတတ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႔က မဆီမဆုိင္ေၿပာတတ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ ႔က မဆီမဆုိင္စကားေတြလာ မေၿပာနဲ႔လုိ႔ ေၿပာၾကတယ္။ “ အထၳသံဟိေတန ၀ကၡာမိ” အက်ိဳးအေၾကာင္း
ဆီေလွ်ာ္တဲ့ အက်ိဳးရွိတဲ့ စကားကိုသာ ငါေၿပာမယ္။ “ေနာ အနထၳသံဟိေတန” အက်ိဳးမရွိတဲ့ စကားကုိ ငါမေၿပာဘူးလုိ႔ အဓိဌာန္ပါတဲ့။
ေနာက္တစ္ခ်က္က “ေမတၱစိေတၱာ ၀ကၡမိ၊ ေနာ ေဒါသႏ ၱေရန” လူေတြက စကားေၿပာ ၿပီဆုိရင္
စိတ္ၾကည္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေၿပာတယ္။ စိတ္မၾကည္ဘူးဆုိရင္ ေဒါသထြက္ေနၿပီ ဆုိရင္ေတာ့ ေၿပာတဲ့စကားဟာ ေဒါသသံပါလာတယ္။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မေၿပာေတာ့ဘူး။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ၿမတ္စြာဘုရားက မိမိကုိယ္ကုိေဆာက္တည္ထားပါတဲ့။ ေမတၱစိေတၱာ ၀ကၡာမိ-
စကားေၿပာတဲ့အခါမွာ “ေမတၱာစိတ္နဲ႔ေၿပာမယ္ ” တဲ့။ ေနာ ေဒါသႏ ၱေရန - “ေဒါသစိတ္နဲ႔ မေၿပာပါဘူး”
လုိ႔ မိမိကုိယ္ကုိ ေဆာက္တည္ထားရပါမယ္တဲ့။
ေဟာ….စကားေၿပာတဲ့အခါမွာ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦးေမတၱာဓာတ္ေတြၿဖစ္ဖုိ႔ မိမိကုိယ္ကုိ လုိက္နာထားရမယ့္ အခ်က္။ ကိုယ္ကုိယ္တုိင္က အရင္လုိက္နာထားရမယ္။ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမယ္။
ၿပန္ၿပီးေတာ့ ၾကည့္လုိက္ရင္ စကားေၿပာတဲ့အခါမွာ -
(၁) ေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေၿပာမယ္။ မေၿပာသင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ မေၿပာဘူး။
(၂) မွန္တာကိုပဲေၿပာမယ္။ မမွန္တာကိုမေၿပာဘူး။
(၃) ေၿပာမယ္ဆုိရင္လည္း ၾကင္ၾကင္နာနာ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းနဲ႔ သိမ္သိမ္ေမြ႔ေမြ႔ေၿပာမယ္။
ရုိင္းရုိင္းစုိင္းစုိင္းမေၿပာဘူး။
(၄) ေၿပာတဲ့အခါမွာ အက်ိဳးရွိတဲ့ စကားကုိသာေၿပာမယ္။ အက်ိဳးမရွိတာကုိ မေၿပာဘူး။
(၅) ေၿပာတဲ့အခါမွာ ေမတၱာနဲ႔ေၿပာမယ္။ ေဒါသနဲ႔မေၿပာဘူး။ ၿမတ္စြာဘုရားရဲ႔ အဆုံးအမကုိၾကည့္ၿပီး
ေရွးလူၾကီးေတြက ေၿပာတယ္ စိတ္ဆုိးေနရင္ စကားမေၿပာနဲ႔တဲ့။ ဘာၿဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ စကားေကာင္း မထြက္တက္ဘူး။ မိမိကုိယ္တုိင္က စကားေၿပာတဲ့ စည္းကမ္းေတြ ခ်မွတ္ထားၿပီးေတာ့
ဒီအတုိင္းသတိထားၿပီး လုိက္နာက်င့္သုံးလုိက္မယ္ဆုိရင္ မိမိနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြနဲ႔ ၿပႆနာတတ္စရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ့ဘူး။

ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ (ေမတၱာ ႏွလုံး ကုိယ္စီသုံး တရားေတာ္မွ )

အေကာင္းဆုံးအရသာ

2011-05-31T11:53:00.000-07:00

ဘာေမးလဲဆိုေတာ႔ “ ကိ ံသု သာဓုတရံ ရသာနံ- အရသာေတြထဲမွာအေကာင္းဆုံးအရသာကဘာလဲ။ ”

ကဲဒီေမးခြန္းေလးရဲ႕အေၿဖေလးကိုစဥ္းစားၾကည္႔လိုက္၊ေလာကလူေတြကိုဒီအေမးေမးလို႕ရွိရင္၀က္သားၾကိဳက္တဲ႔လူက၀က္သားလို႔မေၿပာေပဘူးလား၊

ဒါေၾကာင္႔မို႕ ဗမာစကားပုံမွာေတာင္ အဆိုရွိေသးတယ္၊ အသီးမွာသရက္ အသားမွာ၀က္တဲ႕၊သရက္သီးၾကိဳက္တဲ႔လူကသရက္သီးေကာင္းတယ္လို႔ေၿပာတယ္၊

သရက္သီးဟာအရသာရွိဆုံးလို႔ဒီလိုထင္ၾကတယ္၊ေလာကလူေတြဟာအရသာရွိတယ္ဆိုတာကိုယ္ၾကိဳက္တာကိုအရသာအရွိဆုံးလို႔ထင္ၾကတာပဲ၊ ေၿပာၾကတာပဲ၊အမ်ိဳးမ်ိဳးေၿဖၾကတယ္၊အဲဒီေကာင္းတယ္ဆိုတဲ႔အရသာေတြအားလုံး အကန္႕အသတ္နဲ႕ခ်ည္းပဲ၊ ကဲ..၀က္သားၾကိဳက္တဲ႕လူေတြကိုေန႔တိုင္း၀က္သားခ်ည္းခ်က္ေကၽြးလို႔ရွိရင္သူစားႏိုင္မလား၊မစားႏိုင္ဘူးလား၊

ကိုယ္႔ဘာသာကိုယ္ပဲစဥ္စားၾကည္႔ ၊ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ႔အရသာကို ဒါခ်ညး္ပဲေန႕တိုင္းေကၽြးမယ္၊ ဒီပုဂၢိဳလ္ကမစားႏိုင္ေတာ႔ဘူး၊

ဒီေတာ႔ၿမတ္စြာဘုရားရဲ႕အေၿဖကေလာကမွာလူေတြမေၿဖႏိုင္တဲ႔အေၿဖမ်ိဳး၊မသိႏိုင္တဲ႔အေၿဖမ်ိဳးကိုေၿဖထားတယ္၊ မွန္လည္းလုံး၀မွန္တဲ႕အေၿဖမ်ိဳး၊ ၿမတ္စြာဘုရားက“ သစၥံ သာဓုတရံ ရသာနံ -ေလာကမွာအေကာင္းဆုံးအရသာဟာ သစၥာပဲ”မွန္တာကိုေၿပာတဲ႔သစၥာစကား။ဘာၿဖစ္လို႕ေကာင္းတဲ႕အရသာလို႔ေၿပာတာတုံး၊ေလာကလူေတြဟာမွန္တဲ႔စကား ကိုေၿပာေနလို႔ရွိရင္ႏြယ္ၿမက္သစ္ပင္ေတာင္ေဆးဘက္၀င္တယ္မဟုတ္လား၊၀စီသစၥာနဲ႔ေၿပာရင္အရာခပ္သိမ္းေအာင္ၿမင္ႏိုင္တယ္။

၀စီသစၥာလိုေကာင္းတဲ႔အရသာကဘယ္ေတာ႔မွအီမသြားဘူး၊၀က္သားစားရင္အီသြားမယ္၊အခ်ိဳေတြလည္းစားရင္အီသြားမယ္၊အခ်ဥ္ေတြလည္းၾကာရွည္မစားႏိုင္ဘူး၊ဒီ့ၿပင္အရသာေတြကလည္း၊အတိုင္းအတာအကန္႕အသတ္နဲ႕ခ်ည္းပဲ၊မွန္တဲ႔စကားဟာအၾကိမ္တစ္ရာေၿပာလည္းအရသာမပ်က္ဘူး။ရလာတဲ႔အက်ိဳးကလည္းအင္မတန္ၾကီးမားတယ္လူသားကိုမဆိုထားဘိ၊ဘုရားအေလာင္း“ငုံး”ၿဖစ္စဥ္ကေတာမီးေလာင္တဲ႔အခါမွန္တာကိုေၿပာလိုက္တယ္။ “ သႏၱိပကၡာ အပတနာ- သူ႔မွာအေတာင္ေတာ႔ေပါက္ၿပီးမပ်ံႏိုင္ေသးဘူး”တဲ႔႔ ၊“သႏၱိပါဒါအ၀ဥၥနာ-သူ႔မွာေၿခေထာက္ေတြေတာ႔ရွိတယ္၊ မသြားႏိုင္ဘူး”တဲ႔၊ “မာတာ ပိတာစ နိကၡ ႏၱာ-အေမေဖေတြကလည္းထြက္ေၿပးကုန္ၾကၿပီ”တဲ႕။ေဟာ…သူေၿပာတဲ႕စကား ၃-ခြန္းစလုံးမွန္တယ္၊

အဲဒီ “မွန္တဲဲဲ႔စကားေၾကာင္႔ ေတာမီးၾကီးသူ႕ကိုေရွာင္သြားပါေစလို႔ သစၥာဆိုတာ” ၊မီးကသူ႔ဆီလုံး၀ေရာက္မလာႏိုင္ဘူး၊ဒါမွန္တဲ႔စကား၏အရသာရွိပုံပဲ၊မွန္တဲ႕စကားကေဘးရန္အႏၱရယ္မ်ားကိုကာကြယ္ႏိုင္တယ္။ သို႕ေသာ္ေလာကလူေတြဟာ မွန္တဲ႕စကားကိုအရသာခံၿပီးေၿပာႏိုင္လား ဆိုေတာ႔မေၿပာႏိုင္ဘူး၊ မေၿပာႏိုင္လို႔မွန္တာကိုေၿပာရရင္လကာၤမေခ်ာဘူးတဲ႔၊ဒါေၾကာင္႔မို႕“မုသားမပါလကာၤမေခ်ာ”တဲ႔မွန္တာေၿပာရရင္စကားကတယ္မေခ်ာလို႔

၊တယ္ၿပီးေတာ႔အဆင္မေၿပလို႔နည္းနည္းကေလးေတာ႔အလိမ္အေကာက္ကေလးထည္႔လိုက္ခ်င္တာ၊လကာၤေခ်ာေအာင္လိမ္တာေလးေတာ႔ထည္႕ခ်င္ေသးသေပါ႔၊အဲေလာက္ထိေအာင္မွန္တဲ႔စကားနဲ႕ ေ၀းကြာေနတယ္။ၿမတ္စြာဘုရားကေလာကမွာအရသာေတြထဲမွာအေကာင္းဆုံးအရသာဆိုတာ၀စီသစၥာကိုေၿပာတာပါတဲ႕

အမွန္ေၿပာတာဟာ အရသာအရွိဆုံးပဲ၊ အမွန္ေၿပာရသည္႔အတြက္ အီမသြားဘူး၊လိမ္တတ္တဲ႔ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ႕ အမွန္ေၿပာခ်င္မွာမဟုတ္ဘူးေနာ္၊ဒါၿဖင္႕တို႕တေတြဟာဘ၀အေရးမွာအေကာင္ဆုံးအရသာကိုစားဖို႕လိုအပ္ေနတယ္၊

ဘယ္လိုတုန္းဆိုမွန္ကန္တဲ႔စကားကိုေၿပာၿပီးသစၥာဆိုမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လိုခ်င္တာေတြလုပ္လို႔ရပါတယ္၊ စမ္းၾကည္႔ေပါ႕၊ မဟုတ္တာေတာ႔မပါေစနဲ႕၊လကာၤေခ်ာေအာင္ေတာ႔မထည္႔နဲ႕ေနာ္၊ဆိုပါစို႔၊“ဘုရားရွိခိုးရမွာပ်င္းတဲ႔လူကသစၥာဆိုလို႔ရပါတယ္၊

ကၽြႏ္ုပ္သည္ေန႕စဥ္ႏွင္႔အမွ်ဘုရားရွိခိုးရမွာအလြန္ပ်င္းပါတယ္၊ဘယ္ေတာ႔မွလည္းမရွိခိုးပါဘူး

၊ဤမွန္္ေသာစကားကိုဆိုရေသာေၾကာင္႔”ဆိုၿပီးသစၥာဆိုလို႔ရတယ္၊

တစ္ခုခုလိုခ်င္တာကိုေၿပာ၊စြမ္းအားသတၱိၿပည္႔ေၿမာက္လာတဲ႔တစ္ေန႔မွာေအာင္ၿမင္လာမွာပဲ၊တစ္ခုခုမဟုတ္တာလုပ္တာကလည္းလုပ္တာကိုသစၥာဆိုလို႔ရတယ္၊

သစၥာဆိုတာမွန္တာကိုေၿပာတာ၊

ဒါေၾကာင္႔မို႕သစၥာဆိုတဲ႔စကားတစ္ခုဟာအင္မတန္မွအရသာရွိတဲ႔အရာတစ္ခုၿဖစ္တယ္လို႕ၿမတ္စြာဘုရားကဒီမွာေၿဖတယ္။

အၿပည္ၿပည္ဆိုင္ရာ ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ (ေဒါက္တာ-အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ)

မွတ္ခ်က္။ ။ ဤစာစဥ္ကို ဓမၼဗ်ဴဟာစာေစာင္မွ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ (ေဒါက္တာ-အရွင္နႏၵမာလာဘိ၀ံသ) ၏“ဘ၀အေရးစိတ္ေအးရေလေအာင္ (အေကာင္းဆုံးအရသာ) ”မွထုတ္ႏွတ္မွ်ေ၀ပူေဇာ္ပါသည္။

ေဒါသေၿဖေဖ်ာက္နည္း

2011-05-18T16:01:00.000-07:00

ေဒါသသည္ မိမိတစ္ဦးခ်င္းအတြက္ လည္းေကာင္း၊ မိမိ မိသားစုအတြက္လည္းေကာင္း မိမိရပ္ရႊာအတြက္လည္းေကာင္း၊ မိမိၿမိဳ႔နယ္အတြက္လည္းေကာင္း၊ မိမိတုိင္းၿပည္အတြက္လည္းေကာင္း၊ အလြန္တရာၾကီးမားေသာ အႏၱရာယ္ၿဖစ္သည္။

ေဒါသေၾကာင့္ မိမိအက်ိဳးဆုတ္ယုတ္ရသည္။ ေဒါသေၾကာင့္ မိမိ၏ မိသားစုမၿဖစ္တန္တာ ၿဖစ္ရသည္။ ေဒါသေၾကာင့္ ခ်စ္သူခင္သူ ဆုံးရႈံးသြားရတက္သည္။ ေဒါသေေၾကာင့္ မိမိရပ္ရႊာႏွင့္ မိမိၿမိဳ႔နယ္ ပ်က္သုန္းသြားရသည္။ ေဒါသေၾကာင့္ ကမၻာၾကီး ဟုန္းဟုန္းေတာက္ရသည္။ ေဒါသသည္ မည္မွ်ၾကီးမားေသာ အႏ ၱရာယ္ၿဖစ္သနည္း။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘာသာတရား အားလုံးက ေဒါသကိုပယ္ရန္ ဆုံးမၾသ၀ါဒေပးထားၾကၿခင္းၿဖစ္သည္။

ေဒါသသည္ လူတို႔၏ သဘာ၀အရၿဖစ္ေပၚလာေသာ စိတ္၏အေၿခအေန၊ စိတ္၏လွဳပ္ရွားမႈၿဖစ္သည္။ ေဒါသၿဖစ္ေပၚလာလွ်င္ လူတုိ႔၏ စိတ္အေၿခအေနသည္ ပုံမွန္ မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေၿပာင္းလဲလာသည္။ ေသြးခုန္ႏႈန္းၿမန္လာသည္။ မ်က္ႏွာတင္းမာလာသည္၊ မ်က္ႏွာနီလာသည္။ မ်က္လုံးနီလာသည္။ ေဒါသစိတ္ၾကြတက္လာသည္ ၿဖစ္၍ ကုိယ္ခႏၶာရွိ အၿခားခံစားမႈမ်ား အားေပ်ာ့သြားသည္။ အေကာင္းအဆုိး စဥ္းစားဆင္ၿခင္ဥာဏ္ ပ်က္စီးသြားသည္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိ ေခ်ာက္တြန္းလုိလွ်င္၊ ဒုစရုိက္အလုပ္ တစ္ခုခုကို ၿပဳလုပ္ေစလုိလွ်င္ ေဒါသကိုဆြေပးပါ။ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ေဒါသကိုႏုိးလာေအာင္လုပ္ေပးပါ။ ထုိပုဂၢဳိ္လ္သည္ အေကာင္းအဆုိးစဥ္းစားဥာဏ္ေပ်ာက္သြားလွ်င္ ေခ်ာက္ထဲထုိးဆင္းသြားမည့္ အလုပ္ကုိလုပ္လိမ့္မည္။

ေဒါသကုိ ႏႈိးဆြေသာ အရာတစ္ခုမွာ အရက္ေသစာၿဖစ္သည္။ အရက္ေသစာ အတုိင္းထက္ အလြန္ေသာက္လွ်င္ ထုိပုဂၢဳိလ္၏ သႏ ၱာန္၌ ေဒါသဘီလူး ဘြားခနဲေပၚလာလိမ့္မည္။ အခ်ိဳ႔ပုဂၢဳိလ္မ်ားမွာ မဆုိသေလာက္ ေသရည္ေသရက္ေသာက္ရုံမွ်ႏွင့္ ေဒါသ အရိပ္အေယာင္ေပၚလာသည္။ ေသြးဆုိးလာသည္။ ေသရည္ေသရက္ အရႈးအမႈးေသာက္ၿပီးေနာက္ ေဒါသဘီလူး၊ ေဒါသ သရဲအပူးခံရေသာအခါ သူတစ္ပါးကုိ သာမက မိမိ မိသားစုကုိပါ ရန္လုပ္သည္ဒ အရက္မႈးၿပီး ေဒါသမုန္တုိင္း တုိက္ခတ္လာသည့္အတြက္ မိမိ၏ မိသားစု၌ပင္ မၿဖစ္တန္တာ ၿဖစ္ရသည္။ ေဒါသၿဖစ္ေပၚလာသည့္အတြက္ စဥ္းစားဥာဏ္ ဆိတ္သုန္းသြားၿပီး မၿဖစ္တန္တာ ၿဖစ္ရၿခင္း ၿဖစ္သည္။ ယင္းသုိ႔အားၿဖင့္ ေဒါသသည္ အိမ္ေထာင္မိသားစု သာယာခ်မ္းေၿမ ႔မႈကို ဖ်က္ဆီးပစ္ေသာ အဓိက အေၾကာင္းတစ္ရပ္လည္းၿဖစ္သည္။

ေဒါသကုိ မည္သုိ႔တားၿမ္မည္ နည္း။ သတိလက္လြတ္မၿဖစ္လွ်င္ ေဒါသကုိတက္ႏုိင္သမွ် ထိန္းခ်ဳပ္၍ ရသည္။ ေဒါသအပူမီးကို ၿငိမ္းေအးသြားေစေသာ အရာတစ္ခုမွာ ဆင္ၿခင္စဥ္းစားဥာဏ္ၿဖစ္သည္။ အေၿခအေနအရပ္ရပ္ကို ဆင္ၿခင္ စဥ္းစားဥာဏ္ၿဖင့္ ေ၀ဖန္သုံးသပ္ၾကည့္ဖုိ႔ လုိအပ္သည္။ အေကာင္းအဆုိး ဆင္ၿခင္ စဥ္းစားဥာဏ္ လက္လြတ္သြားသည္ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္ ေဒါသ ေခါင္းေထာင္ထလိမ့္မည္။

ေဒါသသည္ တစ္စုံတစ္ေယာက္၏ ကုိယ္၊ ႏႈတ္၊ ႏွလုံး အားလုံးအတြက္ ၾကီးမားေသာ

အႏ ၱရာယ္ ၿဖစ္သည္။ ေဒါသထြက္လာလွ်င္ ေဒါသႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စကားလုံးမ်ား ထြက္လာလိမ့္မည္။ သူတစ္ပါးအား ထိခုိက္ေစမည့္ ဆဲဆုိၾကိမ္းေမာင္းၿခင္းမ်ားကို ၿပဳလုပ္လာေပလိမ့္မည္။ စိတ္ႏွလုံးကို ပုံမွန္ အေနအထားမွ ေဖာက္လဲြေဖာက္ၿပန္ ေၿပာင္းလဲလာေအာင္ ၿပဳလုပ္ေပလိမ့္မည္။ စိတ္ႏွလုံးကုိ ၿဖဴစင္ေနရာမွ မည္းနက္ေအာင္လုပ္ေပလိမ့္မည္။ စိတ္ႏွလုံးကို ၾကည္လင္ေနရာမွ ေနာက္က်ဴလာေအာင္လုပ္လိမ့္မည္။ ကုိယ္ခႏၶာလည္း ေဒါသေၾကာင့္ ထိခုိက္လာႏုိင္သည္။

ေဒါသအၿဖစ္မ်ားသည္ အခါခပ္သိမ္း တင္းမာမႈမ်ား ရွိေနသည္။ စိတ္ႏွလုံးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ိဳး ႏွင့္ အၿခားေ၀ဒနာမ်ား ၿဖစ္ေပၚလာတက္သည္။

ဆယ္မိနစ္ ေဒါသထြက္ၿခင္းသည္ တစ္ေန႔လုံး ပင္ပန္းသည့္ အလုပ္ကုိ လုပ္ၿခင္းထက္ လူ၏အင္အားကို ကုန္ခမ္းသြားေစႏုိင္သည္ဟုပင္ ေၿပာဆုိၾကသည္။ နံနက္ခ်ိန္က စၿပီး ညအခ်ိန္အထိ အလုပ္လုပ္ၿခင္းသည္ တစ္နာရီ ေဒါသထြက္ၿခင္းေလာက္ မပင္ပန္းေပ။ ေဒါသထြက္ေနခ်ိန္၌ ေၿပာဆုိေနေသာ စကားမ်ားႏွင့္ ၿပဳလုပ္ေသာ အၿပဳအမႈမ်ားသည္ ေဒါသ ေၿပေပာက္သြားၿပီး ဆင္ၿခင္စဥ္းစားလုိက္ေသာအခါ မွားေသာ စကားမ်ား၊ မွားေသာအၿပဳအမႈမ်ား ၿဖစ္သည္ဟူ၍ ေတြးမိၿပီး ေနာက္တၾကီးစြယ ရတက္ၾကသည္။

တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ား အားထုတ္သူမ်ား၏ အဓိက ရည္ရႊယ္ခ်က္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တည္းဟူေသာ စိတ္ေဖာက္ၿပန္မႈမ်ား၊ သုိ႔မဟုတ္ ကိေလသာ တရားမ်ားကို ပယ္သတ္ရန္ၿဖစ္သည္။ တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ား အားထုတ္၍ တရားအၿမင္ရၿပီး ယင္းစိတ္ေဖာက္ၿပန္မႈမ်ား သုိ႔မဟဟုတ္ ကိေလသာတရားမ်ား ေလ်ာ့ပါးသြားၾကသည္မ်ားလည္းရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ားအားထုတ္

ၾကေသာ္လည္း အခ်ိဳ ႔ ပုဂၢဳိလ္မ်ားမွာ ယင္းစိတ္ေဖာက္ၿပန္မႈမ်ား၊ သုိ႔မဟုတ္ ကိေလသာ တရားမ်ား ေလ်ာ့မသြားရုံ သာမက ပုိၿပီး ေခါင္းေထာင္ထလာသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ ထုိပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ သူမ်ား ေယာင္၍ ေယာင္ၾကေသာ္လည္း၊ သူမ်ားတရားထုိင္၍ ထုိင္ၾကေသာ္လည္း တရားအၿမင္မွန္ မရရွိသူမ်ားၿဖစ္သည္။

ေဒါသ ေၿပေပ်ာက္ေအာင္ ၿပဳလုပ္ရန္အတြက္ သူေတာ္စင္ ပုဂၢဳိလ္အခ်ိဳ ႔ညႊန္ၾကားေၿပာၿပထားေသာ နည္းလမ္းတစ္ခုရွိသည္။ ယင္းနည္းလမ္းမွာ လြယ္ကူမႈရွိၿပီး၊ အထုိက္အေလွ်ာက္ ေဒါသေၿပေပ်ာက္ သြားႏုိင္စရာလည္းရွိသည္။ အကယ္၍ ေဒါသထြက္လာသည္ ဆုိလွ်င္ ေဒါသႏွင့္ ယွဥ္ေသာ စကားကုိ မေၿပာမီ၊ ေဒါသႏွင့္ ယွဥ္ေသာအလုပ္ကုိ မလုပ္မီ တစ္၊ ႏွစ္၊သုံး၊ ေလး..စသည္ၿဖင့္ တစ္ဆယ္ထိေအာင္ေရတြက္ေနရမည္။ အကယ္၍ ေပၚလာေသာ ေဒါသသည္အတုိင္းအတာ ၾကီးမားေနသည္ ဆုိလွ်င္ တစ္ရာအထိ ေရတြက္ေနရမည္။ ယင္းအခ်ိန္အေတာအတြင္း သူ ႔အလုိလုိ ေဒါသမီး ၿငိမ္းေအးသြားလိမ့္မည္။

ေဒါသထြက္တက္သူအတြက္ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းမွာ ေဒါသထြက္စဥ္ ခဏ၌လက္ကလြတ္သြားေသာ သတိကုိ ၿပန္ဆဲြေခၚယူၿခင္း ၿဖစ္သည္။ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ အေကာင္းအဆုိးစဥ္းစားဥာဏ္ ၿပန္ေပၚေအာင္ လုပ္ၿခင္းၿဖစ္သည္။ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းတစ္ခုမွာ ခႏ ၱီတရား လက္ကုိင္ထားၿခင္းၿဖစ္သည္။ ေဒါသကုိ ခႏ ၱီၿဖင့္ တုိက္ဖ်က္ပစ္ရမည္။ သူတစ္ပါးအေပၚ မလုိမုန္းထား ေဒါသပြားေနၿခင္းကို သသည္းခံစိတ္ၿဖင့္ ၿငိမ္းေအးသြားေအာင္ ၿပဳလုပ္ရမည္။ မည္းနက္ညစ္ညမ္းေနေသာ ေဒါသကို ခႏ ၱီဆပ္ၿပာၿဖင့္ ေဆးေၾကာပစ္ရမည္။ ခႏ ၱီတရား လက္ကုိင္ထားႏုိင္လွ်င္ ရန္သူကိုၿဖစ္ေစ အႏုိင္ရရွိလာေပမည္။

ဆရာပါရဂူ

လယ္ယာစီးပြား

၈.၁၂.၂၀၀၀

သႀကၤန္တရားေတာ္ - ေ႐ႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး

2011-04-14T14:06:00.000-07:00

ကူးေျပာင္းတာကို ‘သႀကၤန္’ ေခၚတာ။

‘သကၤႏၲ’ ေပါ့။

သကၤႏၲ သဒၵါကို ဗမာက ‘သႀကၤန္’လို႔ သံုးလိုက္တာ။ အမ်ား နားလည္တာ။

ကေလးေတြကေတာ့ သႀကၤန္ဆိုတာ ေရပက္တာလို႔ သူတို႔ နားလည္တယ္။

သႀကၤန္အစစ္ကေတာ့ ကူးေျပာင္းတာ။

ႏွစ္ေဟာင္းကေန ႏွစ္သစ္ကို ကူးေျပာင္းတာ။

ခႏၶာသႀကၤန္ႏွင့္ အတြင္းသန္႔ရွင္းေရး

လူကလည္း ႐ုပ္ေဟာင္းေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီးေတာ့ ႐ုပ္သစ္ကို ကူးေျပာင္းတာ တဲ့။

႐ုပ္ေဟာင္းကေန ႐ုပ္သစ္ ကူးေျပာင္းတယ္ ဆိုေပမယ့္ ခု ဒီမွာကေတာ့ ကူးေျပာင္းတယ္လို႔ မဟုတ္ဘူးေနာ္။

အေဟာင္းပ်က္လို႔ အသစ္ဆက္တာ။

သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔သူ မကင္းတာဘဲ ရွိတယ္။

အဲဒီေတာ့ ႏွစ္သစ္ကူးရင္ သန္႔ရွင္းရမယ္ေနာ္။

သန္႔ရွင္းေအာင္ လုပ္ရမယ္။

သန္႔သန္႔ရွင္းရွင္းနဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးရတယ္။

ေခါင္းေလွ်ာ္ရ, အဝတ္ေလွ်ာ္ရတယ္။

ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေခ်းေတြ ေညႇာ္ေတြ သန္႔ရွင္းသြားတာနဲ႔ က်န္းမာေရးေတာ့ ရတာေပါ့ေလ။

ထားပါေတာ့။ နည္းနည္းေတာ့ ရတာေပါ့။

ဒါက လိုရင္းမဟုတ္ဘူးနဲ႔ တူတယ္။

ဒါက အျပင္သန္႔ရွင္းေရး။

အတြင္းသန္႔ရွင္းေရးက လိုေသးတယ္။

ႏွစ္သစ္ေျပာင္းတယ္ဆိုၿပီး လူသစ္ျဖစ္ေအာင္ ေခါင္းေလွ်ာ္ၾက အဝတ္ေလွ်ာ္ၾက လုပ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။

စိတ္ကိုေကာ ျဖဴစင္ေအာင္ ေလွ်ာ္ၾက ဖြပ္ၾကရဲ႕လား။

စိတ္သန္႔ရွင္းဖို႔က လူသန္႔ရွင္းဖို႔ထက္ အေရးႀကီးတယ္ေနာ္။

ကိေလသာအညစ္အေၾကးေတြကို အၿမဲေလွ်ာ္ဖြပ္ေနမွ သန္႔ရွင္း ျဖဴစင္မယ္။

ကိေလသာဆိုတာ ေလာဘ, ေဒါသ, ေမာဟေတြပဲ။

ေလာဘနဲ႔ စားတယ္။ ေလာဘနဲ႔ သြားတယ္။ ေလာဘနဲ႔ ေနတယ္။

ေဒါသမွာလည္း ဒီလိုပဲ။ ေဒါသျဖစ္ရင္ ပူပန္ဆင္းရဲတာပဲ။

ေဒါသမျဖစ္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းဖို႔ဟာ ေဒါသျဖစ္ရင္ ျဖစ္မွန္း သိရမွာပဲ။

သြားတာ လာတာ စားတာ ေသာက္တာ ေနတာ ထိုင္တာ အားလံုးမွာ အသိနဲ႔ သတိ ကပ္ထားရမယ္။

အသိနဲ႔ သတိ တစ္ထပ္တည္း က်ဖို႔ လိုတယ္။

လိုရင္းခ်ဳပ္လိုက္ေတာ့ သတိပ႒ာန္ပဲ။

ခု သႀကၤန္ကာလအတြင္း ဥပုသ္သီတင္း ေစာင့္သံုးၾကတာ၊ ကိုယ္ေတြ ႏႈတ္ေတြ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တာ၊ ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာ ပြားမ်ားတာ စိတ္သန္႔ရွင္းဖို႔ အသိဉာဏ္သန္႔ရွင္းဖို႔ လုပ္ၾကတာ။

အဲဒီ သန္႔ရွင္းေရးေတြ လုပ္ထားတဲ့လူကေတာ့ အတြင္းေရာ အျပင္ေရာ သန္႔ရွင္းၿပီး ေကာင္းေသာ ႏွစ္သစ္ကူးျခင္းေပါ့။

ဒီျပင္ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြ ထူေျပာေနတာေတာ့ မေကာင္းေသာ ႏွစ္သစ္ကူးျခင္း ျဖစ္မွာေပါ့။

ဘုန္းႀကီးတို႔ ပရိသတ္ကေတာ့ ေကာင္းေသာ ႏွစ္သစ္ကူးျခင္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္။

ခႏၶာသႀကၤန္လည္း မက်ေသးဘူး။ လုပ္ၾကဦး။

ေရွးက ေျပာၾကသလို “ခါးေတာင္းက်ိဳက္ မျဖဳတ္ၾကနဲ႔အုံး” ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။

ကုသိုလ္ေတြ လက္မေျမႇာက္နဲ႔အုံး။

ဒီပံုစံအတိုင္းပဲ သႀကၤန္ရက္မွာ လုပ္ၾကသလို ဆက္လုပ္ၾကဦး။

လုပ္ၾကဦးဆိုေတာ့ ဒီျပင္ မဟုတ္ပါဘူး။

ငါးပါးသီလနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ေနၾက ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာအလုပ္ကို လုပ္ၾကဦးလို႔ ဆိုလိုတာပါ။

အဲဒီေတာ့ ခႏၶာသႀကၤန္ ဘယ္ေတာ့မွ တက္မလဲဆိုတာ တြက္ဦးမွ။

ခႏၶာသႀကၤန္ကေတာ့ ခႏၶာရွိေနသေ႐ြ႕ သႀကၤန္က်ေနမွာပဲ။

သႀကၤန္ဆိုတာ အသစ္အေဟာင္း ေျပာင္းလဲတာဆိုသျဖင့္ ႐ုပ္နာမ္အသစ္ေတြ အသစ္အသစ္ ထပ္ျဖစ္ေနတာ။

မီးခိုးမဆံုး မိုးမဆံုးပဲ။

ဒီက အေၾကာင္းမကင္းေသးဘူး။

အက်ိဳး ႐ုပ္နာမ္ေတြ ထပ္ျဖစ္ေနတာတဲ့။

မသိမႈ အဝိဇၨာနဲ႔ တဏွာေလာဘ အေၾကာင္းခံၿပီးေတာ့ မသိလို႔ လိုခ်င္၊

လိုခ်င္ေတာ့ လုပ္၊

လုပ္ေတာ့ ရ၊

ရေတာ့ ဒုကၡ၊

ဒုကၡသစၥာ ႐ုပ္နာမ္ ခႏၶာရ။

အဲဒီေတာ့ သိရင္ မလိုခ်င္၊

မလိုခ်င္ေတာ့ မလုပ္ေတာ့ဘူး။

မလုပ္ရင္ မရေတာ့ဘူးေပါ့။

ဒုကၡေတြ မလိုခ်င္လို႔ ဒုကၡမလုပ္တာေပါ့။

ဒုကၡသာ မလုပ္တာ၊ တျခား လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာေတြေတာ့ သူ လုပ္တာေပါ့။

အေၾကာင္းသိမ္းရင္ အက်ိဳးၿငိမ္း၊ ေလာင္စာသိမ္းရင္ မီးၿငိမ္း

အေၾကာင္းသမုဒယဆိုတဲ့ ေလာင္စာသိမ္းလိုက္ရင္ ႐ုပ္နာမ္ ခႏၶာဆိုတဲ့ အက်ိဳးဒုကၡ ၿငိမ္းသြားမွာပဲ။

အဲဒီ ဘဝသစ္ ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာ၊ ခႏၶာဇာတ္သိမ္း ၿငိမ္းရင္ သႀကၤန္တက္ၿပီ၊ ခႏၶာသႀကၤန္ တက္ၿပီ။

အဲဒီအခ်ိန္မွ အနားယူၾကေပါ့။

နိဗၺာန္ခရီး နီးေအာင္ လုပ္

အခုကေတာ့ “တို႔ ဆက္ၿပီး လုပ္ရဦးမွာပဲ”လို႔ သေဘာေပါက္။

နားေနလို႔ မျဖစ္ေသးဘူး။

‘ဤခရီး နီးသလား?’ဆိုတာေနာ္။

ဘယ္ခရီးလဲ?

‘မရဏခရီးပါ ဘုရား’

အင္း ... ေျပာရမွာေတာင္ အားနာစရာေနာ္။ နိဗၺာန္ခရီးပဲ လုပ္ပါေတာ့။ နိဗၺာန္ခရီး နီးေအာင္ လုပ္။ ဟုတ္လား။

အဲဒါနဲ႔(မရဏခရီးနဲ႔) ေျပာင္းျပန္ပဲ။

ဟိုက ‘မတ’ ေသတာ။

ဒီက ‘အ,မတ’ မေသတာ။

မေသတဲ့ခရီး နီးမွ ျဖစ္မယ္ေနာ္။

အခုေျပာတဲ့ ပံုစံအတုိင္း သြားမယ္ဆိုရင္ မေသတဲ့ခရီးဟာ နီးသြားမွာပါ။

တစ္လွမ္းထက္ တစ္လွမ္း၊ တစ္အာ႐ုံထက္ တစ္အာ႐ုံ၊ တစ္သိထက္ တစ္သိ နီးသြားရမယ္။

အဲဒီလို တြက္ရမွာပါ။

ေတာ္ေလာက္ၿပီလို႔ စိတ္မခ်နဲ႔အုံး။

ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ခဏခဏ သတိေပးေနတာ။

သူတို႔ကိစၥနဲ႔ေတာ့ သူတို႔ေပါ့ေလ။ ခါးေတာင္းက်ိဳက္ မျဖဳတ္နဲ႔အုံးဆိုတာ။

ဝိပႆနာတိုက္စစ္မႉးအတြက္ ဘုရားရဲ႕ တပ္လွန္႔သံ

ဘုရားကလည္း “အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ” ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ တပ္လွန္႔ေနတာပဲ။

ဘုရားက တပ္လွန္႔ေနတာ။

ရန္သူက အခ်ိန္မေ႐ြး ဝင္ေနတာ။ ရန္သူ။

ကိုယ္က ခံစစ္တင္ မဟုတ္ဘူး။ တိုက္စစ္ပါ လုပ္ရမယ္။

သီလေလာက္ ခံစစ္နဲ႔ မရေသးဘူး။

ဝိပႆနာတိုက္စစ္မႉးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရမွာ။

ဘယ္မွ သြားတိုက္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။

ေလာဘ ေဒါသ ရန္သူကို တိုက္ရမွာ။

ကိုယ့္ခႏၶာ ကိုယ္တိုက္ရမွာ။

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ႀကီး အမိန္႔ရွိသလို “ငါေသရင္ ဆြမ္းမသြတ္နဲ႔”လို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မွာႏိုင္ေလာက္ေအာင္အထိ တိုက္စစ္ဆင္ရမွာ။

‘လိုသေလာက္ မရလည္း၊ လုပ္သေလာက္ေတာ့ ရတယ္’ေနာ္။

မေလွ်ာ့ဘဲ လုပ္ရမွာပဲ။

သာဓု ... သာဓု ... သာဓုပါ ဘုရား။

+++++

ညီညီႏိုင္ ပူေဇာ္ေသာ “ေ႐ႊဥမင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ ၾသဝါဒတရားေတာ္မ်ား” မွ

အမွန္တရားအတြက္ ....

2011-02-20T02:14:00.000-08:00

ခြပ္ ………….ခြပ္………….ခြပ္…..ခြပ္ခြပ္……ခြပ္ခြပ္ခြပ္

ၿမင္းခြာသံမ်ား ေတာင္ဘက္ေတာတန္းေလးကေနထြက္လာေခ်ၿပီ…….

ေၿမာက္ ဘက္ေဒသသုိ႔ ခရီးသြားမဲ့လူငယ္ေလးတစ္ဦးၿဖစ္ဟန္တူပါသည္။

ၿမင္းေပၚတြင္ နက္ၿပာေရာင္ ၀တ္စုံကုိ၀တ္ဆင္လ်က္ ဟန္ပန္အၿပည့္နဲ႔ ခရီးဆက္ေနစဥ္……..ရုတ္တရပ္ ဆူညံသံမ်ားကိုၾကားလုိက္မိသည္….အသံလာရာသုံးသပ္ၾကည့္ေတာ့

ေရွ ႔မွာရွိတဲ့ လမ္းေဘးမွာတည္ထားတဲ့စားေသာက္ဆုိင္ေလးကၿဖစ္မည္ ထင္ပါသည္..။

မိမိလည္း မနက္ခတည္းက ခရီးဆက္လာသၿဖင့္ ပင္ပန္းလုိ႔ေနေတာ့

တေထာက္နားဖုိ႔ စဥ္းစားမိသည္။

ဆုိင္မွာနားရင္း ၿမင္းကိုလည္း အစာေကြ်းဖုိ႔အတြက္ လုိအပ္သည္မုိ႔ ဆုိင္အတြင္းသုိ႔ ဦးတည္၍

လွမ္းလာမိလုိက္သည္..။

ဆုိင္တြင္းထဲမွ အုိးခြက္ သံ စားသံေသာက္သံ စကားေၿပာသံတုိ႔သည္လည္း

ဆုိင္နားေရာက္ေလ ပိုပိုနီးနီး၍လာေလၿပီ….မၾကာမီဆုိင္အ၀နား သုိ႔ေရာက္ေလေတာ့သည္။

ဆုိင္အတြင္းသုိ႔ ၀င္ရန္အတြက္ ၿမင္းေပၚကဆင္းလုိက္စဥ္ …..ေၿမာက္ဘက္အရပ္မွွလည္း

အနီေရာင္ ၀တ္စုံနဲ႔ မိမိလုိဘဲ လူငယ္တစ္ေယာက္ဆင္းလာသည္ကုိၿမင္လုိက္ရသည္..သူလည္းငါတုိ႔ေတာင္ဘက္ အရပ္ေဒသကို ခရီးသြားဖုိ႔ထင္တယ္ဟု သုံးသပ္မိသည္။

ဆုိင္အတြင္းသို႔ ၀င္ရန္ လမ္း (၃)သြယ္ ရွိသည္ ေတာင္ဘက္လမ္း အလယ္လမ္း ေၿမာက္ဘက္လမ္း ဆုိပီးရွိသည္။ ေတာင္ဘက္အရပ္က လာတဲ့လူငယ္ေလးကေတာ့

ေတာင္ဘက္လမ္းကေနလွမ္း၀င္လုိက္သည္…ေၿမာက္ဘက္ကလာတဲ့သူကလည္း ေၿမာက္ဘက္၀င္လမ္းကေန ၀င္လုိက္သည္။

ဆုိင္က အနီးေရာက္ေလ ပိုၿပီးၾကီးမားေလၿဖစ္သည္..ထူးၿခားသည္က ဆုိင္နာမည္ကုိမေရးထား

ဆုိင္ပိုင္ရွင္က ပညာရွိသည္လား…ဆုိင္းဘုတ္အပ္ခ မတက္ႏဳိင္သည္လားေတာ့မသိ..

ဘာဆုိင္ညာဆုိင္ရယ္လုိ႔ေရးထားသည္မရွိ….ဒါေပမဲ့ လမ္း (၃)လမ္းဆုံရာမွာေတာ့

ၿခေသ့ၤရုပ္တုၾကီးကို ထားထားေလသည္…..မၾကာမွီ ၿမင္းကုိဆဲြၿပီးလမ္းေလ်ွာက္လာရာ

ရုပ္တုၾကီးနားကို အသီးသီးေရာက္ၾကေလသည္။

“ ေၿမာက္ဘက္က လာတဲ့မိတ္ေဆြ ဒီဆုိင္ကုိေရာက္ဖူးလားဗ် “

ေတာင္ဘက္က နက္ၿပာေရာင္ ၀တ္စုံနဲ႔လုလင္ေလးကေမးလုိက္သည္..

“ ဟင္အင့္္ မေရာက္ဘူးဖူး သူငယ္ခ်င္းေကာ ေရာက္ဖူးလား “

တဘက္က အနီေရာင္၀တ္စုံနဲ႔လုလင္ကလည္းၿပန္ေမးလုိက္၏..။

ေတာင္ဘက္ လုလင္က ေခါင္းကိုခါၿပၿပီး စဥ္းစားဟန္ၿပဳသည္..ၾကည့္ရတာ စာေပမတက္တေခါက္ ေလ့လာထားသည္ႏွင့္တူသည္….ၿပီးေတာ့ ၀င့္ၾကြားစြာေၿပာလုိက္သည္..။

“ ကြ်ဳႏု္လည္း ေရာက္ေတာ့မေရာက္ဘူးဖူးဗ်……ဒါေပမဲ့ ဆုိင္နာမည္လည္းမရွိေနာ္ ၿခေသ့ၤရုပ္ကုိၾကည့္တာနဲ႔ ဆုိင္နာမည္ခန္႔မွန္းလုိ႔ရပါတယ္….. ေရႊၿခေသ့ၤ စားေသာက္ဆုိင္ဘဲၿဖစ္ရမယ္ “

……တဖက္မွ လည္း ရယ္ေမာသံသဲ့သဲ့နဲ႔အတူ..

“ သူငယ္ခ်င္းေတာ့ လုပ္ၿပီ ေရႊၿခေသ့ၤ စားေသာက္ဆုိင္မဟုတ္ပါဘူးဗ်……

ေငြၿခေသၤ့ စားေသာက္ဆုိင္ပါ ေသခ်ာလည္းၾကည့္ပါအုံး အဟ “

ေတာင္ဘက္က နက္ၿပာေရာင္ ၀တ္စုံနဲ႔လုလင္ေလးေဒါသထြက္စ ၿပဳေလၿပီ

“ ဘာကြ ေသခ်ာၾကည့္ အဲဒါေရႊၿခေသ့ၤစားေသာက္ဆုိင္က အမွန္ၿဖစ္မွာကြ “

သူ႔မာနကိုထိပါးေလဟန္မုိ႔ ၿပန္ေအာ္လုိက္သည္..။

“ ဟား ဟား သူငယ္ခ်င္း အမွန္ကုိ ၿမင္စမ္းပါကြာ ေငြၿခသၤ့ဆုိင္မွ ေငြၿခေသ့ၤ

ဆုိင္အစစ္ပါကြ “

သူသာအမွန္ဆုိၿပီး ယုံၾကည္မႈအၿပည့္နဲ႔ၿပန္ေၿပာလုိက္သည္.။

ေတာင္ဘက္က လူငယ္က သူ႔မာနကိုထိေလၿပီမုိ႔ ေက်ာ၌ လြယ္ထားေသာ ဓားရွည္ကို

ဆဲြထုတ္လုိက္သည္

“ ရႊန္း… က်ဳပ္ခန္႔မွန္းတာ မွားခဲတယ္ဗ် ဒီေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ တုိက္ခုိက္ၾကမယ္ဗ်ာ

ႏုိင္တဲ့သူက မွန္ေၾကး ကဲဘယ့္ႏွယ္လဲ ေရာင္းရင္း “

တဖက္ကလည္း လူငယ္ေၿခတက္ေတြမုိ႔

ဆက္ဆက္ထိမခံ….ၿပန္ေၿပာ၏။

“အုိေကေလ အႏုိင္အရႈံးအတြက္ဆုိရင္ အသက္ကုိပင္စြံ႔ဖုိ႔ ၀န္မေလးသူပါဗ် ၾကာတယ္ လာၿပီဗ်ာ ေသဖုိ႔သာၿပင္ေတာ့ ” ဆုိၿပီး

ၿမင္းေပၚက ဓားရွည္ကုိ ဆဲြထုတ္ၿပီး ေတာင္ဘက္က လူငယ္ကုိ စတင္တုိက္ခုိက္လုိက္သည္……..။ ႏွစ္ေယာက္စလုံးက သုိင္းအစြမ္းထက္ၾကသည္မုိ႔

အၿပိဳင္အဆုိင္ပင္ သူေသ ကုိယ္ေသ အဆင့္ထိပင္တုိက္ခုိက္ေနၾကသည္။ ဆုိင္အတြင္းမွ လူတစ္ခ်ိဳ႔လည္း တုိက္ခုိက္သံၾကားသၿဖင့္ ထြက္လာၾကေလၿပီ…..ထုိစဥ္ အၿဖဴေရာင္၀တ္စုံနဲ႔

သက္ေတာ္ၾကီးရင့္ၿပီၿဖစ္သည့္ သုိင္းသမားတစ္ေယာက္ ဆုိင္ကေန ခုန္ထြက္လာပီး…..သူေသကုိယ္ေသ တုိက္ေနေသာ လူငယ္ေလးႏွစ္ဦးကို ၀င္ေရာက္ဟန္႔တားလုိက္၏ …

“ စားတာ ေသာက္တာေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမစားလာဘူး လာရန္ၿဖစ္ေနၾကတယ္ ေသေပေတာ့ဟု ေၾကြးေၾကာ္လွ်က္ “

မည္သို႔မည္ပုံလုပ္လုိက္သည္မသိ လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ တုိက္ခုိက္မႈရပ္သြားၾကသည္…..

ၿပီးေတာ့ “ ရပ္လုိက္ ဟုဆုိေသာ လူၾကီးထံ မ်က္လုံးမ်ားက ဦးတည္သြားၾကသည္ ။

ထုိအခ်ိန္မွာ လူၾကီးကေမးလုိက္သည္……

“ What are we doing here မင္းတုိ႔ဘာလုပ္ေနလဲဒီမွာ “

လူလင္ ၂ ေယာက္ကလည္း အားက်မခံ အရင္ကတုိင္ပင္ထားသည့္အလား ၿပိဳင္တူၿပန္ေၿဖသည္..

“ We fight for truth ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အမွန္တရားအတြက္တုိက္ခုိက္ေနတာ “ တဲ့

လွလုိက္တဲ့စာသားေလး… အမွန္တရားအတြက္တုိက္ခုိက္ၿခင္းတဲ့။

အဖုိးၾကီးက …ဘယ္လုိအမွန္တရားတုန္းဆုိတာကို သိခ်င္ရွာေတာ့ ထပ္ေမးၾကည့္လုိက္တယ္

လူငယ္ေလးေတြကလည္း သူတုိ႔ထင္ၿမင္တဲ့့စားေသာက္ဆုိင္ၿဖစ္တဲ့ ေရႊၿခေသၤ့ နဲ႔ ေငြၿခေသၤ့ အေၾကာင္းကုိေၿပာၿပတယ္…။

လူငယ္ (၂) ေယာက္ထံမွ စကားဆုံးေတာ့ အဖုိးၾကီးက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို အလယ္လမ္းမွာရပ္ခုိင္းၿပီး ရုပ္တုကုိၾကည့္ခုိင္းလုိက္တယ္……။

ၿပီးေတာ့ စကားတစ္ခြန္းေၿပာလုိက္တယ္……

“ တကယ္ေတာ့ ေရႊၿခသၤ့လုိ႔ဆုိတာလည္း ဟုတ္တယ္ ေငြၿခေသၤ့လုိ႔ဆုိတာလည္းဟုတ္တယ္

ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ရုပ္တုကုိ ေဆးသုတ္ရာမွာ ၂ ၿခမ္းခဲြပီးသုတ္ထားတယ္…ေတာင္ဖက္က ေရႊေရာင္ ေၿမာက္ဖက္ကေငြေရာင္ေပါ့……….”

ဒီေတာ့မွ (၂)ေယာက္သားလည္း သူတုိ႔ရဲ႔အၿမင္မွားမွန္းသိသြားတယ္………အဖုိးၾကီးကဆက္ေၿပာလုိက္တယ္

“ ေလာကမွာ မိမိသာ အမွန္ဟု တဖက္သတ္ ေကာက္ခ်က္မခ်ပါနဲ႔

တၿခားသူရဲ႔ ထင္ၿမင္ခ်က္ကုိလည္း သုံးသပ္ေပးသင့္တယ္…..ဒါမွအမွန္ကုိၿမင္ႏဳိင္တဲ့သူၿဖစ္ေတာ့မေပါ့ဆုိၿပီး “

လူငယ္ (၂)ေယာက္ကုိ ပခုံးဖက္လွ်က္ စားေသာက္ဆုိင္ၾကီးထဲသုိ႔ ၀င္သြားၾကပါေလေတာ့သည္။။။။။။။။။။။။။

ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ပီးပါဘီ အဆုံးသတ္ေၿပာခ်င္တာကေတာ့ မိမိအၿမင္တစ္ခုတည္းနဲ႔ မလုပ္ေဆာင္ဘဲ တၿခားသူရဲ႔ လုိအပ္ခ်က္ တင္ၿပခ်က္ကုိလည္း ၾကည့္ၿမင္ေပးသင့္ပါတယ္….ငါမွငါဆုိတဲ့ အတၱစဲြကုိ ခဏဖယ္လွ်က္ တဖက္သားရဲ႔ထင္ၿမင္ခ်က္နဲ႔ ေပါင္းစပ္ရႈၿမင္ၿပီး အမွန္ကုိ ၿမင္ႏုိင္မွာပါ ဒါမွ ငါဆုိတဲ့မာန ၿပီးေတာ့ ရန္ၿငိဳးဖဲြမႈမ်ားကင္းစင္ပီး တဦးနဲ႔တဦးနားလည္ေပးႏုိင္ကာ ေအးခ်မ္းေသာ ဘ၀ မွန္ကန္ေသာအၿမင္တုိ႔ရရွိပါလိမ့္မယ္.။ ဘုရားရွင္ လမ္းညႊန္ေတာ္မူတဲ့ မဂၢင္ ရွစ္ပါး မွ

သမၼာဒိ႒ိ- ေကာင္းစြာ သိျမင္မႈဆုိတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚကုိ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔

တုိက္တြန္းအားေပးရင္း………။

(ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ၀ံသ အဆုံးအမ တစ္ခုမွ )

အာကာမုိးတိမ္

ဓမၼပူဇာေတးမ်ား

2011-01-13T08:12:00.000-08:00

ေရာင္ေတာ္ဖြင့္

http://www.blogger.com/img/blank.gif
ေရာင္ေတာ္ဖြင့္(စိန္ပါတီ)ဘာသာေရး ေတးကို ဦးေရႊတုိင္ညႊန္႔ မွေရးစပ္ပူေဇာ္ထားၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္..။

ေဇယ်တု သဗၺမဂၤလာ

၂၄ ပစၥည္း

ေဇယ်တု သဗၺမဂၤလံ = မဂၤလာအေပါင္းနဲ႕ အစဥ္အလာေကာင္းၾကပါေစ....။

ေဇယ်တု = ေအာင္ျမင္ေၾကာင္း မဂၤလာစကား (မဂၤလာရွိေစရန္ ပထမဆံုး ဆိုသည့္စကား၊ ေအာင္ေစသတည္းဟု အဓိပၸါယ္ရသည္)။ပထမဆံုး ဆိုသည့္စကား၊ ေအာင္ေစသတည္းဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။
သဗၺ = အလံုးစံု။ အကုန္။
မဂၤလံ = မဂၤလာ။ အလိုျပည့္ျခင္း။ ေအာင္ျမင္ျခင္း။ ၾကီးပြားျခင္း။ ျပည့္စံုျခင္း။

လမ္းေၾကာင္း ေရႊးခ်ယ္စုိ႔

2011-01-13T08:04:00.000-08:00

Know this, that ev’ry body is free
To choose his life and what he’ll be;

ဒီအခ်က္ကုိ နားလည္ပါ။ လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္ဘ၀ကို ကုိယ္ေရြးခ်ယ္ဖို႔၊ ကိုယ္ ဘယ္လိုလူ ျဖစ္မယ္ဆုိတာကို ေရြးခ်ယ္ဖို႔ လြတ္လပ္မႈ ရွိပါတယ္။

choose ဆိုတဲ့ စကားလံုးကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထားပါ။

I have the freedom to be who I want to be. I am not going to give that freedom away.

ငါျဖစ္ခ်င္တဲ့သူ ျဖစ္လာဖို႔ ငါ့မွာ လြတ္လပ္မႈ ရွိတယ္။ အဲဒီ လြတ္လပ္မႈကို ငါဘယ္ေတာ့မွ မေပးလိုက္ဘူး။

ကိုယ့္ကို သူမ်ားပံုသြင္းတာကို လက္ခံတဲ့ သူဟာ ဒီလြတ္လပ္မႈကို လက္လြတ္ဆံုးရွံဳး ခံလိုက္သူပဲ။ ဒီ လြတ္လပ္မႈမ်ိဳး ရွိတယ္လို႔ေတာင္ မေတြးမိၾက ပါဘူး။ ကုိယ္ ဘယ္လိုလူ ျဖစ္ခ်င္လဲ ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားဖို႔ လိုတယ္။ လြတ္လပ္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာတဲ့သူ သိပ္ နည္းပါးတယ္။

ကေလးေတြကို မိဘေတြက ေမးတတ္တယ္။ သားႀကီးလာရင္ ဘာလုပ္မလဲ… လို႔ ေမးတတ္တယ္။ ဆရာ၀န္ လုပ္မယ္။ အင္ဂ်င္နီယာ လုပ္မယ္လို႔ ေျဖရင္ မိဘေတြက သိပ္ သေဘာ က်တတ္တယ္။ ဘာလုပ္မလဲလို႔ ေမးတတ္တယ္။ ဘာျဖစ္ခ်င္ သလဲ လို႔ေတာ့ ေမးေလ့ မရွိဘူး။ ဒီေမးခြန္း ႏွစ္ခုဟာ အတူတူပဲလို႔ ထင္ခ်င္ ထင္မယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ဒီေမးခြန္း ႏွစ္ခုဟာ လံုး၀ မတူပါဘူး။

ဘာျဖစ္ခ်င္သလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းက ဘယ္လုိ အလုပ္မ်ိဳးကို လုပ္ခ်င္သလဲလို႔ ေမးတာ။ အလုပ္ကို လူနဲ႔ ထပ္တူျပဳ တတ္တယ္။ ခင္ဗ်ား ဘာလုပ္သလဲလို႔ ေမးရင္- ဆရာ၀န္ လုပ္တယ္၊ အင္ဂ်င္နီယာ လုပ္တယ္၊ ေက်ာင္းဆရာ လုပ္တယ္၊ ကုန္သည္ လုပ္တယ္… စသည္ျဖင့္ ေျဖၾကမယ္။ ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလူလဲ… လို႔ ေမးရင္ ဘယ္လို ေျဖမလဲ။ ခင္ဗ်ား ဘယ္လို ေက်ာင္းဆရာလဲ… လို႔ ေမးရင္ေကာ ဘယ္လို ေျဖမလဲ။ ခင္ဗ်ား ဘယ္လို ၿမိဳ႕နယ္ အရာရွိလဲ… လို႔ ေမးရင္ ဘယ္လုိ ေျဖမလဲ။ ဘယ္လို တရားသူႀကီး မ်ိဳးလဲ… လို႔ ေမးရင္ေကာ။

ေမးခြန္းေတြကို စဥ္းစဥ္းစားစား ေမးဖို႔ လိုတယ္။ အေျဖကိုလည္း စဥ္းစဥ္းစားစား ေျဖဖို႔ လိုတယ္။

ဘယ္လိုလူလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းအတြက္ ေျဖႏိုင္တဲ့ အေျဖက… ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ့္အား ကိုယ္ကိုးတဲ့သူ၊ ကၽြန္ေတာ္က လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနတဲ့သူ၊ ကၽြန္ေတာ္က ရိုးရိုးသားသား လုပ္ကိုင္ စားေသာက္တဲ့သူ၊ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသား ေတြကို တကယ္ ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္လာေအာင္ ေစတနာ အျပည့္နဲ႔ သင္ေပးေနတဲ့ သူပါ၊ ကၽြန္ေတာ္က တရား မွ်တမႈကို လိုလားတဲ့ ၿမိဳ႕နယ္ အရာရွိပါ၊ ကၽြန္ေတာ္က တရား ဥပေဒကို တကယ္ ျမတ္ႏိုးလို႔ တရား ဥပေဒအတိုင္း ဆံုးျဖတ္တဲ့ တရား သူႀကီးပါ။ ဆက္ၿပီး စဥ္းစားပါ။

Liberty, taking the word in its concrete sense, consists in the ability to choose. (Simone Weil)

လြတ္လပ္မႈ ဆုိတဲ့ စကားလံုးကို သူ႔ရဲ႕ အရိုးဆံုး၊ အရွင္းဆံုး အဓိပၸါယ္ ေကာက္ရရင္ ေရြးခ်ယ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ ရွိျခင္းလို႔ ဆိုရမယ္။

ေရြးခ်ယ္ႏိုင္စြမ္း တစ္ခုတည္းက လြတ္လပ္မႈရဲ႕ ျပည့္စံုတဲ့ အဓိပၸါယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေရြးခ်ယ္ ႏိုင္စြမ္းဟာ လြတ္လပ္ မႈရဲ႕ အေရးပါဆံုး အဓိပၸါယ္ တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ေရြးခ်ယ္ ႏိုင္စြမ္းမွ မရွိရင္ တျခား ဘာလြတ္လပ္မႈမွ မရွိေတာ့ဘူး။

ငါလုပ္ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ ဘယ္ႏွစ္မ်ိဳး ရွိသလဲ။ အဲဒီ အလုပ္ေတြ ထဲက ဘယ္ဟာကို ဦးစားေပးၿပီး လုပ္မလဲ… ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို မေျဖႏိုင္ရင္ လြတ္လပ္မႈ မရွိဘူး။ ခိုင္းတာ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ လူမွာ လြတ္လပ္မႈ ရွိသလား။

Patterning your life around other’s opinions is nothing more than slavery.

ကိုယ့္ဘ၀ကို သူမ်ား အယူအဆ အတိုင္း ပုံသြင္းလိုက္ တာဟာ ကၽြန္ခံလိုက္ တာထက္ ပို မထူးပါဘူး။ သူမ်ားလုပ္လို႔ လုပ္တယ္။ သူမ်ား ႀကိဳက္လို႔ ႀကိဳက္တယ္။ သူမ်ား ယံုလို႔ ယံုတယ္… ဆိုရင္ ကၽြန္ျဖစ္ၿပီ။

မေရြးခ်ယ္ရင္ မလြတ္လပ္ဘူး။ ကိုယ္ ဘယ္လို ေနမယ္။ ဘာလုပ္မယ္။ ဘယ္လုိ ပညာကို တတ္ေအာင္ ေလ့လာမယ္၊ ရွာမယ္ ဆိုတာကို ဘယ္သူက ေရြးခ်ယ္ေပးသလဲ။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေရြးခ်ယ္သလား၊ သူမ်ား ေရြးခ်ယ္ေပး သလား။ မ်ားေသာ အားျဖင္ေတာ့ သူမ်ား ေရြးခ်ယ္ေပး တာကို လက္ခံလိုက္ ၾကတယ္။ သက္သာ တာကိုး။

Everyrhing can be taken from a man but … the last of the human freedoms – to choose one’s attitude in any given set of circumstances, to choose one’s own way. (Victor Frankle)

လူတစ္ေယာက္ ဆီက က်န္တာေတြ အားလံုး ယူသြားလို႔ ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အေျခအေန တစ္ခုမွာ ကိုယ္ ဘယ္လုိ သေဘာထား မလဲ၊ ဘယ္လိုလမ္းကို ေရြးမလဲ ဆိုတဲ့ ေနာက္ဆံုး လြတ္လပ္မႈ ကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ ယူသြားလို႔ မရဘူး။

ေကာင္းတာ လုပ္မလား၊ ဆိုးတာ လုပ္မလား၊ ဘယ္လမ္းကို ေရြးမလဲ။

ရိုးသားတာ လုပ္မလား၊ မရိုးသားတာ လုပ္မလား၊ ဘယ္လမ္းကို ေရြးမလဲ။

ရက္စက္မလား၊ ညႇာတာမလား၊ ခြင့္လႊတ္မလား၊ လက္စားေျခ မလား။

အေျခအေန အရ လုပ္လိုက္ရ တာပဲ လို႔ ေျပာတဲ့ သူမွာ ဘာ လြတ္လပ္မႈမွ မရွိဘူး။ ခံယူခ်က္ မရွိတဲ့ သူမွာ လြတ္လပ္မႈ မရွိဘူး။ အေျခအေနက အရာရာ တုိင္းကို အဆံုးအျဖတ္ ေပးေနရင္ ဘာေရြးခ်ယ္လို႔ ရမလဲ။

When a man ceases to choose, he ceases to be a man. (Anthony Burgess)

ေရြးခ်ယ္တာကို မလုပ္ေတာ့တဲ့ အခါမွာ သူဟာ လူ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ဒါေၾကာင့္ လူ႔အဆင့္ အတန္းကေန က်မသြားခ်င္ရင္ ကိုယ္ဘာကို ေရြးခ်ယ္မလဲ ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားရမယ္။ ဉာဏ္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္မွ လြတ္လပ္မႈ ရွိတယ္။ ဉာဏ္မပါဘဲ ေရြးတယ္ ဆုိတာ တကယ္ေရြးတာ မဟုတ္ဘူး။ ေခါင္းပန္း လွန္သလို လုပ္တာဟာ ေရြးခ်ယ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ေရြးခ်ယ္မႈ တုိင္းဟာ မွန္ကန္တဲ့ အခ်က္အလက္ မွန္ကန္တဲ့ အေၾကာင္း အက်ိဳးမွာ အေျခခံ ရမယ္။

Your life is the sum result of all the choices you make, both consciously and unconsciously. If you can control the process of choosing, you can take control of all aspects of your life. You can find the freedom that comes from being in charge of yourself. (Robert F. Bennett)

ကိုယ့္ဘ၀ဟာ သိလွ်က္ျဖစ္ေစ၊ မသိဘဲ ျဖစ္ေစ ကိုယ့္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မႈေတြ အားလံုးရဲ႕ စုေပါင္း ရလာဒ္ပဲ။ ေရြးခ်ယ္မႈကို ကိုယ့္လက္ထဲမွာ မိမိရရ ကိုင္ထားလို႔ ရရင္ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ျဖစ္သမွ်ကို ထိန္းခ်ဳပ္လို႔ ရၿပီး ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ စီမံႏိုင္တဲ့ လြတ္လပ္မႈကို ရၿပီ။

ေရြးခ်ယ္မႈဆိုတာ လုပ္ေနၾကရ ပါတယ္။ မ်ားေသာ အားျဖင့္ေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မစဥ္းစားဘဲ ေရြးခ်ယ္လိုက္ ၾကတယ္။ သူမ်ား ၀တ္သလို ၀တ္မယ္… ဆိုတာလည္း ေရြးခ်ယ္မႈပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီလို ေရြးခ်ယ္မႈက ဉာဏ္ကို မသံုးရတဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ လြတ္လပ္တဲ့ ဘ၀ကို ရဖို႔ အေထာက္အပံ့ မျဖစ္ဘူး။ ငါ ဘယ္လိုလူလဲ၊ ငါနဲ႔ တကယ္ သင့္ေတာ္တာ ဘာလဲ.. ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို ေမးၿပီး အေျဖကို ရွာမွ ဉာဏ္ပါတဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈ ျဖစ္မယ္။ လြတ္လပ္တဲ့ ဘ၀ကို ပံုေဖာ္ဖို႔ အေထာက္အပံ့ ျဖစ္မယ္။

တကယ္လို႔ လူ အမ်ားစုဟာ ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ ေရြးခ်ယ္တယ္ ဆိုရင္ ဒီစကားကို ေျပာဖို႔ လိုမလား။ မလိုဘူး.. ေနာ္။

လြတ္လပ္မႈ ဆိုတာ ဘာလဲ။

လြတ္လပ္မႈ ဆိုတာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ကို ဆိုတယ္။

ကိုယ္ ေရြးခ်ယ္ရမယ့္ အရာေတြကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္

ဖန္တီးခြင့္ကို ဆိုတယ္။

ေကာင္းတယ္ ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတဲ့ ေမးခြန္းရဲ႕ အေျဖကို သူမ်ားေနာက္ လိုက္ၿပီး မေျဖဘဲ သူမ်ား ေပးထားတဲ့ အေျဖကို အဆင္သင့္ မယူဘဲ ေကာင္းတယ္ ဆုိတာကို ကိုယ့္ဉာဏ္နဲ႔ကိုယ္ လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ သိၿပီး လုပ္ႏိုင္မွ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈ ျဖစ္မယ္။

ကိုယ္ ဘာကို ေရြးခ်ယ္မယ္ ဆိုတာ ကိုလည္း ကုိယ္ပဲ လုပ္ယူရမယ္။ ဖန္တီးယူရ မယ္ေနာ္။ ဒီ ႏွစ္ခုထဲက တစ္ခုကို ေရြးပါ ဆိုတာ တကယ္ စစ္မွန္တဲ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မဟုတ္ဘူး။ ကန္႔သတ္ ထားတဲ့ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ဟာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ အတုပဲ ျဖစ္တယ္။

ေရြးခ်ယ္ႏိုင္တဲ့ အခြင့္အလမ္း မရွိရင္

ေရြးခ်ယ္တာကို မလုပ္ရင္ လူတစ္ေယာက္ဟာ

လူအဆင့္မွာ မရွိေတာ့ဘူး။

While we are free to choose, once we have made those choices, we are tied to the consequence of those choices. We are free to take drugs or not. But once we choose to use a habit-forming drug, we are bound to the consequences of that choice. Addiction surrenders later freedom to choose.

လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိတဲ့အခါမွာ ကိုယ္က တစ္ခုခုကို ေရြးခ်ယ္လိုက္ၿပီ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ ေရြးခ်ယ္မႈရဲ႕ ေနာက္က လိုက္ပါလာမယ့္ အက်ိဳးဆက္ ေတြက တြဲၿပီး ပါလာမယ္။ မူးယစ္ေဆးကို သံုးမယ္၊ မသံုးဘူး ဆိုတာ ကိုယ့္မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စြဲေစတတ္တဲ့ မူးယစ္ေဆးကို ကိုယ္က ေရြးခ်ယ္လိုက္ၿပီ ဆိုရင္ အဲဒီ ေရြးခ်ယ္မႈ ေနာက္က ပါလာတဲ့ ဆိုးက်ိဳးေတြနဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႔မိၿပီ။ စြဲေနတာဟာ ေနာက္ပိုင္း လြတ္လပ္မႈကို အဆံုးရွံဳး ခံလိုက္တာပဲ။ စြဲသြားရင္ လြတ္လပ္မႈ မရွိေတာ့ဘူး။

In nameless ways be good and kind,
But never force the human mind.

နာမည္တပ္လို႔ မရတဲ့ နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ ေကာင္းတာကို လုပ္ပါ၊ စာနာပါ၊ ၾကင္နာပါ။ ဒါေပမယ့္ လူ႔စိတ္ဓါတ္ ကိုေတာ့ အတင္းအက်ပ္ အႏိုင္မယူပါနဲ႔။

မယံုခ်င္တာကို အတင္း ယံုခိုင္းတယ္၊ မလုပ္ခ်င္ တာကို အတင္း လုပ္ခိုင္းတယ္၊ မေထာက္ခံ ခ်င္တာကို အတင္း ေထာက္ခံခိုင္းတယ္၊ ကိုယ့္ အယူအဆနဲ႔ မတူတဲ့သူကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ႏွိပ္စက္တယ္။ ေခတ္ အဆက္ဆက္ အဲသလို လုပ္ခဲ့ၾကတယ္၊ အခုေခတ္လည္း လုပ္ေနၾက တုန္းပဲ။

Freedom and reason make us men;
Take these away, what are we then?

လြတ္လပ္မႈနဲ႔ အေၾကာင္းအက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ စဥ္းစား ေတြးေခၚႏိုင္ စြမ္းက ဒို႔ကို လူျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ အဲဒါေတြကို ဖယ္ရွားလိုက္ရင္ ငါတို႔က ဘာလဲ…။

အေၾကာင္း အက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ စဥ္းစား ေတြးေခၚ ႏိုင္စြမ္း ရွိမွလည္း လြတ္လပ္မႈ ရွိမယ္။ အေၾကာင္း အက်ိဳးကိုက္ေအာင္ မေတြးႏိုင္တဲ့ သူမွာ ဘယ္လို လြတ္လပ္မႈမ်ိဳး ရွိမလဲ။ မယံုသင့္တာေတြ၊ သဘာ၀ မက်တာေတြကို ယံုေနတဲ့ သူေတြဟာ လြတ္လပ္မႈ မရွိတဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေနၾကတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အေၾကာင္း အက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ ေတြးေခၚတတ္တဲ့ သူေတြ၊ စဥ္းစားတတ္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရမယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို အေၾကာင္း အက်ိဳး မကိုက္တာ ေတြကို ယံုေအာင္ လုပ္လိုက္မယ္၊ သဘာ၀ က်က် မစဥ္းစား တတ္ေအာင္ လုပ္လိုက္မယ္ ဆုိရင္ သူ႔ကို မလြတ္လပ္တဲ့သူ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္

ကိုယ့္လြတ္လပ္မႈ မေပ်ာက္ခ်င္ရင္

သဘာ၀ မက်တဲ့ အေၾကာင္းအက်ိဳး မကိုက္တာကို

ဘယ္ေတာ့မွ မယံုဘူးလို႔ ျပတ္ျပတ္သားသား ခိုင္ခိုင္မာမာ

သတၱိရွိရွိ ဆံုးျဖတ္ထားရမယ္။

ကိုယ့္ကို သူမ်ားက လွည့္စားလို႔ ရရင္ ကိုယ့္လြတ္လပ္မႈ ဆံုးရွံဳး ေနၿပီ။ ဘယ္သူေတြက ဘယ္လို နည္းေတြနဲ႔ ကိုယ့္ကို လွည့္စားေန သလဲ။ ဘာေၾကာင့္ သူတို႔က လူေတြကို လွည့္စားဖို႔ ဒီေလာက္ ႀကိဳးစားေနၾက သလဲ။

Mere animals, and just as well
The beasts may think of heav’n or hell.

(လြတ္လပ္မႈန႔ဲ အေၾကာင္း အက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ စဥ္းစား ေတြးေခၚ ႏိုင္စြမ္းကို ဖယ္ရွား လိုက္ရင္ ငါတုိ႔က ဘာလဲ။) တိရစၦာန္ မွ်ပဲ။ ေကာင္းကင္ဘံု သို႔မဟုတ္ ငရဲဘံုကို ေတြးေကာင္း ေတြးမယ့္ တိရစၦာန္ အရိုင္းပဲ။

May we no more our pow’rs abuse,
But ways of truth and goodness choose.

ငါတို႔ရဲ႕ စြမ္းရည္ သတၱိေတြကို ငါတို႔ အလြဲသံုးစား မလုပ္ၾကပါ စို႔နဲ႔။ အဲဒါ လုပ္မယ့္ အစား မွန္ကန္တာ လုပ္မယ့္ လမ္းနဲ႔ ေကာင္းမြန္တာ လုပ္တဲ့ လမ္းကို ေရြးၾကပါစို႔။

ကိုယ့္ရဲ႕ စြမ္းရည္ သတၱိဆိုတာ အေၾကာင္းအက်ိဳး သဘာ၀ က်က် စဥ္းစား ႏုိင္တဲ့ စြမ္းရည္ သတၱိပဲ။ ဒါဟာ လူသားရဲ႕ အႀကီးမားဆံုး စြမ္းရည္ ျဖစ္တယ္။ ဒီစြမ္းရည္ကို အလြဲသံုးစား မလုပ္ရဘူး။ ဒီစြမ္းရည္ကို သံုးၿပီးေတာ့ပဲ မွန္ကန္တဲ့လမ္း၊ ေကာင္းတ့ဲလမ္းကို ေရြးရမယ္။ ဒီစြမ္းရည္ကို မသံုးႏိုင္ရင္ မမွန္တဲ့ လမ္းကို ေရာက္ဖို႔ မ်ားတယ္။ ကိုယ္က ကိုယ့္ဉာဏ္နဲ႔ကိုယ္ မေရြးႏိုင္ရင္ သူမ်ားက ကိုယ့္အတြက္ ေရြးေပးလိမ့္မယ္။

အေၾကာင္းအက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ မစဥ္းစား တတ္တ့ဲ သူေတြက သူမ်ားကို ဆရာလုပ္ေန ၾကတာ ေတာ္ေတာ္ မ်ားပါတယ္။ လူအမ်ားစုဟာ အဲဒီလို လူေတြကို ဆရာ တင္ထားၾကတယ္။ ဆရာက အေၾကာင္း အက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ မေတြးႏိုင္ဘူး ဆိုရင္ သူ႔တပည့္က ဘယ္လို လုပ္ၿပီး အေၾကာင္း အက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ သဘာ၀ က်ေအာင္ ေတြးႏိုင္ေတာ့ မလဲ။

ေဗဒင္ ဆရာေတြ၊ နတ္ကေတာ္ေတြ၊ ဘိုးေတာ္ေတြ၊ မယ္ေတာ္ေတြ၊ ၀ိဇၨာဆိုတဲ့ သူေတြကို ဆရာ တင္ထားၾကတဲ့ သူေတြဟာ ဘယ္လိုလုပ္ အေၾကာင္း အက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ ေတြးႏိုင္မလဲ။ အခက္အခဲ တစ္ခု ရွိတဲ့ အခါ သဘာ၀က်တဲ့ အေျဖနဲ႔ လုပ္နည္းကို မရွာဘဲ သဘာ၀ မက်တဲ့ လုပ္နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းေနရင္ အဲဒီ အခက္အခဲဟာ ဘယ္လို အဆင္ေျပႏိုင္ မလဲ။

———-*****———-

ကဗ်ာေလးကို တစ္စု တစ္ေ၀းတည္း ျပန္ၾကည့္ရင္

“Know this, that ev’ry body is free
To choose his life and what he’ll be;

In nameless ways be good and kind,
But never force the human mind.

Freedom and reason make us men;
Take these away, what are we then?

Mere animals, and just as well
The beasts may think of heav’n or hell.

May we no more our pow’rs abuse,
But ways of truth and goodness choose.”

ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက

ညႊန္းဆုိ ဖဲြ႔သီအပ္ေသာ ေမတၱာတရား

2009-09-15T10:20:00.000-07:00

ေမတၱာသည္ ရန္ကင္းၿငိမ္း၏

အၾကင္သူသည္ သတၲဝါအားလုံးတို့အေပၚ ၌ ေမတၲာစိတ္ အဖို့အစုရွိသည္ျဖစ္၍
တစ္စုံတစ္ေယာက္ကိုမွ် မိမိကိုယ္တိုင္လည္း မညႇဥ္းဆဲ၊ သူတစ္ပါးကိုလည္း မသတ္ျဖတ္ေစ။
မိမိကိုယ္တိုင္လည္း အႏိုင္မယူ၊
သူတစ္ပါးတို့ကိုလည္း အႏိုင္မက်င္႕ေစ။
ထိုေမတၲာပြားသူအား တစ္စုံတစ္ခုေသာ အတြင္းရန္ အျပင္ရန္ဟူ၍ မရွိႏိုင္။
(အဂၤုတိၱဳရ္ပါ႒ိေတာ္ ။ ပထမတဲြ ေမတၱသုတ္ .. ၄၄၃။)

ေမတၱာ၏ အက်ိဳးအာနိသင္

ေမတၲာ၏ အက်ဳိးအာနိသင္သည္ အလြန္မ်ားျပား ႀကီးမားျမင္႕ျမတ္၏။ ဘဝသမၸတၲိ
အက်ဳိးေပးသန္ေသာ ေကာင္းေသာကံတကာထဲတြင္ ဤေမတၲာကံသည္ အထြတ္ျမတ္ဆုံး
အသာဆုံးတည္း။ ေမတၲာကံကို တုၿပိဳင္ႏိုင္ေသာ ကံဟူ၍ မရွိေပ။
ေသကၡ်ေတာင္ဆရာေတာ္ဦးတိေလာက

ေမတၱာအာနိသင္

ေမတၱာတရားက ုိ ပြားမ်ားၿခင္းသည ္ အက်ဳးိ စီးပြားကုိ
အလုိရွိသူတုိ႔အတြက္လည္း ေကာငး္ ၊ အလုိမရွိသူတုိ႔အတြက္လည္းေကာငး္
ကုသိုလ္ေက်းဇူးကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္၏။
လူတိုင္း လူတိုင္းသည္ အာနိသင္ႀကီးမားလွေသာ ေမတၲာ
ပြားမ်ားျခင္းကို ေကာင္းစြာ မွီဝဲအပ္၏။
(မိလိႏၵပဥႇာ၊ ေမတၲာဘာဝနာနိသံသ-၁၉၇။)

ေဒါသကုိေမတၱာၿဖင့္ေၿဖသိမ့္

ေဒါသကို သူယုတ္တို႔ မွီဝဲ၏။
ေမတၱာကို သူေတာ္ေကာင္းတို႔ မွီဝဲ၏။
ေမတၱာသည္ အ႐ႈံးေပးျခင္း မဟုတ္။
ေဒါသသည္သာ ဆံုး႐ႈံးျခင္းျဖစ္၏။
ေဒါသဟူသည္ ထြက္စရွိလွ်င္ ထြက္ခ်င္၏။
ေမတၱာျဖင့္ ေျဖသိမ့္ႏွိပ္ကြပ္ဖန္မ်ားလွ်င္
ေဒါသသည္ အပိုးေသ၍လာ၏။
ျခံခုန္တတ္ေသာ ႏြားကို ႏွိပ္ကြပ္ဖန္မ်ားလွ်င္
ျခံမခုန္ေတာ့သကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။

(ေဒါသကထာ၊ ေမာင္းေထာင္ဆရာေတာ္)

ေမတၱာသည္ သီတာေရစင္

ေမတၱာတရားတည္ရွိရာ ထြန္းကားရာ အရပ္မ်ား၌
မည္သို့ေသာ ခ်မ္းသာမႈမ်ဳိးႏွင္႕မွ် မတူေသာ
ခ်မ္းေျမ႕မႈမ်ား ကိန္းဝပ္ေနၿမဲျဖစ္၏။
ထို့ေၾကာင္႕ သီလကို ပန္းရနံ့ႏွင႕္ႏိႈင္း၏။
ေမတၱာကို သီတာေရစင္ႏွင္႕ ဥပမာျပဳၾကသည္။

Type the rest of your post here.

လၿမတ္၀ါဆုိ

2009-07-06T02:15:00.000-07:00

ဒီေန႔ဟာ ၿမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ အထြက္အၿမတ္ေနထူးၿဖစ္တဲ့ ၀ါဆုိလၿပည့္ေလးၿဖစ္ပါတယ္.။
မနက္ပုိင္း မိမိတုိ႔ေက်ာင္းမွာ အိႏိၵယမွ PHD စာတမ္းၿပဳစုေနေတာ္မႈတဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးထံမွSkype .VZO တုိ႔၏အကူအညီၿဖင့္ သီလယူၿခင္း၊ ေန႔ထူးေလးမွာတရားနာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ဤသုိ႔တရားပဲြေလးၿဖစ္ေၿမာက္ေအာင္ ကူညီလုပ္ေဆာင္ လမ္းၿပေပးတဲ့ ဆရာေတာ္ႏွင့္တကြ ကြ်န္ေတာ့္အကုိကုိ၀င္းၿမင့္ေဇာ္တုိ႔ကုိလည္း ဤေနရာမွေန၍ ရုိေသေလးစား ေက်းဇူးတင္မိပါေၾကာင္း ႏွင့္တရားပဲြအၿပီးတည့္ခင္းေကြ်းေမြး အလွဴဒါနၿပဳၾကသည့္ ညီငယ္မ်ားကုိလည္း ထပ္ေလာင္းေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေၿပာလုိပါတယ္။။
လၿမတ္၀ါဆုိေဆာင္းပါးေလးက ဒီေန႔ထုတ္ၿမန္မာ့အလင္းသတင္းစာမွာပါရွိတဲ့ ဆရာဦးေအာင္မြန္(မဟာ၀ိဇၨာ) ရဲ႔
ေဆာင္းပါးေလးတစ္ပုဒ္ကုိ မွတ္သားနာယူဖြယ္အၿဖစ္ အေ၀းေရာက္ေနေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔အတြက္
တင္ၿပေပးလုိက္ရၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။...
ျမန္မာဆယ့္ႏွစ္လတြင္ ဝါဆိုလသည္ စတုတၴေျမာက္လ ျဖစ္သည္။
ဝါဆိုလသည္ ဝႆႏၲမိုးဥတုျဖစ္သည္။ ရာသီမွာ ကရကဋ္၊ ရာသီ႐ုပ္ကား
ပုစြန္လံုး၊ တာရာမွာ ဆင္တာရာ ျဖစ္၏။ ျပဳဗၺာသာဠ္နကၡတ္သည္ လမင္းႏွင့္
ယွဥ္ၿပိဳင္လင္းလက္သည္။ ရာသီပန္းမွာ ပုန္းညက္ပန္းျဖစ္၍ ရာသီပြဲကား
ပၪၥင္းခံပြဲေတာ္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤသည္ကို နဝေဒး၏ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီဘြဲ႕၌....
''ဝါဦးေခၚမွတ္၊ ကရကဋ္လက္၊
ၿပိဳးျပက္ေရာင္ဝွန္၊ ျပဳဗၺာသာဠ္ႏွင့္၊
နတ္မြန္ေပ်ာ္စက္၊ ပုန္းညက္ၾကာခိုင္၊
ၾကဴလိႈင္ပ်ံ႕သင္း၊ ပၪၥင္းေတာ္ပြဲ
ညံမစဲသည္၊ ႐ိုက္ႏႊဲေၾကြးေၾကာ္ကာတည့္ေလး''ဟူ၍လည္းေကာင္း
ဦးယာ၏ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီဘြဲ႕ လူးတား (၁၂)ပိုဒ္တြင္
''ပန္းမ်ားလိႈင္ၾကဴ၊မၪၨဴေရႊရြက္၊ ပုန္းညက္ႀကိဳင္သင္း၊
ပၪၥင္းေတာ္ပြဲ၊ သဲသဲအုတ္ေအာ္၊ ရႊင္ေပ်ာ္လွည့္ပတ္...'' ဟူ၍
လည္းေကာင္း ေတြ႕ရွိရပါသည္။
ဝါဆိုလျပည့္ေန႔သည္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ဘဝျဖစ္ေတာ္စဥ္၌
ထူးျခားမြန္ျမတ္ မဂၤလာအထပ္ထပ္ျဖင့္ ျပည့္စံုေသာ ရက္မြန္ေန႔ျမတ္လည္း
ျဖစ္ေပ၏။
မဟာသကၠရာဇ္(၆၇)ခုႏွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ ၾကာသပေတးေန႔ မိုးေသာက္ယံ
အခ်ိန္တြင္ သုေဒၶါဒနမင္းႀကီး၏ မိဖုရားေခါင္ သီရိမဟာမာယာေဒဝီသည္
၄င္း၏ ဝမ္းၾကာတိုက္အတြင္း ဆင္ျဖဴေတာ္ျမတ္သည္ လက္ယာရစ္လွည့္ၿပီး
လက္ယာနံပါးမွ ဝင္ေရာက္သည္ဟု အိပ္မက္ျမင္မက္ေတာ္မူသည္။ ဤကား
အေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၴ ပဋိသေႏၶယူေတာ္မူျခင္းတည္း။
အေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၴမင္းသား သက္ေတာ္ (၁၆)ႏွစ္ ေရာက္ေသာ္
ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးက သားေတာ္အား ေတာထြက္သြားမည္ကို
စိုးရိမ္ပူပန္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေတာမထြက္ေစရန္ ေႏြရာသီ၌ စံျမန္းေစရန္
''သုရမၼ'' မည္ေသာ စံနန္းျပာသာဒ္၊ မိုးရာသီတြင္ စံျမန္းရန္ ''သုဘ''
စံနန္းျပာသာဒ္၊ ေဆာင္းရာသီအတြက္ ''ရမၼ'' စံနန္း ျပာသာဒ္မ်ား
တည္ေဆာက္ေစၿပီး လွည့္လည္စံျမန္းေစသည္။ ေရႊအဆင္းႏွယ္လွပသည့္
ယေသာ္ဓရာမင္းသမီးႏွင့္ ထိမ္းျမားေပးေတာ္မူ၍ အာ႐ံုငါးပါးျဖင့္ ထီးနန္း
စည္းစိမ္ကို ခံစားေတာ္မူေစပါသည္။
မဟာသကၠရာဇ္ (၉၆)ခုႏွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ အေလာင္းေတာ္သည္
ျမင္းေလးစီးကေသာ ရထားျဖင့္ ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ထြက္ေတာ္မူခဲ့၏။ ဤတြင္
သူအိုတစ္ဦးကို ျမင္ေတြ႕ခဲ့၏။ မိမိလည္း ထိုသို႔အိုရမည္ကို ဆင္ျခင္
ေတာ္မူသည္။ ေနာက္အႀကိမ္မ်ား၌လည္း သူနာ၊ သူေသတို႔ကို ျမင္မိျပန္ေသာ္
မိမိလည္း ထိုသို႔ နာရ၊ ေသရမည္ကို စဥ္းစားဆင္ျခင္မိေလသည္။ေနာက္ဆံုး
တစ္ႀကိမ္၌ကား ရဟန္းတစ္ပါးကို ျမင္ေတြ႕ေတာ္မူရာ ရဟန္း၏ အက်င့္
သီလသည္ သတၱဝါတို႔အက်ဳိးကို ျဖစ္ထြန္းေစပံုႏွင့္ ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပံုကို
ဆင္ျခင္မိသျဖင့္ မိမိလည္း ရဟန္းျပဳရန္ ဓိ႒ာန္ေတာ္မူေလသည္။
ဤသို႕ျဖင့္ မဟာသကၠရာဇ္ (၉၇)ခုႏွစ္၊ ဝါဆိုလျပည့္ တနလၤာေန႕
ညဥ့္သန္းေခါင္ယံမွာ ဆႏၷအမတ္ကိုေခၚလ်က္ က႑ကျမင္းေတာ္ျဖင့္
ေတာထြက္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ အေနာ္မာျမစ္ကမ္းေရာက္ေသာ္ တစ္ကိုယ္
တည္း က်င့္ၾကံအားထုတ္ရန္ရည္သန္၍ အဝတ္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ က႑က
ျမင္းကို ဆႏၵအမတ္အားလႊဲအပ္ကာ ေနျပည္ေတာ္သို႕ ျပန္လႊတ္လိုက္ေတာ္
မူပါသည္။
အေလာင္းေတာ္သည္ ဥ႐ုေဝလေတာဝယ္ သဗၺညဳတဥာဏ္ကိုရလို၍
ဒုကၠရစရိယာအက်င့္ကို ေျခာက္ႏွစ္တိုင္ က်င့္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
သို႕ရာတြင္ သဗၺညဳတဥာဏ္မရႏိုင္သျဖင့္ မဇၥၽိမပဋိပဒါလမ္းေၾကာင္း
ေျပာင္းကာ က်င့္ရာတြင္မွ ဘုရားအျဖစ္သို႕ ေရာက္ေတာ္မူေလ၏။ မဟာ
သကၠရာဇ္ (၁ဝ၃) ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶဟူးေန႕တြင္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီး
မဟာသကၠရာဇ္ (၁ဝ၃)ခုႏွစ္ ဝါဆိုလျပည့္ စေနေန႕ ညခ်မ္း ေနမင္းဝင္လုဆဲ၊
လမင္းထြက္ျပဴဆဲတြင္၊ ''ေဒြေမ ဘိကၡေဝ'' အစခ်ီလ်က္ တရားဦးဓမၼစၾကာ
ကို မိဂဒါဝုန္ေတာအတြင္း ပဥၥဝဂီၢငါးဦးအား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
ဝါဆိုလ၌ ပဥၥင္းခံပြဲက်င္းပရျခင္းမွာလည္း ဘုရားရွင္သည္ မိဂဒါဝုန္
ေတာတြင္ ပဥၥဝဂၢီငါးဦးႏွင့္အတူ နတ္ျဗဟၼာမ်ားစြာအား ဓမၼစၾကာတရားဦး

ေဟာေတာ္မူၿပီးေနာက္ ပဥၥဝဂၢီတို႕က ဘုရားရွင္ထံ ရဟန္းျပဳခြင့္ ပန္ၾကားၾက
သည္။ ဘုရားရွင္က ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၍ ''ဧဟိဘိကၡဳ'' ရဟန္းအျဖစ္ကို ရၾက
သည္။ ဤသည္ကို အရင္းခံ၍ ဝါဆုိလတြင္ ပၪၥင္းခံပြဲကို အစဥ္အဆက္
တခမ္းတနား က်င္းပၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ဤလျမတ္ဝါဆိုမွာပင္ ျမတ္ဘုရားရွင္သည္ သတၱမဝါကို တာဝတႎသာ
နတ္ျပည္၌ ကပ္ေတာ္မူလ်က္ မယ္ေတာ္နတ္သားအမွဴးျပဳေသာ နတ္၊ သိၾကား၊
ျဗဟၼာအေပါင္းအား တစ္ဝါတြင္းလံုးအဘိဓမၼာတရားကိုေဟာေတာ္မူပါသည္။
ေန႕စဥ္ လူ႕ျပည္သို႕ၾကြေတာ္မူ၍ စႏၵကူးေတာ၌ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးကာ ေန႕သန္႔
ေနေတာ္မူစဥ္ အရွင္သာရိပုတၱရာအား အဘိဓမၼာတရား အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကို
ေဟာေတာ္မူပါသည္။ တာဝတႎသာ နတ္ျပည္၌ နိမၼိတ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္က
ဆက္လက္ ေဟာၾကားေတာ္မူေနသည္။ ဤသို႕တစ္ဝါတြင္းလံုး တာဝတိ ံသာ၌
ေဟာေတာ္မူျပီး ဝါပကင္းလြတ္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႕တြင္ လ႕ူျပည္လူ႕ရပ္
သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႕ ပတၱျမားေစာင္းတန္းျဖင့္ သက္ဆင္းေတာ္မူပါသည္။
ဤလျမတ္ဝါဆုိမွာပင္ တိတၴိတကၠတြန္းတုိ႔အား တန္ခိုးျပာဋိဟာျပေတာ္မူ
ခဲ့သည္။ မဟာသကၠရာဇ္ (၁ဝ၉)ခုႏွစ္ ဝါဆုိလျပည့္ညခ်မ္း၌ သာဝတၴိျပည္၊
က႑မည္ေသာ သရက္ျဖဴပင္အနီး၌ ရတနာစႀကႍကုိဖန္ဆင္း၍ ႏွစ္ဆယ့္ေလး
ယူဇနာရွိေသာ လူပရိသတ္ႏွင့္တကြ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔အား ေရအစုံ မီးအစံု
တန္ခုိးျပာဋိဟာ ျပေတာ္မူခဲ့သည္။
ဝါဆုိလအမည္ကို ေရွးေဟာင္း ေက်ာက္စာမ်ား၌ 'ျမြမယ္တာလ၊
ႏြယ္တာလ၊ ေႏြတာလ၊ မလြယ္တာလဟု' အမ်ဳိးမ်ဳိးေတြ႕ရပါသည္။
မလြယ္မွာ ေျမသုိ႔မဟုတ္ လယ္ေျမဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။ မုိးတြင္းကာလ
စိမ္းလန္း ရွင္သန္လ်က္ရွိေသာ လယ္ေျမယာေတာမ်ားအတြင္း ျဖတ္သန္းကာ
ေဒသစာရီလွည့္လည္သြားလာၾကေသာ ရဟန္း သံဃာတုိ႔ေၾကာင့္ လယ္
ယာမ်ား၊ ျမက္၊ သစ္ပင္၊ သီးႏွံပင္မ်ား ပ်က္စီးကုန္ၾကသည္။ ထုိအေၾကာင္းကို
ရာဇၿဂဳိဟ္ျပည္ ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာ
ဘုရား ၾကားသိေတာ္မူသည္တြင္ ရဟန္းတုိ႔အား စည္းေဝးေစၿပီး ''ရဟန္းတုိ႔
ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး ဝါဆုိျခင္းကုိ ငါဘုရား ပညတ္ေတာ္မူ၏''ဟု မိန္႔ေတာ္
မူသည္။
ဤသုိ႔ႏွင့္ ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ ၁ရက္ေန႔တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားသည္
မိမိတုိ႔ သီတင္းသံုးမည့္ေက်ာင္း၌ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္ဝယ္
''ဣမသၼႎ ဝိဟာေရ ဣမံေတမာသံဝႆံ ဥေပမိ'' ဤေက်ာင္းတြင္ မုိးသံုးလ
ပတ္လံုး ဆည္းကပ္ပါမည္ဟု ရြတ္ဆုိဝါကပ္ၾကရသည္။ ထုိအခါမွစ၍ ရဟန္း
ေတာ္တုိ႔သည္ မိမိတုိ႔သီတင္းသံုးေနထုိင္ရာ ေက်ာင္းတုိက္အတြင္းမွ အရပ္
တစ္ပါးသုိ႔ ညဥ့္အိပ္ညဥ့္ေန ခရီးထြက္ခြာျခင္း မျပဳရဘဲ ဝါဆုိလျပည့္ေက်ာ္
၁ရက္မွ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔အထိ ဝါဆုိ ဝါကပ္ေတာ္မူၾကရေပသည္။
သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တုိ႔ ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး ဝါဆိုဝါကပ္က်င့္သံုး
ေဆာက္တည္ေတာ္မူၾကေသာကာလ၌ ဗုဒၶႏြယ္ဝင္ သူေတာ္စင္အေပါင္းသည္
လည္း ဥပုသ္သီတင္းေန႔တုိင္း ေဆာက္တည္ၾက၊ တရားဓမၼနာၾကားေဆြးေႏြး
ျခင္းမ်ား ျပဳၾက၏။ ဝိပႆနာစခန္းမ်ား၌ စခန္းဝင္ တရားအားထုတ္ၾကပါ
သည္။ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားမွာ လွဴဒါန္းေကြၽးေမြးျခင္း၊ သက္ႀကီးဝါႀကီး
မ်ားအား ပူေဇာ္သကၠာရျပဳျခင္း၊ သက္သတ္လြတ္စားျခင္း၊ ကြၽဲ၊ ႏြား၊ ငါး၊
ငွက္တုိ႔ကုိ ေဘးမဲ့လႊတ္ျခင္းစသည့္ ေကာင္းမႈမ်ားျပဳၾကသည္။ ဝါတြင္း
ကာလအတြင္း ထိမ္းျမားလက္ထပ္မဂၤလာျပဳျခင္းမ်ားကိုလည္း ေရွာင္ၾကဥ္
ၾကရေလသည္။
ၿခံဳငံု၍ဆုိရလွ်င္ ဝါဆုိလ၊ ဝါဆိုလျပည့္ ဝါတြင္းသံုးလပတ္လံုး အခါ
သမယတုိ႔သည္ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔အဖုိ႔ လထူးလျမတ္၊ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္၊
အခါထူး အခါျမတ္ႀကီး ျဖစ္ေပသည္။ ဝါဆုိလျပည့္ေန႔က်ေရာက္တုိင္း
ႏုိင္ငံတစ္ဝန္း ဗုဒၶႏြယ္ဝင္တုိ႔၏ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ျမတ္ ရြတ္ဖတ္
သရဇၥ်ာယ္သံမ်ား ၿခိမ့္ၿခိမ့္အုန္းအုန္း ရွိလွေပသည္။
လျမတ္ဝါဆုိသည္ ဘာသာ၊ သာသနာ အစဥ္အလာေကာင္းမ်ား၊ ကုသုိလ္
ေရးရာမ်ား၊ ႐ိုးရာဓေလ့ေကာင္းမ်ားျပည့္စုံလ်က္၊ မဂၤလာ က်က္သေရရွိ
လွေသာ အခါေတာ္ထူး ျဖစ္ေပသည္။ ဤရက္ျမတ္အခါတြင္ သတၱဝါ
ခပ္သိမ္း၊ ေကာင္းက်ဳိးလုိအင္ဆႏၵ ျပည့္ဝၾကေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေတာင္းလုိက္ရ
ပါသည္။

အလုပ္ၿဖစ္မွာလား ၊ အၿဖစ္လုပ္မွာလား

2009-05-15T16:23:00.000-07:00

၀ီရိယကုိမွီ၍ အသက္ရွင္ရသူ၊ ေကာင္းမႈကံ၏ ေကာင္းက်ိဳးကုိမွီ၍အသက္ရွင္ရသူ၊ ႏွစ္ခုလုံးကုိမွီ၍ အသက္ရွင္ရသူ၊ ႏွစ္ခုလုံးကုိမမီွဘဲ အသက္ရွင္ရသူဟု ပုဂၢဳိလ္ေလးမ်ိဳးရွိေၾကာင္းဘုရားရွင္ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။
အထက္ပါသုတၱန္ကုိ ၾကည့္ကသာမန္လူအမ်ားစုက လက္လႈပ္မွ ပါးစပ္လုပ္ဆုိသည့္အတုိင္း ပါးစပ္လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ လက္ကအၿမဲလႈပ္ေနရေသာသေဘာရွိပါသည္။ ဒါကုိေထာက္ကဘ၀ဆုိတာ ရုံးကန္လႈပ္ရွားၿခင္းဟူေသာအဆုိက မွန္ကန္ေပသည္. သာမန္လူအမ်ားစုမွာ၀ီရိယမရွိ၍မရ၊ ၀ီရိယမစိုက္၍မရ ၊မရုန္း၍မရ မလႈပ္ရွား၍မရ၊ မၾကိဳးစား၍မရ၊ သူ႔အရႊယ္နဲ႔သူ ၀ီရိယစုိက္ထုတ္ကာရုန္းကန္ေနရ၊ လႈပ္ရွားေနရ၊ ၾကိဳးစားေနရသည္သာ၊ မိမိတုိ႔ဘ၀အေနအထားကုိက ၀ီရိယကုိမွီ၍အသက္ရွင္ေနရသည္မဟုတ္ပါလား။
လူ၏တန္ဖုိးကား အလုပ္သာၿဖစ္သည္၊ လူ၏အရည္အေသြးကုိေတာက္ေၿပာင္ေစသည္ကား အလုပ္သာၿဖစ္သည္ လူ၏အရည္အေသးကုိေတာင္ေၿပာင္ေစသည္ကား အလုပ္သာၿဖစ္သည္၊လူ၏တန္ဖုိးကုိၿမင့္တင္ေပးႏုိင္သည္ကား အလုပ္သာၿဖစ္သည္၊ အလုပ္လုပ္သူတုိ႔ ၾကီးပြားၾကသည္၊ အလုပ္လုပ္သူတုိ႔အထက္ေရာက္ၾကသည္။ ထိပ္မွာေရာက္ေနသူအမ်ားစုကုိၾကည့္လွ်င္ အလုပ္ၾကိဳးစားသူတုိ႔သာၿဖစ္သည္ကုိ ေတြ႔ရပါမည္။
ကုိယ္တက္ထားသည့္ အတက္ပညာေပၚမႈတည္၍ လုပ္ငန္းခြင္ကုိ၀င္ၾကရသည္၊ အသက္ရွိသူတုိင္းအသက္ေမြးဖုိ႔၊၀မ္းရွိသူတုိင္း၀မ္းေက်ာင္းဖုိ႔အလုပ္တစ္ခုခု
ကေတာ့လုပ္ေနၾကရသည္၊ တစ္ခ်ိဳ႔ကတစ္ကုိယ္ေရ တစ္ကာယအတြက္၊ တခ်ိဳ႔ကမိသားစုအတြက္၊ တစ္ခ်ိဳ႔ကမိသားစုအတြက္၊ တစ္ခ်ိဳ႔ကၿမိဳ႔ရြာအတြက္ တုိင္းၿပည္နဲ႔လူမ်ိဳးအတြက္၊ ဘာသာသာသနာအတြက္ ကုိယ္နီးစပ္ရာ၊ကုိယ္သန္ရာ လုပ္ေနၾကရသည္။
ထုိကဲ့သုိ႔အလုပ္လုပ္ရာတြင္ အလုပ္ၿဖစ္ၿခင္းႏွင့္အၿဖစ္လုပ္ၿခင္းဟုႏွစ္မ်ိဳးေတြ႔ရသည္၊ အလုပ္ၿဖစ္ၿခင္းဟူသည္ စံခ်ိန္စံညႊန္းမီၿခင္း၊ မမွီေသာ္မွ လက္ခံႏုိင္ေလာက္သည့္အေနအထား၊ တူတူတန္တန္ၿဖစ္ၿခင္းၿဖစ္သည္၊ အၿဖစ္လုပ္ၿခင္းဟူသည္ မည္ကာမတၱအၿဖစ္မွ်သာလုပ္ၿခင္း
ၿဖစ္သည္၊ တစ္ခ်ိဳ႔လည္းအလုပ္ၿဖစ္ၾကသည္၊ တစ္ခ်ိဳ႔လည္းအလုပ္မၿဖစ္ၾက၊ တစ္ခ်ိဳ႔အလုပ္မၿဖစ္
သၿဖင့္အၿဖစ္လုပ္ေနၾကရသည္။အလုပ္မၿဖစ္မွန္းသိပါလ်က္ေပေတစြာလုပ္ေနေသာအခါပုိ၍
ပင္အလုပ္မၿဖစ္ဘဲရွိေတာ့သည္။အၿဖစ္လုပ္သူေတြပုိ၍မ်ားမ်ားလာသည္၊တစ္ခ်ိဳ႔ကုိယ္ကုိယ္ကုိယ္“
အလုပ္ၿဖစ္သူလား၊ အၿဖစ္လုပ္သူလား”ဟုပင္စဥ္းစားမည့္ပုံမေပၚ၊ လုပ္ၿမဲတုိင္းသာ ေပ၍သာလုပ္ေနၾကသည္။
လူဟူသည္လုပ္ခ်င္ကုိင္ခ်င္စိတ္ရွိရမည္၊ လုပ္တက္ကုိင္တက္ရွိရမည္၊အလုပ္လုပ္ေနရမည္
အလုပ္ေပၚေစတနာထက္သန္ရမည့္၊ အလုပ္ႏွင့္ဆက္စပ္ၿပီး လုပ္ပုိင္ခြင့္ ရပုိင္ခြင့္ေတြၿဖစ္ေပၚလာေပမည္၊ ရပုိင္ခြင့္ဟူသည္ ခံစားခြင့္ပင္ၿစဖ္သည္။ ထုိလုပ္ပုိင္ခြင့္၊ ရပုိင္ခြင့္၊ ခံစားခြင့္တုိ႔သည္ မိမိတုိ႔၏ လုပ္တက္ကုိင္တက္ဟူေသာ အရည္အသြးေပၚ၌သာတည္ရမည္၊ လုပ္ပုိင္ခြင့္၊ရပုိင္ခြင့္ခံစားခြင့္တုိ႔ကတုိ႔က အက်ိဳးၿဖစ္သည္၊ လုပ္တက္ကုိင္တက္ဟူေသာ အရည္အေသြးကအေၾကာင္းၿဖစ္သည္၊ အက်ိဳးသည္အေၾကာင္းေပၚ၍သာ မွီတည္သည္ “အေၾကာင္းရွိမွ အက်ိဳးၿဖစ္မည္”.။အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းတည္ေဆာက္ၿပီးမွသာ အက်ိဳးေကာင္းေကာင္းေမွ်ာ္လင့္ရမည္၊ လက္ခံ၇မည္ၿဖစ္သည္။
ေမတၱသုတ္နိဒါန္း၌ သေကာ- စြမ္းႏုုိင္သူသည္၊အႆ-ၿဖစ္ရမည္ဟုဆုိသည္။ကုိယ္လုပ္သည့္အလုပ္ကုိစြမ္းရမည္၊ ကြ်မ္းရမည္။စြမ္းေဆာင္ဟုဆုိသၿဖင့္ စြမ္းမွသာေဆာင္ႏဳိင္လိမ့္မည္၊ ကြ်မ္းက်င္မွလိမၼာဟူေသာအဆုိရွိ၏ ကုိယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ကုိကြ်မး္က်င္မွသာ လိမၼာသူၿဖစ္လိမ့္မည္၊ လိမၼာရာေရာက္လိမ့္မည္ အသိအမွတ္ၿပဳၿခင္းခံရေပမည္။အလုပ္လုပ္ၾကၿပီဆုိလွ်င္ေတာ့ သုိ႔မဟုတ္ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ၾကေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ေတာ့ “ငါအလုပ္ၿဖစ္မွာလား၊ အၿဖစ္လုပ္မွာလား” ဆုိတာကုိေတာ့ မၿဖစ္မေနကုိစဥ္းစားရမည္။မိမိကုိယ္ပုိင္ ပုဂၢလိကအလုပ္က ေၿမခရမ္းပ်ိဳး၍ ရႏုိင္ေသာ္လည္းအမ်ားႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ အလုပ္ကေၿမခရမ္းပ်ိဳးလုပ္၍မရ။ လုပ္ၿပီဆုိလွ်င္အလုပ္ႏွင့္တူေအာင္ လုပ္ေပးရေတာ့မည္၊ အၿဖစ္လုပ္၍မရ၊ အလုပ္ၿဖစ္ရေတာ့မည္ ၊အလုပ္ၿဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးရေတာ့မည္။ ထုိအလုပ္အတြက္ မိမိ၌ကြ်မ္းက်င္မႈအရည္အခ်င္းမရွိမၿဖစ္လုိအပ္လာသည္။
ပဲြမ၀င္ခင္အၿပင္ကက်င္းပဆုိသလုိ ထုိအလုပ္ကုိ တာ၀န္ခံလုပ္ေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ေတာ့ ထုိအလုပ္ႏွင့္စပ္၍ မိမိမွာတက္မႈ၊ သိမႈ၊ ကြ်မ္းက်င္မႈအရည္အခ်င္းေတြ ေရွးဦးစြာၿဖည့္ဆည္းထားမွေတာ္ကာာက်မည္၊။ အလွဴဒါနၿပဳလုပ္ရာတြင္လည္း လွဴမည့္ၾကံ၊ မလွဴခင္ကစဥ္းစား၊ မၿပတ္သားလွ်င္ မလွဴနဲ႔ဆုိသလုိမစြမ္းလွ်င္ မေဆာင္တာဘဲေကာင္းသည္။
အလုပ္ၿဖစ္ေအာင္မလုပ္တက္လွ်င္ ၊မေဆာင္ရႊက္တက္လွ်င္မလုပ္တာပဲေကာင္းသည္၊ အၿဖစ္ကုိေတာ့မလုပ္သင့္၊ အလုပ္တစ္ခုကုိလုပ္ေတာ့မည္ၾကံလွ်င္ “ငါအလုပ္ၿဖစ္မွာလား၊ အၿဖစ္လုပ္မွာလား”ဆုိတာေတာ့ မိမိကုိယ္ကုိေမးၿဖစ္ေအာင္ေမးၾကရလိမ့္မည္ၿဖစ္ပါသည္။
အခ်ဳပ္အားၿဖင့္ ဓမၼပိယဆရာေတာ္ အရွင္သံ၀ရာလကၤာရ ေရးသားဆုံးမေတာ္မႈတဲ့ “အလုပ္ၿဖစ္မွာလား၊ အၿဖစ္လုပ္မွာလား”တရားေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏႈတ္မွီးၿငမ္းေရးသားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္အေနၿဖင့္လည္း စာဖတ္သူမ်ားကုိ
ခုလက္ရွိေလွ်ာက္လမ္းေနရေတာ့ လမ္းေၾကာင္း၊ လုပ္ငန္းအသြယ္သြယ္တြင္ အမွန္တကယ္
လက္ခံယုံၾကည္ရေသာ အလုပ္ၾကိဳးစားသူ အလုပ္ၿဖစ္ၾကသူေတြမ်ားၿဖစ္ၾကေစဖုိ႔ တုိက္တြန္းလုိပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ ကဒီေကာင္ “အၿဖစ္ဘဲလုပ္တက္ပါလား”ဆုိတဲ့မွတ္ခ်က္မ်ိဳးမထင္က်န္ရစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖုိ႔ႏွင့္
ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္ကုိ ႏူိးႏုူိးၾကားၾကား ၾကိဳးၾကိဳးစားစားရင္ဆုိင္ၿဖတ္သန္းႏုိင္ၾကေစဖုိ႔
ႏိူးေဆာ္တုိက္တြန္းလုိက္ရေပေတာ့သည္။
ၿငိမ္းေအးထြန္း
(၁၆.၀၅.၂၀၀၉)

အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရု ၀န္းသုိၿမိဳ႔၊ ခႏီးၱစာသင္တုိက္ ဆရာေတာ္ (၁၂၅၆-၁၃၄၈)

2009-04-02T07:51:00.000-07:00

စစ္ကုိင္းတုိင္း၊ကသာခရုိင္ ၊၀န္းသုိၿမိဳ႔၊ခႏီးၱစာသင္တုိက္ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱသုဇန၏
ေထရုပၸတၱိအက်ဥ္း

ၿပည္ပေရာက္ေနတုန္း၊ ကုိယ့္ေမြးရပ္ေၿမေဒသမွ ထူးၿခားမြန္ၿမတ္သည့္ဆရာေတာ္ၾကီး
ၿဖစ္ေတာ္မႈေေသာ အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရု ဘဲြ႔တံဆိပ္ေတာ္ရ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ စစ္ကုိင္းတုိင္း၊ကသာခရုိင္ ၊၀န္းသုိၿမိဳ႔၊ ခႏီးၱစာသင္တုိက္ဆရာေတာ္ဘဒၵႏ ၱသုဇန၏
ေထရုပၸတၱိအက်ဥ္းအားၾကည္ညိဳ ဂုဏ္ေဖာ္ တင္ၿပလုိက္မိပါေတာ့သည္…
“ဆရာေတာ္သည္ မေကြးတုိင္း ထီးလင္းၿမိဳ႔၊ ကဇြန္းေဒါင့္ရႊာ ခမည္းေတာ္ ဦးလယ္ေရာက္၊
မယ္ေတာ္ ေဒၚေရႊၿမင့္တုိ႔မွ သကၠရာဇ္ ၁၂၅၆ခုႏွစ္၊ ေတာ္သလင္းလၿပည့္ေက်ာ္ ၈ရက္၊ ေသာၾကာေန႔တြင္ မီးရွဴးသန္႔စင္ ဖြားၿမင္ေတာ္မႈသည္။ေမြးခ်င္း ၁၂ေယာက္ရွိသည့္အနက္
ဆရာေတာ္သည္ ဒုတိယသားရတနာၿဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာေမြးဖြားၿပီးခ်ိန္မွစ၍
မိဘတုိ႔မွာ စီးပြားဥစၥာ တုိးတက္လာသၿဖင့္ ေမာင္သာတုိးဟုအမည္ေတာ္ တြင္ခဲ့ေလသည္။
ပဗၺဇဖၹ ႏွင့္ ဥပသမၸဒ
ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာသည္ ၁၁ႏွစ္သားအရြယ္တြင္ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္တုိ႔၏ ပစၥယာႏုဂၢဟၿဖင့္ ကဇြန္းေဒါင့္ရြာ ဂုိဏ္းေဖာက္ဆရာေတာ္ထံ၌ ရွင္သာမေဏအၿဖစ္သုိ႕
ေရာက္ရွိေတာ္မႈသည္။ ရွင္သာမေဏ ဘဲြ႔မွာ ရွင္သီရိၿဖစ္သည္။။
၁၂၇၅ ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လဆန္း ၉ရက္ေန႔တြင္ ၀န္းသုိၿမိဳ႔ ေရႊေက်ာင္းအေရွ႔ေရႊဂူၾကီးဘုရားအနီး ခ႑သိမ္ၾကီး၌ ၀န္းသုိၿမိဳ႔ အေရွ႔ေရ၀န္းတုိက္
ဆရာေတာ္ ဦးဇယႏၱကုိ ဥပဇၥ်ာယ္ၿပဳလွ်က္ ၀န္းသုိၿမိဳ႔ စပါးႏွင့္ဆန္ကုန္သည္ၾကီး ဦးသာေၿပာ၊ ေဒၚေဒၚအဲတုိ႔၏ ပစၥယာႏုဂၢဟကုိ ခံယူကာၿမင့္ၿမတ္ေသာ ရဟန္းအၿဖစ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္မႈသည္။
ရဟန္းၿဖစ္ေတာ္မႈၿပီးေနာက္ ၀န္းသုိၿမိဳ႔ ပထမခႏ ၱီးဆရာေတာ္ၾကီးက ရွင္သီရိဟူေသာ ဘဲြ႔ေတာ္ေဟာင္းမွ ဆန္းဂုဏ္ႏွင့္ညီညြတ္သည့္ ဦးသုဇနဟူေသာ ဘဲြ႔ေတာ္သစ္သုိ႔ ေၿပာင္းေပးေတာ္မႈရာ ထုိဘဲြ႔ေတာ္ၿဖင့္ပင္ ယေန႔တုိင္ထင္ရွားလ်က္ရွိသည္။
ပရိယတၱိကုိ သင္ၾကားေတာ္မႈၿခင္း
ဆရာေတာ္သည္ ရွင္သာမဏ ၿဖစ္သည္မွစ၍ ကဇြန္းေဒါင့္ရြာေက်ာင္းဆရာေတာ္ အရွင္ေဥယ်၊
စင္ပုံရြာေက်ာင္း ဆရာေတာ္အရွင္စႏၵ၊ ကင္းပန္းရြာဂုိဏ္းေထာက္ဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္ဂႏၶမာ။
၀န္းသုိၿမိဳ႔ ပထမခႏီးၱဆရာေတာ္ၾကီး အရွင္စႏိ ၱမာတုိ႔အထံ၌ အေၿခခံပိဋက က်မ္းစာမ်ားကုိ သင္ယူေတာ္မႈသည္။အထူးသၿဖင့္ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ စြယ္စုံပညာရွင္ၾကီးၿဖစ္ေတာ္မႈေသာ
စင္ပုံတရာေတာ္ၾကီးထံ၌ ေဗဒင္ပညာကုိ ဇာတာဖဲြ႔ႏုိင္သည္အထိ ဆည္းပူးေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။
ရဟန္းၿဖစ္ၿပီးလွ်င္ ခုနစ္၀ါေၿမာက္ သင္ရုိးေပါက္ရမည္ဟူေသာ အဓိ႒ာန္ခ်က္ၿဖင့္ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပထမခႏီးၱဆရာေတာ္ၾကီးအထံ၌ ပါ္ဠိေတာ္ အ႒ကထာ၊ ဋီကာစေသာ က်မ္းမ်ားကုိ သင္ေတာ္မႈစဥ္ ရဟန္းငါး၀ါ အရ၌ထုံနာ၊ ေလနာေရာဂါမ်ားစဲြကပ္လာသၿဖင့္
ပါဠိေတာ္ က်မ္းရင္း ၂၀ႏွင့္ အ႒ကထာ ၁၀က်မ္းတုိ႔သာ ၿပီးေၿမာက္ခဲ့ပါသည္။
ထုိ႔ေနာက္ ရဟန္း ၉၀ါအရ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ပထမ ခႏ ၱီးဆရာေတာ္ၾကီး၏ အစီအစဥ္ၿဖင့္
မႏ ၱေလးၿမိဳ႔အေရွ႔ၿပင္ခင္မကန္တုိက္ သုဓမၼာဥကၠ႒ဆရာေတာ္၊ နန္းေရွ႔တုိက္ေက်ာင္း ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ဆရာေတာ္တုိ႔အထံ၌လည္းေကာင္း၊ ေတာင္ၿပင္ဘုရားၾကီးတုိက္၊ ပထမတုိက္အုပ္ဆရာ္ေတာ္ဘုရားၾကီး၊ ေရႊေရးေဆာင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၊ ကဗ်ာနန္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးမ်ား အထံ၌လည္းေကာင္း၊ အေနာက္ၿပင္ခင္မကန္တုိက္၊ ဗန္းေမာ္ေက်ာင္းဆရာေတာ္ဦးသုတ၊ စကုတုိက္ ဆရာေတာ္ဦးပ႑ိတတုိ႔ အထံ၌လည္းေကာင္း၊
ဆန္း၊ အလကၤာ ၊ေနတိၱ စသည္တုိ႔ၿဖင့္ ပါဠိ၊ အ႒ကထာ ၊ဋီကာက်မ္းရုိးသြားကုိေလ့လာသင္ၾကားေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။
ဆရာေတာ္သည္ ရဟန္းၿဖစ္စ ပထမ ခႏီးၱဆ၇ာေတာ္ဘုရားၾကီးထံတြင္ ပရိယတၱိ စာေပမ်ားကုိ
ေလ့လာဆည္းပူးေနစဥ္ စာသင္သား ရဟန္း သာမေဏ တုိ႔အား ေန႔၀ါ ည၀ါ တစ္ေန႔လွ်င္ စာ၀ါ ၁၂၀ါအထိ ပုိ႔ခ်ေတာ္မႈသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ရဟန္း ၆၀ါအရ ေက်းဇူးရွင္ မိခင္ၾကီးကုိ အေၾကာင္းၿပဳ၍ မိမိရပ္ရြာ ေယာနယ္သုိ႔ၿပန္ၾကြေတာ္မႈကာ ေရႊယင္းမာပင္ေက်ာင္း၌ ၃ႏွစ္၊ ၃၀ါတုိင္တုိင္ ရဟန္းငယ္ရွင္ငယ္တုိ႔အား စာေပပုိ႔ခ် သင္ၾကားေပးေတာ္မႈပါသည္။ရဟန္း ၁၂၀ါအရတြင္ ပထမခႏီးၱဆရာေတာ္ၾကီး၏ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ ခႏီးၱစာသင္တုိက္ၾကီး၌ တုိက္အုပ္ဆရာေတာ္အၿဖစ္ တာ၀န္ယူ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ္မႈသည္။
၁၂၉၃ ခုႏွစ္ ၁၉၀ါအရတြင္ ပထမ ခႏီးၱဆရာေတာ္ၾကီး ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ေတာ္မႈခ်ိန္မွစၿပီး တုိက္ပုိင္ဆရာေတာ္ၿဖစ္ေတာ္မႈသည္။ ထုိအခ်ိန္မွစၿပီး မိမိေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ၾကီးခ်မွတ္ေတာ္မႈခဲ့သည့္ ပရိယတၱိ သာသနာေတာ္ၾကီးမပ်က္စီး မညိူိးမွိန္ရေအာင္ ၊တုိးတက္သည္ထက္ တုိးတက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေတာ္မႈခဲ့သည္။

ဆရာေတာ္သည္ သံဃသု႒ဳ သံဃာဖာသု သာသနာ့၀ိပုလ သမဂၢသေမာဓန ၿဖစ္ေၿမာက္ေရးအက်င့္စရိတၱ ေကာင္းမြန္ေရး ပရိယတၱိတုိးတက္ေရးတုိ႔ကုိ ေရွးရႈေတာ္မႈလ်က္ ဥပုသ္ေန႔တိင္း ဥပုလ္ၿပဳအၿပီးတြင္ ဆုံးမၾသ၀ါဒေပးေတာ္မႈသည္။
သက္ေတာ္ ၅၈ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ ၃၉၀ါအရတြင္ ရဟန္းရွင္လူတုိ႔၏ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားေကာင္းကုိ ရွာမွီးရာ ဗဟုိဌာနၾကီးသဖြယ္ ၿဖစ္သည့္ ၀န္းသုိၿမိဳ႔ႏွင့္ တစ္မုိင္သာသာခန္႔ေ၀းကြာသည့္ ေတာင္ကုန္းတစ္ခုတြင္ ခရီးရိပ္သာကုိ (မႏၱေလး ၿမစ္ၾကီးနားရထားလမ္းတြင္ ၊ ၀န္းသုိၿမိဳ႔ဘူထာအ၀င္ ၁မုိင္သာသာခန္႔ခန္႔တြင္ ရထားေပၚမွေနဖူးၿမင္ႏုိင္ပါသည္) တည္ေထာင္ေတာ္မႈကာ အတၱာနေမ၀ ပထမံ ပဋိရူပ နိ၀ သေယ ေဒသနာေတာ္ႏွင့္အညီ မိမိကုိယ္တုိင္လည္း ၾကိဳးစားအားထုတ္ေတာ္မႈ၍ ေရာက္လာသည့္ ရဟန္းရွင္လူတုိ႔အားလည္း ၀ိပႆနာကမၼ႒ာန္း အားထုတ္နည္းတုိ႔ကုိ
ေန႔ညဥ့္မလပ္ ေဟာၾကားၿပသေတာ္မႈသည္။
ဆ႒သဂၤါယနာ တင္ပဲြၾကီး၌ ပါဠိ၀ိေသာဓက တာ၀န္ႏွင့္ ဆ႒သံဂီတိဘာဏကတာ၀န္မ်ားကုိ
ေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ခဲ့သည့္အၿပင္ ကသာခရုိင္၊ ၀ိနိစ ၦယဌာနတြင္ ခရုိင္၀ိနည္းဓုိရ္ဆရာေတာ္အၿဖစ္ေဆာင္ရြက္ေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။။
၁၉၆၅ ခုနစ္၊ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႔ သာသနာသန္႔ရွင္းၿပန္႔ပြားေရး ဂုိဏ္းေပါင္းစုံအစည္းအေ၀းၾကီးၿဖစ္ေၿမာက္ေရးဦးစီးဆရာေတာ္ ၂၁ပါးတြင္ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။
၁၃၂၃ခုႏွစ္ တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရက ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းသည့္ အဂၢမဟာပ႑ိတဘဲြ႔တံဆိပ္ေတာ္ကုိ အလွဴခံရရွိေတာ္မႈသည္။

စာေပက်မ္းဂန္ ေရးသားၿပဳစုေတာ္မႈၿခင္း

ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ခႏးီၱစာသင္တုိက္ၾကီး၌ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာ၀န္၊ စာေပက်မ္းဂန္ပုိ႔ခ်မႈတာ၀န္( ေရာက္လာေသာ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားအား
ဒါနကထာ၊ သီလကထာ စေသာ ေဟာေၿပာမႈတာ၀န္ )မ်ားကုထမ္းေဆာင္ေတာ္မႈစဥ္
အားလပ္ခ်ိန္မ်ား၌ ရဟန္းရွင္လူတုိ႔၏ အက်ိဳးအတက္ ေအာက္ပါက်မ္းစာမ်ားကုိ ေရးသားေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။
၁။ ဘာသာအလင္းၿပ(ပထမတဲြ)၊ဘာသာအလင္းၿပ(ဒုတိယတဲြ)၊ဘာသာအလင္းၿပ(တတိယတဲြ)
၄။သစၥာအလင္းၿပက်မ္းၾကီး
၅။သစၥာေဆာင္ပုဒ္မ်ား
၆။ သစၥသေခၤပ
ရ။စတုသစၥကမၼ႒ာန္း
၈။ ဥပုသ္ေစာင့္လက္စဲြ၊
၉။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္
၁၀။သုဂတိလမ္းညႊန္၊
၁၁။ ၀န္းသုိရာဇ၀င္၊
၁၂၊ ပညတ္ပရမတ္ခဲြ၊
၁၃။ ကလ်ာဏပုထုဇၨနပကာသနီ၊
၁၄။ခႏၶာဒိပကာသနီ၊
၁၅။ ပရိ၀ါသ၀တၱပကာသနီ၊
၁၆။ ဒြတၱိ ံသကာႏုပႆနာ၊
၁၇၊ခႏီးၱတုိက္ ၀တ္ရြတ္စဥ္၊
၁၈၊ခႏီးၱရိပ္သာ ၀တ္ရြက္စဥ္၊
၁၉။ ခႏီးၱတုိက္ ရွင္္က်င့္၀တ္၊
၂၀။ ေက်ာက္ေၿမာင္းစာတမ္း၊
၂၁။ ေစတီယစာတမ္း၊
၂၂၊ဒါနသီလအလင္းၿပ၊
၂၃၊ ၀ိနယသံေခပက်မ္း (ေနာက္ဆုံးေရးသားသည္) စသည္ၿဖင့္ က်မ္းေပါင္း၂၃က်မ္ေရးသား
ၿပဳစုေတာ္မႈခဲ့သည္။ (ငယ္စဥ္ဘုရားဖူးထြက္ရစဥ္က ရဟႏၲာအရွင္ၿမတ္တစ္ပါးဟု ေက်ာ္ေစာတဲ့ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ခႏီးၱဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးေရးသားၿပဳစုေတာ္မႈတဲ့
သစၥာအလင္းၿပက်မ္းၾကီးကုိ ၾကည့္ရႈ႔ခ်င္ေၾကာင္းမိန္႔ၾကားခဲ့သည္ကုိ ခုထိမေမ့ႏုိင္ပါ။)
၁၃၄၁ ခုႏွစ္တါင္ ၿပည္ေထာင္စုဆုိရွယ္လစ္သမၼတ ၿမန္မာႏဳုိင္ေတာ္၊ ႏဳိင္ငံေတာ္ေကာင္စီက ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းသည့္ အဘိဓဇမဟာရ႒ဂုရု ဘဲြ႔တိဆပ္ေတာ္ၿမတ္ကုိ အလွဴခံရရွိေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္
၁၃၄၈ ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလဆန္း ၈ရက္ေန႔ ၊နံနက္ ၁၁နာရီ ၄၅မိနစ္တြင္ ခႏၶာ၀န္ခ်ေတာ္မႈသည္။

(ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ေထရုပၸတၱိအက်ဥ္းကုိ “ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ ၀ိပႆနာရႈနည္းမ်ား ”စာအုပ္မွေတြ႔ရွိေရးသားပူေဇာ္ၿခင္းၿဖစ္ပါသည္ )
စာဖတ္သူ ဓမၼမိတ္ေတြမ်ား ကုိယ္စိတ္ႏွလုံးရႊင္ၿပဳးံႏဳိင္ၾကပါေစ)

ၿငိမ္းေအးထြန္း (၀န္းသုိ)
mgnyeinae@gmail.com

အခ်ိန္မီွေနာင္တ

2009-03-30T16:37:00.001-07:00

ၿမင္သူရင္ေမာ
တပ္မက္ေမာတဲ့
လွေသြးၾကြယ္ေဒ၀ီ
မေဟသီေလမုိ႔
ငါ၏ အလွဂုဏ္ထြန္းလင္းသည္ကုိ
ငါသည္ၾကည္ႏႈးခဲ့ၿပီေလ။

ငါပ်ိဳးသည္ပန္း
အသြင္ဆန္း၍
လန္းဆန္းတင့္တယ္
ဤေၿမၿပင္၀ယ္
လွရက္ေပသည္
ၿမင္သူလုိခ်င္ တပ္မက္ေမာသမုိ႔
ငါသည္ၾကည္ႏႈး ရၿပီေလ။

ခုေတာ့ ငါသည္
လွပမႈကင္း
ရြယ္အုိသက္ဆင္း
ေနာက္ဆုံးလမ္းသုိ႔ ေလွ်ာက္ေနၿပီမုိ႔
ပန္းႏွင့္ထပ္တူ
ေၾကြက်မည္ကုိ
ေတြးကာ၀မ္းနည္း
ကုန္ခ်ိန္တမ္းတ
သံေ၀ဂထားလ်က္
ၿမတ္တရား က်င့္ၾကံပြားကာ
ေန၀င္ခ်ိန္ကုိ ေစာင့္စားရၿပီေလ.။။

ၿငိမ္းေအးထြန္း (၀န္းသုိ)
www.nyeinayetun.blogspot.com

Type the rest of your post here.

သစၥာဟူသည္

2009-03-30T15:56:00.001-07:00

ပုိ႔စ္အသစ္ေတြမေရးရေသးတာလည္းေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ ဒီေန႔ေတာ့ သစၥာတရားနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာအခ်က္အလက္ေတြကုိ
တင္ၿပလုိပါတယ္…
“ သစၥာဟူေသာ စကားသည္ ပါဠိမွဆင္းသက္လာေသာ ပါဠိသက္ေ၀ါဟာရစကားၿဖစ္ပါသည္။ ထုိစကားႏွင့္ပတ္သက္၍ ပါဠိအဘိဓာန္တြင္ မေဖာက္မၿပန္ အမွန္ဆုံးတရား၊ မွန္ကန္ေသာစကား၊ မွန္ကန္စြာဆုိအပ္ေသာကတိဟုဖြင့္ဆုိထားပါသည္။”
ဗုဒၶ၀င္အ႒ကထာ၌ မည္သည့္အခ်ိန္အခါမဆုိ ေသာၾကာၿပိဳလ္သည္ မိမိ၏သြားၿမဲလမ္းမွ တိမ္းေစာင္းေၿပာင္းလဲြၿခင္းမရွိ တည့္မတ္ေၿဖာင့္တမ္းစြာသာ သြားသည္။ ထုိ႔အတူေၿဖာင့္မွတ္စြာေၿပာဆုိမႈသည္ သစၥာမည္၏ဟု ဖြင့္ဆုိၿပထားပါသည္။
ရွင္မဟာသီလ၀ံသ မေထရ္သည္ ပါရမီေတာ္ခန္းပ်ိဳ႔ ၊တြင္
စကားသစၥာမွန္ေသာ အခါကား ၿသဇာေလးနက္၊ ေပၚဆီတက္၍ ၊ႏြယ္ၿမက္သစ္ပင္၊ ေဆးဖက္၀င္၏ဟု သစၥာႏွင့္ပတ္သက္၍ စပ္ဆုိထားခဲ့ပါသည္။။
အရွင္မဟာ ဗုဒၶေဃာသ ဆရာေတာ္သည္လည္း ပါဠိဇာတ္အ႒ကထာ၌ သစၥာကုိဖြင့္ဆုိၿပသည္မွာ….
“ေသာက္ရွဴးၾကယ္ မည္သည္ အလုံးစုံေသာဥတုတုိ႔၌ မိမိသြားၿမဲလမ္းကုိစြန္႔ကာ အၿခားလမ္းၿဖင့္မသြားဘဲ မိမိသြားၿမဲလမ္းၿဖင့္သာ သြားသကဲ့သုိ႔ မွန္ကန္စြာ ေၿပာဆုိၿခင္း စကားအရာသည္ သစၥာမည္၏ဟုဖြင့္ဆုိၿပသထားသည္ကုိေတြ႔ရပါသည္။
မဟာသုတေသာမဇာတ္၌ ၿပဳအပ္ေသာသစၥာကုိ အေၾကာင္းခံကာ လုိအပ္ေသာအရာကုိေတာင့္တလွ်င္ ရရွိၿပည့္စုံႏူိင္ေသာ သတၱိရွိၿခင္းသည္ ေရွးပါရမီေတာ္မ်ားထက္ ထူးကဲလွပါသည္။ ေၿမၿပင္တစ္၀န္းလုံး၌ အလုံးစုံေသာအရသာမ်ိဳးတုိ႔ ရွိၾကရာ ထုိအရသာတုိ႔တြင္ သစၥာသည္သာလွ်င္ အခ်ိဳၿမိန္ဆုံးေသာ အရသာၿဖစ္သည္ဟု ဘုရားရွင္က ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။

ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ အဆုံးအမ တရားတြင္။။။
(၁) မိမိအား အမ်က္ထြက္သူကုိ မိမိကအမ်က္မထြက္ စိတ္မဆုိးဘဲေနၿခင္းၿဖင့္ အႏူိင္ယူပါ။
(၂) မိမိအားယုတ္မာစြာ ႏွိပ္စက္ၿပဳမႈသူကုိ မိမိကမယုတ္မာဘဲ ေကာင္းစြာၿပဳမႈလ်က္ ၿပန္လည္တုံ႔ၿပန္ၿခင္းၿဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
(၃) မေပး၇က္ ၀န္တုိႏွေၿမာသူကုိ မိမိက ေပးကမ္းၿခင္းၿဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
(၄) မဟုတ္မမွန္ လိမ္ညာေၿပာဆုိသူကုိ မိမိက မွန္ကန္စြာေၿပာဆုိၿခင္း ဟူေသာသစၥာၿဖင့္ အႏုိင္ယူပါဟု ေဟာၾကားထားပါသည္။
မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကလည္း မဃေဒ၀လကၤာတြင္…
“သစၥာႏႈတ္သီး မႏၱန္ၾကီးက ေသၿပီးေသာ္မွ၊ ရွင္ၿပန္ရ၏” ဟူ၍သစၥာတန္ခုိးႏွင့္ ပတ္သက္၍
ဖဲြ႔ဆုိညႊန္းၿပထားပါသည္။
မိလိႏၶပညာ၌ အရွင္နာဂသိန္က သစၥာႏွင့္ပတ္သက္၍ ေၿဖၾကားသည္မွာလည္း….
“ မွန္ေသာ သစၥာစကားၿဖင့္ ေရမ်က္ႏွာၿပင္ေပၚသုိ႔ ေၿပးသြားႏုိင္၏။ ပညာရွိတုိ႔သည္ မွန္ေသာသစၥာစကားၿဖင့္ အဆိပ္ကုိေသာ္လည္းေကာင္း ေပ်ာက္ႏုိင္၏။ မွန္ေသာသစၥာစကားၿဖင့္ မုိးသည္ထစ္ၾကိဳိးလ်က္ ရႊာ၏။ မွန္ေသာသစၥာစကား၌တည္ေသာ ပညာရွိတုိ႔သည္ နိဗၺာန္ကုိေတာင့္တႏူိင္ကုန္၏။ ေၿမအၿပင္၌ အလုံးစုံကုန္ေသာ ဤအရသာတုိ႔သည္ရွိကုန္၏။ ထိုအရသာအေပါင္းတုိ႔ထက္ မွန္ကန္စြာေၿပာဆုိေသာ စကားသည္အလြန္တရာခ်ိဳၿမိန္ေသာ အရသာမည္၏” ဟူ၍ေၿဖၾကားခဲ့ပါသည္။။
သစၥာတရား၏ ထူးၿမတ္ပုံကုိဖဲြ႔ဆုိေရးသားရန္ ကုန္ႏုိင္ေတာ့မည္မထင္ပါ။
ကြ်န္ေတာ္အေနၿဖင့္လည္း…..သစၥာတရားႏွင့္ပတ္သက္၍ ထင္ၿမင္မိသည္မွာ
ခုလက္ရွိေခတ္ကာလနယ္ပယ္၌လည္း….
တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးအေပၚ အဖဲြ႔အစည္းအခ်င္းခ်င္းအေပၚ သစၥာေစာင့္သိၿခင္း၊
ကုိယ္က်င့္သီလ ထိန္းသိမး္ၿခင္းစေသာ အရည္အေသြးမ်ားအၿပည့္ရွိပါက
မပ်က္မစီးဘဲ ေရရွည္တည္တ့ံႏုိင္ၿပီး ေအာင္ၿမင္ေသာ ဘ၀လမ္းကုိတက္လမ္းႏုိင္လိမ့္မည္ဟု
ထင္ၿမင္မိပါသည္..
စာဖတ္သူအေဆြသူတုိ႔အနၿဖင့္ အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊သာသနာအေပၚသစၥာေစာင့္သိၾကလွ်က္
ေလာကီ ၊ ေလာကုတၱရာနယ္ပယ္တြင္ေအာင္ၿမင္တုိးတက္လ်က္ ၿမတ္ေသာနိဗၺာန္ဆီသို႔ဦးတည္ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္းဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလွ်က္
တကၠသုိလ္သွ်င္သီရီ ေရးသားပူေဇာ္ေသာ “သစၥာတန္ခုိးေတာ္မ်ား” စာအုပ္မွ မွီးၿငမ္းကုိးကားတင္ၿပလုိက္ပါတယ္။။။

ၿငိမ္းေအးထြန္း(၀န္းသုိ)
www.nyeinayetun.blogspot.com
သစၥာအမ်ိဳးအစားမ်ားကုိ ဆက္လက္ေရးသားတင္ၿပေပးသြားပါမယ္…

ေရစက္ခ်အမွ်ေ၀သံ ဘယ္အရပ္မွေနနာခံ

2009-01-18T16:25:00.000-08:00

ဓမၼပိယဆရာေတာ္ အရွင္သံ၀ရာလကၤာရ၏ ဓမၼေဆာင္ပါးေလးတစ္ပုဒ္မွ မွတ္သားမိသည္မ်ားကုိ ထုတ္ႏႈတ္တင္ၿပလုိက္ပါတယ္...
" ဘ၀တစ္ခု၏အစကုိ ပဋိသႏၶိ ဟုေခၚသည္။ယင္းကုိၿမန္မာတုိ႔က ပဋိသေႏၶ ဟုေခၚၾကသည္။အဓိပၸာယ္က အဆက္အစပ္ ဟူ၍ၿဖစ္သည္။
ဘ၀ေဟာင္းႏွင့္ဘ၀သစ္ၾကားအဆက္အစပ္ၿဖစ္သည္။ဘ၀တစ္ခု၏အဆုံးကုိေတာ့စုတိဟုေခၚသည္။စုတိဟူသည္ဘ၀ေဟာင္းမွဘ၀သစ္သုိ႔ေရြ႔သြားၿခင္းေၿပာင္းသြားၿခင္းၿဖစ္သည္။
အနိစၥဟူသည္ အၿမဲမရွိၿခင္း သုိ႔မဟုတ္ အရွိမၿမဲၿခင္းၿဖစ္သည္။ၿမဲတာရယ္လုိ႔ ဘာတစ္ခုမွမရွိသလုိ ရွိတာေတြလည္းဘာတစ္ခုမွမၿမဲပါေခ်။ထုိအနိစၥသေဘာကုိ ေကာင္းစြာႏွလုံးသြင္းဆင္ၿခင္သင့္လွပါသည္. အနိစၥသေဘာကုိေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီးႏွလုံးသြင္းဆင္ၿခင္ႏုိင္ၿခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ၿဖစ္ရၿခင္း၏လာဘ္ၾကီးတစ္ပါး ၊ရတနာၾကီးတစ္လုံး
အခြင့္ထူးၾကီးတစ္ရပ္ပင္ၿဖစ္ပါသည္။
ဘ၀မွာ ၿပႆနာအခက္အခဲေတြ၊ စိတ္ႏွလုံးရႈပ္ေထြးမႈေတြႏွင့္ေလးလံေနၾကရတာကအရာရာတုိင္းကုိနိစၥ၊ သုခ၊အတၱ ဟုႏွလုံးသြင္းေနၾက၍ၿဖစ္သည္။အၿမဲဟူ၍ ဘာတစ္ခုမွမရွိပုံ၊ ရွိေနတာေတြလည္းဘာတစ္ခုမၿမဲပုံကုိ ေန႔စဥ္ႏွလုံးသြင္းဆင္ၿခင္
ႏုိင္ပါက လြတ္လပ္မႈ၊သက္သာမႈ ၊ေအးခ်မ္းမႈေတြအံ့ၾသဖြယ္ရာေတြ႔ရွိရပါလိမ့္မယ္။
ဘုရားရွင္က အုိရၿခင္းသေဘာ၊ နာရၿခင္းသေဘာ၊ေသရၿခင္းသေဘာ၊ေကာင္းကံ ဆုိးကံတုိ႔၏ေကာင္းက်ိဳး ဆုိးက်ိဳးေပးၿခင္းသေဘာ၊
မိမိခ်စ္ခင္ရတာေတြအားလုံးကုိ စြန္႔ပစ္ခဲြခြာရမည့္သေဘာတုိ႔ကုိရဟန္းရွင္လူအားလုံး ေန႔စဥ္ဆင္ၿခင္ရစ္ၾကပါေလ ဟုမွာၾကားသြားခဲ့ပါ
သည္။မိမိတုိ႔ဘ၀မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနလုိလွ်င္ထုိမိန္႔မွာခ်က္ကုိ လုိက္နာရမည္။
အနိစၥာ ၀တ သခၤါရာ- သက္ရွိသက္မဲ့ ရုပ္နာမ္ဓမၼသခၤါရဟူသမွ် ဘာတစ္ခုမွအၿမဲမရွိပါတကား ဟုဘုရားရွင္မိန္႔သည့္အတုိင္းအရာအားလုံးက အနိစၥစက္ကြင္းမွ မလြတ္ကင္းႏုိင္ၾကေခ်၊ အရာအားလုံးကေရႊ႔လ်ားေနၾက၊ေၿပာင္းေရြ႔ေနၾကသၿဖင့္၊ အရာရာမွာအိတ္စပါယာဒိတ္ဟူ၍ရွိသည္။ ကမၻာၾကီးေသာ္မွ အိတ္စပါယာဒိတ္ရွိသည္ ပ်က္ခ်ိန္တန္ပ်က္ ေၿပာင္းခ်ိန္တန္ေၿပာင္းရလိမ့္ဦးမည္။။

သံသရာဟူသည္ရုပ္နာမ္ႏွစ္ပါးႏွင့္ အသက္ဆက္ရသည္။သတၱ၀ါေတြႏွင့္လည္ပတ္ရသည္။ လူသားဟူသည္လည္ပတ္ေနေသာ သံသရာစက္ဘီးၾကီး၏ ေခြးသြားစိတ္တစ္ခုမွသာပါ၀င္ပတ္သက္ရသည္။ ဗုဒၶဘာသာအရ(၄၁)ဘုံသံသရာထဲမွာ မိမိတုိ႔ဘ၀ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေၿပာင္းလဲခဲ့ၾကရသည္။အနာဂါမ္ရဟႏၱာတုိ႔သာ ေနခြင့္ရွိေသာသုဒါၶ၀ါသငါးဘုံကလဲြ၍ က်န္(၂၆)ဘုံအားလုံး မိမိတုိ႔ေရာက္ဖူးၾကသည္။ ကမၻာေၿမၿပင္၀ယ္ မိမိရုပ္ခႏၶာအေလာင္းေကာင္မၿမဳပ္ႏွံဖူးေသာေနရာလြတ္သည္ဟူ၍မရွိ၊သံသရာက ထုိမွ်ရွည္လ်ားခဲ့ေလၿပီ။ မိမိတုိ႔ဘ၀ေတြ၊ ဘ၀ေတြေၿပာင္းခဲ့၊ ေၿပာင္းခဲ့ရတာေတြလည္းထုိမွ်မ်ားၿပားခဲ့လွေလၿပီ။
အေရြ႔အေၿပာင္းႏွင့္စပ္၍ "တစ္ရႊာမေၿပာင္းသူေကာင္းမၿဖစ္"ဟူေသာအဆုိလည္းရွိသည္။"ေသခ်င္တဲ့က်ားေတာေၿပာင္း"ဟူေသာအဆုိလည္းရွိသည္။ပထမအဆုိက အေၿပာငး္ကုိအားေပးၿခင္းအဓိပၸာယ္သက္ေရာက္သည္။ ဒုတိယအဆုိကအေၿပာင္းကုိအားမေပးၿခင္းအဓိပၸာယ္သက္ေရာက္ပါသည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဦးတည္ခ်က္ပန္းတုိင္ကားနိဗၺာန္ၿဖစ္သည္။ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔သည္ နိဗၺာန္ဘက္သုိ႔ဦးတည္၍ တစ္တစ္ဘ၀ၿပီးတစ္ဘ၀ေရြ႔ေနၾက၊ ေၿပာင္းေနၾကရသည္။သုိရရာတြင္ အေၿပာင္းကမတည့္ဘဲ လဲြလဲြသြားသၿဖင့္ဤမွ်သံသရာရွည္ခဲ့ၿခင္း
ၿဖစ္သည္။စင္စစ္ဘ၀၌ေနၿခင္းႏွင့္ေသၿခင္းႏွစ္ခုသာရွိသည္။ ေနၿခင္းအခန္းၿပီးသြားရင္ေတာ့ ေသၿခင္းအခန္းကုိေရာက္လာပါလိမ့္မည္။ အမွန္ေတာ့ေသၿခင္းဟူသည္ အၿခားမဟုတ္၊အေဟာင္းႏွင့္အသစ္ေနၿခင္ဒႏွစ္ခု၏ စပ္ကူးမပ္ကူးၾကားကာလသာၿဖစ္သည္။
မိမိတုိ႔သည္ ေနာက္ဆုံးတစ္ေန႔နီးစပ္ရာ သုသာန္သုိ႔ဧကန္ေရာက္ၾကရမည္။ ထုိအခါေရစက္ခ်ဘုန္းၾကီးက "ဘ၀တစ္ပါးသုိ႔ ေၿပာင္းသြားရွာေသာ ဦးဘယ္သူ၊ေဒၚဘယ္သူအားအမွ်..အမွ်..ေပးေ၀ပါ၏"စသည္ၿဖင့္ ေရစက္ခ်အမွ်ေ၀သံ ကုိမိမိကဘယ္ဘုံ ဘယ္ဘ၀ကေနဘယ္ပုံ ဘယ္နည္းၿဖင့္နာယူရပါမည္နည္း။ ဒါအေရးၾကီးသည္။
ရက္ကန္းသည္မေလးကုိဘုရားက 'ဘယ္ကလာခဲ့လဲ'ေမးေတာ့ "မသိပါဘုရား" ဘယ္ကုိသြားမွာလဲ ေမးေတာ့လည္း မသိပါဘုရား
တဲ့ထုိ႔အတူပါပဲ မိမိတုိ႔လည္းဘယ္ကုိသြားရမည္၊ေၿပာင္းရမည္ဆုိတာတပ္အပ္ေသခ်ာမိသိရေသးပါ။ အေရးၾကီးတာက မိမိတုိ႔ေနာက္ဆုံးဘ၀အကူဒအေၿပာင္းမွာ အေၿပာင္းကအလဲြၿဖစ္မသြားဖုိ႔ေတာ့လုိေပသည္။ဤဘ၀မွာစုေတလို႔ေနာင္ဘ၀မွာ လူ႔ၿပည္နတ္ၿပည္ေရာက္ရလွ်င္ အေၿပာ္ငးကတည့္သြားသည္ဟုဆုိႏုိင္သည္။ထုိသုိ႔မဟုတ္ အပါယ္ေလးဘုံမ်ားေရာက္သြားခဲ့လွ်င္
အေၿပာင္းကလဲြေခ်ၿပီ။ အေၿပာင္းလဲြလွ်င္ေတာ့ ကုိယ္က်ိဳးနည္းရေတာ့မည္။ အေၿပာင္းမလဲြဖုိ႔ၾကိဳတင္၍ဘုရားတရားအလုပ္၊ ဒါနေကာင္းမႈ ၊သီလေကာင္းမႈအစရွိေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈအလုပ္ေတြ မ်ားမ်ားၿပဳကာ ၿပင္ဆင္ထားၾကပါစုိ႔လုိ႔ တုိက္တြန္းရင္း
တရားေတာ္ကုိ နိဂုန္းခ်ဳပ္ပါတယ္...
(အားလုံးေပ်ာ္ရႊင္ ၿငိမ္းေအးႏုိင္ၾကပါေစ....)

အမုိက္ဆုံးလူ မၿဖစ္ေစႏွင့္

2009-01-08T17:04:00.000-08:00

ကိုယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ သူေတြနဲ႔ အသက္ရွင္ေနစဥ္ ေခတၱခဏ လမ္းခြဲရတဲ႔
အခါမ်ိဳးမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္ သို႔မဟုတ္ သူ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုယ္ကို
စြန္႔သြားတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ သိပ္ခ်စ္တဲ႔လူတစ္ေယာက္ က လူ႔ေလာကကို
အရင္စြန္႔ခြာျပီး အျပီးအပိုင္ လမ္းခြဲရတဲံ အခါ မ်ိဳးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္
၀မ္းနည္းတတ္ၾကတာဟာ သူသူ ကိုယ္ကိုယ္ လူအမ်ားစုရဲ့ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္
သဘာ၀တစ္ခုပါပဲ။

သံေယာဇဥ္ၾကီးရင္ ၾကီးသေလာက္ ၊ အစြဲအလမ္း ျပင္းထန္ရင္ ျပင္းထန္သေလာက္
၀မ္းနည္းမွု အတိုင္းအတာ ျမင့္မားသြားပါတယ္။ သ့ေယာဇဥ္ ပိုၾကီးရင္
ပို၀မ္းနည္းရပါတယ္။ အစြဲအလမ္း ပိုျပင္းထန္ရင္ ပို ၀မ္းနည္းရပါတယ္။
အခ်စ္ပိုကဲေလ ၊ အျဖစ္ပိုသည္းေလပါပဲ။ ၀မ္းနည္းရျခင္း ၊တမ္းတ
ပူေဆြးရျခင္းဆိုတဲ႔ ခံစားမွဳဟာ လက္ခံသိမ္းပိုက္ထားသင့္တဲ့ ျမတ္ႏိုးစရာ
စည္းစိမ္ခ်မ္းသာတစ္မ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။ ျငင္းပယ္စြန္႔လြတ္ပစ္သင့္တဲ႔
မႏွစ္ျမိဳ႔စရာ အမွဳိက္ရွဳပ္ ၊ အညစ္အေၾကးပုပ္တစ္မ်ိဳးပါ။ ရင္ကိုေအးျမေစတဲ့
အရာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး၊ ႏွလံုးသားကို ပူေလာင္ေစတဲ့ အရာပါ။

ကိုယ္သိပ္ခ်စ္ရတဲ့သူေတြနဲ႔ ေသကြဲ၊ ရွင္ကြဲ၊ လမ္းခြဲ ရလို႔ ၀မ္းနည္းတဲ႔
ခံစားမွဳမ်ိဳၚ မခံစားခ်င္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ နည္းလမ္းက ဘာမွ မခက္ပါဘူး။
ဘယ္သူကိုမွ မခ်စ္ဘဲ ေနရံုပါပဲ။ ဘယ္သူကိုမွ စြဲစြဲ လမ္းလမ္း
မခ်စ္မိခဲ့ဘူးဆိုရင္ ဘယ္သူနဲ႔ ပဲ လမ္းခြဲရ လမ္းခြဲရ ၀မ္းမနည္းေတာ့ပါဘူး။

စြဲလမ္းလို႔ အသည္းကၽြန္းရတာ မဟုတ္လား။
သိပ္ခ်စ္လို႔ စိတ္ညစ္ရတာ မဟုတ္လား။

မစြဲလမ္းရင္ အသည္းမကၽြမ္းရေတာ့ဘူးေပါ့။ သိပ္မခ်စ္ရင္
စိတ္မညစ္ရေတာ့ဘူးေပါ့။ အသည္းမကၽြမ္းခ်င္ရင္ မစြဲလမ္းပါနဲ႔။
စိတ္မညစ္ခ်င္ရင္ သိပ္မခ်စ္ပါနဲ႔။ မခ်စ္ရမေနႏိုင္ရင္လည္း
နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ ေလွ်ာ့ခ်စ္ပါ။ ေခၽြတာေရးအခ်စ္နဲ႔ ျခိဳးျခိဳးျခံျခံ ၊
ျခစ္ျခစ္ျခဳတ္ျခဳတ္ ခ်စ္ပါ။ `မင္း ငါ့ကို ေလွ်ာ့္ခ်စ္ပါလား´ လို႔ေတာင္
သီးခ်င္းဆိုထား ပါေသးတယ္။ `ေလွ်ာ့ခ်စ္´ ျပီး `ေပါ့ပစ္´ လိုက္ရင္ `ေကာ့ကစ္
´ ေနေေအာင္ မခံစားရေတာ့ဘူး။

`ပိယ´ ဆိုတာ ခ်စ္ရတဲ့သူပါ။ `ပိယဟိသိပၸေယာဂဒုကၡ´ ဆိုတာ `ခ်စ္ရတဲ့သူေတြနဲ႔
ခြဲခြာေကြကြင္းရျခင္း ဆင္းရဲပါ´။ ခ်စ္ရတဲ့ သူဆိုတာ မရွိမွေတာ့
ခ်စ္ရတဲ့သူနဲ႔ ခြဲခြာေကြကြာင္းရရင္ ျဖစ္လာမယ့္ ၀မ္းနည္းရျခင္းဆင္းရဲ၊
တမ္းတပူေဆြးရျခင္း ဆင္းရဲ ဆိုတာေတြလည္း မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္ပါသလဲ။

ဒါေပမဲ့ လူဆိုတာ လူကလည္း ခက္ေတာ့ အခက္သားကလား၊ `မခ်စ္ရင္
မေနႏိုင္တာကလြဲလို႔´ ဆိုတဲ့အတိုင္း အနည္းဆံုး တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုမွ
မခ်စ္ရရင္ ဘ၀က မျပည္႔စံုသလိုပဲ၊ ဟာတာတာၾကီးနဲ႔။ အနည္းဆံုးတစ္ေယာက္ေယာက္
ကိုေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ စြဲစြဲလမ္းလမ္း ခ်စ္ေနရမွ ေနသာထိုင္သာ ရွိသလိုလို၊
စိတ္ေက်နပ္မွဳ ရသလိုလို.....

ပိုးဖလံက မီးကို ပူမွန္းမသိလို႔ မီးထဲ တိုး၀င္တာ..။ လူက အခ်စ္ကို
ပူမွန္းသိသိၾကီးနဲ႔ အခ်စ္မွာ ေပ်ာ္၀င္နစ္ျမဳပ္ခ်င္တာ...။ ပိုးဖလံနဲ႔ လူ
ဘယ္သူပိုမိုက္ပါသလဲ...။

ရုိးသားမႈ၏ဂုဏ္

2008-12-12T06:37:00.000-08:00

လူတစ္ေယာက္ကုိ ကုိယ္က်င့္တရားကုိ ထုိသူတေယာက္၏
ရုိးသားမႈရွိၿခင္းဆုိ ေသာအခ်င္းအရာနဲ႔တုိင္းတာႏုိင္ပါသည္။ ရုိးသားၿခင္းကုိ ဘာနဲ႔မွ
၀ယ္ယူ၍မရ ကုိယ္တုိင္က်င့္ၾကံမွရနဳိင္ေသာ အရာတစ္ခုၿဖစ္ပါသည္။
ထုိရုိးသားမႈဆုိေသာအရာကုိရယူဖုိ႔ခက္သလုိ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔လည္းခက္ပါသည္။
ရုိးသားၿခင္းဆုိေသာဂုဏ္ကုိမႏွစ္သက္သူ မၿမတ္နဳိးသူရယ္လုိ႔ ရွိနဳိင္မယ္မထင္ပါဘူး။Aလြန္
တရာေကာက္က်စ္ယုတ္မာေသာသူတေယာက္ ၿဖစ္ေနရင္ေတာင္မွ ရုိးသားမႈကုိေတာ့
ၿမတ္ႏုိးမွာအမွန္ပါဘဲ..ရုိးသားမႈကုိရယူတက္ဖုိ႔ ဆရာေတာ္ၿဦးေဇာတိက က....
"အမွန္တကယ္ၿဖစ္ေနတာေတြကုိ
အမွန္အတုိင္းလက္ခံႏုိင္ဖုိ႔အေရးၾကီးတယ္။စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္
ကုိယ္ကုိကုိယ္လွည့္စားတာေတြရွိတယ္အဲဒီလုိလွည့္စားတာေတြ ဟာစိတ္ထဲမွာပငၬိပကၡၿဖစ္ေစတယ္။ ထုိပငၬိပကၡဟာ
စိတ္ဓာတ္အင္အားကုိကုန္ခန္းေစတယ္။လွည့္စားမႈထဲမွာပဲ အင္အားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
ကုန္သြားၿပီး အသိအၿမင္ရွင္းလင္းမႈ လြတ္လပ္မူ ရဖုိ႔
အေရးမွာအင္အားသုံးစရာမက်န္ေတာ့ဘူး။ အမွန္ကုိလက္ခံဖုိ႔ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္
မညာဖုိ႔လုိတယ္။ ရုိးသားမႈရွိဖုိ႔လုိတယ္။ ရုိးသားမႈရွိမွ အသိဥာဏ္ပြင့္လင္းမယ္။"
လုိ႔ေရးသားၾသ၀ါဒေပးထားတာကုိဖက္မိဖူးပါသည္..ယခုၿဖစ္ေနေသာဘ၀ကုိေက်ေက်နပ္နပ္
လက္ခံႏုိင္ရမည္..တင္းတိမ္ႏုိင္ရပါမည္။။ဒီထက္သာလြန္ၿမင့္ၿမတ္ေသာ ဘ၀ကုိပုိင္ဆုိင္လုိလွ်င္
မွန္ကန္ေသာနည္းလမ္းၿဖင့္ရွာေဖြၾကိဳးစားပါမွ
ရုိးသားၿခင္းဆုိေသာ အၿခင္းအရာကုိ ရယူႏုိင္
ခ်ီးမြမ္းခံရေပမည္..ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ရုိးသားမူရဲ႔ ခုိင္းႏႈိင္းဖြယ္မရွိတဲ့
အတုမဲ့ဂုဏ္ရည္ေတြကုိ ၾကားရၿမင္ေတြ႔ရသည္မွာ
ၾကည္ႏႈးမိပါသည္။။သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ကုိေနာက္ဆုံးမွာလုိသည္မွာ "ေန႔စဥ္မိမိဘ၀ရဲ႔
တုိးတက္ရာတုိးတက္ေၾကာင္းကုိ ရွာေဖြေလ့လာ အားထုတ္ၿပီး
ရုိးရုိးသားသားေနထုိင္က်င့္ၾကံကာ ေအးခ်မ္းေပ်ာ္ရြင္စြာၿဖင့္ ကုိယ္ရဲ႔
အနာဂတ္ခရီးလမ္းကုိေလ်ွာက္လွမ္းၾကပါလုိ႔ တုိက္တြန္းအားေပးရင္း

Type the rest of your post here.

ေလာကဓမၼတုိးတက္ေၾကာင္းတရား

2008-11-19T15:26:00.000-08:00

ေလာကဓမၼတုိးတက္ဖုိ႔ အတြက္ေန႔စဥ္လုပ္သင့္တဲ့အလုပ္ေလးတစ္ခုရွိတယ္။
ဘာအလုပ္လဲဆုိေတာ့ ငါဒီေန႔ဘာမေကာင္းတာမ်ား လုပ္ခဲ့မိသလဲ ဒါေလးၿပန္ၿပီး
စစ္ေဆးတဲ့အလုပ္ပါ။ ဒီအလုပ္ဟာ ဘ၀တုိးတက္ေရးအတြက္ အင္မတန္အေရးၾကီးတဲ့
အလုပ္ပါပဲ။ ေလာကေရးရာမွာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ဓ ဓမၼေရးရာမွာပါ ၾကီးပြားတုိးတက္လုိတဲ့ ပုဂၢဳိလ္တုိင္းမိမိရဲ႔
ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနကံေတြကုိ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း၊ညေနတုိင္းညေနတုိင္း၊ ညတုိင္းညတုိင္းအၿမဲတမ္း
အိပ္ရာ၀င္ကာနီးတုိင္း အၿမဲတမ္းစစ္ေဆးသင့္တယ္။ ၿဖစ္ႏုိင္ရင္ေတာ့ မၾကာခဏဆုိသလုိ အခ်ိန္တုိင္း
အခ်ိန္တိုင္းစစ္ေဆးသင့္တယ္။
တစ္ေန႔တာအတြင္း ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းတဲ့ (ကုိယ္၊ ႏႈတ္၊စိတ္) အလုပ္ေတြကုိေရာ၊ မေကာင္းတဲ့
(ကုိယ္၊ ႏႈတ္၊စိတ္) အလုပ္ေတြကုိပါ ေသေသခ်ာခ်ာစစ္ေဆးရမယ္။အားနည္းခ်က္ -အားသာခ်က္၊ ေကာင္းမႈ-မေကာင္းမႈ၊ အၿပဳသေဘာ-အဖ်က္သေဘာ၊ အက်ိဳးရွိ- အက်ိဳးမဲ့၊ဒါေတြကုိ ေစ့ေစ့စပ္စပ္သုံးသပ္ရမယ္။
သတိပညာနဲ႔ ေစ့စပ္ေသခ်ာစြာ စစ္ေဆးသုံးသပ္ၿပီးၿပီဆုိရင္ အားနည္းခ်က္ကုိၿပဳၿပင္ရမည္၊ အားသာခ်က္ကုိၿဖည့္ဆည္းရမယ္၊ေကာင္းမႈကုိ ခုိင္ၿမဲေစရမယ္၊ မေကာင္းမႈကုိ ယုိင္လဲေစရမယ္၊ အၿပဳသေဘာကုိေဆာင္ရမယ္၊ အဖ်က္သေဘာကုိေရွာင္ရမယ္၊ အက်ိဳးရွိကုိဆက္လုပ္ရမယ္၊ အက်ိဳးမဲ့ကုိ စြန္႔လြတ္ရမယ္၊အဲဒီလုိဆုိရင္ မိမိရဲ႔အလုပ္၊ မိမိရဲ႔ဘ၀၊ တုိးတက္ေအာင္ၿမင္လာမွာမလဲြပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေလာကေရးရာမွာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ဓမၼေရးရာမွာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ မိမိရဲ႔ ကုိယ္၊ႏႈတ္၊စိတ္အလုပ္ေတြကုိ
အၿမဲမၿပတ္စစ္ေဆးေနၿခင္းဟာ ၾကီးပြားတုိးတက္ၿခင္းရဲ႔ အေၾကာင္းပါဘဲ။။
(အရွင္ဆႏၵဓိက)

Type the rest of your post here.

တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ သာမညဖလအခါေတာ္ေန႔

2008-11-12T06:29:00.000-08:00

တန္ေဆာင္မုန္းလသည္ ျမန္မာ့ ၁၂လရာသီတြင္ ရွစ္လေျမာက္လျဖစ္သည္။ မုိးေလကင္းစင္၍ နကၡတ္တာရာစုံ ထြန္းပေသာ လလည္းျဖစ္သည္။
ပင္းယေခတ္ စာဆိုေတာ္ စတုရဂၤဗလအမတ္ႀကီးက ''သရဒံတု ကာလာနံ'' အခ်ိန္အခါေန႔တြင္ တန္ေဆာင္မုန္းလသည္ သာယာ
အလွပဆုံး အခ်ိန္အခါျဖစ္သည္ဟု ဖြဲ႕ဆုိခဲ့သည္။
သာမညဖလသုတ္ေတာ္ ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ကို သာမညဖလအခါေတာ္ေန႔ဟူ၍ သတ္မွတ္ခဲ့
သည္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္တုိ႔သည္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ အခါသမယတြင္ သာမညဖလတရားေတာ္ကုိ နာၾကားပူေဇာ္ေလ့ရွိၾကသည္။
ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည့္ရွင္ အဇာတသတ္မင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူေသာ သာမညဖလ သုတၱန္ေဒသနာေတာ္ကုိ ၾကားနာရသည့္အဆုံး
တြင္ ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္သည့္ ဥပါသကာအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေတာ္မူခဲ့သည္။
တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ က်င္းပေသာ ပြဲေတာ္တစ္ခုမွာ ကထိန္သကၤန္း ဆက္ကပ္လႉဒါန္းပြဲျဖစ္သည္။ ကထိန္ဟူသည္မွာ ''ကထိန''ဟူေသာ
ပါဠိေဝါဟာရကို ျပန္ဆုိထားျခင္းျဖစ္သည္။ အလုပ္အက်ဳိးေပး ၿမဲၿမဲခုိင္ခံ့ေသာအလုပ္၊ ဘုရားအစရွိေသာ ပညာရွိတုိ႔က ''ေကာင္း၏၊ ေကာင္း၏''ဟု
ခ်ီးက်ဴးၾသဘာ ေထာမနာျပဳရေသာ အလုပ္က်ဳိးကုိ ''ကထိန္''ဟု ေခၚသည္။
ကထိန္ပြဲေတာ္သည္ ေရွးဘုရင္လက္ထက္ အဆက္ဆက္ကပင္ ရွိခဲ့သည္။ ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္တုိ႔၏ လက္ထက္၌ ကထိန္ခြင့္ျပဳခဲ့သည္ဟု ဗုဒၶစာေပမ်ား၌ ေတြ႕ရွိရသည္။
ကထိန္သကၤန္းအလွဴသည္ တစ္ႏွစ္တြင္ တစ္လ၊ တစ္လတြင္ တစ္ရက္သာျပဳရေသာ ကာလဒါနမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ကထိန္သကၤန္းကပ္လွဴပြဲ
ခြင့္ျပဳေသာကာလမွာ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေက်ာ္ ၁ရက္ေန႔မွ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔အထိ ျဖစ္သည္။
တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ အ႐ုဏ္တက္ခ်ိန္ မသုိးသကၤန္းမ်ား ကပ္လွဴရန္အတြက္ ရက္လုပ္ ပူေဇာ္ပြဲမ်ား က်င္းပေလ့ရွိၿပီး ေန႔မကူး၊ ရက္
မကူးဘဲ တစ္ရက္တည္း အၿပီးရက္လုပ္လွဴဒါန္းရေသာ သကၤန္းျဖစ္သျဖင့္ မသုိးသကၤန္းဟုလည္း ေခၚေဝၚၾကသည္။
ဘုရားရွင္သည္ အဇာတသတ္မင္းအား တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔တြင္
သာမညဖလသုတၱန္တရားကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ တန္ေဆာင္
မုန္းလျပည့္ေန႔ကို ''သာမညဖလအခါေတာ္ေန႔''ဟု သတ္မွတ္ က်င္းပၾက
သည္။ သာမညဖလ၏အဓိပၸာယ္မွာ ရဟန္းျပဳရျခင္း၏ အက်ဳိးပင္ျဖစ္သည္။
သာမညဖလသုတ္ေတာ္သည္ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ေၾကးမံုမွန္
ခ်ပႀ္ ကးီ တစခ္ ုပငျ္ ဖစသ္ ည။္ ကုိယ္က်င့္သီလ ရွိသည္မရွိသည္ကုိ ဤသုတျ္ ဖင့္
ထင္ဟပ္ေစႏုိင္သည္။
အရွင္ေဒဝဒတ္အား ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ ၊ ဆရာတင္မႈမွားခဲ့ေသာ အဇာ
တသတ္မင္းသားသည္ ဖခင္ဘုရင္ ဗိမိၺသာရကို သတ္မိသည္အထိ အမွားႀကီး
မာွ းခရ့ဲ ာ ဖခငႀ္ ကးီ အား သတ္မိသည့္အခ်ိန္မွစ၍ ညတုိင္းအိပ္မေပ်ာ္ေသာေရာဂါ
ေဝဒနာစြဲကပ္ေတာ့သည္။ ထုိေဝဒနာကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ မည္သည့္သမား
ေတာ္၊ မည္သည့္ေဆးစြမ္းေကာင္းကမွ် မကုသႏုိင္ေတာ့ေပ။ တန္ေဆာင္မုန္း
လျပည့္ညတစ္ညတြင္အဇာတသတ္မင္းသည္ မွဴးမတ္ေပါင္းစံုညီစြာျဖင့္ညီလာခံ
သဘင္ ဆင္ယင္က်င္းပေနစဥ္ ဆီးႏွင္းျမဴတိမ္သူရိန္ မီးခိုးေမွာင္မ်ဳိး မသြန္း
လျပည့္ဝန္းက ထြန္းလင္းသာယာေနသည္။ ၾကည္ႏူးသာယာဖြယ္ ေကာင္းလွ
သည ့္ တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ည၏ အလွကုိခံစားရင္းရင္တြင္းအပူမီးကုိၿငိမ္းေအး
ေစႏိုင္မည့္ နည္းလမ္းမ်ားရရွိရန္ ေတာင့္တမိေလသည္။ မွဴးႀကီး မတ္ႀကီးမ်ား
အား မည္သူ႔ကို ခ်ဥ္းကပ္ရလွ်င္ ေကာင္းမည္နည္းဟု ေမးျမန္းတုိင္ပင္ရေတာ့
သည္။
ပုရာဏကႆပအစရွိေသာ တိတိၴဆရာႀကီးမ်ားထံ ခ်ဥ္းကပ္သင့္ေၾကာင္း
မွဴးႀကီးမတ္ႀကီးတုိ႔၏ တင္ျပခ်က္ကို လက္မခံဘဲ ဆရာဇီဝကအား ေမးေတာ္မူ
သည္။ ဆရာဇီဝက၏ အႀကံေပးခ်က္အရ ဘုရားရွင္ထံခ်ဥ္းကပ္ဖို႔ရန္ ဆရာ
ဇီဝကကို စီစဥ္ေစသည္။ အဇာတသတ္မင္း ဘုရားရွင္ထံ ဖူးေျမာ္ရန္သြားေသာ
အခ်ိန္မွာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ ညခ်မ္းအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕အနီး
ဇီဝကသရက္ဥယ်ာဥ္၌ သီတင္းသံုးေနေသာ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္သို႔ သြားရာ
လမ္းခရီးတြင္ ညခ်မ္းခ်ိန္ျဖစ္ျခင္း၊ သစ္ရိပ္ဝါးရိပ္ေၾကာင့္ အေမွာင္က်ေနျခင္း
တုိ႔ေၾကာင့္ လုိက္ပါသူအားလံုး မီး႐ွဴးမီးတုိင္ ကိုယ္စီကိုင္၍ သြားၾကရသည္။
အဇာတသတ္ႏွင့္အျခံအရံမ်ား တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည၌ တန္ေဆာင္တုိင္
မီးထြန္းပြဲ က်င္းပၾကသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေလသည္။
အဇာတသတ္မင္းသည္ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေသာ သာမညဖလ တရား
ေတာ္ကို နာၾကားရသျဖင့္ အိပ္မေပ်ာ္ေသာေရာဂါ လံုးဝေပ်ာက္ကင္းသြားေတာ့
သည္။ ရတနာသံုးပါးအေပၚ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္သြားေလသည္။ ပုထုဇဥ္
တို႔တြင္ ရတနာသံုးပါးကို အၾကည္ညိဳဆံုးပုဂၢိဳလ္ အျဖစ္ ဧတဒဂ္ေပးျခင္းကိုပင္
ခံယူရရွိသည္္ ။အဇာတသတ္မငး္ သည ္ ပထမသဂါၤ ယနာတင ္ ဒကာအျဖစ္လည္းေကာင္း
ခံယူခဲ့သည္္ ။ဘုရားရွႈင္၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကုိ စုေဆာငး္ သမိ း္ ဆညး္ ၍ ဓာတ္ေ တာ္
တိုက္ႀကီးကိုလည္း တည္ထားခဲ့သည။္ ဗုဒၶသာသနာႏွစ္ကုိလည္းအတိအက် သတ္မွတ္ေပးခဲ့သည္။
တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔တြင္ ရွင္မာလဲပြဲကိုလည္း က်င္းပၾကသည္။
အရိေမေတၱယ် ဘုရားအေလာင္းနတ္သားက သီဟိုဠ္ကြၽန္းသား ရွင္မာလဲ
မေထရ္အား တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔တိုင္း လူအေပါင္းတို႔အား ေဝႆႏၲရာ
ဇာတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားပါရန္ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားသျဖင့္ ရွင္မာလဲက
ဂါထာတစ္ေထာင္ျဖင့္ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ ေဝႆႏၲရာဇာတ္ေတာ္ႀကီးကို
ေဟာေျပာသည္ကို အထိမ္းအမွတ္ျပဳ၍ ေဝႆႏၲရာဇာတ္ေတာ္ကိုေဟာေျပာျခင္း၊
ေလွာ္ကားေတာ္ပံုျပဳ၍ ေလွာ္ကားထက္တြင္ အသီးတစ္ေထာင္၊ အပြင့္
တစ္ေထာင္၊ ထမင္းထုပ္တစ္ေထာင္၊ ဆီမီးတစ္ေထာင္စသည္တင္ကာ လွဴဒါန္း
ျခင္းျဖင့္ ရွင္မာလဲပြဲကို ဆင္ယင္က်င္းပၾကသည္။
တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔တြင္ ေဆးပင္အေပါင္းကို ေစာင့္ေသာ နတ္တို႔
သည္ မဲဇလီပင္ေစာင့္နတ္အား လာေရာက္ခစားၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္မဲဇလီပင္
သည္ ေဆးေပါင္းခသည္။ ထိုအခ်ိန္မ်ဳိး၌ မဲဇလီဖူးကို စားသံုးခဲ့ေသာ္ အနာမ်ဳိး
၉၆ပါးကင္းၿပီး ဘုန္းႀကီး သက္ရွည္ႏိုင္သည္ဟု ေဆးက်မ္းတုိ႔တြင္ေဖာ္ျပပါ
ရွိသည္။ ထိုအဆိုအတိုင္း ေဘးကင္းရန္ကြာ က်န္းမာခ်မ္းသာရန္ မဲဇလီဖူးသုပ္
ကို စားသံုးၾကသည္။
တနေ္ ဆာငမ္ ုနး္ လတငြ ္ တနေ္ ဆာငတ္ ုိငမ္ းီ ထနြ း္ ပ၊ဲြ ကထနိ ပ္ ၊ဲြ မသုိးသကနၤ း္
ရက္လုပ္ပြဲ၊ မဲဇလီဖူးသုပ္ေဝငွပြဲ၊ ရွင္မာလဲပြဲ၊ သာမညဖလ အခါေတာ္ေန႔
ပြဲမ်ား က်င္းပၾကေလသည္။
တန္ေဆာင္မုန္းလသည္ ႐ိုးရာပြဲေတာ္အမ်ားဆံုးလဟု ဆိုႏိုင္သည္။
ေျခခင္းလက္ခင္းသာေသာ မိုးအေႏွာင္း ေဆာင္းအကူးကာလျဖစ္ျခင္း၊ အာဇဋာ
ေကာင္းကင္ထက္တြင္ မိုးတိမ္မိုးရိပ္တို႔ကင္းစင္ျခင္း၊ ဆီးႏွင္းျမဴတိမ္ သူရိန္
မီးခိုး ေမွာင္မ်ဳိးမသြန္းသည့္ လျပည့္ဝန္းအား သာယာၾကည္ႏူးစဖြယ္ ေတြ႕ျမင္
ရျခင္း၊ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈပြဲေတာ္မ်ား ဆင္ယင္က်င္းပျခင္း
တို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာတို႔၏ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေကာင္းေသာ လတစ္လပင္
ျဖစ္ပါေၾကာင္းကုိ ပန္းေတာင္းသန္းၾကြယ္၏ ေဆာင္းပါးအားဗဟုသုတအလုိဌာ တင္ၿပလုိက္ပါသည္။။

အေ၀းမွာမေနပါႏွင့္

2008-11-04T14:42:00.000-08:00

ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္က
"စိတ္ေအးခ်မ္းသာမႈ"ဆုိတာကုိ မေမ့ရင္
ကုိယ့္၀ီရိယကလည္း
စိတ္ပူေလာင္ေစတဲ့
၀ီရိယမ်ိဳးမၿဖစ္ေတာ့ဘဲ
စိတ္ေအးခ်မ္းေစတဲ့
၀ီရိယေတြခ်ည္းပဲ ၿဖစ္သြားမွာပါ။
နိဗၺာန္ေရာက္ခ်င္ပါတယ္ေၿပာၿပီး
စိတ္ေအးခ်မ္းေစမယ့္
စိတ္ပူေလာင္ေစမဲ့
စကားေတြေၿပာေနမယ္
စိတ္မေအးခ်မ္းေစမယ့္
စိတ္ပူေလာင္ေစမယ့္
စကားေတြေၿပာေနမယ္
စိတ္မေအးခ်မ္းေစမယ့္
စိတ္ပူေလာင္ေစမယ့္
စကားေတြ ေၿပာေနမယ္၊
စိတ္မေအးခ်မ္းေစမယ့္
စိတ္ပူေလာင္ေစမယ့္
အေတြးေတြ ေတြးေနမယ္ဆုိရင္
နိဗၺာန္နဲ႔ အေ၀းၾကီးေ၀းေနအုံးမွာပါ။။။

Type the rest of your post here.

သရဏဂုံ(၃)ပါးမွတ္ဖြယ္

2008-11-01T11:38:00.000-07:00

သရဏဂုံ။ ။ သရဏ +ဂမန ဟူေသာပါဠိမွ သရဏဂုံ ဟုၿမန္မာစကားၿဖစ္လာသည္။
(သရဏ= ကုိးကြယ္ရာဟူ၍ +ဂမန= အသိအမွတ္ၿပဳလွ်က္ ဆည္းကပ္ၿခင္း) ဘုရား တရား
အရိယာ သံဃာသည္ ကုိးကြယ္ရာ အစစ္ၿဖစ္၏ ဟုအသိအမွတ္ၿပဳလ်က္ ရုိေသေလးၿမတ္ဆည္းကပ္လုိေသာ
ကုသုိ္လ္ေစတနာကုိ သရဏဂုံ ဟုေခၚ၏။ ၁- ဘုရားကုိးကြယ္မႈ၊ ၂-တရားကုိးကြယ္မႈ ၊၃- အရိယာသံဃာကုိးကြယ္မႈအားၿဖင့္ ၃ပါးရွိသည္။ သရဏဂုံံသုံးပါးဟု ယခုကာလေခၚဆုိၾကသည္မွာလည္း
ဤသုံးပါးပင္ၿဖစ္ပါသည္။ မိမိသႏၱာန္၌ ထုိရတနာသုံးပါးကုိဆည္းကပ္ကုိးကြယ္လုိေသာ စိတ္ေစတနာၿဖစ္ေနေၾကာင္း ထင္ရွားၿပဖုိ႔ရာ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစာၧမိ စေသာပါဠိကုိၿဖစ္ေစ ။ဘုရားကုိးကြယ္ပါ၏
စေသာၿမန္မာစကားကုိၿဖစ္ေစ ၊ရြတ္ဆုိၿခင္းသည္ သရဏဂုံေဆာက္တည္ၿခင္းမည္၏။
ထုိသုိ႔ေဆာက္တည္ရာ၀ယ္........

ဗုဒၶံ။ ။ ဗုဒၶံ- အရဘုရားဟုဆုိရာ၌ရုပ္ပုံ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားေလာက္တြင္ စိတ္မထားဘဲဘုရားဂုဏ္ေတာ္
ဖြင့္၌ၿပခဲ့ေသာ ဘုရားရွင္ကုိ ရည္မွန္း၍ထားရာ၏။
ဓမၼံ။ ။ဓမၼံ-အရ တရားဟုဆုိရာ၌ ယခုကာလဓမၼကတိကေတြ၊ သံရွည္သံတုိဆဲြ၍ ယပ္လဲွယပ္ေထာင္တရားမ်ားႏွင့္ စာအုပ္စာေပေတြေလာက္တြင္ စိတ္မထားဘဲ ဓမၼစၾကာ၊
အနတၱလကၡဏာသုတ္ မဟာသတိပ႒ာန္ စေသာဘုရားေဟာပါဠိေတာ္ ၊အ႒ကထာက်မ္းစာအစဥ္ႏွင့္
မဂ္ဖုိလ္ နိဗၺာန္တရားမ်ားကုိ ရည္မွန္း၍ထားရာ၏။
သံဃံ။ ။သံဃံ- အရ သံဃာဟုဆုိရာ၌စိတ္မထားဘဲ သံဠာဂုဏ္ေတာ္၌ၿပခဲ့ေသာ အရိယာသံဃာကုိရည္မွန္း
ထားရာ၏။ ဤသုိ႔ရည္မွန္းႏုိင္မွသာသရဏဂုံ အစစ္အမွန္ရမည္ၿဖစ္ပါသည္။
ရတနာၿမတ္သုံးပါးသည္ အပၸါယ္ဆင္းရဲ ၊သံသရာဆင္းရဲတုိ႔မွ မက်ေရာက္ေအာင္ေဟာေတာ္မူေသာအားၿဖင့္
ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မႈေပရကား........
ကုိး =ရတနာသုံးပါးကုိ ကုိးစားရာ(အားကုိးစရာ)ဟူ၍လည္းေကာင္း။
ကြယ္= ေဘးရန္ေပၚလာလ်င္ကာကြယ္ဖုိ႔ရာ ဟူ၍လည္းေကာင္း။
လဲေလ်ာင္း=(မဘအေပၚမွာယုံၾကည္၍ သားသမီးမ်ားလဲေလ်ာင္းအိပ္ေနသလုိ) ရတနာသုံးပါးအေပၚတြင္ေကာင္းစြာယုံၾကည္၍လဲေလ်ာင္းဖုိရာ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊
ပုန္းေအာင္း=အပၸါယ္ေဘး မေရာက္ေအာင္ပုန္းေအာင္းေနဖုိ႔ရာ ဟူ၍ လည္းေကာင္း။
မွီခုိ=မိဘကုိ သားသမီးကမွီခုိသကဲ့သုိ႔ မွီခုိဖုိ႔ရာ ဟူ၍လည္းေကာင္း အသိအမွတ္ၿပဳလ်က္
ႏွစ္ႏွစ္သက္သက္မွီ၀ဲဆည္းကပ္ပါ၏ ဟုဆုိလုိသည္။
တစ္ၾကိမ္ေဆာက္တည္ တစ္သက္တည္။ ။ဤသုိ႔ယုံၾကည္ေလးၿမတ္စြာ တစ္ၾကိမ္ေလာက္ေဆာက္တည္ထားလွ်င္ယုံၾကည္စိတ္မပ်က္သမွ် တသက္လုံး
သရဏဂုံတည္သူ မည္ေတာ့၏။

ကံ ၊ဥာဏ္ ၊၀ီရိယအေၾကာင္း

2008-10-16T15:08:00.000-07:00

မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသေရးသားဆုံးမေတာ္မႈတဲ့ ရတနာဂုဏ္ရည္စာအုပ္မွ မွတ္သားမိတာေလးေတြကုိ ၿပင္ဆင္ၿဖည့္စြတ္ေရးသားလုိက္ပါသည္။ဆရာေတာ္ဘုရားက ကံဥာဏ္၀ိရိယအေၾကာင္းကုိေအာက္ပါအတုိင္းအဓိပၸာယ္ဖြင့္ေတာ္မႈပါသည္။။။။
ကံအေၾကာင္း။ ။ကမၼ - ဟူေသာပါဠိစကားကုိ ၿမန္မာလုိ ကံဟုေခၚပါတယ္။ ထုိေၾကာင့္ကုိယ္ၿဖင့္လုပ္မႈ ၊ႏႈတ္ၿဖင့္ေၿပာဆုိမႈ၊ စိတ္ၿဖင့္ၾကံစည္မႈမ်ားကုိကံဟုသတ္မွတ္ပါ။ ထုိကံသည္ ေရွးေရွးဘ၀ကၿပဳခဲ့ေသာကံ၊
ယခုဘ၀မွၿပဳအပ္ေသာကံ ဟုႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ထုိႏွစ္မ်ိဳးတုိ႔တြင္ အက်ိဳးတစ္ခုကုိေပးရာ၌ ေရွးေရွးကံသည္
လုိရင္းအေၾကာင္းတည္း။ ယခုဘ၀ကံမွာ ယခုဘ၀အတြက္ေရွးက အခြင့္ရေအာင္၊ သုိ႔မဟုတ္ အားရွိေအာင္ကူညီေထာက္ပံ့ရုံသာၿဖစ္တယ္။ ေနာက္ဘ၀၌ကားဆုိင္ရာအက်ိဳးကုိ ကုိယ္တုိင္ေပးခြင့္
ရွိႏုိင္ပါတယ္။
ထုိေရွးကံမ်ားသည္ အလြန္အားေကာင္းေသာကံ၊ သာမန္ေလာက္သာရွိေသာကံ ဟုႏွစ္မ်ိဳးရွိၿပန္သည္။
ထုိအထဲတြင္ နံမွတ္(၁)ကံ၏အက်ိဳးေပးပုံက အလြန္ထင္ရွား၏။ ဥပမာ- ရွင္ဘုရင္၊ သူေ႒း၊ မႈးမတ္စသည္တုိ႔ကုိၿဖစ္ေစႏုိင္သည္။ ဆင္းရဲသားအမ်ိဳး၌ ၿဖစ္ေစကာမႈ တနည္းအားၿဖင့္ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေစႏူိင္သည္။ ဒုတိယ ကံမ်ိဳး၏ အက်ိဳးေပးပုံမွာ မထင္ရွားလွ။ သူမ်ားနည္းသူအက်ိဳးမ်ိဳးကုိသာရေစႏုိင္သည္။ ထုိကံမ်ားသည္ ဤလူ႔ၿပည္ေလာက၌ မိမိတုိ႔ခ်ည္းအက်ိဳးေပးဖုိ႔ ခဲယဥ္းသၿဖင့္ အက်ိိဳးေပးခြင့္ရေအာင္ ဥာဏ္၀ီရိယႏွင့္သတိဟူေသာ
ပေယာဂက ကူညီေပးရသည္။
ဥာဏ္အေၾကာင္း။ ။အဘိဓမၼာနည္းအရ အကုသုိလ္အၿပစ္မရွိေသာ တတ္သိလိမၼာမႈကုိသာ "ဥာဏ္"ဟုဆုိရေသာ္လည္းကံ အက်ိဳးေပးခြင့္သာေအာင္ ၾကံေဆာင္ရသည့္အရာ၌မႈ အၿပစ္ရွိသည္ၿဖစ္ေစ
မရွိသည္ၿဖစ္ေစ တတ္သိမႈ၊ ပါးနပ္၊ ဖ်တ္လတ္ သြတ္လတ္ခ်က္ခ်က္ခ်ာခ်ာႏွင့္ အရာရာႏွံစပ္မႈမ်ားကုိ
ဥာဏ္ဟုပင္ေခၚရေပသည္။ ထုိဥာဏ္သည္ ၁-မိမိဘာသာတတ္သိလိမၼာေသာဇာတိဥာဏ္ ၊
၂- ေနာက္မွၿဖစ္ေပၚလာေသာ "ပ၀တၱိဥာဏ္"ဟုႏွစ္မ်ိိဳးႏွစ္စားရွိၿပန္သည္။
ထုိႏွစ္မ်ိဳးတြင္ ဇာတိဥာဏ္ ရွိသူမွာ ေၿပာဖြယ္မလုိ။ ဇာတိဥာဏ္ကုိအေၿခခံ၍ ပ၀တၱိဥာဏ္လည္း တုိးပြားေအာင္ ၾကိဳးစားပါလွ်င္ လူတြင္တစ္ေယာက္ ဆုိရေလာက္ေအာင္ ထြန္းေတာက္လာႏုိင္ပါသည္။
ဇာတိဥာဏ္မရွိသူအတြက္မွာမႈ က်မ္းစာအမ်ိဳးမ်ိဳးကုိ ၾကည့္ရႈ႔သင္ယူၿခင္း၊ မိမိထက္သိနားလည္ေသာ ပညာရွိထံ ဆည္းကပ္ၿခင္းတုိ႔ၿဖင့္ ပ၀တၱိဥာဏ္ ၿဖစ္ေပၚလာေအာင္ၾကံေဆာင္အားထုတ္ရာ၌ ယခုအခါ
စာသင္ၿခင္း၊ ေဒသႏ ၱရဗဟုသုတရွာၿခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ပ၀တၱိဥာဏ္တုိးပြားလွ်က္ ေလာကီၾကီးပြားေရး
သံသရာၾကီးပြားေရးတုိ႔၌ ထိပ္တန္းေရာက္ေနသူမ်ားကုိၾကည့္ပါ။
နီတိပ်ိဳ႔၌လည္း
"ေကာင္းစြာမေရွာင္ ၊နားေထာင္သူကား၊ အၾကာင္းအၿမင္၊
မ်ားေၿမာင္စင္၏၊ ဂုဏ္အင္ပြား၍ ၊ပညာေလြ႔မူ၊ေအာက္ေမ့ဥာဏ္ၿဖင့္၊
ဆင့္ဆင့္မနား၊ က်ိဳးစီးပြားကုိ၊ေထာက္ထားစာနာ ၊သိလိမၼာ၏၊
သိပါသူသည္၊ အရွည္ခ်မ္းသာ၊မဂ္လာကုိ ၊အခါေလးၿမင့္၊ ေဆာင္ႏုိင္သင့္။"
ဟုစပ္ဆုိထားပါသည္။
အသိအလိမၼာ ဥာဏ္ပညာႏွင့္ကံရွိပါေသာ္လည္း လုံ႔လမရွိလွ်င္မည္သည့္အက်ိဳးမွ် မၿပီးေစႏုိင္။
ဟိ- ထုိစကားမွန္ေၾကာင္းကား၊ သုတၱသ- အပ်င္းအားၾကီး၍ တအိပ္တည္းအိပ္ေနေသာ၊ သိ ံဟႆ-ၿခေသ့ၤ၏၊
မုေခ- ပါးစပ္ထဲသုိ႔၊မိဂါ ။ သမင္တုိ႔သည္၊ နပ၀ိသႏ ၱိ- အလုိအေလ်ာက္ မေရာက္လာၾကကုန္။
(ထ၍ ဖမ္းမႈလုံ႔လၿပဳအုံးမည္ )ဟူလုိ
(ဟိေတာပေဒသ)

၀ီရိယအေၾကာင္း။ ။ကိစၥတစ္ခု ေပၚေပါက္လာလွ်င္ မေၾကာက္မရံြ႔ စြန္႔စြန္႔စားစား အားထုတ္မႈကုိ ၀ီရိယ- လုံ႔လ ဟုေခၚဆုိပါသည္။ဤ၀ီရိယတြင္မွထပ္ၿပီး
၁- ပင္ကုိဇာတိ၀ီ၇ိယ
၂-ေနာက္မွၿဖစ္ေပၚလာေသာ ပ၀တၱိ၀ီရိယ ဟုႏွစ္မ်ိဳးရွိ၏။ ေရွးေရွးဘ၀က၀ီရိယအထုံပါခဲ့သၿဖင့္ဇာတိ၀ီရိယရွိသူမွာ ဥာဏ္ရွိပါလွ်င္သူမ်ားႏွင့္ မယွဥ္သာေအာင္ အက်ိဳးခံစားရပါမယ္ ။၀ီရိယ မရွိသူကားပ၀တၱိ၀ီရိယ ရွိေအာင္ၿပဳၿပင္ရပါလိမ့္မယ္။
၀ီ၇ိယႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေဆာင္ပုဒ္ေလးကေတာ့
"အက်ိဳးအၿပစ္၊ အမ်ိဳးစစ္လ်က္၊ ဆုိးညစ္ရိပ်င္း
သူကုိကြင္း၍ ထန္ၿပင္းလုံ႔လ ရုိသူခမူ၊
၀ီရိယဧကန္တုိးမည္တည္း။"
၀ီရိယ ရွိလုိသူမ်ားအတြက္...
၁။ လုံ႔လ၀ီ၇ိယရွိလွ်င္ ရရွိမည့္အက်ိဳးကုိသိထားသင့္သည္။
၂။ လုံ႔လ၀ီရိယ မရွိလွ်င္ ဤဘ၀ေနာက္ဘ၀၌ ေအာက္က်ေနာက္က်ၿဖစ္ရမည့္အၿပစ္ကုိသိထားနားလည္ရမည္။
၃။ ငါတုိ႔အမ်ိဳးသည္ အထက္တန္းက်၍ ထက္ၿမက္ေသာအမ်ိဳးၿဖစ္ခဲ့၏။ ငါတုိ႔လက္ထက္က်မွ ေအာက္မက်ထုိက္ဟု အမ်ိဳးအရုိး စိစစ္ဆင္ၿခင္ရမည္။
၄။ ပ်င္းရိသူမ်ားကုိ မေပါင္းဘဲေရွာင္ရမည္။ထုိသူမ်ားႏွင့္ အေပါင္းမ်ားလွ်င္
"တံငါနားနီးတံငါ မုဆုိးနားနီး မုဆုိး" ဆုိသလုိ အပ်င္းဓာတ္ကူး၍ အပ်င္းဘက္၌ပါေနတက္သည္ကုသတိၿပဳရပါမည္။
၅။ လုံ႔လၿပင္းထန္သူကုိ ဆည္းကပ္ ခယၿခင္းၿပဳလွ်င္ "ဘုရားဒကာနားနီး
ဘုရားဒကာ" ဟူသကဲ့သုိ႔ ၀ီရိယဓာတ္ကူး၍ အထူးအားတက္တက္သည္ကုိ သတိၿပဳလုပ္ေဆာင္သင့္လွေပသည္။

သီတင္းကြ်တ္လၿပည့္ေန႔ အေၾကာင္း

2008-10-13T13:22:00.000-07:00

သီတင္းကြၽတ္လရာသီအခ်ိန္သည္္ မိုးမကုန္ေသးေသာ္လည္း ေနေရာင္ျခည္
ျဖာစျပဳလာၿပီျဖစ္၍ သာယာေတာ့မည့္ ေဆာင္းရာသီ၏ အ႐ုဏ္ဦးအခ်ိန္ပင္
ျဖစ္သ ည။္ ယငး္ အခ်ိန္ တြင္ဝါဆုိကငး္ လြတ္၊သီတင္းကြ်တ္မုိ႔ ဆုိသည္ႏွင့္
အညီ ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ပညတ္ေတာ္အရ ဝါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁ရက္ေန႔က
ပုရမိ ဝါဆုိေတာ္မၾူကသည ့္ သဃံ ာေတာ္မ်ားသည ္ သီတငး္ ကြၽတ္လ ျပည့္ေန႔တြင္
ဝါဆိုသည့္ကာလ ကုန္ဆံုးသြားၾကၿပီျဖစ္သျဖင့္ အရပ္တစ္ပါးသို႔ ညဥ့္အိပ္
ညဥ့္ေန လြတ္လပ္စြာၾကြေတာ္မႈႏုိငၾ္ကေပသည။္
ထုိရာသီတြင္ အႆဝဏီနကၡတ္သည္ စန္းဟု ေခၚေသာ လမင္းႏွင့္အတူ
ယွဥ္ၿပိဳင္ထြန္းပေပသည္။ ရာသီ႐ုပ္မွာ ခ်ိန္ခြင္ကို ကိုင္စြဲေသာ ေယာက်္ား႐ုပ္
သဏၭာန္ျဖစ္ၿပီး ငံုအာစြင့္စြင့္ေရထက္ျမင့္ကာ ဖူးပြင့္ေနၾကရွာေသာ ၾကာျဖဴ၊
ၾကာနီ၊ ၾကာညိဳ၊ ၾကာပု႑ရိက္၊ ၾကာပဒုမၼာ ဟူသည့္ ၾကာမ်ဳိးငါးပါးတို႔သည္
သီတင္းကြၽတ္လ၏ ရာသီပန္းမ်ားျဖစ္ၾကေပသည္။ ထိုလတြင္ ဆီမီးျမင္းမိုရ္ပြဲ
(ဝါ) တာဝတႎသာပြဲကို ရာသီပြဲအျဖစ္ က်င္းပျပဳလုပ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ေန႔တာ
ညတာညီမွ်ေသာ လျဖစ္ေသာ ဤသီတင္းကြၽတ္လကို ကင္းဝန္မင္းႀကီးက
''သီတင္းကြၽတ္ၿပီ၊ တူရာသီ၊ အႆဝဏီရွိန္ဝါရႊန္း၊ ၾကာမ်ဳိးလည္းစို၊ မီးျမင္း
မိုရ္ ဗဟိုအခ်ာထြန္း''ဟု စပ္ဆိုခဲ့ေလသည္။
သီတင္းကြၽတ္လကို သန္တူ၊ ဝသႏၲဥတု တူရာသီျဖစ္ေသာလ၊ သီတင္း
ဝါလကြၽတ္ေသာ လဟု ေဝါဟာရလီနတၴဒီပနီတြင္ လည္းေကာင္း၊ ေကာက္
စပါးပင္မ်ား ေပါက္ဖြားေထာင္မတ္ထြက္လာေသာလ၊ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား
မိမိတို႔ ေက်ာင္းအရပ္အတြင္း၌သာ သီတင္းသံုးေနထိုင္ျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္
ေသာ လဟု ျမန္မာလအမည္မ်ား စာအုပ္တြင္လည္းေကာင္း အသီးသီး
အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားပါသည္။
ေဂါတမရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ မဟာသကၠရာဇ္ ၁ဝ၉ခုႏွစ္ ဝါဆုိ
လျပည့္ေန႔၌ သာဝတၳျိပည္အနီးဝယ္ ဘုရားရွင္၏ မိန္႔ေတာ္မူခ်က္ႏွင့္အညီ
ေကာသလႅဘုရင္၏ ဥယ်ာဥ္မႉး ေမာင္က႑စုိက္ပ်ိဳးလုိက္သည့္ က႑မၺမည္
ေသာ သရက္ျဖဴပင္အနီးတြင္ အယူလြဲမွားေနတာ တိတၳိတစ္သင္းတုိ႔အား
တန္ခုိးျပာဋိဟာ ဖန္ဆင္းျပေတာ္မူကာ ႏွိမ္နင္းေခ်ခြၽတ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ထုိ႔ေနာက္ ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ သႏၲဳတိသနတ္သားအား
အဘိဓမၼာတရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ရန္ ရည္ရြယ္လ်က္
တာဝတႎသာနတ္ျပည္သုိ႔ၾကြေတာ္မူ၍ သတၱမ ဝါကပ္ေတာ္မူပါသည္။ ဘုရား
ရွင္သည္ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာထက္တြင္ ထက္ဝယ္ဖြဲ႕ေခြ ေနေတာ္မူ
လ်က္ မယ္ေတာ္မိနတ္သားအမႉးျပဳသည့္ စၾကဝဠာေပါင္း တုိက္တစ္ေသာင္း
တုိ႔မွ ခေညာင္းေရာက္ရွိလာၾကေသာ နတ္ျဗဟၼာပရိသတ္တုိ႕၏ အလယ္၌
အဘိဓမၼာတရားေတာ္ျမတ္ကုိ ဝါတြင္းသုံးလပတ္လုံး ေန႔ညမစဲ ေဟာၾကား
ေတာ္မူခဲ့သည္။
အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္သည္ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္
အနက ္ ထက္၀က္မွ်ပင္ရွိ၏ လြန္စြာမ်ားၿပားရွည္လ်ား၍ ၀ါတြင္းသုံးလ
ဆက္တုိက္ေဟာမွ ျပီးဆုံး၏။ ထုိမွ်ရွည္လ်ားေသာ ေဒသနာေတာ္ကုိ လူ႕ျပည္
တစ္ေနရာတည္း၊ ဣရိယာပုဒ္တစ္မ်ိဳးတည္းျဖင့္ ဆက္တုိက္နာၾကားႏုိင္သည့္
ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး မရွိသည့္အတြက္ ယင္းအဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ကုိ လူ႕ျပည္၌
ေဟာၾကားေတာ္မမူဘဲ နတ္ျပည္၌သာ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ဘုရားရွင္၏ အဘိဓမၼာတရားေဒသနာ ေဟာၾကားျခင္းသည္ ဝါတြင္း
သုးံ လေျမာကျ္ ဖစ္ေသာ သတီ ငး္ ကြၽတ္လ ျပည့္ ေန႔၌ ျပးီ ဆုးံ ေလသည။္ ယငး္ သု႕ိ
တရားေရေအး အျမိဳက္ေဆးကုိ တုိက္ေကြၽးေတာ္မူျပီးေနာက္ ဤဝါကြၽတ္ခ်ိန္
တြင္ တာဝတႎသာနတ္နန္းမွသည္ သကၤႆနဂုိရ္သုိ႕ သိၾကားမင္း ဖန္ဆင္း
လႉဒါန္းသည့္ ေရႊေစာင္းတန္း၊ ေငြေစာင္းတန္း၊ ပတၱျမားေစာင္းတန္းဟူေသာ
ေစာင္းတန္းသုံးသြယ္ျဖင့္ နတ္အေပါင္းက လက္ယာဘက္ ေရႊေစာင္းတန္းမွ
လည္းေကာင္း၊ ျဗဟၼာၾကီးမ်ားက လက္ဝဲဘက္ ေငြေစာင္းတန္းမွလည္းေကာင္း
ျခံရံလ်က္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္သည္ အလယ္ဗဟုိ၌တည္ရွိေသာ ပတၱျမားေစာင္း
တန္းျဖင့္ သက္ဆင္းၾကြျမန္းေတာ္မူေလသည္။ ယင္းသုိ႕ သက္ဆင္းၾကြျမန္းရာ
တြင္ ပဥၥသိခၤနတ္သားက သုံးဂါဝုတ္ပမာဏရွိသည့္ ေဗဠဳဝနတ္ေစာင္းၾကီးကုိ
လက္သံကုန္တီး၍ ပူေဇာ္ကာ လက္ယာနံပါးမွ လည္းေကာင္း၊ မာတလိနတ္သား
ကလည္း နတ္၌ျဖစ္ေသာ ပန္း၊ နံ႔သာအေမႊးအႀကိဳင္တို႔ကို ကိုင္စြဲလ်က္ ဘုရား
ရွင္ကို ပူေဇာ္ကာ လက္ဝဲနံပါးမွလည္းေကာင္း၊ သုယာမနတ္မင္းသည္ စာမရီ
သားၿမီးယပ္ကိုခတ္လ်က္ လည္းေကာင္း၊ သႏၲ ဳတိသနတ္မင္းသည္ ပတၱျမား
ယပ္ဝန္းကို တလႊဲလႊဲခပ္လ်က္ လည္းေကာင္း၊ သိၾကားမင္းသည္ ဝိဇယုတၱရ
ခ႐ုသင္းကို မႈတ္လ်က္ လည္းေကာင္း လက္ယာဘက္မွပင္ ပူေဇာ္ၾကကာ

သက္ဆင္းလိုက္ပါလာၾကသည္။ ထိုနည္းတူ ႂကြင္းေသာ စၾကဝဠာတိုက္တို႔၌
ေနထိုင္ၾကကုန္ေသာ နတ္တို႔မွ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ပူေဇာ္မႈကိုျပဳၾကလ်က္လည္း
ေကာင္း၊ လက္ဝဲဘက္ ေငြေစာင္းတန္းမွလည္း သဟံပတိျဗဟၼာႀကီးက ျဗဟၼာ
ထီးျဖဴႀကီးကို ေဆာင္းမိုးပူေဇာ္လ်က္ လည္းေကာင္း သက္ဆင္းလိုက္ပါလာ
ေပသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္သာဝတျိၴ ပည္၌္ ရၾိွ ကကုန္ေသာ ပရိသတ္အ ေပါငး္ တုိသ႔ ည္
လည္း သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ မဟာပဝါရဏာေန႔၌ နံနက္စာစားၾကၿပီးလွ်င္
''ယေန႔ ျမတ္စြာဘုရားကို သကၤႆၿမိဳ႕တံခါး၌ ဖူးေျမာ္ၾကရကုန္ေတာ့အံ့''ဟု
ထြက္လာခၾဲ့ ကရာ အခ်န္အနညး္ ငယ္အတြင္းမွာပင ္ သကႆၤ ၿမဳိ ႕တခံ ါးသုိ ႔ ဆုိက္
ေရာက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။
ဤသို႔ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းၿခံရံလ်က္ တာဝတႎသာ
နတျ္ ပည္မွ သက္ဆငး္ ေတာ္ ၍ူ လျ႔ူ ပည္သုိ႔အေရာက္ေစာငး္ တနး္ ဥးီ ၌ လကယ္ ာ
ေျခေတာ္မခ်မီလွ်င္ပင္ ဘုရားရွင္ကို တပည့္ႀကီး ရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္က
ပထမဦးစြာရွိခုိးပူေဇာ္ၿပီး ထုိေ႔ နာက္မွ က်န္ေသာပရိသတ္တုိ႔ကၿမတ္စြာဘုရား
ကို ရွိခိုးဖူးေျမာ္ ပူေဇာ္ၾကေလသည္။ ထိုသကၤႆၿမိဳ႕တံခါးဝ၌ ေစာင္းတန္းမွ
ပထမဦးဆံုး လက္ယာေျခေတာ္ခ်ရာအရပ္သည္ ေနာင္အခါဝယ္ ''အစလ
ေစတိယဌာန''ဟူ၍ အမည္ထင္ရွားေလသည္။
ယင္းသို႔ ရွင္သာရိပုတၱရာအမႉးျပဳေသာ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါအေပါင္း
ပါဝင္သည့္ ပရိသတ္မ်ားက ဘုရားရွင္အား ေသာင္းေသာင္းျဖျဖ ပူေဇာ္ပြဲႀကီး
ကုိ ဆင္ယင္ က်င္းပခဲ့ၾကသည္မွာ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ ခုနစ္၀ါေၿမာက္တြင္
ျဖစ္၍္ ယခု ျမန္မ ာသကၠရာဇ ္ ၁၃၇ဝျပည့္ႏွစ္တြင္ႏွစ္ေပါင္း၂၅၉ဝ(ႏွစ္ေပါင္း
၂၆ဝဝနီးပါး) ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေပသည္။
ျမန္မာတို႔သည္ ဗုဒၶျမတ္စြာ တာဝတႎသာနတ္ျပည္မွ ဆင္းသက္ေတာ္
မူခဲ့သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ''တာဝတႎသာပြဲေတာ္''ဟု လည္းေကာင္း၊
တာဝတႎသာနတ္ျပည္တည္ရွိရာ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ထိပ္မွ ဆင္းသက္ေတာ္မူသည္
ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ''မီးျမင္းမိုရ္ပြဲ''ဟု လည္းေကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေခၚေဝၚၾက
ပါသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ သီတင္းကြၽတ္မီးထြန္းပြဲေတာ္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ပုဂံ
ေခတ္ထုိးေက်ာက္စာမ်ားတြင္ ေကာငး္ မႈစာရင္း မ်ား၌ပါဝင္ ၾကာငး္ မေတ႕ြ ရရိွ
ေသာလညး္ ပုဂ့ရွိျမငး္ ကပါဂူ ေျပာကႀ္ ကးီ ဘုရားတြင္ေတြ႔ရွိရေသာ ပန္းခ်ီကားအရ
ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား တာဝတႎသာနတ္ျပည္မွ သကၤႆၿမိဳ႕သို႔ ႂကြဆင္းလာေတာ္
မူပံု သ႐ုပ္ေဖာ္ေရးဆြဲထားသည္ကို ေထာက္႐ႈ၍ ပုဂံေခတ္က မီးထြန္းပြဲေတာ္
အား ပုဂံသားမ်ား က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း ယူဆႏိုင္ပါသည္။
ကုနး္ ေဘာင္ေခတ္အလယ္ပုိင္း၌ သီတင္းကြ်တ္လ ဆီးမီးထြန္းညွိပူေဇာ္ပုံ
ကုိ ဘုိးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ ထင္ရွားသည့္ စာဆုိေတာ္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ
ဦးယာက ''ေၾကာ္သဲအုတ္ေအာ္၊ ပူေဇာ္ဆီမီး၊ ညီးညီးဝင္းဝင္း၊ ထြန္းလင္း
ေရာင္ရွိန္၊ အာလိန္ငါးဆင့္၊ ရႊန္းရႊန္းတင့္သား၊ နတ္မင္းစံရာ၊ ဝတႎသာသုိ႔၊
ေလးျဖာေရာင္စုိ၊ ျမင္းမိုရ္ပြဲႀကီး''ဟု လူးတားျဖင့္ ဖြဲ႕ဆုိေရးစပ္ခဲ့သည္။
သီတင္းကြၽတ္လတြင္ ပြင့္ၾကသည့္ ရာသီပန္းမ်ားျဖစ္ေသာ ၾကာမ်ဳိး
ငါးပါးႏွင့္ က်င္းပေလ့ရွိသည့္ မီးျမင္းမိုရ္ပြဲစသည့္ သ႐ုပ္ကုိ ေဖာ္ၫႊန္းလ်က္
စာဆုိေတာ္ ဖုိးသူေတာ္ဦးမင္းက ''ၾကာငါးမည္ႀကိဳင္သင္းလုိ႔၊ လွ်ံဝင္းတဲ့
ေျပာင္ထိန္၊ ေရႊနန္းေတာင္ေတာ္ဦးမွာ ကြန္႔ျမဴးျမင္းမုိရ္မီး၊ ညီးတဲ့ခါခ်ိန္
ရွိဦးငယ္ႏွိမ္၊ သုံးႀကိမ္႐ုိေပ်ာင္း၊ သကၠစၥာဂါရဝါႏွင့္ စဥ္အလာပူေဇာ္ပြဲကုိ
ႏႊဲၾကေပေတာင္း''ဟူ၍ ဖြဲ႕ဆုိထားပါသည္။
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ တာဝတႎသာနတ္ျပည္၌ အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္ကုိ
ဝါတြင္းသုံးလပတ္လုံး ေဟာၾကားၿပီးေနာက္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္
လူ႔ျပည္သို႔ ျပန္ၾကြလာသည္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္
''အဘိဓမၼာ အခါေတာေ္ န'႔ 'ကု ိ က်ငး္ ပၾကသည။္ သတီ ငး္ ကြၽတ္ လျပည့္ေန႔တြင္
ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ပဝါရဏာပြဲ ျပဳလုပ္က်င္းပၾကသည္။ ပဝါရဏာ၏
အဓိပၸာယ္မွာ ဖိတ္ၾကားျခင္း၊ ေတာင္းပန္ျခင္း၊ တိုက္တြန္းျခင္းဟူ၍ ျဖစ္သည္။
ပ၀ါရဏာပဲြကား သီတင္း္ သုးံ ေဖာ ္ ရဟနး္ သဃံ ာေတာ္မ်ားအခ်ငး္ ခ်ငး္ တစ္ပါး
ေသာ ပုဂဳၢိလ္အေပၚတြင္ၿဖစ္ေစ မိမိအေပၚတြင္ၿဖစ္ေစတရားေတာ္ႏွင့္ မေလ်ာ္ညီ
ဖီလာျဖစ္မႈမ်ားရွိခဲ့ပါက အခ်င္းခ်င္း စုေပါင္းေဝဖန္ၾကသည့္ပြဲ၊ သုံးသပ္ၾက
သည့္ပြဲ၊ အမွားကုိျပဳျပင္ အမွန္ကုိဝန္ခံၾကသည့္ပြဲပင္ ျဖစ္သည္။
''ငါ့ရွင္တုိ႔၊ တပည့္ေတာ္သည္ သံဃာကုိဖိတ္ၾကားပါ၏၊ တပည့္ေတာ္
တုိ႔၏ အျပစ္ကုိ ျမင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ၾကားေသာ္လည္းေကာင္း၊ သံသယ
ရွိေသာ္လည္းေကာင္း တပည့္ေတာ္အားသနားေသာအားျဖင ့္ ေျပာဆု ိ သိေပး
ၾကပါ၊ အျပစ္ကုိ ကုစားပါမည္''ဟူ၍ ပဝါရဏာျပဳၾကသည္။
ထုိျ႔ ပင ္ မုးိ ေလကငး္ လြတ္ၿပီး ဥတုရာသီသာယာသည့္အခ်ိန္
အခါလည္း ျဖစ္သည္။ ဤလတြင္ ဘုိးဘြား မိဘမ်ား၊ ဆရာသမားတို႔ထံသို႔
တပညသ့္ ားေျမးမ်ားက လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားၿဖင့္ကန္ေတာၾ့ ကေလရာ
မိဘႏွင့္ သားသမီး၊ ဆရာႏွင့္ တပည့္တို႔အၾကား ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးမႈ၊ ႐ုိေသ
ေလးစားမႈမ်ား တိုးပြားကာ ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ့ဖြယ္ရာ ျဖစ္ရေပသည္။
သုိ႔ျဖစ္ရာ ေျခခင္းလက္ခင္းသာခ်ိန္ျဖစ္သည့္ ဤသီတင္းကြၽတ္လတြင္
ေကာင္းမႈကုသုိလ္အဖုံဖုံကုိ ျပဳလုပ္ၾကလ်က္ စိတ္လက္ၾကည္ႏူးစြာ တရား
ဘာဝနာ ပြားမ်ားအားထုတ္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း ေရးသား တင္ျပလုိက္ရပါ
သည္။
တင္ထြဋ္(အစုိးရတုိင္းရင္းေဆး)

ခ်မ္းသာခ်င္လား ဒါေဆာင္ထား

2008-10-11T16:46:00.000-07:00

အနႏၱေမတၱာေတာ္ရွင္ ဘုရားသခင္သည္ေ၀ေနယ်သတၱ၀ါအမ်ားကုိခ်မ္းသာေစခ်င္ေသာေၾကာင့္
ပြင့္ေတာ္မႈလာၿခင္းၿဖစ။ အနီးစပ္ဆုံးအေနႏွင့္ လူသားေတြကုိခ်မ္းသာေစခ်င္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လူခ်မ္းသာ
တရားေလးပါးကုိ ေက်ာင္းဒကာၾကီး အနာထပိဏ္ကုိအေၾကာင္းၿပဳေဟာၾကားေတာ္မႈထားခဲ့ပါသည္။
လူရယ္လုိ႔ၿဖစ္လာလွ်င္ လူ႔ခ်မ္းသာကုိေတာ့ ခံစားရသင့္သည္။လူ႔ခ်မ္းသာကုိခံစားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္
လူ႔ခ်မ္းသာကုိခံစားႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ လူ႔ခ်မ္းသာတရားေလးပါးႏွင့္ၿပည့္စုံရမည္။ လူ႕ခ်မ္းသာတရားေလးပါးဆုိတာ
အတၱိသုခ -ရွိခ်မ္းသာ၊ ရွိသင့္တာေတြရွိလွ်င္ခ်မ္းသာသည္။ ေဘာဂသုခ- ခံစားစံစားခ်မ္းသာ၊ ခံစားသင့္ခံစားထုိက္တာကုိ ခံစားရလွ်င္ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သည္။ အာနဏသုခ- အေၾကြးကင္းလွ်င္ ခ်မ္းသာသည္။ အန၀ဇၨသုခ-အၿပစ္ကငး္ခ်မ္းသာ အၿပစ္ကင္းလွ်င္ခ်မ္းသာသည္။ ဒီေလးပါးႏွင့္ၿပည့္စုံမွ
လူခ်မ္းသာဟုေခၚသည္

ေလာကမွာ ပုိက္ဆံရွိသူ ၊ပစၥည္းဥစၥာရွိသူကုိ လူခ်မ္းသာလုိ႔ေခၚၾကသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္လူခ်မ္းသာၿဖစ္ဖုိ႔
အတြက္ပုိက္ဆံရွိရမည္။ ပစၥည္းဥစၥာရွိရမည္။ ပုိက္ဆံရွိဖုိ႔ ပစၥည္းဥစၥာရွိဖုိ႔ဆုိတာ၀င္ေငြေကာင္းေကာင္းရွိရမည္
၀င္ေငြေကာင္းဖုိ႔အတြက္ အလုပ္ေကာင္းေကာင္းရွိရမည္။ ဒါအေၿခခံအဓိကေသာ့ခ်က္ၿဖစ္သည္။ဒီအံပင္ရွိသင့္တာေတြက ကံရွိရမည္။ ဥာဏ္ရွိရမည္။ဥာဏ္ႏွင့္ဆုိင္ေသာ
အတက္ပညာ၊ အသိပညာ၊ ဗဟုသုတရွိရမည္။
ၾကိဳးစားမႈ၀ီရိယရွိရမည္။ ေၿပာတက္ဆုိတက္ လုပ္တက္ ကုိင္တက္ ဆုိေသာ လုပ္ရည္ကုိင္ရည္၊ အရည္အခ်င္းရွိရမည္။ စိတ္ေကာင္းေစတနာေကာင္းရွိရမည္။ စိတ္ေနစိတ္ထားႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းမႈရွိရမည္။
ကၠေၿႏၵရွိရမည္။ သိကၡာရွိရမည္။ကုိယ္ခ်င္းစာတရားရွိရမည္။ ရုိးသားေၿဖာင့္မတ္မႈရွိရမည္။ လိမၼာပါးနပ္မႈရွိရမည္။အေၿမာ္အၿမင္ရွိရမည္။ ဆင္ၿခင္တုံတရားရွိရမည္။
ေနရာေကာင္းရွိရမည္။ မိတ္ေဆြေကာင္း ၊ေဆြေကာင္း အမီွေကာင္းရွိရမည္။စီမံခန္႔ခဲြမႈေကာင္းရွိရမည္။
အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ စြန္႔လြတ္မႈ၊ အနစ္အနာခံမႈ၊ ခြင့္လြတ္မႈ၊သည္းခံမႈရွိရမည္။
အတၱိသုခ- ရွိမွခ်မ္းသာမည္။ မရွိလွ်င္ဆင္းရဲမည္။ ခ်မး္သာဖုိ႔အတြက္ရွိရမည့္အရာေတြကေတာ့ေခတ္အား၊ စနစ္အားေလွ်ာ္စြာ မ်ားလွသည္။ခ်မ္းသာခ်င္လွ်င္ေတာ့ ကုိယ့္မွာရွိသင့္ရွိထုိက္သည့္အရာေတြရွိေအာင္လုပ္
ထားရမည္။ၿပည့္ေအာင္ၿဖည့္ထားရမည္။ ရွိလွ်င္ခ်မ္းသာလိမ့္မည္။ မရွိလွ်င္ေတာ့ဒုကၡေတြ႔လိမ့္မည္။လူရယ္လုိ႔ၿဖစ္လာလွ်င္ လူနဲ႔တူေအာင္စားရသင့္သည္။ လူႏွင့္တူေအာင္
ေနရသင့္သည္။ လူကုိလူလုိတန္ဖုိးထားခံရသင့္သည္။ဒါက ေဘာဂသုခဆုိသည့္လူခ်မ္းသာတစ္ပါးၿဖစ္သည္။
ကမာၻမွာလူႏွင့္တူေအာင္ မေနရသူေတြ၊ လူႏွင့္တူေအာင္မစားရသူေတြ၊ လူနွင့္တူေအာင္မ၀တ္ရသူေတြ၊လူကုိလူလုိတန္ဖုိးမထားခံရသူေတြအမ်ားၾကီးရွိသည္။ထုိ႔ေၾကာင့္ေဘာဂသုခဆုိ
ေသာခ်မး္သာတစ္ပါးကလည္း လူအတြက္အေရးၾကီးသည္။
ေယဘုယ်အားၿဖင့္ေတာ့ေဘာဂသုခကအတၱိသုခႏွင့္ဆက္စပ္ေန၏။ ၀တ္စာရွိမွ၀တ္လုိ႔ရမည္. စားစရာရွိမွစားလုိ႔ရမည္။ခံစားစရာရွိမွ ခံစားလုိ႔ရမည္။ ၀ရွိမွ၀ိလုပ္လုိ႔ရမည္။ ၀မရွိဘဲနဲ႔၀ိလုပ္ခ်င္ရင္ေတာ့ဒုကၡေတြ႔မွာေသခ်ာေပသည္.ဒီေတာ့ေဘာဂသုခႏွင့္ၿပည့္စုံဖုိ႔ဆုိတာအတိၱသုခႏွင့္
ၿပည့္စုံမွၿဖစ္မည္။
လူရယ္လုိ႔ၿဖစ္လာလွ်င္လူ႔ခ်မ္းသာကုိခံစားပါ။ ေကာင္းေကာင္းေန၊ေကာင္းေကာင္းစား ေကာင္းေကာင္းသုံး
အဲဒီလုိေကာင္းေကာင္းသုံးအဲဒီလုိမ်ိဳး ေကာင္းေကာင္းေန ေကာင္းစားေကာင္းေကာင္း၀တ္ႏုိင္ေအာင္၊
ေဘာဂသုခအေနႏွင့္ၿပည့္စုံေအာင္ အတၱိသုခအေနႏွင့္ေကာင္းေကာင္းရွာထား၊ ေကာင္းေကာင္းအလုပ္လုပ္ထား၊ေကာင္းေကာင္းၾကိဳးစားထား၊ ေကာင္းေကာင္းစုထားအဓိပၸာယ္ကဒီလုိၿဖစ္သည္။
ဗုဒၶ၏တရားေတာ္သည္ လူပုဂၢဳိလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ႏွင့္သက္ဆုိင္သလုိလူပုဂၢဳိလ္အမ်ားႏွင့္ဖဲြ႔စည္းထားေသာ
လူ႔အဖဲြ႔အစည္းေတြႏွင့္လည္းသက္ဆုိင္သည္။လူအဖဲြ႔အစည္းေတြမွာလည္း တစ္မိသားစု၊ တစ္ရပ္၊တစ္ရႊာ
တစ္ၿမဳ႔ိ၊ တစ္ႏုိင္ငံ၊ တစ္ကမာၻ၊လူ႔အဖဲြ႔အစည္းအသီးသီးႏွင့္သက္ဆုိင္သည္။
အရွင္သံ၀ရာလကၤာရ (ဓမၼပိယဆရာေတာ္)

ဆက္လက္ေရးသားပါအုံးမည္

စကားေၿပာဆုိၿခင္းဆုိင္ရာ ပညာရွိတုိ႔၏ၾသ၀ါဒမ်ား

2008-10-10T15:13:00.000-07:00

ရဟန္း ပညာရွိ၊ လူပညာရွိတုိ႔သည္ ဗုဒၶ၏ဓမၼ၌ အေၿခခံလ်က္စကားေၿပာၿခင္းဆုိင္ရာေရွာင္ရန္၊
ေဆာင္ရန္မ်ားကုိ ညႊန္ၿပခဲ့သည္မွာအမ်ားအၿပားပင္ ရွိေပသည္။
ကုန္းေဘာင္ေခတ္စာဆုိ ေညာင္ပင္သာ ဦးပုညက(သူတရတာနာဆုံးမစာ)တြင္
-ပိဋကတ္ပင္လယ္၊နယက်ယ္၊ အလြတ္တတ္ၿပီမထင္ႏွင့္၊
တစ္နည္းေတြ႔ရုံ၊ က်မ္းမစုံ၊အာရုံတယ္ၿပီး မကုိးႏွင့္၊
ေကစိသေဘာ၊ တစ္က်မ္းေဟာ၊ အေၿပာတယ္၍မကင္းႏွင့္၊
ဂႏ ၳႏ ၱရ၊ မႏံွ႔ၾက၊ ၀ါဒတယ္၍ မၿငင္းႏွင့္၊
အတၱေနာမတိ၊ ယူမွန္းသိ ၊ဖိ၍ၿပိဳင္၍ မေၿပာႏွင့္၊
ကုိယ့္ထက္ဥာဏ္ရွိ၊ တက္မွန္းသိ မိမိကုိယ္ကုိမေၿမွာက္ႏွင့္၊
ဟူ၍ သတိေပးထားေလသည္။ အင္း၀ေခတ္စာဆုိအရွင္ ရွင္မဟာရဌသာရ၏ဆုံးမစာ
တစ္ရပ္တြင္လည္း...

"ငါ၏စိတ္တြင္၊ ထင္၏မလဲြ၊ လိပ္ခဲတည္းလည္း ဟုတ္တည္းဧကန္ ၊အာမသန္ႏွင့္၊
မွန္သည္တေစမရွ္ိေခ် ဟုဆုိထားဖူးသည္။"

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ အေၿခခံသီလ

2008-10-09T13:21:00.000-07:00

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ အေၿခခံအားၿဖင့္ေစာင့္ထိန္းက်င့္သုံးအပ္သည့္ သီလမ်ားကုိ စာရိတၱသီလႏွင့္ ၀ါရိတၱသီလ
ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးခဲြၿခားထားသည္။ စာရိတၱသီလဟူသည္မွာ ၿပဳရမည့္၀တၱရားအသြယ္သြယ္ကုိ မၿငင္းမပယ္ၿပဳက်င့္လုိက္နာၿခင္းၿဖစ္သည္။ ၀ါရိတၱသီလဟူသည္မွာ မသင့္ေလ်ာ္မမွန္ကန္သၿဖင့္
တားၿမစ္ထားေသာအရာမ်ားကုိ မၿပဳလုပ္ဘဲေရွာင္လဲႊေနၿခင္းၿဖစ္သည္။
ေရွာင္က်ဥ္အပ္ေသာ အရာမ်ားကုိ 'ဒုစရုိက္'ဟုေခၚပါသည္။ဒုစရုိက္၏တခုၿခင္းအဓိပၸာယ္မွာ
(ဒု= မေကာင္းေသာ။ စရုိက္/စာရိတၱ=အက်င့္) ဟုဆုိလုိပါသည္။
ဒုစရုိက္ (၁၀)မ်ိဳးရွိပါသည္။ ယင္းတုိ႔မွာ ကုိယ္ၿဖင့္ၿပဳေသာ ဒုစရုိက္(ကာယကံ) (၃)ခု၊ ႏႈတ္ၿဖင့္ၿပဳေသာ
ဒုစရုိက္(၀စီကံ) (၄)ခု၊ စိတ္ၿဖင့္ၿပဳေသာ ဒုစရုိက္(မေနာကံ) (၃)ခုတုိ႔ၿဖစ္ပါသည္။
စကားေၿပာၿခင္းဟူသည္မွာ ႏႈတ္မွ(၀စီကံ)တြင္ အက်ဳံး၀င္ပါသည္။ ၀စီကံဒုစရုိက္(၄)ခုမွာေအာက္ပါအတုိင္း
ၿဖစ္သည္။။

(၁) မဟုတ္မမွန္ေၿပာဆုိၿခင္း (မုသာ၀ါဒ)
(၂) ကုန္းေခ်ာ၊ ကုန္းတုိက္ ေၿပာၿခင္း (ပိသုဏ၀ါစာ)
(၃) ၾကမ္းတမ္းစြာေၿပာၿခင္း (ဖရုႆ၀ါစာ)
(၄) အက်ိဳးမဲ့ ၊အခ်ည္းႏွီး ၿပိန္ဖ်င္းစကားေၿပာၿခင္း (သမၹပၸလာပ၀ါစာ)
ေဆာင္ပုဒ္ ။ ။ လွည့္စား ရန္တုိက္၊မုိက္မုိက္ ကန္းကန္း၊ ႏႈတ္ၾကမ္းေလ့ၿခင္း၊ ပိန္ဖ်င္းစကား
ေၿပာဆုိၿငား၊ ေလးပါး၀စီကံ။
ဤ၀စီဒုစရုိက္(၄)မ်ိဳးတုိ႔ကုိ ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔သည္ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်က်ဴးလြန္မိလ်က္သားၿဖစ္ေန
ၾကေလသည္။ ၀စီဒုစရုိက္ေလးမ်ိဳးကုိ ေရွာင္ၾကဥ္အပ္သည္ဟုသိထားၾကေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔သည္လည္း ေန႔စဥ္ဘ၀မ်ားတြင္ သိလ်က္ႏွင့္က်ဴးလြန္မိတက္ၾကပါတယ္။
မုသားေၿပာၾကားၿခင္းသည္ အလြန္အႏၱရာယ္ၾကီးပါတယ္။ လူအခ်င္းခ်င္းတုိ႔သည္ စကားကုိအားကုိးၿပီးယုံထုိက္မယုံထုိက္ ဆုံးၿဖတ္ကာဆက္ဆံရၿခင္းၿဖစ္ရာ မမွန္ေသာစကားကုိအားကုိးက
ေလာကသည္ လိမ္လည္မႈအမွားမ်ားၿဖင့္ အတိၿပီးကာ ကေမာက္ကမၿဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ မုသားဆုိရာတြင္
အရာ၀တၱဳက ဟုတ္မွန္ပါလ်က္မဟုတ္ဟုေၿပာၿခင္းသည္လည္းေကာင္း၊ အရာ၀တၱဳကမဟုတ္မွန္ပါလ်က္ႏွင့္
ဟုတ္မွန္ပါသည္ဟု ေၿပာဆုိၿခင္းသည္လည္းေကာင္းႏွစ္မ်ိဳးစလုံးမုသားထုိက္ေပသည္။
မုသားေၿမာက္ၿခင္းအဂၤါေလးရပ္ရွိပါတယ္...ယင္းတုိ႔မွာ..
(၁) မဟုတ္မမွန္ေသာ အေၾကာင္းအရာၿဖစ္ၿခင္း၊
(၂) မဟုတ္မမွန္ေၿပာဆုိၿခင္းၿဖင့္ သူတစ္ပါးအားအမွားသိေစလုိေသာစိတ္ဆႏၵရွိၿခင္း။
(၃) ထုိစိတ္ဆႏၵအတုိင္း ကုိယ္ႏႈတ္လုံ႔လၿပဳၿခင္း၊
(၄) တစ္္ဖက္သားကလည္းအမွားကုိသိသြားၿခင္းတုိ႔ၿဖစ္သည္
'မုသားေၿပာေသာပုဂၢဳိလ္မွာ မလုပ္ရဲတဲ့အကုသုိလ္ဘာမွမရွိေတာ့'ဟုဆုိပါသည္။ (ဤတြင္ မွတ္သားစရာေကာင္းလွေသာ ဗုဒၶၾသ၀ါဒတစ္ရပ္ရွိပါသည္။ မမွန္ေသာစကားကုိေၿပာၿခင္းသည္ အၿပစ္ၿဖစ္သည္ဆုိလွ်င္ အမွန္ကုိမေၿပာဘဲတိတ္ဆိတ္စြာေနၿခင္းသည္ေကာ အၿပစ္ေၿမာက္ပါသလားဟူေသာအခ်က္ၿဖစ္သည္။ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္က ႏွစ္မ်ိဳးခဲြၿပ၍မိန္႔ၾကားေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။
အက်ိဳးမရွိလွ်င္ ဘာမွ်မေၿပာေသာ္လည္းေၿပာသင့္၍ ေၿပာၿခင္းသည္ေမတၱာပင္ၿဖစ္သည္။ ေၿပာသင့္ပါလ်က္
မေၿပာၿခင္းသည္ တာ၀န္မေက်မႈပင္ၿဖစ္၍ အၿပစ္ထုိက္ပါသည္။မုသာ၀ါဒ ေၿပာဆုိၿခင္း၏ အၿပစ္ကုိဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န(ေရႊၿပည္သာ) ၏စာအုပ္တအုပ္တြင္...

"မုသားစကား ၊ ေၿပာဆုိၿငားမႈ
စကားမပီ ၊သြားမညီတည္း
ပုပ္ညွီပါးစပ္ ။ေၿခာက္ကပ္ကုိယ္ေရ
ကၠဳေၿႏၵေနာက္ ၊ ပုံယြင္းေဖာက္၏
မေရာက္ၾသဇာ ၊ ႏႈတ္လွ်ာၾကမ္းေထာ္
လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီ ၊စိတ္မတည္သည္
ေရွာင္ၿပီအၿပန္အက်ိဳးတည္း။"
ဟုလကၤာေလးၿဖင့္ဆုံးမထားသည္ကုိေတြ႔ရပါသည္..
ကုန္းေခ်ာ ကုန္းတုိက္ ေၿပာဆုိၿခင္းသည္လည္း လြန္စြာအႏၱရာယ္ၾကီးလွပါသည္။ မွန္ကန္ေသာဆက္ဆံေရးၿဖင့္ သင့္ၿမတ္ေနသည့္ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ၾကား အထင္အၿမင္လဲြမွားေအာင္ သံသယမွ
အာဃာတအထိၾကီးထြားေအာင္ ကုန္းေခ်ာစကားေၿပာၿခင္းသည္ ေၿပာသူအတြက္သာမက နာသူအတြက္ပါ
အႏၱရာယ္ၾကီးမားလွပါတယ္။ ပိသုဏ၀ါစာသည္နားလည္မႈ၊ ေမတၱာတရား၊ စာနာၿခင္းမ်ားႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ
ၿခိမ္းေၿခာက္ပ်က္စီးေစေသာ ဧရာမ မေကာင္းမႈဒုစရုိက္ပင္ၿဖစ္ပါသည္။
ဖရုႆ၀ါစာ- ၾကမ္းတမ္းစြာေၿပာဆုိၿခင္းသည္ကား ေဒါသကုိအေၿခခံလ်က္ေမာဟ (မသိနားမလည္ၿခင္း)ၿဖင့္
မြမ္းမံကာထြက္ေပၚလာေသာ ဆဲေရးတုိင္းထြာ က်ိန္ဆဲအၿပစ္တင္ၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။ ၾကမ္းတမ္းရုိင္းပ်ေသာစကားလုံးတုိ႔ကုိ မည္သူမွ်မႏွစ္သက္ၾကပါ။။ ဖရုႆ၀ါစာ၏ အက်ိဳးဆက္မွာ အမုန္းႏွင့္
ရန္ဖက္ၿဖစ္ၿခင္းပင္ၿဖစ္ပါသည္။
သမၹပၸလာပ၀ါစာ- ၿပိန္္ဖ်င္းေသာစကားဟူသည္ကား အႏွစ္မဲ့၊ အက်ိဳးမဲ့ေသာစကားသြမ္း၊ စကားဖ်င္း၊
စကားေပါ့မ်ားကုိဆုိလုိပါသည္။ လူမႈဘ၀အတြင္းေနထုိင္ရွင္သန္ရသူမ်ားအဖုိ႔ ၾကိမ္ဖန္ေပါင္းမ်ားစြာ
အမႈအမွတ္မဲ့ေၿပာဆုိၿဖစ္ေသာ စကားမ်ိဳးလည္းၿဖစ္သည္။ဤစကားမ်ိဳး ေၿပာဆုိေလ့အက်င့္စဲြသူမ်ားမွာ အသိဥာဏ္အလဟႆ ကုန္ဆုံးၿခင္းႏွင့္တန္ဖုိးမဲ့ လွ်ပ္ေပၚေသာဘ၀ကုိ တည္ေဆာက္မိၿခင္းစသည့္အၿပစ္မ်ားကုိ ခံစားၾကရမည္ၿဖစ္ပါသည္။
အခ်ဳပ္ဆုိရေသာ္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနၿဖင့္ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊မေနာကံ တည္းဟူေသာကံသုံးပါးမွ
၀စီကံဒုစရုိက္ (၄)ပါးကုိအတက္ႏုိင္ဆုံးေစာင့္ထိန္းလွ်က္..ကုသုိလ္ဘာ၀နာမ်ားတုိးပြားက်င့္ၾကံအားထုတ္ၿပီး
သီလ သမာဓိ ပညာၿပည့္စုံၾကြယ္၀ၾကလွ်က္ ..ေရွ႔ဆက္ေလွ်ာက္မည့္ဘ၀လမ္းတုိင္းတြင္
အမွားအယြင္းမရွိေစဘဲ ..မိမိတုိ႔အလုိခ်င္ဆုံးအတမ္းတဆုံး နိဗၺာန္ခရိီးလမ္းကုိတက္လမ္းၾကပါစုိ႔လုိ႔
တုိက္တြန္းေၿပာၾကားလုိက္ရပါေတာ့သည္။။။။

တစ္ရာႏွင့္တစ္ရက္

2008-10-05T08:46:00.000-07:00

'သီလမရွိသူရဲ႔ အႏွစ္တစ္ရာအသက္ရွင္ရၿခင္းထက္ သီလရွိသူရဲ႔တစရက္တာအသက္ရွင္ရၿခင္းက
အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပုိၿပီး ၿမင့္ၿမတ္ပါတယ္' (ဗုဒၶ)
ကာယကံအမွားအယြင္းမ်ား ေရွာင္ၾကဥ္မႈ၊ ၀စီကံအလဲြအေခ်ာ္မ်ားေစာင့္ထိန္းမႈကုိ သီလလုိ႔ေခၚပါတယ္
မၿပဳသင့္တဲ့ ကူိယ္မႈလုပ္ရပ္ေတြ မၿပဳ၊ မေၿပာသင့္တဲ့ႏႈတ္ထြက္စကားေတြ မေၿပာဘဲ ကုိယ္နဲ႔ႏႈတ္ကုိေစာင့္စည္း
ထိန္းသိမ္းႏုိင္တဲ့သူဟာ သီလရွိတဲ့သူပါ။
ကုိယ္အမွား၊ ႏႈတ္အမွားကုိ ၿပဳထားတဲ့သူ(သီလမရွိတဲ့သူ)ရဲ႔စိတ္အစဥ္ဟာ ေနာင္တတရားေတြနဲ႔ပူေလာင္
ကြ်မ္းၿမဳိက္ေနပါတယ္။စိတ္ပူေလာင္ေနသူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ၾကံစည္ေတြးေခၚမႈ၊ဆုံးၿဖတ္လုပ္ကုိင္မႈေတြဟာ အမွားေတြခ်ည္းၿဖစ္ေနမွာပါ၊ ဒါမွမဟုတ္ အမွားေတြေရာေႏွာေနမွာပါ။ဒါနဆုိတာမွန္ကန္တဲ့လုပ္ရပ္တစ္ခုပါ။
ဒါေပမဲ့ သီလမရွိသူရဲ႔ဒါနဟာ ၾကြက္ေခ်းေရာေနတဲ့ ဆြမ္းဆန္လုိ ၿဖစ္ေနလုိ႔အက်ိဳးေပးမစင္ၾကယ္ႏုိင္ပါဘူး။
သီလရွိသူရဲ႔ ဒါနကေတာ့ အေမႊးေသတၱာထဲေလွာင္ထားတဲ့ သေလးဆန္နဲ႔ အလားလုိ႔ အက်ိဳးေပးလည္းစင္ၾကယ္၊
အက်ိဳးရလည္း ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားပါတယ္။

သီလမရွိေတာ့ စိတ္မေအးခ်မ္း၊ စိတ္မေအးခ်မ္းေတာ့ စိတ္မတည္ၿငိမ္၊ စိတ္မတည္ၿငိမ္ေတာ့ အသိဥာဏ္
မထြက္၊ သီလပ်က္ရင္ သမာဓိေရာ၊ ပညာေရာၿဖစ္ခြင့္မရွိေတာ့ပါဘူး။ သီလရွိရင္ေတာ့ စိတ္ေအးခ်မ္းတဲ့အတြက္ သမာဓိေရာၿပည့္ၿပည့္၀၀ အားေကာင္းႏုိင္ပါတယ္..
(အရွင္ဆႏၵဓိက)

ဓမၼၾသ၀ါဒမ်ား

2008-10-05T03:57:00.000-07:00

ခံစားခ်မ္းသာမမက္ေမာေတာ့ပါ

ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့
လူတစ္ေယာက္ကုိ
အိပ္ေရးမ၀ေသးခင္မွာ
အတင္းလွုပ္ႏိႈးၿပီး
သူအၾကိဳက္ဆုံး အစားအစာေတြ
သြားေကြ်းၾကည့္ပါလား။
အိပ္လုိ႔ေကာင္းတုန္း
အိပ္ေရးပ်က္ေအာင္ လုပ္ရပါ့မလားဆုိၿပီး
အရမ္းစိတ္ဆုိမွာ
ေသခ်ာပါတယ္။
အိပ္ေပ်ာ္ေနစဥ္မွာ
ခံစားမႈ အထင္အရွားမပါရွိပါဘဲနဲ႔
ခံစားမႈ အထင္အရွားရွိတဲ့
အစားအစာထက္
အိပ္စက္ၿခင္းကုိ
ပုိၿပီးတန္ဖုိးထားတာ ဘာေၾကာင့္လဲ၊
ရွင္းပါတယ္။
ခံစားမႈခ်မ္းသာထက္
ၿငိမ္းေအးမႈခ်မ္းသာက
ပုိၿပီးေကာင္းလုိ႔ေပါ့
ပုိၿပီးအဆင့္ၿမင့္လုိ႔ေပါ့။

စိတ္ၿဖဴစင္မွ ကုသိုလ္ရ
ငါ့စိတ္ဓာတ္
ဘယ္ေလာက္ေကာင္းပါတယ္
ငါ့လုပ္ရပ္
ဘယ္ေလာက္ ၿမတ္ပါတယ္လုိ႔
ဘယ္လုိပဲေၿပာေၿပာ
အဲဒီစိတ္ဓာတ္ရွိေနခိုက္။
အဲဒီလုပ္ရပ္ လုပ္ေနခိုက္
စိတ္ဓာတ္ရွင္၊
လုပ္ရပ္ရွင္ရဲ႔ သႏၱာန္မွာ
စိတ္ၿဖဴစင္သန္႔ရွင္းမႈ
မရွိဘူးဆုိရင္
အဲဒီစိတ္ဓာတ္၊ အဲဒီလုပ္ရပ္ကုိ
ကုသုိလ္လုိ႔မေခၚႏုိင္ပါဘူး။
ဘယ္စိတ္ဓာတ္၊
ဘယ္လုပ္ရပ္မဆုိ စိတ္ကုိၿဖဴစင္သန္႔ရွင္းေစမွ
ကုသုိလ္လုိ႔ ေခၚႏုိင္ပါတယ္။။

တရားၿမင္ရင္ အမွားစင္မယ္(၂)

2008-10-04T14:01:00.000-07:00

တရားရႈမွတ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ကုိယ္သန္ရာေ၀ဒနာအေပၚမွာ တည့္တည့္ရႈမွတ္တာခြာၿပီး ရႈမွတ္တာ ၾကိဳက္သလုိၿပဳလုပ္ႏုိ္င္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္တစ္ပါးရဲ႔အလုိကေတာ့ ေ၀ဒနာကုိခြာၿပီးရႈမွတ္တာ ပုိလုိ႔ႏွစ္သက္ေၾကာင္း ေၿပာဆုိထားပါတယ္။ ဘာၿဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့
ေ၀ဒနာကုိတည့္တည့္ထားရႈမွတ္ရာမွာ သမာဓိအားေၾကာင္းဖုိ႔လုိေၾကာင္း သမာဓိအားနည္းရင္တရားအၿမင္ေဘးလြင့္ဖိတ္စင္တက္လုိ႔ ၿဖစ္ပါတယ္။တရားရႈမွတ္ခဲ့တဲ့ဇာတ္လမ္းၿဖစ္စဥ္ကုိအက်ဥ္းခ်ဳပ္ကုိတင္ၿပပါအုံးမယ္….
ေရွးအခါက ဗာရာဏသီၿပည္မွာ မဟာတိႆ နဲ႔ စူဠတိႆ ဆုိတဲံညီအကုိႏွစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။အရြယ္ကုိယ္စီရလာတဲ့ အခါမွာေတာ့ ညီၿဖစ္တဲ့စူဠတိႆ
မွာ လူတုိ႔ထုံးတမ္းအရ အိမ္ေထာင္သားေမြးစီးပြားေရး ၿပဳလုိ႔ေနၿဖစ္ပါတယ္။ အကုိၾကီးၿဖစ္သူ
မဟာတိႆကေတာ့ စီးပြားေရးရွာေဖြၿပီးမွတရားအၿမင္ရလာကာ ညီၿဖစ္သူကုိသူပုိင္ဆုိင္သမွ်
ပစၥည္းဥစၥာေတြကုိေပးၿပီး ရဟန္းေဘာင္၀င္ေရာက္ကာ စိတၱကေတာင္ေပၚမွာတပါးတည္းေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ၿပီးေတာ့ တရားအားထုတ္ေနပါတယ္။
အဲဒီအခါမွာ ညီေတာ္စူဠတိႆရဲ႔ဇနီးမယားက မေကာင္းေသာအၾကံဆုိးမ်ားၿဖင့္ မဟာထိႆမထရ္မ်ား ရဟန္းဘ၀မွာမေပ်ာ္လုိ႔ လူ႔ေဘာင္ၿပန္လာရင္ ငါတုိ႔ၿပန္ၿပီးအေမြၿပန္ေပးရမွာၿဖစ္တယ္။ လူမထြက္ခင္လက္ဦးမႈယူၿပီး သတ္ထားမယ္ဆုိရင္ၿဖင့္ တစ္ရန္ေအးသြားမွာၿဖစ္တယ္ဆုိၿပီး တဏွာအေပၚတပ္မက္မႈလြန္ကဲစြာၿဖင့္ လူသတ္သမားမ်ားကုိအခေပး၍သတ္ေစခဲ့ပါတယ္။
လူသတ္သမားမ်ားကလည္း မဟာတိႆေထရ္ကုိေတြ႔လွ်င္ ၾကိဳးႏွင့္တုတ္ၿပီးသတ္ဖုိ႔လုပ္ပါတယ္။မဟာတိႆေထရ္လည္းအေၾကာင္းစုံကုိ သိၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ စိတ္ၿငိၿငင္မႈမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့စကားေၿပာလုိပါတယ္ခြင့္ေပးပါဆုိၿပီးေတာ့ “ဒကာတုိ႔သတ္မယ္ဆုိလည္း
သတ္ႏုိင္ပါတယ္။ သုိ႔ေပမဲ့ဒီတညတာမွ် ကုိယ္ေတာ့္ကုုိ တရားအားထုတ္ခြင့္ေပးပါ၊
ရာဂတန္းလန္းပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႔ ခႏၶာကုိ မခ်ဳပ္ၿငိမ္းခ်င္ေသးလုိ႔ပါ။တရားအားထုတ္ေနတာမွန္ေပမဲ့ တစ္မက္တစ္ဖုိ မရေသးလုိ႔ပါ”ဆုိၿပီးေတာ့ ပန္ၾကားပါတယ္။ သူသတ္သမားမ်ားကလည္း
အရွင္ဘုရားထြက္မေၿပးဖုိ႔ ဘယ္လုိမ်ိဳးအာမခံေပးႏုိင္မွာလဲလုိ႔ေမးေတာ့ ကုိယ္ေတာ့္ကုိၾကိဳးေတာ့ေၿဖေပးပါလုိ႔ေၿပာၿပီး အနီးနားမွာရွိတဲ့ ေက်ာက္ခဲတုံးနဲ႔သူ႔ေၿခေထာက္ကု ရုိက္ခ်ိဳးပစ္ပါတယ္။”ကုိယ္ေတာ္ အာမခံႏုိင္တာကေတာ့
ဒါပါပဲလုိ႔ေၿပာဆုိကာ” ေ၀ဒနာကုိခြာၿပီးရႈမွတ္္ပါတယ္။ က်ိဳးေနတဲ့ေၿခေထာက္ႏွစ္ဖက္အေပၚမွာ
ၿဖစ္ေပၚေနတဲ့ေအာင့္နာၿခင္းအေပၚမွာ စိတ္မပုိ႔လြတ္ပါဘဲထြက္သက္ ၀င္သက္သတိသက္သက္ၿဖင့္ရႈမွတ္ပြားမ်ားရာ နံနက္မုိးေသာက္အခ်ိန္ေရာက္ေသာ္ တရားထူးရရွိကာ ရဟႏၱာစစ္စစ္ၿဖစ္သြားေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။
ေၿပာလုိတာကေတာ့ ခႏၶာကုိယ္ေပၚမွာ တရားအၿမင္ကုိအမွန္အတုိင္းရႈၿမင္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ၀ိပႆနာတရားအာရုံကုိ ခုိ္င္ၿမဲတဲ့သတိသမာဓိကပ္ၿပီးရႈၿမင္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ၿဖင့္ တရားအၿမင္ရလာမွာၿဖစ္ပါတယ္။
တရားအၿမင္ရလာတဲ့ သူရဲ႔ဘ၀ခရီးဆုိတာလည္း အမွားကင္းစင္ေနမယ္မွာ ဧကန္အမွန္ပင္
ၿဖစ္ပါေတာ့တယ္။။။။။

တရားၿမင္ရင္ အမွားစင္မယ္(၁)

2008-09-28T03:11:00.000-07:00

တရားရွာကုိယ္မွာတြ႔ဆုိတဲ့ ဆုိရုိးစကားေလးရွိပါတယ္။ ဆုိလိုတာကေတာ့တရားဆုိတာ တၿခားမွာရွာစရာမလုိပါဘဲ မိမိရဲ႔ခႏၶာၿဖစ္စဥ္ကုိ အမွန္အတုိင္းရုပ္တရား နာမ္တရား၊ ကဲြၿပားသိေစဖုိ႔နဲ႔ ရုပ္တရား နာမ္တရား၊တုိ႔ရဲ႔ ကုန္လြယ္ပ်က္စီးတက္ပုံမ်ား စတဲ့သေဘာအမွန္ကုိထင္ၿမင္သိေစဖုိ႔အတြက္ ရည္ရြယ္လုိၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္။

ခႏၶကုိယ္မွာဖဲြ႔တည္ေသာ သုံးဆယ့္ႏွစ္အဖုိ႔စုမ်ားဆုိတဲ့ အူမ၊ အူအိမ္၊ အစာေဟာင္း၊

အစာသစ္ၿပည္ေသြးစေသာ ရြံရွာစက္ဆုပ္ဖြယ္ရာၿဖစ္လုိ႔မုိ႔ အနိ႒ာရုံသက္သက္ၿဖစ္ပါတယ္။

အႏွစ္မပါအကာသက္သက္လုိ႔ေၿပာႏဳိုင္ပါတယ္ ရႈၿမင္သူရဲ႔ ဥာဏ္စဥ္အားေလ်ာ္စြာ ခႏၶာ ကုိယ္ေပၚမွာတပ္မက္မႈမ်ား အတန္အသင့္ကင္းသြားႏုူိင္ပါတယ္. မတင့္တယ္ဖြယ္ရာခႏၺာကုိယ္ထဲမွာမွ အဖုိးမၿဖတ္ႏုိင္ေသာတရားအမွန္ကုိ ရွာေဖြၾကရပါမယ္။

ဘယ္လုိမ်ိဳး ရွာေဖြရမွာလဲဆုိေတာ့ ဥပမာဆုိပါဆုိ႔။ရုပ္တရားနာမ္တရားဆုိတာ အုိတက္ေသာဇရာအရိပ္ေငြ႔မ်ားရွိေနတာကုိ သိရမွာၿဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္နာမ္ဓမၼတုိ႔သည္

ေဖာက္ဖ်က္ပ်က္စီးႏုိင္တာမုိ႔ နာတက္ၿခင္း ။ဗ်ာဓိတရားကုိသိေစၿခင္း၊ အဆုံးမွာစုတိပ်က္ေၾကြ

ေသၿခင္းတရားတုိ႔ကုိ အမွန္အတုိင္းသိေစမွာပင္မဟုတ္ပါလား။ တရားအၿမင္ရလာတဲ့အခါမ်ိဳးမွာ တရားအမွတ္ပါတဲ့သတိတရားကုိ ကမၼ႒ာန္းအာရုံ တစ္ခုခုအေပၚမွာ စူးစုိက္ၿပီးက်င့္ၾကံမယ္ဆုိရင္ၿဖင့္ ခႏၶာကုိယ္အၿဖစ္ပ်က္မွန္သေဘာဥာဏ္ေတြကုိ နားလည္သေဘာေပါက္လာမွာၿဖစ္ပါတယ္။

ႏွာသီးဖ်ားမွ ၀င္သြားတဲ့ေလရယ္၊ ႏွာသီးဖ်ားမွၿပန္ထြက္တဲ့ေလရယ္ အဲဒီလုိမ်ိဳးေလ၀င္ေလထြက္အေပၚ္မွာ သတိအမွတ္ၿဖစ္ေစလုိက္ေတာ့ တၿခားေသာအာရုံမ်ား မွာၿဖစ္တဲ့ ေလာဘ၊ ေဒါသမာန္မာနမ်ားကုိ တဒဂၤအေနၿဖင့္ပတ္သတ္ၿပီးၿဖစ္ေနပါတယ္။ အကုသုိလ္အလုပ္မ်ားကုိမလုပ္ေစေတာ့ဘူးေပါ့။ အပုိအလုပ္ေတြနဲ႔အစားထုိးၿပီးၿဖစ္ေနပါတယ္။

ရႈမွတ္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ခႏၶာကုိယ္္ရဲ႔ ေဖာက္ၿပန္တက္ပုံမ်ား၊ ေ၀ဒနာအတုိးအေလ်ာ့ေတြၿဖစ္လာမွာအေသအခ်ာပါပဲေလ၊ ခႏၶာကုိယ္ရဲ႔ေအာင့္လာတာမ်ိဳးနာက်င္ကုိက္ခဲတာမ်ိဳး စတဲ့ေဖာက္ၿပန္ပုံေတြကုိတရားအမွတ္သတိၿဖင့္ ကပ္ရႈၿပီးေတာ့ပြားမ်ားေနရမွာၿဖစ္ပါတယ္။

သမာဓိတရား ရင့္က်က္လာတာနဲ႔ေ၀ဒနာတုိးလာပုံ၊ ေလ်ာ့သြားပုံတုိ႔ကုိသိလာရမွာၿဖစ္ပါတယ္။ဒီလုိမ်ိဳးၿဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သကၠာယဒိ႒ိေတြ ပယ္ရွားၿပီးၿဖစ္ေနမွာမလဲြပါဘူး ရႈၿမင္သူရဲ႔ ဥာဏ္စဥ္အနိမ့္အၿမင့္ေပၚမွာ ကဲံြလဲြတဲ့အက်ိဳးခံစားခြင့္

တုိ႔ကုိ ရမွာၿဖစ္ပါတယ္။

(ဆက္ရန္)

ဓမၼေရတံခြန္

2008-09-20T14:13:00.000-07:00

ေဒါသတကယ္ပ်က္ေလမွ ေလာကအလယ္မ်က္ရည္မက်ေတာ့မွာပါ

ေဒါသကိေလသာကုိ
အၾကြင္းမဲ့ ပယ္သတ္ႏုိင္လို႔
ကုိယ့္ရဲ႔ႏွလုံးသားဟာ
ေဒါသကင္းတဲ့ႏွလုံးသား
ၿဖစ္သြားၿပီဆုိရင္ေတာ့
၀မ္းနည္းစရာနဲ႔ပဲၾကဳံၾကဳံ
၀မ္းသာစရာနဲ႔ပဲၾကဳံၾကဳံ
ငုိခ်င္စိတ္ေတာင္မရွိေတာ့ပါဘူး။
မငုိတတ္တဲ့ ႏွလုံးသားပုိင္ရွင္ဟာ
ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္မွ
မ်က္ရည္မက်ေတာ့ပါဘူး။
၀ိပႆနာအလုပ္ကုိ
အခ်ိန္ဆက္ႏုိ္င္သမွ်ဆက္ေအာင္
အၿမဲမၿပတ္
ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္သြားမယ္ဆုိရင္
ပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႔
ရွိေနေသးတယ္ပဲထားဦး၊
၀ိပႆနာရဲ႔ တန္ခုိးေၾကာင့္
စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္ေနတဲ့အတြက္
၀မ္းသာစရာနဲ႔ပဲၾကဳံၾကဳံ
၀မ္းနည္းစရာနဲ႔ပဲၾကဳံၾကဳံ၊
အလြယ္တကူမ်က္ရည္မက်ေတာ့ပါဘူး
အေကာင္းအဆုိး ေလာကဓံအားလုံးကုိ
အၿပဳံးမပ်က္ ခံႏုိင္ရည္ရွိသြားပါတယ္။။။

အေခ်ာအလွဖ်က္တာ ေဒါသအမ်က္ပါ

နဂုိကရုပ္ရည္
ဘယ္ေလာက္ပဲ ေခ်ာေမာလွပပါေစ
ေဒါသ၀င္လာၿပီဆုိရင္
အရုပ္ဆုိးအက်ည္းတန္သြားပါတယ္။
ေဒါသဟာ
လူရဲ႔ ပင္ကုိရုပ္အဆင္းကုိ
ေဖာက္ၿပန္ပ်က္စီးသြားေစပါတယ္။
ကုိယ္အမႈအရာ ႏႈတ္အမႈအရာေတြ
ၾကမ္းတမ္းရုိင္းပ်မဲ့ရြဲ႔စုတ္ၿပတ္ၿပီး
က်က္သေရယုတ္သြားေစပါတယ္။
အသားၿဖဴတဲ့လူ ေဒါသၿဖစ္ရင္
အသားနီသြားမယ္၊
အသားနီတဲ့သူ ေဒါသၿဖစ္ရင္
အသားညဳိသြားမယ္၊
အသားညဳိတဲ့လူ ေဒါသၿဖစ္ရင္
အသားၿပာသြားမယ္၊
အသားၿပာတဲ့လူ ေဒါသၿဖစ္ရင္
အသားမည္းသြားမယ္၊
အသားမည္းတဲ့လူ ေဒါသၿဖစ္ရင္
အသားေမွာင္သြားမယ္၊
ေမွာင္ၿပီးရင္ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး
လဲေသဖုိ႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္။
ဒါက ေဒါသေၾကာင့္
ကုိယ္ပ်က္စီးပုံ နမႈနာပါ။။။။။

ေဒါသမလာမွ ေမတၱာသမား

ေဒါသၿဖစ္စရာ
ဘာမွမရွိလုိ႔
ေဒါသမထြက္တာ
ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး။
ခ်ီးမြမ္းစရာလည္း
မဟုတ္ပါဘူး။
ေဒါသၿဖစ္ေလာက္တဲ့
အေၾကာင္းတရားေတြ၊
အၿဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔
မေတြ႔ၾကဳံရေသးလုိ႔
ေဒါသမထြက္တဲ့သူကုိ
ေဒါသကင္းသူလုိ႔
မဆုိႏုိင္ပါဘူး။
ေဒါသၿဖစ္ေလာက္တဲ့
အေၾကာင္းတရားေတြ
အၿဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔
ပက္ပင္းေတြ႔ၾကဳံေနရပါရက္နဲ႔
ေဒါသမထြက္တဲ့သူကုိမွ
ေဒါသကင္းသူလုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။
ခ်ီးမြမ္းစရာလည္းေကာင္းပါတယ္။။

(အရွင္ဆႏၵဓိက)

ပိဋကတ္ေတာ္လာ ၿငိမ္းေအးၿခင္းနိဗၺာန္(၃)

2008-09-19T11:40:00.001-07:00

၀ပၸသုတ္တြင္ ကိေလသာမွလြတ္ေၿမာက္ေသာစိတ္ရွိသူသည္ မ်က္စိၿဖင့္အဆင္း၊ နားၿဖင့္အသံ၊

ႏွာေခါင္းၿဖင့္အနံ႔၊ လွ်ာၿဖင့္အရသာ၊ ကုိယ္ၿဖင့္အေတြ႔အထိ၊ စိတ္ၿဖင့္ ဓမၼာရုံတုိ႔ ဖႆေတြ႔ထိ၍ၿဖစ္ေပၚလာသည့္ ခံစားမႈေ၀ဒနာတုိ႔အေပၚတြင္၀မ္းသာ ၀မ္းနည္းၿခင္းမရွိဘဲ

သတိသမၸဇဥ္ႏွင့္ယွဥ္ကာ လ်စ္လ်ဴရႈေနႏုိင္ပါသည္။

ဤသုိ႔အားၿဖင့္ ကိေလသာတုိ႔မွ လြတ္ေၿမာက္ေအးၿငိမ္းလ်က္နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ၿပဳေနႏုိင္သည္။ မဇၥ်ိမနိကာယ္ ပဥၥတၱယသုတ္တြင္ ဖႆယနတ ေၿခာက္ပါးတုိ႔၏ ၿဖစ္ၿခင္း၊ ခ်ဳပ္ၿခင္း၊ သာယာဖြယ္၊ ၿငိီးေငြ႔ဖြယ္၊ ထြက္ေၿမာက္ရာတုိ႔ကုိ ဟုတ္တုိင္းမွန္စြာသိ၍မစဲြလမ္းဘဲလြတ္ေၿမာက္ၿခင္းသည္ ၿမတ္စြာဘုရားထုိးထြင္းသိၿမင္အပ္သည့္ အၿမတ္ဆုံးၿငိမ္းေအးေၾကာင္း တရားေပတည္းဟု မိန္႔ၾကားေတာ္မႈသည္။ ဓမၼပဒတြင္လည္း ဘုရားအစရွိေသာ ပညာာရွိတုိ႔သည္ စ်ာန္တရားကုိေလ့လာပြားမ်ားၾက၍ ကိေလသာၿငိမ္းရာနိဗၺာန္အာရုံ၌ ေမြ႔ေလ်ာ္ကုန္၏။ကိေလသာၿငိမ္းရာကိေလသာသည္ အလြန္ေကာင္းၿမတ္၏ဟု

ဘုရားရွင္တုိ႔ေဟာၾကားေတာ္မႈသည္။

ပဋိစၥသမုပၸာဒသုတ္တြင္ အေၾကာင္းကုိစဲြ၍ အက်ိဳးၿဖစ္ပုံတုိ႔ကုိေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ မိလိႏၵပဥွာလာ နိေရာဓ နိဗၺာနပဥွာတြင္အတြင္းအပ အာယတတုိ႔ကုိ မႏွစ္သက္ မစဲြလမ္းမႈေၾကာင့္တပ္မက္မႈတဏွာခ်ဳပ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဥပါဒါန္ခ်ဳပ္သည္။ ထုိ႔ေနာက္အုိၿခင္း၊ ေသၿခင္း၊ ပူေဆြးၿခင္း၊ ငုိေၾကြးၿခင္း၊ ဆင္းရဲၿခင္း၊ ႏွလုံးမသာမယာၿခင္း၊ၿပင္းစြာပင္ပန္းတုိ႔ခ်ဳပ္ကုန္သည္။။။

ဤသုိ႔အလုံးစုံေသာ ဆင္းရဲအစုတုိ႔ခ်ဳပ္ၿခင္းသည္ နိဗၺာန္မည္၏ဟု မိန္႔ဆုိထားသည္။

အခ်ဳပ္ဆုိရေသာ္ စဲြလမ္းၿခင္းတဏွာကုန္ခမ္းၿခင္း၊ ရာဂ၊ေလာဘ၊ ေဒါသခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿခင္း၊အာသေ၀ါတရား၊ ကိေလသာတုိ႔မွ လြတ္ေၿမာက္ၿခင္း၊ သခၤါရတရားတုိ႔ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿခင္း၊ ခ်ဲ႔ထြင္မွတ္သားတက္ေသာ ပပဥၥသညာတရားစုတုိ႔

ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿခင္း၊ ယင္းတို႔မွလြတ္ေၿမာက္ၿခင္းတည္းဟူေဥာ ၀ိမုတၱိတ၇ားတုိ႔သည္ နိဗၺာန္ပင္ၿဖစ္သည္။

ခ်မ္းသာဟူသမွ်တုိ႔တြင္ နိဗၺာန္သည္အၿမတ္ဆုံးခ်မ္းသာၿဖစ္သည္။ သခၤတတရား၊ အသခၤတတရားတုိ႔တြင္ တဏွာကုန္ရာ၊ ကိေလသာတုိ႔ကင္းကြာရာ၊ ၀ဋ္ဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ

ၿဖစ္ေသာ နိဗၺာန္သည္အၿမတ္ဆုံးၿဖစ္သည္။ လူအမ်ားနားလည္ခံစားသည့္ အာရဳံေၿခာက္ပါး

ေပၚတြင္တည္ရွိေသာ ခံစားမႈေ၀ဒနာမွ လြတ္ေၿမာက္သည့္ရြင္လန္းခ်မ္းေၿမ့မႈသုခပင္ၿဖစ္သည္။

အာရုံခံစားမႈကင္းေသာစိတ္၏ ရြင္လန္းခ်မ္းသာမႈသုခပင္ၿဖစ္သည္။

ဤနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ ဤဘ၀၌ပင္ မ်က္ေမွာက္ၿပဳႏုိင္ပါသည္။သီလ၊ သမာဓိ၊ပညာႏွင့္ၿပည့္စုံသည့္ပုဂၢဳိလ္မ်ားမ်က္ေမွာက္ၿပဳႏုိင္ဥည္ဟုၿမတ္စြာဘု၇ားေဟာၾကားေတာ္မႈထားသည္။ သုိ႔အတြက္ တရားဘာ၀နာမ်ားအားထုတ္က်င့္ၾကံၿပီး ဤဘ၀၌ပင္ မ်က္ေမွာက္ၿပဳနုိင္သည္။အခ်ဳပ္အားၿဖင့္ဆုိလွ်င္ ေအးၿငိမ္းမႈ သေဘာတရားပင္ၿဖစ္သည္။ ခႏၶာငါးပါး ရုပ္နာမ္မ်ား၊ အာသေ၀ါတရားမ်ား၊ ကိေလသာမ်ား ခ်ဳပ္ၿငိမ္း၍အေအးၿငိမ္းးဆုံး

ဓာတ္သေဘာတရားပင္ ၿဖစ္သည္။

..........................။............................

ပိဋကတ္ေတာ္လာ ၿငိမ္းေအးၿခင္းနိဗၺာန္(၂)

2008-09-13T16:41:00.000-07:00

မဟာသမယသုတ္တြင္ တဏွာကုိပယ္လွ်င္ဇာတိစေသာ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ လြတ္ကင္း၏ဟုေၿပာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ဥပဒါနသုတ္တြင္ ဥပဒါန္ႏွင့္ေႏွာင္ဖဲြ႔ၿခင္းသံေယာဇဥ္၏အေၾကာင္းၿဖစ္ေသာတရားတုိ႔၌သာယာ

ဖြယ္ဟု ရႈေနသူအား၊ တဏွာသည္ပြားမ်ားေၾကာင္းအၿပစ္ဟု ရႈေနသူအား၊

တဏွာခ်ဳပ္ေၾကာင္းတရားေဟာၾကားေတာ္မႈသည္။ေဒ၀ဒဟသုတ္တြင္ ရဟန္းတုိ႔က

ငါတုိ႔၏ဆရာ ၿမတ္ဗုဒၶသည္ လုိခ်င္တပ္မက္မႈပယ္ေဖ်ာက္ေရးကုိ ေဟာၾကားေလ့ရွိသည္ဟု

ေၿပာဆုိၾကသည္။

ဒုတိယဟာလိဒၵိကာနိသုတ္တြင္ တဏွာကုန္ရာနိဗၺာန္ကုိ အာရုံၿပဳ၍လြတ္ေၿမာက္

ေသာ စိတ္ရွိသည့္လူသည္ စင္စစ္ၿပီးဆုံးၿခင္းရွိသူဟုေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ သတၱသုတ္တြင္္ ခႏၱာငါးပါး၌ လုိခ်င္ၿခင္း၊တပ္မက္ၿခင္း၊ ဆာေလာင္ၿခင္းကုိ ခႏၱာငါးပါး၌ၿငိကပ္တတ္ေသာေၾကာင့္

သတၱ၀ါဟုေခၚဆုိေၾကာင္း၊ ထုိတရားတုိ႔တြင္လုိခ်င္တပ္မက္ ႏွစ္သက္ၿငိကပ္ၿခင္းဟူေသာ

တဏွာကုန္ၿခင္းသည္ နိဗၺာန္ပင္ၿဖစ္ေၾကာင္းေဟာၾကားေတာ္မူသည္။

ဤသုိ႔အားၿဖင့္ ေၿမာက္မ်ားစြာေသာသုတ္မ်ားတြင္ တဏွာကုန္ခန္းၿခင္းသည္နိဗၺာန္ပင္ၿဖစ္ေၾကာင္းေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ေၿမာက္မ်ားလွစြာေသာသုတ္မ်ားတြင္ ရာဂ၊ ေဒါသ၊ေမာဟတုိ႔ကုိပယ္ေဖ်ာက္ၿခင္းသည္ နိဗၺာန္ဓာတ္ပင္ၿဖစ္သည္ဟုေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဗလသုတ္တြင္ ရာဂ၊ေဒါသ၊ေမာဟ

ကင္းေပ်ာက္ၿခင္းလွ်င္ အၿမဳိက္နိဗၺာန္ဟုဆုိအပ္၏ဟု မိန္႔ဆုိသည္။ ဒုတိယအညတရဘိကၡသုတ္တြင္ ရာဂ၊ေဒါသ ေမာဟတုိ႔ကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ၿခင္းဟူသည္ နိဗၺာန္ဓာတ္၏အမည္ဟုေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ အခ်ိဳ႔သုတ္မ်ားတြင္ကိေလသာတရားမ်ားမွ လြတ္ေၿမာက္မႈကုိ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ စူဠအႆပူရသုတ္တြင္ အတြင္းဓာတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ ရွိသူသည္ စိတ္၏လြတ္ေၿမာက္မႈ၊ ပညာ၏လြတ္ေၿမာက္မႈကုိ မ်က္ေမွာက္ၿပဳ၍ အာသေ၀ါတရား

ကုန္ခမ္းၿခင္းေၾကာင့္ကိေလသာ ၿငိိမ္းေအးသူၿဖစ္၏ဟုေဟာၾကားေတာ္မႈခဲ့သည္။ ကိေလသာ

၁၀ပါးဟူသည္မွာ..ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန၊ ဒိဌိ ၊၀ိစိကိစၧာ ၊ထိန၊ဥဒၶစၥ၊ အဟိရိက၊ အေနာတၱပၸတုိ႔ပင္ၿဖစ္သည္။

အာသေ၀ါတရားေလးပါးဆုိသည္မွာ ကာမာသ၀၊ ဘ၀ါသ၀၊ ဒိ႒ာသ၀၊ အ၀ိဇၨာသ၀တုိ႔ပင္ၿဖစ္သည္။နာဂိတသုတ္(အဂုၤတၱရနိကာသ) တြင္ၿမတ္စြာဘုရားသည္ကာမကုန္တုိ႔မွ လြတ္ေၿမာက္မႈခ်မ္းသာ၊ ကိေလသာဆိတ္သုန္းမႈခ်မ္းသာ၊ၿငိမ္းေအးမႈခ်မ္းသာ၊ အမွန္သိၿမင္မႈခ်မ္းသာတုိ႔ကုိအလုိရွိတုိင္း

ခံစားႏုိင္သည္။ ထုိသုိ႔ရယူမခံစားႏုိင္သူတုိ႔သာ ရြံရွာဖြယ္ၿဖစ္ေသာခ်မ္းသာ၊ အိပ္ငုိက္ၿခင္း ခ်မ္းသာ၊ လာဘ္ရၿခင္း၊ အပူေဇာ္ခံရၿခင္း၊ ဂုဏ္သတင္းၾကီးၿခင္းခ်မ္းသာတုိ႔ကုိ သာယာၾကကုန္သည္ဟု ေဟာၾကားေတာ္မႈသည္။

ဆက္ရန္>>>

ပိဋကတ္ေတာ္လာ ၿငိမ္းေအးၿခင္းနိဗၺာန္(၁)

2008-09-10T14:22:00.000-07:00

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း၏ေနာက္ဆုံးရည္မွန္းခ်က္ပန္းတုိင္သည္ နိဗၺာန္ၿဖစ္သည္။ ေန႔စဥ္ဘုရားရွိခုိးတုိင္းမဂ္ဖုိလ္နိဗၺာန္သုိ႔ လ်င္ၿမန္စြာေရာက္ရပါလုိ၏ မ်က္ေမွာက္ၿပဳရပါလုိ၏
ဟုဆုေတာင္းေလ့ရွိၾကသည္။ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ဤကဲ့သုိ႔နိဗၺာန္ကုုိၿမတ္ ႏုိးေတာင့္တ
ၾကသည္။ေယဘူယ်အားၿဖင့္္နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသည္ မိမိတုိ႔လက္ရွိခံစားေနရသည့္ ခ်မ္းသာၿခင္းမ်ားထက္သာလြန္ေၾကာင္းသိထားၾက၏၊ ေတြ႔ၾကဳံခံစားေနရသည့္ ဒုကၡဆင္းရဲ
အေပါင္းမွလြတ္ေၿမာက္ၿခင္းၿဖစ္သည္ဟုလည္းနားလည္ထားၾကသည္။
ၿမတ္စြာဘုရား ပထမဦးဆုံးေဟာၾကားေတာ္မႈေသာဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္တြင္ နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ၿပဳႏုိင္သည့္ သစၥာေလးပါးတရားအေၾကာင္းကုိေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။
ဥပါဒန္ႏွင့္တကြၿဖစ္ေသာ ခႏၶာငါးပါးသည္ဒုကၡအမွန္ပင္ၿဖစ္သည္။ ထုိဒုကၡတုိ႔သည္စဲြလမ္း
ၿခင္းတဏွာေၾကာင့္ၿဖစ္သည္။စဲြလမ္းၿခင္းတဏွာဆုိသည္မွာ ကာမဂုဏ္တုိ႔ကုိ စဲြလမ္းေသာကာမတဏွာ၊ ဘ၀ကုိစဲြလမ္းေသာ ဘ၀တဏွာ၊ ဘ၀ၿပတ္စဲလုိေသာ၀ိဘ၀တဏွာဟူေသာ တဏွာသုံးမ်ိဳးတုိ႔ ၿဖစ္သည္။
ယင္းတုိ႔ကို အမွန္အတုိင္းသိရွိရန္ မဂၢင္ရွစ္ပါးတည္းဟူေသာ မွန္ကန္သည့္လမ္းစဥ္ကုိ
က်င့္ၾကံပြားမ်ားအားထုတ္ပါက ထုိစဲြလမ္းေသာ သမုဒယသစၥာတဏွာတုိ႔အၾကြင္းမဲ့
ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားၿပီး နိေရာဓသစၥာတည္းဟူေသာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ မ်က္ေမွာက္ၿပဳခံစားႏုိင္ၾကမည္
ၿဖစ္ေၾကာင္းေဟာၾကားလမ္းညႊန္ေတာ္မႈခဲ့သည္။ ၿမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္တုိင္ “အုိတဏွာတည္းဟူေသာ လက္သမား၊ သင့္ကုိငါသိၿပီ၊ ေနာက္ထပ္ဘ၀ခႏၶာအိမ္ကုိ တည္ေဆာက္ခြင့္မၿပဳေတာ့”ဟုက်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ့သည္။
ဤသုိ႔ၿမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည့္ တရားတုိင္းသည္ဒုကၡအေၾကာင္း၊ ဒုကၡၿဖစ္ရသည့္အေၾကာင္း၊ ဒုကၡ၏လြတ္ေၿမာက္ရာ နည္းလမ္းအေၾကာင္းႏွင့္္ ဒုကၡခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿခင္းအေၾကာင္းတုိ႔ကုိ နည္းမ်ိဳးစုံၿဖင့္ သတၱ၀ါတုိ႔၏ အဇၥ်တၱသႏၱာန္အလုိက္
ေဟာၾကားဆုံးမေတာ္မႈခဲ့သည္။ သံယုတၱနိကာယ္ အသခၤတသံယုတ္တြင္ ပရိယာယ္ေ၀ါဟာရ
၃၃ ပုဒ္ၿဖင့္ နိဗၺာန္ႏွင့္နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ၿပဳေၾကာင္းတရားတုိ႔ကုိေဟာၾကားေတာ္မူထားသည္။
နိဗၺာန္ဆုိသည္မွာ မၿပဳၿပင္အပ္ေသာ အသခၤတတရားၿဖစ္သည္။ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟတုိ႔၏
ကုန္ရာသည္ နိဗၺာန္ၿဖစ္သည္။ တဏွာကင္းရာ၊ အာသေ၀ါတရာကင္းရာ ၊ေဘးကင္းရာ၊ ရာဂကင္းရာ၊ လြတ္ေၿမာက္ရာတုိ႔သည္နိဗၺာန္ပင္ၿဖစ္သည္။ ေဗာဓိပကၡိယတရား ၃ရပါးသည္
အသခၤတဓာတ္ဟူေသာနိဗၺာန္သုိ႔ေရာက္သည့္လမ္းၿဖစ္ေၾကာင္း ေဟာၾကားေတာ္မူသည္။ ဤသုိ႔အားၿဖင့္ ပရိယာယ္ေ၀ါဟာရမ်ားအသုံးၿပဳကာ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ကုိ နားလည္သေဘာေပါက္ထားရန္ လုိအပ္သည္။
ဆက္ရန္>>>

ကမာၻေစာင့္တရား ႏွစ္ပါး

2008-09-05T14:08:00.000-07:00

ဟီရိၾသတၱပၸ တရားႏွစ္ပါး၏ နက္နဲမႈကုိၿမတ္စြာဘုရားသည္ အေလးအနက္ထား၍ေဟာၾကားခဲ့ပါ၏။
ဤတရားႏွစ္ပါးကုိ ကမ ၻာေစာင့္တရား ဟုလည္းေခၚ၏။
ဤတရားႏွစ္္ပါးသည္ ေလာကၾကီးအား ေစာင့္ေရွာက္လွ်က္ရွိသၿဖင့္၄င္းတရားႏွစ္ပါး ကုိေလာကပါလတရားဟုလည္းေခၚဆုိၾက၏။
ဟီရိ ၾသတၱပၸ သမၸႏၷာ၊
သုကၠဓမၼ သမာဟိတာ။
သေႏာၱ သပၸဳရိသာ ေလာေက၊
ေဒ၀ ဓမၼာတိ ၀ုစၥေရ။

ဟီရိ ၾသတၱပၸ သမၸႏၷာ =ဟီရိတရား၊ ၾသတၱပၸတရားတုိ႔ႏွင့္ၿပည့္စုံကုန္သည္ၿဖစ္၍-အရွက္အေၾကာက္ႏွစ္ပါးႏွင့္ၿပည့္စုံကုန္သည္ၿဖစ္၍-၊
သုကၠဓမၼ သမာဟိတာ။ =ၿဖဴစင္ေသာ ကုသုိလ္တရားကုိေဆာက္တည္ကုန္ေသာ၊
သေႏာၱ =ကုိယ္ႏႈတ္္ႏွလုံး ေအးခ်မ္း ၿငိမ္းသက္ကုန္ေသာ
သပၸဳရိသာ =သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ကုိ၊
ေလာေက =ေလာက၌
ေဒ၀ ဓမၼာတိ =နတ္တုိ႔၌ ၿဖစ္အံ့ေသာ အေၾကာင္းတရားရွိကုန္၏ဟု
၀ုစၥေရ = ဆုိအပ္ကုန္၏။
အရွက္အေၾကာက္တရားႏွင့္ၿပည့္စုံသည့္ကုသုိလ္တရားႏွင့္ၿပည့္စုံေသာ ကုိယ္ႏႈတ္ႏွလုံးေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္မႈရွိသည့္ သူေတာ္ေကာင္းပုဂၢဳိလ္တုိ႔ကုိနတ္တုိ႔၌ၿဖစ္အံ့ေသာ အေၾကာင္းရွိၾက
ကုန္၍ ေဒ၀ဓမၼ ဟုေခၚဆုိ၏။
ဟီရိသည္ အရွက္ရွိၿခင္းဟူ၍အဓိပၸာယ္ရရွိ၏။ ဤအဓိပၸာယ္မွာလူသည္--
♦ ကာယကံေၿမာက္ မေကာင္းမႈၿပဳရမည္ကုိရွက္ၿခင္း၊
♦ ၀စီကံေၿမာက္ မေကာင္းမႈၿပဳရမည္ကုိရွက္ၿခင္း၊
♦ မေနာကံေၿမာက္ မေကာင္းမႈၿပဳရမည္ကုိရွက္ၿခင္း၊
တုိ႔ၿဖစ္၏။
ဟီရိသည္မေကာင္းမႈကုိ ရြံ႔ရွာစက္ဆုပ္ၿခင္း လကၡဏာရွိ၏။ အရွက္ရွိသူသည္မေကာင္းမႈကုိ မစင္ပုပ္ကဲ့သုိ႔ ရြံ႔ရွာစပ္ဆုပ္၏။ အရွက္ရွိသူသည္စင္ၾကယ္သန္႔ရွင္းေသာ သေဘာရွိ၏။ အတြင္းစိတ္ အဇၨဳတၱၠ၌ ဟီရိတရား- အရွက္တရား ကိန္းေအာင္းေနသူသည္ မေကာင္းမႈဒုစရုိက္အားလုံးကုိ ရြံရွာစက္ဆုပ္၏။
မည္သူ႔တစ္စုံတရာ၏ တုိက္တြန္းမႈမပါဘဲ တစ္ခုခုကုိစုိးရိမ္ေၾကာက္လန္႔၍ မဟုတ္ဘဲ မိမိဘာသာမိမိအကုသုိလ္တရားဟူသမွ်ကု္ိရွက္တတ္ေသာ သေဘာသဘာ၀ရွိ၏။ ရုိေသထုိက္သူကုိရုိေသ၏၊
ရုိေသထုိက္သူ၏ စကားကုိေရွးရႈနာခံတတ္ေသာ သေဘာရွိ၏။ ဤသည္ကုိ ဟီရိ အရွက္ရွိသည္ဟုေခၚပါ၏။
ၾသတၱပၸဟူသည္မွာ ေၾကာက္ၿခင္းဟု အဓိပၸာယ္ရွိ၏။ ၾသတၱပၸေၾကာက္ၿခင္းဟူေသာ အဓိပၸာယ္မွာ---
♦ ကာယကံေၿမာက္ မေကာင္းမႈၿပဳရမည္ကုိ ေၾကာက္ၿခင္း။
♦ ၀စီကံေၿမာက္ မေကာင္းမႈၿပဳရမည္ကုိ ေၾကာက္ၿခင္း။
♦ မေနာကံေၿမာက္မေကာင္းမႈၿပဳရမည္ကုိ ေၾကာက္ၿခင္းတုိ႔ၿဖစ္၏။
ၾသတၱပၸသည္ မေကာင္းမႈတုိ႔ကုိၿပဳလုပ္ရန္အတြက္ ေၾကာက္ရြ႔ံထိတ္လန္႔သည့္လကၡဏာရွိ၏။ မည္ကဲ့သုိ႔ ထိတ္လန္႔သနည္းဟုဆုိပါက အခ်မ္းကုိလုိသူသည္ အပူကုိေၾကာက္သကဲ့သုိ႔ မေကာင္းမႈဟုဆုိပါက ေၾကာက္ရြ႔ံ
ထိတ္လန္႔၏။ၾသတၱပၸတရားသည္ အၿပင္အပ ဗဟိဒၶသဏၭာန္ကုိ အေၾကာင္းၿပဳ၍ ၿဖစ္ေပၚလာ၏။ အေၾကာက္တရားသည္ သူတစ္ပါးဟူေသာအၿပင္ေလာကၾကီးကုိ အၾကီးအမႈးထား၍ၿဖစ္ေပၚလာ၏။ ါသည္သူတစ္ပါးပစၥည္းကုိ ခုိးပါကေထာင္က်မည္၊ ငရဲၾကီးမည္။ ေထာင္က်ခံရမည္ကုိေၾကာက္ၿခင္းစသည့္
ဗဟိဒၶသဏၭာန္မ်ားကုိ အေၾကာင္းၿပဳ၍ ေၾကာက္ၿခင္းၿဖစ္၏။
ဤအရွက္အေၾကာက္ တရားႏွစ္ပါးလုံးတုိ႔သည္ အရွက္အေၾကာက္ရွိသူ၏စိတ္ကို အၿမဲထာ၀ရလႊမ္းမုိး အုပ္စုိး၍ထား၏။မေကာင္းမႈ ဒုစရုိက္မ်ားကုိၿပဳလုပ္ က်ဳးလြန္ခြင့္မရ။ၿပဳလုပ္ခ်င္စိတ္မ်ားကုိ ဟန္႔တားပိတ္ပင္ထိန္းသိမ္း၍ ထားတက္ေသာေၾကာင့္ ...မိမိတုိ႔တေတြသည္လည္း..ဟိရိၾသတၱပၸတရားကို
လက္ကုိင္ထား၍...ဘာ၀နာေကာင္းမႈ၊ သီလေကာင္းမႈတုိ႔ၿဖင့္ ေရွ႔ဆက္ရမည့္ဘ၀လမ္းကုိေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ေလွ်ာက္လွမ္းၾကပါစုိ႔လုိ႔
တုိက္တြန္းေရးသားလုိက္ရပါသည္။

အမုန္းထြားရင္ အရႈံးမ်ားမယ္

2008-09-04T14:08:00.000-07:00

ေဒါသလြမ္းမုိးေနတဲ့သူအတြက္
မေၿပာရဲတဲ့စကား၊
မၿပဳရဲတဲ့အလုပ္ဆုိတာ
တစ္ခုမွ်မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဘာမဆုိ ေၿပာရဲ၊ ဘာမဆုိၿပဳရဲပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ေဒါသလြမ္းမုိးေနသူရဲ႔သႏၱာန္မွာ
အသိဥာဏ္ အေမွာင္က်ၿပီး
မေၿပာသင့္တာကုိေၿပာသင့္တယ္ထင္၊
မၿပဳသင့္တာကုိ ၿပဳသင့္တယ္
ထင္ေနတဲ့အတြက္
သူေၿပာလုိက္သမွ်၊ သူၿပဳလုိ္ကိသမွ်
အရာအားလုံးဟာ
အေၿပာမွား ၊ အၿပဳမွားေတြခ်ည္းပဲ
ၿဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
အေၿပာမွား၊ အၿပဳမွားေတြရဲ႔
လက္ေဆာင္ကေတာ့
ေဒါသမထြက္ရင္ ရမယ့္
ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ
လက္လြတ္ဆုံးရႈံးသြားရၿခင္းပါပဲ။
ေဒါသက အေၿခခံတဲ့
အေၿပာမွား ၊ အၿပဳမွားေတြေၾကာင့္
စည္းစိမ္ဥစၥာ၊ ရာထူးအာဏာ၊
ေအာင္ၿမင္ေက်ာ္ၾကားမႈ၊ ဂုဏ္သိကၡာၾကီးမႈ
ခ်စ္သူခင္သူ၊ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း
အစရွိတဲ့.....
ပစၥဳပၸန္ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာေတြ
တစ္မ်ိဳးမဟုတ္တစ္မ်ိဳး
လက္လြတ္ဆုံးရႈံးရပါတယ္။
အေသအခ်ာဆုံး ဆုံးရႈံးမႈကေတာ့
စိတ္ေအးခ်မ္းသာမႈ၊ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈပါပဲ။။

(အရွင္ဆႏၵဓိက)

သူ႔ကံတရားနဲ႔ သူပါပဲ

2008-09-02T13:06:00.000-07:00

ေမတၱာနဲ႔
ကုိယ္ေကာင္းက်ိဳးရေစခ်င္တုိင္းလည္း
သူရတာ မဟုတ္ယ သူ႔ကံရွိမွ သူရတာ၊
ဂရုဏာနဲ႔
ကုိယ္ဆင္းရဲလြတ္ေစခ်င္တုိင္းလည္း
သူလြတ္တာမဟုတ္.
သူ႔ကံရွိမွ သူလြတ္တာ၊
မုဒိတာနဲ႔
ကုိယ္ခ်မ္းသာၿမဲေစခ်င္တုိင္းလည္း
သူၿမဲတာမဟုတ္.
သူ႔ကံရွိမွ သူၿမဲတာလုိ႔
သူနဲ႔ကံတရား၊ ကံတရားနဲ႔သူ
အေၾကာင္းအက်ိဳးဆက္စပ္ၿပီး
လည္ပတ္ေနတာကုိ
အၿမဲဆင္ၿခင္ဥာဏ္ သက္၀င္ၿပီး
ထာ၀စဥ္ကံသတိ၊
ကံအသိရွိေနမယ္ဆုိရင္
ကုိယ္ၿဖစ္ေစခ်င္တုိင္းၿဖစ္မလာလုိ႔
မေက်မနပ္ၿဖစ္ရတာေတြ
၀မ္းနည္း ပန္းနည္းစိတ္ဆင္းရဲရတာေတြ
ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။။
(အရွင္ဆႏၵာဓိက)

ၾသ၀ါဒမ်ား

2008-08-30T10:43:00.000-07:00

အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနတာလား၊ အရႈပ္ေတြလုပ္ေနတာလား....

ကုိယ္လုပ္သင့္ လုပ္ထုိက္တဲ့ အလုပ္ေတြလုပ္ေနတာက

အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနတာလုိ႔ ေၿပာႏုိင္ပါတယ္။

ကုိယ္လုပ္သင့္ လုပ္ထုိက္တာေတြ မလုပ္ဘဲ အလုပ္မဟုတ္ပါဘဲနဲ႔

ဘ၀သံသရာ ကုိယ့္ေနာက္မပါမယ့္ အလုပ္ေတြခ်ည္း လုပ္ေနတာက

အရႈပ္ေတြ လုပ္ေနတာ....။

( အရွင္အာစာရ လကၤာရ)

စိတ္ရဲ႔ပုံရိပ္

ကုိယ့္ဘ၀ရဲ႔ ပူေလာင္မႈ၊ ၿငိမ္းေအးမႈကုိ

ကုိယ့္စိတ္ကပဲ ဖန္တီးတယ္...

စိတ္ကပူေလာင္ရင္ ဘ၀ပူေလာင္တယ္...

စိတ္ၿငိမ္းေအးရင္ ဘ၀ေအးၿငိမ္းမယ္...

ဘ၀ဆုိတာ စိတ္ရဲ႔ပုံရိပ္ပါ..

ဘ၀ဆုိတာ စိတ္ရဲ႔ကုိယ္တုိင္ေရးပုံတူ

ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ပါ...

(အရွင္ဆႏၵာဓိက)

ဗုဒၶအလုိက် ဒါနၿပဳၿခင္း

2008-08-26T12:03:00.000-07:00

ဗုဒၶအလုိက် ဒါနၿပဳနည္းၿဖစ္ေအာင္ အဂၤုတၱဳိရ္ပါဠိေတာ္လာ သပၸဳရိသဒါနသုတ္ကုိ ေလ့လာၾကရမည္။ ၿမန္မာၿပန္လွ်င္
သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ ၿပဳေသာဒါနဟု အဓိပၸာယ္ရသည္။ အဂၤါငါးခ်က္ရွိသည္ ယင္းတုိ႔မွာ...

ရတနာသုံးပါးကုိၾကည္ညိဳၿခင္း
အလွဴခံပုဂၢဳိလ္ကုိ ရုိေသၿခင္း
လုိအပ္ေသာအရာကုိ လွဴၿခင္း
လွဴၿပီး၀တၱဳကုိ မစြန္းၿငိၿခင္း
မိမိအလွဴအတြက္ သူတစ္ပါးကုိ မထိခို္ကၿ္ခင္းတုိ႔ ၿဖစ္ေပသည္။

ေဆာင္ပုဒ္။ သဒါၶၾကည္ညိဳ ရုိေသလွစြာ
အခါကုိသိ၊ မစြန္းၿငိဘဲ
မထိမပါး၊ ဤငါးပါး
မွတ္သားသပၵဳရိသ
ၿမတ္ဒါန။
ဒါနေတာေဘာဂ၀ါ= ဟူေသာ ေဒသနာအတုိင္းဒါနၿပဳသူမွန္သမွ် ၿဖစ္ရာဘ၀တြင္ ပစၥည္းဥစၥာေပါမ်ားမည္ကား ဧကန္ပင္ၿဖစ္၏။ ဧကန္ပင္ၿဖစ္၏ ေဖာ္ၿပပါအဂၤါငါးခ်က္ႏွင့္ညီေအာင္ လွဴဒါန္းႏုိင္လွ်င္ ပစၥည္းဥစၥာ ေပါမ်ားခ်မ္းသာ
သည့္အၿပင္ အက်ိဳးထူးငါးမ်ိဳးကုိလည္း ပုိမုိရႏုိင္ေပသည္။
သဒၵါၾကည္ရႊင္ ၊ လွဴဒါန္းလွ်င္
ရုပ္သြင္အဆင္းလွ။
ရတနာသုံးပါးကုိၾကည္ညဳိေသာ သဒၵါဓာတ္မ်ားမ်ားၿဖင့္ ေပးလွဴခဲ့လွ်င္ၿဖစ္ရာဘ၀တြင္ ခ်မ္းသာသည့္အၿပင္
ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာၿခင္း ဟူေသာအက်ိဳးထူးတစ္ခုကုိ ပုိမုိခံစားရေပသည္။ ယခုေခတ္တြင္လည္း တစ္ခ်ိဳ႔သူေဌးမ်ား၊
ပစၥည္းဥစၥာလည္း ေပါမ်ားခ်္းသာသည္။ ရုပ္လည္းေခ်ာေမာလွေပသည္။
တစ္ခ်ိဳ႔သူေဌးမ်ားကား ပစၥည္းဥစၥာခ်မ္းသာ ေသာ္လည္းအရုပ္ဆုိးအက်ဥ္းတန္ၾကသည္။ ဤသည္ယခင္ဘ၀
ဒါနၿပဳၾကစဥ္အခါတုန္းက ရတနာသုံးပါးကုိ ၾကည္ညိဳၿခင္း၊မၾကည္ညိဳၿခင္းဟူေသာအခ်က္ကကတၱား ၿခားေပးၿခင္းသာ ၿဖစ္ပါသည္။
ရုိေသလွဴၿငား ၊သူ႔စကား
အမ်ားနာယူၾက။

အလွဴခံပုဂၢဳိလ္ကုိ ရုိရုိေသေသလွဴဒါန္းလွ်င္ ပစၥည္းဥစၥာ ေပါမ်ားခ်မ္းသာသည့္အၿပင္ၾသဇာအာဏာေညာင္းၿခင္း၊
ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားၿခင္းဟူေသာ အက်ိဳးထူးကုိ ပုိမုိရရွိသည္။ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း ဒကာ၊ အနာသပိဏ္ဟုဆုိလွ်င္
ဗုဒၶဘာသာတုိငး္လုိလုိသိသည္။ ပုေဗၺာရုံေက်ာင္း အမ၀ိသာခါဆုိလွ်င္လည္း ထုိနည္းတူပင္။
တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္သည္ အိမ္ေထာင္သည္မ်ားၿဖစ္ၾက၏။ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းကုိ အနာသပိဏ္ေရာ
သူ႔ဇနီးေရာ ႏွစ္ေယာက္လုံးက လွဴဒါန္းၾကၿခင္းၿဖစ္သည္။ ပုေဗၺာရုံေက်ာင္းတုိက္ကုိလည္း ၀ိသာခါေရာ၊ သူ႔ခင္ပြန္းေရာ ႏွစ္ေယာက္စလုံး လွဴဒါန္းခဲ့ၾကသည္သာၿဖစ္၏။ သုိ႔ၿဖစ္ပါလွ်က္ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၄၆ႏွစ္ေက်ာ္လာသည္အထိ အနာသပိဏ္သူေဌးႏွင့္ ၀ိသာခါတုိ႔၏နာမည္သာလွ်င္ထင္ရွားလွ်က္ဂွိၿပီး သူတုိ႔ပါရမီၿဖည့္ဖက္မ်ားနာမည္ကား အဘယ္ေၾကာင့္လူသိနည္းရသနည္း။
အေၿဖကား ဒါနၿပဳၾကစဥ္အခါတုန္းက ၀ိသာခါႏွင့္ အနာသပိဏ္တုိ႔က သကၠစၥဒါနအားေကာင္းခဲ့ၿပီး သူတုိ႔ပါရမီၿဖည့္ဖက္မ်ားက သကၠစၥဒါနအားမေကာင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ပါတည္း။ အနာသပိတ္သူေဌး၏ ဇနီးသည္အမည္ကုိ ပုညလကၡဏေဒ၀ီဟုေခၚ၍ ၀ိသာခါ၏ခင္ပြန္းအမည္ကုိ ပုဏၰာ၀ပုန ဟုေခၚပါသည္။။။။

ဆရာၾကီးဦးေရႊေအာင္၏ ဓမၼပဒ

2008-08-25T15:40:00.000-07:00

ဒါန
ဒါနဟူသည္ ၿပဳလုပ္ရလြယ္ကူေသာ္လည္း အသိဥာဏ္ယွဥ္သူမ်ားအတြက္ၾကီးမားေသာ အက်ိဳးအာနိသင္ရွိ၏။
ဒါနသည္ ႏွေၿမာၿခင္း'မစၧရိယ' ကုိေက်ာ္လြန္ၿပီး ၊လုိခ်င္ၿခင္း 'ေလာဘ'ကုိပယ္သတ္ႏုိင္မွသာ ေပးလွဴႏုိင္ၿခင္းမ်ိဳး
ၿဖစ္သၿဖင့္ ပါရမီဆယ္ပါးတြင္ ပထမဦးဆုံးလာေသာ ပါရမီၿဖစ္သည္။
(ေဒ၀ဒတ္၀တၱဳ)

ပညာပါရမီမရင့္ေသးသူတုိ႔၏ ခံယူခ်က္နိယာမ

'လႈမႈေရးရာ အၿဖာၿဖာ၌ ပညာသည္ ပဓာနမက်၊ ခံစားမႈသည္သာ ပဓာနက်၏၊ ေလာကုတၱရာေရးရာ အၿဖာၿဖာ၌ကား ခံစားမႈသည္ပဓာနမက်၊ ပညာသည္သာ ပဓာနက်၏' ဟူ၍ အဆုိအမိန္႔ရွိေလရာ၊ တစ္ခါတစ္ရံ
ပုထုဇဥ္တုိ႔သည္ အခ်ိဳ႔ေသာ ကိစၥမ်ား၌မလုပ္သင့္မွန္းသိပါလွ်က္ မခံခ်င္ေသာစိတ္္ ၊ခံစားခ်က္ ၿပင္းထန္ေသာစိတ္ၿဖင့္ဇြတ္လုပ္တတ္ၾက၏ ။ ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္ဟု သေဘာထားတတ္ၾက၏။ ဤသည္မွာပညာပါရမီ မရင့္ေသးသူတုိ႔၏ ခံယူခ်က္နိယာမတည္း
(ေဒ၀ဒတ္၀တၱဳ)

ဓမၼေဆာင္ပုဒ္မ်ား(၂)

2008-08-23T12:29:00.000-07:00

တရားတုိးတက္ေၾကာင္း (၇)ပါး

ကိစၥမမ်ား၊ အအိပ္ပါး၍ ၊စကားလည္းနဲ၊ ေဖာ္ေရွာင္
လႊဲလ်က္၊ မတဲြမိတ္ဆုိး၊ လုိဆုိးကင္းလတ္၊ ၿပီးမသတ္ဘဲ
မရပ္မနား၊ ရႈမွတ္ၿငား၊ တရားၿမန္ၿမန္ရမည္တည္း။။ ( ဒီ ၂။ ၆၆)

တရားဆုတ္ယုတ္ေၾကာင္း (၇)ပါး

ကိစၥေထြၿပား ၊အအိပ္မ်ား၍၊ စကားလည္းေၿပာ၊
ေဖာ္မက္ေမာလ်က္၊ ဆုိးေသာမိတ္ရွိ၊ လုိဆုိးၿပည့္၍၊
မိမိတရား၊ မၿပီးၿငားဘဲ၊ စိတ္အားလက္ေလွ်ာ့၊
အိမ္ၿပန္ေပါ့၊ ဘယ္ေတာ့ တရားရမည္နည္း။။

ပဓာနိယဂၤတရား (၅)ပါး

ယုံၾကည္က်န္းမာ၊ ေၿဖာင့္မွန္စြာ၊ ပညာ ၀ီရိယ။
ေယာဂီအဂၤါ၊ ဤငါးၿဖာ၊ ေသခ်ာမွတ္ပါၾက။
အဂၤါငါးပါး၊ ၿပည့္စုံၿငား၊ တရားေသခ်ာရ။
အဂၤါငါးပါး၊ မစုံၿငား၊ တရားမွန္မရ။

ေသာတာပန္ၿဖစ္ေၾကာင္း (၄)ပါး

သူေတာ္သူၿမတ္၊ ဆည္းကပ္မွန္စြာ။
သူၿမတ္တရား၊ နာၾကားေသခ်ာ။
သင့္ေအာင္စိတ္ထား၊ တရားက်င့္ရာ။
ေသာတာစစ္ ၊ၿဖစ္ဖုိ႔ေၾကာင္းေလးၿဖာ။

ၿဗဟၼ၀ိဟာရ=ၿဗဟၼစုိရ္တရားေလးပါး

ေမတၱာ =သတၱ၀ါတုိ႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကုိ လုိလားေသာစိတ္။
ကရုဏာ =ဆင္းရဲေသာ သတၱ၀ါကုိသနားၾကင္နာၿခင္း။
မုဒိတာ =သူတပါး ၾကီးပြားခ်မ္းသာသည္ကုိ ၀မ္းသာၿခင္း။
ဥေပကၡာ=မိမိကံအေလွ်ာက္ ၿဖစ္ၾကရတာပဲဟု အလယ္အလတ္သေဘာထားၿခင္း။

ေမတၱာပုိ႔

သေဗၺသတၱာ =သတၱ၀ါမွန္သမွ်
အေ၀ရာ ေဟာႏၱဳ=ေဘးရန္ကင္းၾကပါေစ။
အဗ်ာပဇၥ်ာ ေဟာႏၱဳ= စိတ္ဆင္းရဲကင္းၾကပါေစ။
အနီဃာ ေဟာႏၱဳ= မိမိကုိယ္ကုိ ခ်မ္းသာစြာေဆာင္ႏုိင္ၾကပါေစ။ (ေမတၱာပုိ႔)
ဒုကၡာ မုစၥႏ ၱဳ =ဆင္းရဲၿခင္းမွလြတ္ကင္းၾကပါေစ။။ (ဂရုဏာပုိ႔)
ယထာလဒၶသမၸတၱိေတာ မာ၀ိဂစၧ ႏၱဳ =ရၿပီးသားစည္းစိမ္ ခ်မ္းသာမွ မကင္းကြာ မယုတ္ေလ်ာ့ၾကပါေစႏွင့္။ (မုဒိတာပုိ႔)
ကမၼႆကာ =မိမိ၏ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈသည္သာလွ်င္ ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာရွိၾကပါတကား။
(ဥပကၡာပြား)
ဒါယကာက်င့္၀တ္ (၅)ပါး

ေမတၱာစိတ္သက္၊ ေဆာင္ရႊက္ခ်စ္ၾကဥ္၊ ခင္မင္ႏႈတ္ခ်ိဳ ၊လုိလွ်င္္ဖိတ္ထား၊
တတ္အားလွဴေစ၊ ၀တ္အားေထြ၊ ၿပဳေလ ဒါယကာ၊

ဥစၥာပ်က္ေၾကာင္း (၆)ပါး

ေသစာေသာက္စား၊ လမ္းသြားခါမဲ့၊ ရႈငဲ့သဘင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္အန္ေလာင္း၊
မေကာင္းမိတ္ဖ်င္း၊ ပ်င္းရိၿခင္းကား၊ ယုိယြင္းဥစၥာပ်က္ေၾကာင္းတည္း။။

AM

ဓမၼေဆာင္ပုဒ္မ်ား(၁)

2008-08-21T12:15:00.000-07:00

ေကာင္းမႈ

ဘ၀ေပါင္းစု၊ ေသာင္းအထုတြင္၊ ေကာင္းၿပဳေကာင္းေၿပာ၊ ေကာင္းသေဘာႏွင့္၊ ေကာင္းေသာႏွလုံး၊ တေၿဖာင့္သုံး၍
သက္လုံးစင္ၿဖဴ ၊ထုိသည့္သူကား၊ "ငါမႈေကာင္းမႈ၊ အစုစုကုိ၊ ဆည္းၿပဳခဲ့မိ၊ ရေတာ္ဘိ"ဟု၊ မိမိၿပဳမႈ၊ သန္႔စင္ၿဖဴ၍၊ ၿပစ္ၿမဴမေႏွာ၊ ဤသေဘာကုိ၊ေတြးေတာမိတုိင္း၊ ပီတိလွဳိင္းၿဖင့္၊ ယွက္သိုင္းရစ္လည္၊ ခ်မ္းေၿမ့ၾကည္လွ်က္၊ ဤသည္ဘ၀၊ ေနာင္ဘ၀ႏွင့္ ဘ၀ဆက္ဆက္သံသာစက္တြင္၊ စိတ္လက္ၾကည္သာ ရုပ္လန္းၿဖာ၍ ၊ ခ်မ္းသာေကာင္းက်ိဳး ဒီေရတုိးသုိ႔၊ ဖဲြ႔ၿဖိဳးၾကီးက်ယ္ ပြင့္လန္းၾကြယ္သည္၊ ထက္၀ယ္နတ္ထံစံဖုိ႔တည္း။။။

မေကာင္းမႈ

ဘ၀စုစု၊သံသာထုတြင္၊ အၿပဳအေၿပာ ၊သေဘာမၿဖဴ၊ ထုိသည့္သူကား၊ "ငါမႈမေကာင္း၊ မႈအေပါင္းကုိ၊ ရင့္ေညာင္းၾကာရွည္၊ ၿပဳမိသည္မွာ၊မွားခဲ့စြာ" ဟု၊ကုိယ့္ဟာကုိယ္ၿပဳ၊ ၿပစ္ေသာင္ထု၏၊ ညစ္က်ဳၿဖစ္တုံ၊ အုိးမလုံက၊ အအုံပြင့္ရာ၊ ဆုိပမာသုိ႔၊ မသာႏွလုံး၊မရႊင္ၿပဳံးႏုိင္ ။ေသာကလွိဳင္လ်က္၊ သည္းဆုိင္ေၾကြမွ် ၊ညိႈိးေခြလ်၍၊ စိတ္ကမလန္း၊ ရင္ညိႈးႏြမ္းလ်က္၊ ပင္ပန္းရိရွား၊ ေအာက္လမ္းသြားသည္၊ ေလးပါးအပါယ္ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္တည္း။။

ဓမၼေၾကးမုံ

သန္႔ရွင္းၾကည္လင္၊ ေၾကးမုံၿပင္၀ယ္၊ သင့္သြင္ရူပ၊ လွမလွကုိ၊ ေန႔ညမေရႊး၊ ၾကည့္စစ္ေဆး၍
၊ယင္ေခ်းမွဲ႔ေၿပာက္၊ ၀က္ၿခံေပါက္ႏွင့္၊ ညွင္းေၿပာက္တင္းတိတ္၊ ဖုအက်ိတ္ကုိ၊ ေဆးသိပ္ပယ္ရွား၊ ပမာလားသုိ႔၊
ၿမတ္ဖ်ားဗုဒၶ၊ ေဟာညႊန္ၿပသည့္၊ ဓမၼၾကည္လင္၊ ေၾကးမုံၿပင္၀ယ္၊ သင့္သြင္မန စိတ္အလွကုိ၊ ေန႔ညမေရြး၊ တင္စစ္ေဆးေလာ့၊ ညစ္ေၾကးကိေလေတြ႔ခဲ့ေပေသာ္၊ ေၿခာက္ေထြနည္းၿဖင့္၊ ေပ်ာက္ေစလြင့္မွ မလင့္မၾကာ၊ သင့္ခႏၶာသည္၊ ခ်မ္းသာဖုံးလိမ့္မွန္စြာတည္း။

ဘ၀င္မၿမင့္ႏွင့္

ပညာကင္းဘိ၊ မႏႈိင္းညွိဘဲ၊ ဇာတိပုသ။ မဟတၱၿဖင့္၊မာနအရာ ၊ကဲမုိးစြာလ်က္၊ ငါသာမင္းဟူ၊ပဇာတူဟု၊ အယူေမာက္ၾကြား၊ မေထာင္လႊားႏွင့္၊ ေတာင္ကားၿမင့္ၾကီး၊ မီးကားရွိန္ပူ ၊သံမူမာေက်ာ၊ ဘက္မဲ့ေသာဟု ၊ေရေၾကာ
သတၱိ၊ မသိ၍သာ၊ ၾကိမ္းပရာသုိ႔၊ပမာပုံမွီး၊ မာန္မႈၾကီး၍၊ ေတာင္မီးသံလား၊ မၾကဳံ၀ါးလင့္ ၊ေရအားၾကဳံေတြ႔၊ ၀ဲဟုန္ေမႊ၍၊ တုိက္ေ၀ွ႔ေသာခါ၊ မၾကာမတင္၊ အလ်င္သၿဖင့္၊ ေတာင္ၿမင့္မီးပူ၊သံမာမူလည္း ၊ၿမဴသာၿဖစ္၍ စင္စစ္ေၾကြမြ၊ ေပ်ာက္ပ်က္ရ၏။။ (မဃေဒ၀၊၂၀၃)

သင္ေကာဘယ္လုိလူစားလဲ

2008-08-20T12:30:00.000-07:00

လူေတြလူေတြ တူရာစုၿပီး အုပ္စုခဲြျခား စိစစ္ ၾကည့္လိုက္ ရင္ေတာ့မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး၊တိတိက်က်ေရတြက္ၾကည့္လုိက္ရင္ လူေလးမ်ိဳးေလးစားပဲ ရွိပါတယ္။ ေအာက္ပါအတိုင္းပဲ ဆိုပါစို႕-
၁။ ကံအလြန္ေကာင္းသူမ်ား၊
၂။ ကံေကာင္းသူမ်ား၊
၃။ ကံဆိုးသူမ်ား၊
၄။ အလြန္တရာ ကံဆိုးရွာလြန္း
တဲ့ လူမ်ား။
ကံအလြန္ေကာင္းသူမ်ားကေတာ့ဓမၼဆိုတဲ့တရားရဲ႕အဆံုးအမကို နားဝင္လက္ခံယံုၾကည္သူေတြပဲ၊ သူတို႕ဟာအကုသိုလ္ဒုစ႐ိုက္တရားေတြ ကင္းစင္နည္းပါးၿပီး ေလာကေကာင္းက်ိဳး၊ေလာကလူသားမ်ားရဲ႕ေအးခ်မ္းသာယာေရးနဲ႔ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးကိုသာေရွး႐ႈလုပ္ေဆာင္ၾကတဲ့ လူစားေတြ။ တရားနဲ႕အညီေနထုိင္တယ္၊ တရားနဲ႕အညီ က်င့္သံုးတယ္။ တရားရဲ႕ အဆံုးအမေတြကိုသက္ဝင္ယံုၾကည္တဲ့အတြက္ မတရားတာမလုပ္ဘူး၊ မသမာမႈကိုေရွာင္ၾကဥ္တယ္။ မမွန္တာမလုပ္ဘူး၊ မဟုတ္တာကုိမေျပာဘူး၊ သူတစ္ဖက္သားကုိ တမင္ထိခုိက္နစ္နာေအာင္ မျပဳလုပ္ဘူး။သူ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ကေလာကေကာင္းက်ဳိး သယ္ပုိးဖို႔ရန္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔အျပဳအမူေတြက နူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတယ္။ ေမတၱာဓာတ္ပါေတာ့ေအးျမတယ္။ သူက လူတစ္ဖက္သားကုိ ၾကင္နာမႈ၊ စာနာမႈ၊ ငဲ့ညႇာမႈနဲ႔သာဆက္ဆံတယ္။ တုိးတက္ေအာင္ ကူညီမႈ၊ ျဖည့္ဆည္းမႈ၊ အားေပးမႈေတြနဲ႔လက္တြဲတယ္။
သူတုိ႔ဟာ လုပ္သမွ် ေအာင္ျမင္ခဲ့တာပဲ။သူတုိ႔က ကံအေကာင္းဆုံး လူစားေတြ။ဒုတိယ ကံေကာင္းသူအမ်ဳိးအစား
လူေတြက တရားဓမၼကုိ သိသူ၊ သိၾကပါတယ္။ ၾကားဖူးနားဝ ရွိသူလည္းရွိၾကပါတယ္။ သူတုိ႔က တရားဓမၼကုိ
သိေပမယ့္ က်င့္ေတာ့ အျပည့္အဝမက်င့္ႏုိင္ၾကဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေဖာက္ဖ်က္ၾကသလား ဆုိျပန္ေတာ့လည္း
မေဖာက္ဖ်က္ၾက၊ မက်ဴးလြန္ၾက။သူတို႔က ဝါရိတၱသီလ၊ စာရိတၱသီလတုိ႔ကိုေတာ့ အေလးအနက္ထားတယ္။
မသတ္ဘူး။မခုိးဘူး၊ မဝွက္ဘူး၊ မလုယက္ဘူး။အရက္ေသစာ မေသာက္စားပါဘူး။မုသားမေျပာ။ သူမ်ားသားမယားကို မျပစ္မွား။ေဝေနယ်ာအမ်ားအေပၚ ေမတၱာထားပါတယ္။
ဒီလူေတြဟာ ကံေကာင္းတတ္ၾကတယ္။ ဘဝမွာဆုိးဆုိးရြားရြားျပင္းျပင္းထန္ထန္ လိမ့္လဲသြားေအာင္ မႀကံဳၾက
ရပါ။ သင့္တင့္မွ်တစြာ ေအးခ်မ္းသာယာစြာ ေနရတယ္။တတိယလူစု။ကံဆုိးသူေတြ။
လူေပ၊ လူေတ၊ လူေပြ။ ေလာကႀကီးမွာ ေပ်ာ္သလုိေနမယ္။ သူတုိ႔မွာဘုရားမသိ၊ တရားမရွိ၊ သံဃာမရွိ။
သူထင္ရာသူလုပ္တယ္။ သူ႕စိတ္နဲ႕ေတြ႕ရင္ ေကာင္းတယ္။ သူမထင္ရင္မထင္သလုိ ျပဳမူတယ္။ မူမရွိဘူး၊
တရားဓမၼဆုိတာ က်င့္သုံးလုိက္နာစရာလုိ႔ နားမလည္ဘူး။ ဓမၼနဲ႔ ၾကာေလေဝးေတာ့ အဓမၼသမားေတြ ျဖစ္လာ
တယ္။ ခက္ထန္လာတယ္၊ ၾကမ္းတမ္းလာတယ္။ရက္စက္ဖုိ႔လည္းဝန္မေလး။ေတြးၾကည့္ရင္ေတာ့ ၾကက္ဟင္းခါးသီးကုိ စုိက္ခဲ့ၾကလုိ႔ သူတုိ႔ဘဝ အခါးသီးေတြ စားေနၾကရတာ။ ဘဝရဲ႕ ခါးသီး
ၾကမ္းရွမႈေတြေၾကာင့္ သူတုိ႔က ပုိမုိယုတ္မာပက္စက္ လာၾကျပန္ပါေရာ။
တရားဓမၼ လမ္းမွန္ျပမယ့္သူနဲ႕ မနီးသမွ် ဒီလူစားေတြရဲ႕ဘဝဟာ ေရေဝးၾကာလုိ ႏြမ္းေသြ႕ၾကရရွာမွာပဲ။ ၾကက္
ဟင္းခါးပင္စုိက္ၿပီး စပ်စ္သီးစားခ်င္လုိ႔ေတာ့ဘယ္ရမွာလဲ။ မိမိစုိက္တာနဲ႔အညီ ဘယ္သူမဆုိ ကုိယ္စုိက္ပ်ဳိးတဲ့
အသီးကုိသာ ဆြတ္ခူးၾကရစၿမဲ မဟုတ္ပါလား။လူျဖစ္လာရ လူ႕ဘဝ၊ကံအဆုိးဆုံးေပတာတုံးတဲ့ လူသားေတြ ရွိေပေသးတယ္။ မႏုႆတၱဘာေဝါ ဒုလႅေဘာဆုိတဲ့ စကားရွိတယ္။ လူ႕ဘဝဟာ ရခဲတယ္။ လူ႕အျဖစ္ဟာရဖုိ႔ရာေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းတယ္။ လူျဖစ္လာရင္ လူ႕ေလာကေကာင္းက်ဳိးကုိေတာ့ ျပဳသင့္
တာေပါ့။ အဲဒါ ကုသုိလ္ေခၚတယ္။ေကာင္းမႈေလ။မျပဳခ်င္လည္းေန။ဖ်က္ဆီးရင္ေတာ့ အကုသိုလ္
ဆိုက္ျပီ။ေလာကေကာင္းက်ဳိးကို အလုံးစုံပ်က္သုဥ္းသြားေအာင္ေခ်မႈန္းတိုက္ဖ်က္ပစ္မယ္ ႀကံဳးဝါးျပီး လုံးလုံးၾကီးမွားျပီဆိုရင္ေတာ့ လူျဖစ္လာတဲ့ အတိတ္ကံကို မိမိကိုယ္တိုင္ အျမစ္ကိုတူးၿဖိဳျပီး
မိုက္မဲတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ လြဲသြားျပီ။ပင္စည္လဲေတာ့မည္။ အကိုင္းအခက္ေတြ ထင္းျဖစ္ရေတာ့မည္။
အရင္းလဲရင္ အဖ်ားထင္းျဖစ္ဆိုတဲ့ စကားပုံဆို႐ိုးစကားဟာ ဒီလိုလူစားေတြအတြက္ ထားခဲ့တာ။ ကိုယ္
ခိုနားတဲ့အရိပ္ရဲ႕ အခက္ကို ခ်ဳိးျပီဆိုမွေတာ့ ေနထိုးျပီေပါ့။ အရိပ္အကိုင္းကို ခုတ္ခ်င္တာကိုး။ ဘဝဟာ
ပူေလာင္ရမွာပဲ။မိုက္မဲမႈရဲ႕ ဒဏ္ကို ဘယ္သူမျပဳမိမိမႈ ခံစားရေပလိမ့္မယ္။ ေလာကရွိ
လူသားတိုင္းမွာျပဳက်င့္အပ္တဲ့ဝတၱရားႏွစ္ရပ္ရွိပါတယ္-
-ဗဟုဇနဟိတာယ၊ လူအမ်ားေကာင္းက်ဳိးကိုေဆာင္ရန္။
-ဗဟုဇနသုခါယ၊ လူအမ်ားရဲ႕ခ်မ္းသာေရးကို ေဆာင္ၾကဥ္းေပးရန္တုိ႔ၿဇစ္တယ္။
လူသားတခ်ဳိ႕ရဲ႕မိုက္မွား႐ိုင္းစိုင္းမႈေၾကာင့္ကမၻာ့စစ္ၾကီးေတြ၊ေဒသႏၲရစစ္ေတြ၊ ေသြးပင္လယ္ေဝေအာင္
ျဖစ္ခဲ့ၾကျပီ၊ ျဖစ္ေနၾကဆဲ။ လူတခ်ဳိ႕ရဲ႕ တစ္ကိုယ္ေကာင္း အတၱဆႏၵၾကီးမားျပင္းထန္မႈေၾကာင့္ ဘာမဆို
အရာရာကို အေကာင္းတစ္ခုမွမျမင္၊လုံးဝဥႆုံ ပ်က္သုဥ္းေရးသို႔သာႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေခါင္းမာမာနဲ႔
မိုက္မဲေနတာမ်ဳိးေတြလည္း ရွိတတ္တာပါပဲ။

ယံကမၼံကရိႆာမိ
ကလ်ာဏံ ဝါ ပါပကံ ဝါ
တႆဒါယေဒါ
ဘဝိႆာမိဘိ။

အၾကင္၊ ေကာင္းေသာ ကံကိုျပဳပါကေကာင္းက်ိဳးရ၏။ မေကာင္းေသာကံကိုျပဳပါကမေကာင္းက်ိဳးရ၏
လို႔ ဘုရားရွင္က အဘိဏွသုတၱန္မွာေဟာၾကားေတာ္မူတယ္။ေကာင္းက်ိဳးျပဳမွ ေကာင္းက်ိဳးရေပမယ္။
ႏိုင္ငံတကာ အေျခအေနေတြကိုၾကည့္ရင္ အေကာင္းအဆိုး၊ အေၾကာင္းအက်ိဳးေတြ ျမင္ရ
ပါမယ္။ ေကာင္းတဲ့အျပဳအမူေတြကို လုပ္မွ ေကာင္းက်ိဳးမုခ်ရမယ္။မေကာင္းတဲ့ အကုသိုလ္ ဒုစ႐ိုက္
တရားေတြကို စြန္႔ပယ္ဖယ္ရွားရပါမယ္။ အခ်ိန္တန္ၿပီ။ေလာဘမလြန္ကဲေစနဲ႔။ ေဒါသကို ထိန္းပါ။ အဝိဇၨာ ေမာဟကိုဝိဇၨာျဖစ္ေအာင္ တရားဓမၼနဲ႔ နီးစပ္
ဖို႔ရာ ႀကိဳးစားပါ။ ကံဆိုးသူဟာကံေကာင္းသူ ျဖစ္လာမယ္။ ကံေကာင္းသူဟာ ကံအေကာင္းဆံုးလူ
ျဖစ္လာမယ္။ ကံတရားကို လူကျပဳျပင္လို႔ရတယ္။ ကံကိုလူက စီမံတာပါ။ ကံက လူကို ဖန္တီးစီမံတာ
က မိမိရဲ႕ ေစတနာအရ တုံ႕ျပန္ရရွိတာ ေျပာျခင္းပါ။ေစတနာေကာင္းရင္ ကံေကာင္းတယ္။ ေစတနာမွန္
ရင္ ကံျမင့္မယ္။ ေစတနာခ်မ္းသာမွကံခ်မ္းသာပါလိမ့္မယ္။ ေလာကမွာ
လူေလးစား ရွိၾကတယ္။ သင္က ဘယ္လိုလူမ်ိဳးလဲ။

သီလဆုိတာ

2008-08-19T15:26:00.000-07:00

သီလဆုိတာ ကုိယ္ႏႈတ္မ်ားကုိ၊ ေကာင္းစြာထားဖုိ႔ ေစာင့္ရသေလ။

ကုိယ္ႏႈတ္လုံလွ်င္ လူယဥ္ေက်းကြယ့္၊ ေကာင္းက်ိဳးေပးၿမဲ အမွန္ေပ။

စိတ္ပါလုံလွ်င္ ပုိလုိ႔ေကာင္းသကြယ့္ ၊ ေကာင္းသထက္ေကာင္းေအာင္က်ိဳးစားေလ။

စိတ္ပါလုံေအာင္ ဘာ၀နာပြားဖုိ႔၊ ၿမတ္ဘုရားက မိန္႔ခဲ့ေပ။

ကုိယ္ႏႈတ္စိတ္ထား၊ ဤသုံးပါး ၊ လုံၿငားခ်မ္းသာေပ။

သီလ၏အက်ိဳး

ေကာင္းဆုိးႏွစ္တန္ ကံတရားႏွင့္၊ သုံးပါးရတနာယုံလွ်င္ေလ။
ဆုိးကံၿပဳရန္ ရွက္ေၾကာက္မ်ားလုိ႔၊ သီလတရားလုံၿခဳံေပ။
သီလလုံလွ်င္ ၾကည္ရႊင္လန္းလုိ႔၊ ၀မ္းသာအားရႏွစ္သိမ့္ေပ။
ႏွစ္သိမ့္ေသာခါ ကုိယ္စိတ္ၿငိမ္းလုိ႔၊ ၿငိမ္းေအးခ်မ္းသာရသေလ။
ခ်မ္းသာေလဘိ ၊ သမာဓိ၊ ရ၏ဥာဏ္ၿမင္ေတြ။

ီိသီလပ်က္စီးၿခင္း၏ ဆုိးက်ိဳးမ်ား

သီလေခၚဆုိ၊ ကုိယ္က်င့္တရား၊ ပ်က္စီးၿငားမႈ၊ စီးပြားလည္းပ်က္၊
နာမည္ပ်က္၍၊ ရြံ႔ရွက္ေၾကာက္လ်င္း၊ ပဲြလယ္ခ်ဥ္း၏၊
ေသၿခင္းဆုိက္လတ္၊ သတိလြတ္လ်က္၊ ေရာက္လတ္ဒုဂၢတိ၊
ဆင္းရဲဖိသည္၊ ရ၏ဆုိးက်ိဳးမ်ားစြာတည္း။။

သီလစင္ၾကယ္ၿခင္း၏ ေကာင္းက်ိဳးမ်ား

သီလေခၚဆုိ၊ ကုိယ္က်င့္တရား၊ စင္ၾကယ္ၿငားမႈ၊ စီးပြားတုိးလ်က္၊
နာမည္တက္၍၊ ရြ႔ရွက္ေၾကာက္ကင္း၊ ပဲြလယ္ခ်ဥ္း၏၊ ေသၿခင္းဆုိက္လတ္၊
သတိကပ္လ်က္၊ ေရာက္လတ္နတ္၀ယ္၊]ဤငါးသြယ္ ၊ရဖြယ္ေကာင္းက်ိဳးတည္း။။

ခြင့္သာခုိက္မွ မလုိက္ခ်င္လွ်င္

2008-08-19T10:30:00.001-07:00

ငါးအာရံု အင္အစု
ခင္မွဳနွင့္ ေန႕ကုန္
နင္ယခု ေမ့ပံုလို
ေတြ႕မၾကံဳ စခန္း။

ပါယ္ေလး၀ ေသာကဘံုမွာ
ေမ်ာရရံု ရွိေတာ့ ခမန္း။

ေအာက္၀ီစိ ေသာင္းအငူမွာ
ေခါင္းမျပဴ စတမ္း။

ႏွစ္အရွည္ နစ္မည္လမ္းကိုလ
နင္ေမွ်ာစမ္း နင့္ကိုယ္။

ေဒသနာ ထင္အလင္းရယ္ႏွင့္
နင္အဖ်င္း ပိုထက္သာပို။

သည္ေလာဘ စရုိက္အိုကို
မလိုက္လို ေရွာင္ပစ္လို႕
ေနာင္အသစ္ တကယ္ျပင္လွ်င္
ေကာင္းဖို႕အစဥ္။

ခြင့္သာခိုက္ကမွ မလိုက္ခ်င္လွ်င္
အမိုက္နင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား။

ခြင့္သာဆဲကမွ မခဲခ်င္လွ်င္
အလြဲနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား။

ခြင့္သာတုန္းကမွ မရုန္းခ်င္လွ်င္
အရွဴံးနင့္ျပင္ ရွိေသးေလလိမ့္လား။

ကံ - ကံ၏အက်ိဳး

2008-08-18T15:45:00.001-07:00

၁။ သူ႕ကိုသတ္ျဖတ္၊ သက္တိုတတ္၊ မသတ္ အသက္ရွည္။
၂။ ၫွဥ္းဆဲသူကား၊ အနာမ်ား၊ သနား က်န္းမာသည္။
၃။ ေဒါသမီးလွ်ံ၊ အက်ည္းတန္၊ သည္းခံ လွပသည္။
၄။ မနာလိုမွာ၊ ေႁခြရံကြာ၊ ၾကည္သာ ေႁခြရံစည္။
၅။ မေပးလွဴက၊ မြဲျပာက်၊ လွဴမွ ေပါႂကြယ္သည္။
၆။ မ႐ိုမေသ၊ မ်ိဳးယုတ္ေခ်၊ ႐ိုေသ မ်ိဳးျမတ္သည္။
၇။ မေမးမျမန္း၊ ဉာဏ္ျမင္ကန္း၊ စံုစမ္း ဉာဏ္ႀကီးသည္။
၈။ ဆိုးတာျပဳက၊ ဆိုးတာရ၊ ေကာင္းမွ ေကာင္းစားသည္။
၉။ ေကာင္းဆိုးႏွစ္တန္၊ ကံစီမံ၊ ခံစံၾကရသည္။

``ျမတ္ယုတ္မ်ိဳး႐ိုး ၊ တန္းခိုးထင္တိမ္၊ စည္းစိမ္သုခ၊ ရမရႏွင့္၊ ေရာဂါနည္းမ်ား၊ ပိုင္းျခားခန္႔တြက္၊ အသက္တိုရွည္၊ လွသည္႐ႈပ၊ မလွ႐ုပ္ပါ၊ ပညာရွိမဲ့၊ တစ္ဆယ့္ေလးပါး၊ ဤအျပားလည္း၊ သိၾကားပရမီသြာ၊ ျဗဟၼာနတ္ေခါင္၊ ေတာေတာင္မီးေရ၊ မိုးေလခပင္း၊ ဖန္ဆင္းမတတ္၊ ကမၼႆကာ၊ မွတ္ထင္ရာသည္။´´

ေမတၱာဟူသည္

2008-08-16T05:39:00.000-07:00

ေမတၱာဟူသည္ ခ်စ္ခင္မႈ၊ အစုိဓာတ္၊ အေစးဓာတ္ၿဖင့္ ေစးကပ္တတ္ေသာတရားၿဖစ္၏၊
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဆရာတုိ႕ကမိတ္ေဆြအေပၚ၌ ၿဖစ္ေသာတရားသည္ ေမတၱာတရား သည္ေမတၱာတရားဟုဆုိၾက၏
မိတ္ေဆြဟူသည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အေစးကူးသူမ်ား၊အေစးကပ္သူမ်ာၿဖစ္၏။ ထုိအေစးသည္ 'ခ်စ္ခင္မႈေမတၱာ'
အေစးၿဖစ္၏။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေမတၱာထားႏုိင္မွ မိတ္ေဆြၿဖစ္၏၊ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးအေစးကူးႏုိင္မွ မိတ္ေဆြၿဖစ္၏။
ေမတၱာ၏ တရားကုိယ္ကားအေဒါသေစတသိတ္ၿဖစ္၏။ အေဒါသေစသတိတ္ႏွင့္ သတၱ၀ါတစ္ဦးဦးအေပၚကုိ အာရဳံၿပဳလွ်င္ ထုိစိတ္သည္ စုိဖပ္ဖပ္ေစးကပ္လွ်က္အာရုံၿပဳသည္။
ေဒါသ၏ဆန္႔က်င္ဘက္ေၿပာင္းၿပန္အေနအထားနဲ႔ၾကည့္ပါက ေမတၱာ၏သေဘာေပၚလြင္၏။ ေဒါသသည္စိတ္ကုိဖ်တ္ဆီးတတ္သည္။ရုပ္ကုိလည္း ဖ်တ္ဆီးတတ္သည္။ အရာအားလုံးကုိ ဖ်တ္ဆီးတတ္
သည္။ ေမတၱာကစိတ္ကုိလည္းေကာင္းေအာင္ၿပဳသည္၊ ရုပ္ကုိလည္းေကာင္းေအာင္ၿပဳသည္။အရာအားလုံးကုိလည္း
ေကာင္းေအာင္ၿပဳသည္။ ေဒါသက စိတ္ကုိလည္းဆုိးေစသည္၊ ရုပ္ကုိလည္းဆုိးစသည္ အရာအားလုံးကုိဆုိးေစသည္။ ေမတၱာကစိတ္ကုိလည္းလွေစသည္ စိတ္ကုိလည္းလွေစသည္။အရာအားလုံးကုိ
လွေစသည္။
ေဒါသက ခက္ထန္သည္။ ၾကမ္းတမ္းသည္။ပူေလာင္သည္။ ေမတၱာကႏူးညံ့သည္။ သိမ္ေမြ႔သည္၊ ေၿပၿပစ္သည္။
ေအးခ်မ္းသည္၊ ေဒါသက အဖ်က္သမားၿဖစ္သည္၊ ေမတၱာကအၿပဳသမားၿဖစ္သည္။ ေမတၱာသည္တစ္ပါးသူတုိ႔၏
အက်ိဳးစီးပြားကုိ က်င့္သည္။တစ္ပါးသူတုိ႔၏ အက်ိဳးစီးပြားကုိသယ္ပုိးေဆာင္ရြက္သည္။

ေမတၱာအက်ိဳး (၁၁)မ်ိဳး

ေမတၱာပြားမ်ားသူသည္ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာအိပ္ရ၏။ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာႏုိးရ၏၊ အိပ္မက္လွလွၿမင္မက္ရ၏ ၊ လူအမ်ားခ်စ္ခင္၏၊ နတ္အမ်ားခ်စ္ခင္၏။ နတ္အမ်ားေစာင့္ေရွာက္၏၊ မီး၊ အဆိပ္၊လက္နက္စသည္ၿပီး၏။
စိတ္တည္ၾကည၊ မ်က္ႏွာအဆင္းၾကည္လင္၏။ သတိၿဖင့္ေသမင္းကုိ ရင္ဆုိင္၏။ ေနာင္တမလြန္ ၿဗဟၼာၿပည္လားရာ၏

ဒါနႏွင့္ေမတၱာ

'တစ္ေန႔သုံးခါ အုိးတစ္ရာၿဖင့္ ခ်က္ကာထမင္း ေကြ်းေမြးၿခင္းထက္ မယြင္းစင္စစ္၊ ႏုိ႔တစ္ညွစ္စာၾကိမ္သုံးခါမွ်၊ ေမတၱာပြားမ်ားက်ိဳးၾကီးမားသည္၊ ဗုဒၶၿမတ္စြာ မိန္႔ခြန္းတည္း။'
တတ္ႏုိင္သူတစ္ဦးက ထမင္းအုိးတစ္ရာ၊ ဟင္းအုိးတစရာၿဖင့္ နံနက္၊ ေန႔၊ ည တစ္ေန႔သုံးၾကိမ္အလွဴၾကီးေပးလွဴ၏။
ထုိမွ်မတတ္ႏုိင္သူတစ္ဦးက 'ၱစၾက၀ဠာ အနႏၱ၊ သတၱ၀ါအနႏၱ က်န္းမာပါေစ၊ခ်မ္းသာပါေစ'ဟု ႏြားႏို႔တစ္ညွစ္စာမွ်
နံနက္၊ ေန႔၊ည သုံးၾကိမ္ေမတၱာပုိ႔၏။ ေမတၱာဘာ၀နာပြားမ်ား၏။ ဒါနသမားထက္ ေမတၱာသမားကပုိကုသိုလ္ရသည္။
ပုိအက်ိဳးၾကီးသည္။ (နိဒါန၀ဂသံယုတ္၊ ၾသကၡာသုတ္)

ဆုံးမၾသ၀ါဒ

2008-08-15T10:38:00.001-07:00

ပုထုစဥ္ပီပီမေကာင္းမႈမွေပ်ာ္တက္ေသာစိတ္ကုိကုိသုိလ္ေကာင္းမႈ၌ေပ်ာ္ႏုိင္ေစရန္
ရည္သန္၍ မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္ၾကီးက ေအာက္ပါၾသ၀ါဒကုိေပးသနားေတာ္မႈခဲ့ပါ
သည္..ခုိင္းေစမွလုပ္တက္သူကုိ
ကြ်န္မ်ိဳးမွတ္၊အခါအခြင့္ကုိၾကည့္ၿပီးမိမိအလုိလုိလုပ္သင့္သမွ်အလုပ္ကုိလုပ္တက္ေသာသူကုိ
သခင္မ်ိဳးမွတ္၊လုပ္ငန္းအရပ္ရပ္၌သာရာစရာအသာဒႏွင့္အၿပစ္တင္စရာအာဒီန၀
ႏွစ္မ်ိဳးရွိတက္သည္။ အသင့္အတင့္ႏွလုံးသြင္းၿခင္းတုိ႔ၿဖင့္ထုိႏွစ္မ်ိဳးလုံးကုိသည္းခံႏုိင္ေအာင္
က်င့္ရမည္။မိမိကုိသူမ်ားခ်ီးေၿမွာက္ေစလုိလွ်င္မိမိကအရင္ဦးေအာင္သူမ်ားကုိ
ခ်ီးေၿမွာက္ပါေလ။

မန္လည္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ မဃေဒ၀လကၤာသစ္တြင္လည္း..

"ေနာင္ရင္းညီရင္း ၊ႏြယ္မကင္းသား၊ သားရင္းမ်ိဳးေဖာ္
အေက်ာ္ထင္ရွား၊ ေဆြေတာ္မ်ားကုိ၊တရားမပ်က္
ေမတၱာဆက္၍၊ မဖ်က္ဆီးမႈ၊ ခ်ီးေၿမွာက္ပါေလာ
သူ႔ကုိ့ခ်ီးေၿမွာက္၊ကုိယ့္ဂုဏ္ေၿမာက္၏၊
ယြင္းေဖာက္အလုိ ၀န္မတုိႏွင့္
သူ႔ကုိဂုဏ္ႏွိမ့္ကုိယ့္ဂုဏ္နိမ့္၏" ဟုစပ္ဆုိထားပါသည္။

မိမိကုိသူတပါးက ေလးစားလုိလွ်င္မိမိကအလ်င္ဦးေအာင္ သူတစ္ပါးကုိေလးစားပါေလ။ မိမိကုိသူမ်ားက ပူေဇာ္ေစလုိလွ်င္ မိမိကအရင္ဦးေအာင္ သူမ်ားကုိပူေဇာ္ပါေလ။မိမိကုိသူတပါးက ရွိခုိးက်ိဳးႏြံေစလုိလွ်င္ မိမိကအလ်င္ဦးေအာင္ သူမ်ားကုိရွိခုိးက်ိဳးႏံြပါေလ။ မိမိမေက်နပ္ေသာကာယကံ၀စီကံမ်ားကုိ အၿခားလူမ်ားကလည္း ေက်နပ္လိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ကုိယ္ခ်င္းစာပါ။
အေကာင္းၾကိဳက္လွ်င္ သူမ်ားထက္ပုိၿပီးအပင္ပန္းခံရမည္ကုိ မေၾကာက္ပါႏွင့္။ ဘုရား၀တ္တက္လုိစိတ္မရွိလွ်င္
ေပ၍၀တ္တက္၀တ္ကပ္ၿပဳပါ။ တံၿမတ္လွည္းၿခင္းစေသာ ေသနာသန၀တ္မ်ားကုိၿပဳလုပ္လုိစိတ္မရွိလွ်င္ ေပ၍အဆုိပါ၀တ္မ်ားကုိၿပဳပါ။စာအံ၊စာက်က္၊ စာၾကည့္လုိစိတ္မရွိလွ်င္ ေပ၍စာအံ၊ စာက်က္၊စာၾကည့္က်င့္ကုိ က်င့္ပါ။အခ်ဳပ္အားၿဖင့္ ကုသုိလ္ေရးရာအလုပ္ဟူသမွ်ကုိလုပ္လုိ စိတ္မရွိေသာ္လည္းေပ၍လုပ္ပါေလ။
(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ပထမ မစုိးရိမ္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)

အားမွေသမွာလား ေသမွအားမွာလား

2008-08-15T10:31:00.001-07:00

ကမာၻေပၚမွာေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်
လူေတြမေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ ေသေနၾကတာ၊
အားလုိ႔ေသတဲ့ မသာ
တစ္ေယာက္မွမရွိပါဘူး။
အားတဲ့ၾကားထဲက
ေသသြားၾကတဲ့ မသာေတြခ်ည္းပါပဲ။
ေသမင္းက သူေခၚခ်ိန္တန္ရင္
အားတဲ့သူကုိလည္းေခၚမွာပါ၊
မအားတဲ့သူကုိလည္းေခၚမွာပါ၊
ေသမင္းမွာတပည့္ေမြးၿပီး
တပည့္ေမြးၿပီး လူေရြးတဲ့သူမရွိပါဘူး။
ဒီေတာ့မအားတဲ့ၾကားထဲက
ေသမင္းလာေခၚရင္
အခ်ိန္မေရြး လုိက္သြားရမွာပဲ
ဆုိတာကုိ ၾကိဳတင္ၿပီးေတာ့
ႏွလုံးသြင္းဆင္ၿခင္ထားမယ္ဆုိရင္
မအားလုိ႔ပါဆုိတဲ့ အေၾကာင္းၿပခ်က္နဲ႔
တရားဓမၼကုိ
မ်က္ႏွာလဲႊတဲ့အၿဖစ္ကုိ
ေရာက္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။
(အရွင္ဆႏၵာဓိက)

အားမွလုပ္မယ္ အားမွလုပ္မယ္ဆုိၿပီး အားရက္ကုိေစာင့္မယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္
"ေခါင္း"ထဲ၀င္တဲ့ေန႔ပဲ။ ဒီလုိၿဖစ္ရင္ အားရက္ကုိ မေစာင့္နဲ႔ေတာ့။
ဒီကေန႔သည္ ကုိယ့္အတြက္မနက္ၿဖန္သည္ကုိ္႔အတြက္ မဟုတ္ဘူးေလ။အနာဂတ္ဆုိတာ
မေသခ်ာဘူးတဲ့။ မေတာ္ေကြးေသာလက္မဆန္႔ခင္၊ ဆန္႔ေသာလက္မေကြးခင္
ဆုိသလုိ ညေသသြား ဘယ္ႏွယ္လုပ္မလဲ ကုိယ္က်ိဳးမနည္းဘူးလား။
(၀ိပႆနာၿမင္ကြင္းဓမၼရသစာစုမွ)

“ မိမိ ကိုယ္ပိုင္ စာရိတၱ အရွိ စာရင္း ”

2008-08-01T15:16:00.000-07:00

- ကိုယ့္ ကတိကို တည္ေအာင္ထိန္းပါ ။
- အားလုံးကို ၾကင္နာသနားပါ ။
- ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ညွာတာပါ ။
- ရိုးသားပါ ။
- အားမာန္သစ္ေမြးပါ ။
- မိမိ၏ ပင္ကိုစြမ္းရည္ကို ေဖာ္ထုတ္ပါ ။