သမာဓိ ႏွင္ ့ ၀ိပႆနာ

"သမာဓိ ႏွင့္ ၀ိပႆနာ  = မဇၽြိမပဋိပဒါ လမ္း" 

(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္- မိုးကုတ္ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္ - ၄)

တရားနာၾကတာ ဒုကၡခပ္သိမ္းျငိမ္းခ်င္လိုနာ တာဟု အစခ်ီ၍.......

လက္ရွိဒုကၡကိုသိမွသာ ေနာင္ဒုကၡျငိမ္းေရးျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း၊ လက္ရွိဒုကၡကို ေၾကာက္မွ သာေနာင္လာလတၱံ႔ ဒုကၡကိုေၾကာက္မွာျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပ ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ သည္၊ ဥာဏ္ထက္ခ်ိန္ စီးပြားေရး အဆင္ေျပေနလ်ွင္ ဒုကၡ မရွိဖူး ဟုယူဆတတ္သည္၊ သို႔ေသာ္ ကိုယ္က ဥာဏ္ကို မရွာ လွ်င္ ဥာဏ္က တံုး သြားတတ္သည္၊ အိုလာ၊ နာလာမွ သာ သံေ၀ဂဥာဏ္ေလး ျဖစ္တတ္ၾကသည္၊ ထိုဥာဏ္သည္ ၀ိပႆနာ မဟုတ္ပါဟု ရွင္းလင္းစြား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ ပါသည္။

မက်န္းမမာျဖစ္ေတာ့မွ မရူနိုင္ မရွိဳက္နိဳင္ျဖစ္ေတာ့မွ သိေသာဒုကၡကို ပါကဋ ဒုကၡဟု ေဟာျပခဲ့၏။(ပါကဋဒုကၡကို တိရိစာၦန္ေတာင္သိနိဳင္၏ဟု ဥပမာျပခဲ့ ေတာ္မူသည္)။ ထိုေၾကာင့္ က်န္းမာတုန္း ဒုကၡကိုျမင္ဖို႔ အေရးၾကီးေၾကာင္း ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။

ထို႔ေနာက္ တရားအားထုတ္ေသာ ေယာဂီမ်ား သမာဓိရွိဖို႔လိုေၾကာင္း၊ သမာဓိ မရွိပဲ ႏွင့္ ၀ိပႆနာ လုပ္ေနရင္ျဖင့္ ျဖစ္ပ်က္ျမင္ဖို႔၊ ဒုကၡသစၥာသိဖို႔ ခက္ခဲေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ သမာဓိ သက္သက္ျဖင့္ သစၥာမဆိုက္နိဳင္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းစြာ ေဟာၾကား ေတာ္ မူခဲ့ ပါတယ္။

အိမ္မွာ တရားအားထုတ္တဲ့ ေယာဂီမ်ားကို အာနာပါနျဖင့္ သမာဓိအရင္ ထူေထာင္ရန္ သင္ၾကားေပးေတာ္မူ၍၊ "သမာဟိေတာ ယထာဘူတံ ပဇာနာတိ" ဟု ျမတ္ဘုရားေဟာၾကားခဲ့သလို (တည္ၾကည္ေသာ စိတ္ရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္သာ အပါက႗ ဒုကၡကိုသိ၏ဟု ရွင္းျပ၍)၊ က်န္းမာတုန္း သမာဓိရွိ တုန္း ၾကည့္လိုက္မွသာ သူမ်ားမျမင္နိုင္တာကို ထိုးထြင္၍ျမင္နိဳင္မွာ ျဖစ္ေၾကာင္း က်န္းမာတုန္း တရားက်င့္ၾကရန္ ၾကီးမာလွေသာ ေမတၱာျဖင့္တိုက္တြန္း ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ထို႔အျပင္ သမာဓိ လမ္းတစ္ခုထဲသြား၍ ၀ိပႆနာ ပညာ ကို အားမထုတ္သူ မ်ားကို လမ္းမွားထဲ တစ္၀ဲလည္လည္ မေနေစရန္ သမာဓိ က နိဗၺာန္ မေရာက္၊ ပညာ (၀ိပႆနာ) ကသာ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ပါ တယ္ဟု -- ေမတၱာျဖင့္ အစြန္း မေရာက္ေစရန္ ရွင္းလင္း ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ ပါတယ္။

ငါးပါးအာရံု ကာမဂုဏ္ခံစားတဲ့ အက်င့္ကနိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ မဟုတ္ဖူး (မွန္ပါ့ ဘုရား)

ကိုယ္ကိုဆင္းရဲေအာင္ ညွဥ္းဆဲက်င့့္တဲ့ အက်င့္ဟာလဲ (နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္မဟုတ္ပါဘုရား)

အလယ္အလတ္ ဆိုေတာ မဇၽြိမပဋိပဒါ ခႏၶာကေျပာတာ ကိုဥာဏ္နဲ႔ၾကည့္တဲ့ အလုပ္သာလ်ွင္-

နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း အက်င့္ (မွန္ပါ့ဘုရား)၊ ရွင္းျပီလား (ရွင္းပါတယ္ ဘုရား)။

စာေရးတဲ့ ဆရာကလြဲခ်င္ လြဲသြားလိမ့္မယ္။ (မွန္ပါ့ဘုရား)

ခႏၶာကေျပာတာကေတာ့။ (မလြဲပါဘုရား)

၀ိပႆနာ လုပ္မဲ့ပုဂၢိဳလ္မွာ ၀ိပႆနာဥာဏ္နဲ ့ မဂ္ဥာဏ္ ပဲရွိတယ္။ျဖစ္ပ်က္ကို ျမင္တဲ့ဥာဏ္က ယထာဘူတဥာဏ္၊ ျဖစ္ပ်က္မုန္းတဲ့ ဥာဏ္က နိဗၺိႏၵဥာဏ္၊ ျဖစ္ပ်က္မလိုခ်င္လို ခ်ဳပ္သြားတဲ့ ဥာဏ္က မဂ္ဥာဏ္၊ ဟု ေမတၱာျဖင့္ ရွင္းလင္းစြာ မဇၽြိမပဋိပဒါ ပညာလမ္း ကို ေဟာၾကား ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

အပူဒဏ္ သက္သာေရး

ယေန႔ခ်ိန္ကာလက ေဆာင္းအကုန္ေႏြအကူးကာလမုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔တုိင္းျပည္မွာ အပူပုိင္းကာလထဲသုိ႔ တုိး၀င္လာေခ်ျပီျဖစ္၏။ ေႏြအကူး ေလရူးေတြလည္း ျမဴးျပီေလ ဆုိတဲ့ သီခ်င္းစာသားအတုိင္း ေလရူးေတြ တျမဴးျမဴးနဲ႔ စိတ္ကူးယဥ္သမားေတြအတြက္ စိတ္အရမ္းပ်ံ ႔လြင့္လုိ႔ေကာင္းတဲ့ အခါသမယဟုဆုိရင္လည္း မွားအံ့မထင္ပါ။ ေလရူးဆုိတဲ့အတုိင္း သူ႔သေဘာအတုိင္း တုိက္ခတ္ေန၏ အေအးရိပ္ဘက္ကေန တုိက္ခတ္လာတဲ့ေလကေတာ့ အေအးအေငြ႔အသက္ပါသည္မုိ႔ ခံစားရသည္က ေအးျမလွသည္ အပူကြင္းျပင္ၾကီးကေန တုိက္ခတ္လာတဲ့ေလကေတာ့ အပူေငြ႔ေတြ သယ္ေဆာင္လာသည့္မုိ႔ ထိေတြ႔ခံစားရ သူတုိင္း အပူအေငြ႔အသက္ကုိ ခံစားရရွိေစမွာေတာ့အမွန္ပင္။ဒါကေတာ့ သဘာ၀ျဖစ္ရုိးျဖစ္စဥ္ ရာသီဥတုေၾကာင့္ ခံစားရတဲ့ အပူအေအးဒဏ္မ်ားျဖစ္ၾက၏။ ေနာက္တစ္ခု အပူဒဏ္က ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ေတြအေပၚ မွန္းဆႏုိင္ရခဲတဲ့ တခါတရံမွာလည္း ျဖစ္ေပၚခံစားရတဲ့ အပူဒဏ္တစ္ခု။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းထပ္ေျပာရရင္ ရင္ထဲက အပူတစ္ခုပါ။ ရင္ေတြအရမ္းပူလွျပီ၊ ရင္ထဲမွာ မီးေတာက္ေနျပီ ဆုိျပီး ဖြင့္ဟေျပာၾကားသံကိုလည္း ၾကားဖူးၾကမွာပါ။ ဒါက ေကာင္းဆုိးႏွစ္တန္ေလာကဓံကုိခံစံေနၾကသည့္ေလာကီလူသားေတြအတြက္ အပူဒဏ္တစ္ခုပါ။ ထုိအပူဒဏ္ကုိ မၾကဳံဖူးတဲ့သူက မရွိသေလာက္ရွားပါးလွ၏ အတိတ္ကံ ၾကမၼာေၾကာင့္ အပူအေငြ႔အေပၚ ခံစားရမႈ အနည္းအမ်ားေတာ့ရွိၾကေပလိမ့္မည္။ သဘာ၀အပူဒဏ္ကို မခံႏုိင္သူ ေရာဂါေ၀ဒနာမ်ားအတြက္ အပူဒဏ္ကာကြယ္ေဆးလည္း ရွိၾကသည္ ၾကိဳလည္းကာကြယ္ၾကသည္။ သက္လည္း သက္သာၾကပါသည္။ ထုိ႔အတူ စိတ္တြင္ ခံစားေနရသည့္ အပူဒဏ္အတြက္လည္း သက္သာေစရန္ ေဆးနည္း လမ္းေကာင္းေတြရွိပါသည္။ ဒါေပမဲ့လည္း သဘာ၀အပူဒဏ္က ကုသေရးပိုျပီးလြယ္ကူသည္ဟု ထင္မွတ္ထားၾကသည္။ရင္ထဲက အပူဒဏ္ကေတာ့ ကုသေရးအလြန္ခက္ခဲလွသည္။ ထုိခက္ခဲလွသည္ကို ၾကိဳးစားျပီး မေျဖေဖ်ာက္ႏုိင္ၾကသည့္အတြက္ အပူအေပၚ မႈတည္ျပီးေရာဂါေ၀ဒနာေတြ ထပ္တုိးလာေတာ့သည္။ ေနာက္ဆုံးေလာကၾကီးတြင္ မေနခ်င္ေတာ့ပါဘူးဆုိျပီး ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အဆုံးစီရင္သြားသူမ်ားလည္းရွိပါသည္စိတ္အပူဒဏ္ထဲမွာ အဆုိးဆုံးၾကဳံေတြ႔ရသည့္ စိတ္ဖိစီးမႈ၊ ေသာကျဖစ္မႈ ေ၀ဒနာေတြက အဆုိးဆုံးျဖစ္သည္။ စိတ္အပူဒဏ္အနည္းအမ်ားအလုိက္ထုိေ၀ဒနာမ်ား ခံစားရသည္ အနည္းအမ်ားကြာေသးသည္။ တခါတရံ မေျပာပေလာက္ေသာ အပူဒဏ္က ခံယူမႈအေပၚမႈတည္ျပီး အၾကီးမားဆုံးျဖစ္သြားတက္ေသးသည္။ ထုိဒဏ္ကုိ ကာကြယ္ႏုိင္ေရး သက္သာေရးအတြက္ တျခားသူက အစားထုိး ၀င္ေရာက္ကုမေပးႏုိင္၊ မိမိစိတ္တြင္ ခံစားရသည္ကုိ ေဆးနည္းမ်ားရွိသည့္အတုိင္း ကိုယ္တုိင္လုိက္နာ က်င့္ၾကံႏုိင္ပါက ထုိဒဏ္ကို ေပ်ာက္ကင္းသက္သာေအာင္ မိမိဖာသာ ဖန္တီးကုသရမည္လည္းျဖစ္ပါသည္။ အဆုိပါ အပူဒဏ္သည္ ပုံမွန္ျဖစ္ပ်က္ေနသည့္ မွန္းဆ ေတြးထင္ထားသည့္ အရာတစ္ခုမွ လဲြေခ်ာ္ ပ်က္စီးသြားေသာအခါ ေပၚလာတက္တဲ့ အရာတစ္ခုလည္းျဖစ္ပါ၏။ စိတ္အပူဒဏ္ကို သက္သာရာရရွိေရး ျမစ္ဖ်ားခံရာကို ဦးစြာ စုံစမ္းေလ့လာသင့္လွသည္။ ေနပူဒဏ္ကုိ ခံရဖန္မ်ားေသာသူသည္ ထုိအပူမ်ားျဖင့္ ရင့္ၾကက္ျပီးသားျဖစ္သျဖင့္ ခံႏုိင္ရည္ရွိၾကသည္။ တခ်ိန္မွာ သက္သာသြားမည္ဆုိတာလည္း သိၾက၍ အပူအေပၚ ေသာကသိပ္မထားတဲ့အတြက္ ျမန္စြာဘဲ အေအးဓာတ္သေဘာကုိ ခံစားမိသြားၾက၏။ အပူဒဏ္သိပ္မၾကဳံဖူးသူတုိ႔အတြက္ေတာ့ လက္ရွိအပူဒဏ္သည္ အျမဲျဖစ္ပ်က္ေနမည္ဟု ေတြးထင္ၾကသည္ ပူဆဲခဏမွာကို စိတ္ထဲတြင္ မီးေတာက္သကဲ့သုိ႔ ပူေလာင္မႈေတြျဖစ္ေနပါသည္။ တစ္ခါတရံ ျပႆနာမ်ားတြင္သူ႔အလုိလိုအေျဖမ်ားပါတက္သည္။ အပူဓာတ္ေနာက္ကြယ္တြင္ အေအးဓာတ္ရွိပါသည္။ေ၀ဒနာသိ ေရာဂါသိရင္ေျဖစရာေဆးလည္းရွိပါသည္။ အပူဒဏ္အတြက္ ဘ၀ကို အရႈံးမေပးဘဲ ၾကံ ႔ၾကံ ႔ခုိင္လွ်က္ ရင္ဖြင့္တာကအစ၊ စိတ္အေျပာင္းအလဲတစ္ခု လုပ္တာမ်ိဳးျဖစ္ျဖစ္ ျပဳလုပ္ေစခ်င္သည္။ အေကာင္းဆုံးေဆးနည္းကေတာ့ တရားဘာ၀နာ လက္ကုိင္ထားျပီး က်င့္ၾကံၾကိဳးစားလွ်က္ ဓမၼအသိဥာဏ္ျဖင့္ ေျဖေဖ်ာက္တက္ေစခ်င္ပါသည္။ အပူဒဏ္တစ္ခုကို ေျဖေဖ်ာက္နည္းသိရင္ ေနာက္အပူဒဏ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာသမွ် ျငိမ္းသတ္ႏုိင္မည္ ထင္ပါသည္။ ေႏြအပူဒဏ္သည္ အျမဲမပ်က္ ျဖစ္တည္ေနမွာ အေသခ်ာပင္။ ရင္ထဲက အပူဒဏ္ကေတာ့ ေျဖေဖ်ာက္နည္းသိရင္ ထုိအပူဒဏ္အေပၚ ခံႏုိင္ရည္ရွိသြား၊ တြန္းလွန္ႏုိင္ေရး စြမ္းအားေတြရွိသြားတဲ့အတြက္ အျမဲမပ်က္ တည္ရွိေနႏုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ အပူပုိင္းကာလေရာက္လာသည္မုိ႔ အပူဒဏ္ခံႏုိင္ေရးအတြက္ ဂ်ာနယ္ေတြ၊ သတင္းစာေတြ၊ တီဗီြေတြကတဆင့္ ၾကိဳတင္ကာကြယ္ေရး အသိေပးႏႈိးေဆာ္မႈေတြ ျပဳလုပ္ ၾကသည္လည္းျမင္ေတြ႔ရသည္။ ေပါ့ေပါ့မေနဘဲ ၾကိဳတင္ကာကြယ္ျခင္းသည္ မိမိဘ၀အတြက္ စိတ္အခ်ရဆုံးျဖစ္မည္ဟု ထင္၏။ ေလာကအပူဒဏ္မ်ားကို ၾကိဳတင္ကာကြယ္ႏုိင္ျပီးျဖစ္ေပၚေနသည့္ ပတ္၀န္းက်င္ ႏွင့္ ခႏၵာတြင္းအပူဒဏ္ကုိ ျငိမ္းသတ္ႏုိင္ၾကပါေစ။ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမမႈေတြ ရရွိႏုိင္ၾကပါေစ။

ေအးျငိမ္းရာ ကမ္းသုိ႔ကူးခတ္ရာတြင္ လုိအပ္ေသာ အေထာက္အကူျပဳ (၁) (ဗုိလ္ ၅ ပါး)

တရားက်င့္ၾကံရာတြင္ ပါ၀င္ျဖည့္ဆည္းရမည့္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္လွေသာ ေဗာဓိပကၡိယ (၃၇)ပါးဆုိတာရွိသည္။ ေဗာဓိပကၡိယဆုိတာက ေဗာဓိဥာဏ္ရဘုိ႔ရန္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္သည္။ သုိ႔မဟုတ္ အရိယာမဂ္၏ အေထာက္အပ့ံ ဒါမွမဟုတ္ တရားက်င့္ေသာ ေယာဂီ၏ တရားက်င့္ရာ၌ အားျပဳရမည့္ အခ်က္အလက္မ်ားျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ေအးျငိမ္းရာသုိ႔ ကူးခတ္ရာအတြက္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္လွေသာ အေထာက္အကူျပဳ ပစၥည္းမ်ားဟုဆုိလွ်င္လည္း မွားအံ့မထင္ပါ။ ထုိအထဲတြင္ ဗုိလ္ (၅)ပါးဆုိသည့္ အေၾကာင္းကို ဦးစြာေလ့လာမိပါသည္။ ဗုိလ္ ကို ဗလ - အား၊၊ စြမ္းရည္လုိ႔ေခၚတဲ့အတြက္ တရားက်င့္မ်ားအတြက္ လုိအပ္ေသာ စြမ္းအားမ်ားဟု ေခၚဆုိရေပမည္။ ဗုိလ္ ငါးပါးမွာ ေအာက္ပါအတုိင္းျဖစ္ပါသည္။

၁။ သဒၶါဗုိလ္ - စိတ္၊ ေစတသိက္တုိ႔၏ ၾကည္လင္မႈစြမ္းအား၊ အဓိကအားျဖင့္ မဂၢင္ရွစ္ပါးသည္ အသခၤတဓာတ္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာရေၾကာင္း နည္းေကာင္းဟု ယုံၾကည့္ျခင္း။

၂။  ၀ီရိယဗုိလ္ - ေကာသဇၨ (ပ်င္းရိမႈ) ကိုတုိက္ဖ်က္ႏဳိင္မႈ စြမ္းအား၊ ေရႈးရႈေအာက္ေမ့မႈ စြမ္းအားၾကီးျခင္း။

၃။ သတိဗုိလ္ - ကုသုိလ္အာရုံ၌ ေရွးရႈသိျမင္ႏုိင္မႈ စြမ္းအား၊ ေရွးရႈေအာက္ေမ့မႈ စြမ္းအားၾကီးျခင္း။

၄။ သမာဓိဗုိလ္ - ၀ိပႆနာ၊ စ်ာန္ စေသာအာရုံတုိ႔ကုိ အာရုံျပဳသိရာ၌ နီ၀ရဏကိေလသာတုိ႔ကို တုိက္ဖ်က္ႏုိင္မႈ စြမ္းအား၊ အရႈဥာဏ္စိတ္၌ အကုသုိလ္အညစ္အေၾကးမ်ား တဖန္ ျပန္ကပ္ေရာက္မႈ မရွိေအာင္ သတိ၊ ပညာစေသာ ကုသုိလ္ေစတသိက္တုိ႔က ခုိင္ျမဲစြာ အုပ္ခ်ဳပ္ထားျခင္း စြမ္းအား။

၅။ ပညာဗုိလ္ - အမွန္အတုိင္း သိျမင္ႏုိင္မႈ စြမ္းအား (၀ါ) ဒိ႒ိ၀ိပလႅာသတရားတုိ႔ကို ေျခဖ်က္ႏုိင္မႈ စြမ္းအား။ တုိ႔ဘဲျဖစ္ၾကပါသည္။

          သဒါၶစိတ္ရွိဖုိ႔အေရးၾကီးတယ္ ထပ္ျပီးေျပာရမယ္ဆုိရင္ သဒၶါဗုိလ္ဆုိတာ ျပင္ခ်င္ ျဖဳတ္ခ်င္စိတ္ကုိတားတယ္။ သူ႔သေဘာကိုလုိက္တာ မဆုတ္မနစ္ မေရြ႔မေျပာင္း ၾကိဳးစားမယ္ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္ခ်က္ ခံယူခ်က္ရွိမႈ (သုိ႔မဟုတ္) အရုိးေၾကေၾက အရည္ခမ္းခမ္း ျဖစ္ေပၚလာေနတဲ့ ရုပ္သေဘာ ႏွင့္ နာမ္သေဘာစလယ္ဆုံးအသိဆုံးေအာင္ လုိက္မယ္ဆုိတာ ေသရင္လည္းေသေတာ့ဆုိတာက သဒါြဗုိလ္ (သဒၵါစိတ္)၊ ၀ိရိယဆုိတာက နာမ္ေလး အျပင္မထြက္ေအာင္သတိထားတာ၊ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တာ နမ္ေလးအျပက္ထြက္မွာစုိးလုိ႔ သတိထားတာ ၀ီရိယစိတ္လုိ႔ေခၚတယ္။ အျပင္ဘက္ထြက္လုိ႔ရွိရင္ ဥပါဒန္ (စြဲလမ္းမူ)ေတြျဖစ္မွာစုိးလုိ႔ ၀ီရိယနဲ႔ေစာင့္ထိန္းထားတာ။ သတိဆုိတာက တင္းတယ္၊ ေတာင့္တယ္၊ ထုံတယ္၊ ၾကင္တယ္ ေအာင့္တယ္ ပူတယ္ ကုိက္တယ္ ဒါကုိမသိဘဲနဲ႔ ေ၀ဒနာကိုသိရမယ္ ေ၀ဒနာကေနျပီးေတာ့ နာမ္ကုိသိရမယ္ ၊ နာမ္၏ လကၡဏာက ဘာလဲ ခံစားျပီးပ်က္တယ္။ သည္ (၃)ဌာနသာ သိထား။ တင္းတယ္ ေတာင့္တယ္မသိေအာင္ သတိနဲ႔ေနတာအျမဲတိမ္းထားေနရမယ္။ ဓာတ္ၾကီးေလးပါး ေဖာက္ပ်က္လာတဲ့အခါ တင္းတာ ေတာင့္တာေပၚလာရင္ ေ၀ဒနာသည္ နာမ္ပါလားလုိ႔ သတိထားတာကို ေ၀ဒနာတစ္ခုေပၚလာရင္ နာမ္ကုိသိတာကို သတိဗုိလ္လုိ႔ေခၚတယ္။ ေ၀ဒနာသည္ နာမ္ကုိသိထားတာ နာမ္စိတ္သည္မေျပာင္းေတာ့ဘူး တစ္ခုတည္ူျဖစ္ေနတာ အဲ့ဒါသမာဓိဘဲ၊ တင္းတယ္ ပူတယ္ ေတာင့္တယ္ ေအာင့္တယ္လုိ႔ မသိေတာ့ဘူး မရွိေတာ့ဘူး တည္ၾကည္မႈ သမာဓိက နာမ္စိတ္ျဖစ္ေနတယ္။ ေ၀ဒနာသည္ နာမ္ကိုသိထားတယ္ မေျပာင္းလဲေတာ့ဘူး တင္းလုိက္၊ ေတာင့္လုိက္ဟာမၾကည့္ဘဲ နာမ္ကုိတစ္ခုဘဲသိတာကုိ သမာဓိ၊ သမာဓိကေနျပီးေတာ့ ပညာတဲ့၊ နာမ္၏ လကၡဏာသေဘာက ဘာလုပ္တက္လ၊ဲ ခံစားျပီးပ်က္တာ၊ အဲ့ဒီခံစားျပီးပ်က္တဲ့သေဘာေလးကုိ ခႏၵာ (ငါးပါး) လြတ္သြားတဲ့စိတ္ေလးကို သိတယ္ ခံစားျပီးပ်က္တယ္ဆုိတာကို သိတာ အက္ဒါ (၀ိဇၹာ)ဘဲ အမွန္သိမႈ ပညာဗုိလ္ လုိ႔ေခၚတယ္၊ ဒါမုိ႔ၾကိဳးစားပါ ေရွ႔စိတ္ကေတာ္ခ်င္ ေနာက္စိတ္က တြန္းတင္ပါ။ အရုိးေၾကေၾက အရည္ခမ္းခမ္းလူမေသ တရားရ၊ သဒၶါ၊ ၀ီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ ဗုိလ္ (၅)ပါးလက္ကုိင္ထားျပီး ရႈ႔သြားပါ။

၀ိတၳတဗလသုတ္- (ဗိုလ္ ၇-ပါး အက်ယ္ေဟာ)

ရဟန္းတုိ႔ ဗုိလ္တုိ႔သည္ ဤခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔တည္း။အဘယ္ခုနစ္မ်ဳိးတုိ႔နည္းဟူမူ -

၁။ ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ} ဗုိလ္၊

၂။ အားထုတ္မႈ {၀ီရိယ} ဗုိလ္၊

၃။ ရွက္မႈ {ဟိရီ} ဗုိလ္၊

၄။ ေၾကာက္လန္႔မႈ {ၾသတၱပၸ} ဗုိလ္၊

၅။ ေအာက္ေမ့မႈ {သတိ} ဗုိလ္၊

၆။ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိ} ဗုိလ္၊

၇။ သိမႈ {ပညာ} ဗုိလ္တုိ႔ တည္း။

၁...ရဟန္းတုိ႔ ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ} ဗုိလ္ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ယံုၾကည္မႈ သဒၶါတရားရွိ၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ႏွင့္ သဗၺညဳတဉာဏ္ကုိ ယံုၾကည္၏။ပူေဇာ္အထူးကုိ ခံေတာ္မူထုိက္ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း အရဟံမည္ ေတာ္မူ၏။ ပ ။ ဘုန္းတန္ခုိး ႀကီးေတာ္မူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္လည္း ဘဂ၀ါ မည္ေတာ္မူ၏ ဟု (ယံုၾကည္၏)။ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ယံုၾကည္မႈ {သဒၶါ} ဗုိလ္ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

၂.ရဟန္းတုိ႔ အားထုတ္မႈ {၀ီရိယ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ အကုသုိလ္တရားတုိ႔ကုိ ပယ္ရန္ ကုသိုလ္တရား တုိ႔ကုိ ျပည့္စံုေစရန္ ထက္သန္ေသာ လံု႔လရွိသည္ ျဖစ္၍ ေန၏၊ အားအစြမ္းႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ျမဲျမံေသာ လံု႔လရွိ၏၊ ကုသုိလ္ တရားတုိ႔၌ တာ၀န္ ကုိ ပစ္ခ်ထားျခင္း မရွိ။ ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ၀ီရိယဗုိလ္ ဟူ၍ ဆိုအပ္၏။

၃...ရဟန္းတုိ႔ ရွက္မႈ {ဟိရီ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ အရွက္ရွိ၏၊ ကာယဒုစ႐ုိက္မွ ရွက္တတ္၏၊ ၀စီ ဒုစ႐ုိက္မွ ရွက္တတ္၏၊ မေနာဒုစ႐ုိက္မွ ရွက္တတ္၏၊ ယုတ္ညံ့ ေသာ အကုသုိလ္ တရားတုိ႔သုိ႔ ေရာက္ျခင္းမွ ရွက္တတ္၏။ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ဟိရီဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၄...ရဟန္းတုိ႔ ေၾကာက္လန္႔မႈ {ၾသတၱပၸ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ေၾကာက္လန္႔မႈရွိ၏၊ ကာယ ဒုစ႐ုိက္မွ ေၾကာက္လန္႔၏၊ ၀စီဒု႐ုိက္မွ ေၾကာက္လန္႔၏၊ မေနာဒုစ႐ုိက္မွ ေၾကာက္ လန္႔၏၊ ယုတ္ညံ့ေသာ အကုသုိလ္ တရားတုိ႔သုိ႔ ေရာက္ျခင္းမွ ေၾကာက္လန္႔တတ္၏။ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ၾသတၱပၸဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၅...ရဟန္းတုိ႔ ေအာက္ေမ့မႈ {သတိ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ ရဟန္းသည္ သတိရွိ၏၊ လြန္ကဲ ရင့္က်က္ေသာ သတိႏွင့္ ျပည့္စံု၏၊ ၾကာျမင့္စြာက ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ကုိ လည္းေကာင္း၊ ၾကာျမင့္စြာက ေျပာဆုိခဲ့သည္ကုိ လည္းေကာင္း ေအာက္ေမ့ႏုိင္၏၊ အဖန္တလဲလဲ ေအာက္ေမ့ႏုိင္၏။ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ သတိဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၆...ရဟန္းတုိ႔ တည္ၾကည္မႈ {သမာဓိ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ကာမဂုဏ္တုိ႔မွ ကင္းဆိတ္၍ သာလွ်င္။ ပ ။စတုတၳစ်ာန္သုိ႔ ေရာက္၍ ေန၏။ ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ သမာဓိဗုိလ္ ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

၇...ရဟန္းတုိ႔ သိမႈ {ပညာ} ဗုိလ္ ဟူသည္ အဘယ္နည္း။

ရဟန္းတုိ႔ ဤသာသနာေတာ္၌ အရိယာတပည့္သည္ ပညာရွိ၏၊ ျဖစ္မႈ ပ်က္မႈကုိ သိတတ္၍ ကိေလသာတုိ႔ကုိ ေဖာက္ခဲြႏုိင္သည့္ ဆင္းရဲကုန္ခန္းရာ နိဗၺာန္သုိ႔ ေကာင္းစြာ ေရာက္ေစႏုိင္ေသာ ျမတ္ေသာပညာႏွင့္ ျပည့္စံု၏။ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကုိ ပညာဗုိလ္ဟူ၍ ဆုိအပ္၏။

          ထုိခုနစ္ပါးေသာဗုိလ္တုိ႔ျဖင့္ အားရွိေသာ ပညာရွိရဟန္းသည္ ခ်မ္းသာစြာ အသက္ ေမြးရ၏၊ သင့္ေလ်ာ္ေသာ အေၾကာင္းအားျဖင့္ (သစၥာေလးပါး) တရားကုိ စံုစမ္း ဆင္ျခင္ႏုိင္၏၊ ၀ိပႆနာပညာျဖင့္ (သစၥာေလးပါးတည္းဟူေသာ) အနက္ကုိ သိႏုိင္၏၊ ဆီမီးလွ်ံ၏ ၿငိမ္းေအးျခင္းကဲ့သုိ႔ (အဆံုးစြန္ေသာ)စိတ္၏ (၀တၳဳ အာ႐ံုတုိ႔ မွ) လြတ္ေျမာက္မႈ ျဖစ္ေလ၏။

          တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ား အားထုတ္သူမ်ား၏ အဓိက ရည္ရႊယ္ခ်က္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တည္းဟူေသာ စိတ္ေဖာက္ၿပန္မႈမ်ား၊ သုိ႔မဟုတ္ ကိေလသာ တရားမ်ားကို ပယ္သတ္ရန္ၿဖစ္သည္။ တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ား အားထုတ္၍ တရားအၿမင္ရၿပီး ယင္းစိတ္ေဖာက္ၿပန္မႈမ်ား သုိ႔မဟဟုတ္ ကိေလသာတရားမ်ား ေလ်ာ့ပါးသြားၾကသည္မ်ားလည္းရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း တရားဘာ၀နာ ပြားမ်ားအားထုတ္ၾကေသာ္လည္း အခ်ိဳ ႔ ပုဂၢဳိလ္မ်ားမွာ ယင္းစိတ္ေဖာက္ၿပန္မႈမ်ား၊ သုိ႔မဟုတ္ ကိေလသာ တရားမ်ား ေလ်ာ့မသြားရုံ သာမက ပုိၿပီး ေခါင္းေထာင္ထလာသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။ ထုိပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ သူမ်ား ေယာင္၍ ေယာင္ၾကေသာ္လည္း၊ သူမ်ားတရားထုိင္၍ ထုိင္ၾကေသာ္လည္း တရားအၿမင္မွန္ မရရွိသူမ်ားၿဖစ္သည္။

          ဗုိလ္ (၅)ပါး ညီမွ စိတ္ဓါတ္ ျငိမ္းေအးမႈကိုရမယ္။ ေမတၱာတရားဆိုတာ - မိတ္ဖြဲ႕တာနဲ႕တူတယ္။ (သီတဂူဆရာေတာ္ - ၂၃.၁၂.၁၂)

* ဥပါဒါန -        ျပင္းစြာစြဲလမ္းမႈ။

ဥပါဒန္ (၄)မ်ဳိး -

(၁) ကာမဂုဏ္တုိ႔၌ ျပင္းစြာ စြဲလမ္းမႈ၊

(၂) အယူ၀ါဒတုိ႔ ျပင္းစြာ စြဲလမ္းမႈ၊

(၃) အက်င့္သီလတုိ႔၌ ျပင္းစြာ စြဲလမ္းမႈ၊

(၄) အတၱ၀ါတုိ႔၌ ျပင္းစြာ စြဲလမ္းမႈ။

ကိုးကား၊  ။

၁ - ၀ိတၳတဗလသုတ္၊ ဓန၀ဂ္၊ သတၱကနိပါတ္၊ အဂုၤတၱိဳရ္။

၂ - ဆရာပါရဂူ

၃ - ေအာင္လံဆရာေတာ္ (၉ရက္ တရားစခန္း)

၄ - သဲအင္းဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး (၀ိပႆနာရႈနည္း) 

အေမွာင္မွ အလင္းသုိ႔

ေလာကီသေဘာအရ ကုိယ့္အတြက္ဘာအက်ိဳးမွမရွိ ေနရင္းထုိင္ရင္း လြယ္လြယ္နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ အကုသုိလ္ကေတာ့ ဣႆာ နဲ႔ မစၦရိယျဖစ္ပါတယ္။ ဣႆာဆုိတာက သူတစ္ပါး စည္းစိမ္ကိုမနာလုိတာ ျငဴစူတာ မစၦရိယဆုိတာက မိမိစည္းစိမ္ကို ၀န္တုိတာ မေပးလုိတာပါ။ ဣႆာက သူတပါးပစၥည္းနဲ႔ ဆက္စပ္ျပီး မစၦရိယက မိမိရဲ ႔ပစၥည္းနဲ႔ဆပ္စပ္ေနပါတယ္။ 

သူတစ္ပါးက ေရွးအတိတ္ကုသုိလ္ကံအေလွ်ာက္ရုပ္အဆင္းလွေနတာ ပစၥည္းဥစၥာေပါမ်ားေနတာ ပညာတက္ျဖစ္ေနတာေတြကုိ တုိက္ရုိက္ျမင္ေတြ႔ရရင္ ျဖစ္ျဖစ္၊ တဆင့္စကားနဲ႔ၾကား၇ရင္ျဖစ္ျဖစ္ ၀မ္းေျမာက္တဲ့ မုဒိတာစိတ္ျဖစ္ရမည့္အစား "အလကားပါကြာ သူ႔အေဖေၾကာင့္ ျဖစ္ေနတာပါ" စသည္ျဖင့္ျပန္ေျပာျပီး မနာလုိမႈ ျငဴစူမႈျဖစ္တာပါ။ အထူးသျဖင့္ ဣႆာ က သူတစ္ပါးက ကိုယ့္ထက္ ႀကီးပြားတာ ခ်မ္းသာတာ ျပည့္စံုတာကို အလိုမရိွဘူး။ ပစၥည္းဥစၥာဘက္က ျဖစ္ေစ၊ အေပါင္းအသင္း အေႁခြအရံဘက္က ျဖစ္ေစ၊ အ႐ုပ္အဆင္းဘက္က ျဖစ္ေစ၊ အသိအလိမၼာဘက္က ျဖစ္ေစ၊ အတတ္ပညာဘက္က ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ့္ထက္သာတယ္-ဆိုတာကို အလိုမရိွဘူး။ မျမင္ခ်င္ဘူး၊ မၾကားခ်င္ဘူး။ အထူးအားျဖင့္ ကုိယ့္နဲ႔ဘဝတူ လုပ္ငန္းတူ ဂုဏ္ရည္တူလဲ ျဖစ္မယ္၊ ကိုယ္မခ်စ္တဲ့သူလဲ ျဖစ္မယ္ဆိုရင္ အဲဒီလုိလူ ျပည့္စံုႀကီးပြားတာကို သာၿပီး မနာလုိျဖစ္တတ္တယ္။ လူငယ္ လူငယ္ခ်င္း၊ လူႀကီး လူႀကီးခ်င္း၊ ေယာက်ာ္း ေယာက်ာ္းခ်င္း၊ မိန္းမ မိန္းမခ်င္း၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသာခ်င္း၊ ဆရာ ဆရာခ်င္း၊ အလုပ္သမား အလုပ္သမားခ်င္း၊ ရဟန္း ရဟန္းခ်င္း - ကိုယ့္ထက္သာတယ္ဆိုရင္ မနာလုိ ျဖစ္တတ္တယ္။

မစၦရိယကလဲ မနာလုိတက္တဲ့ ဣႆာသေဘာ အတုိင္းပါပဲ။ ကုိယ့္ရဲ႔ေနရာ ရာထူးမ်ိဳးသူတစ္ပါးကုိ မျဖစ္ထြန္းလုိဘူး ကုိယ့္အမ်ိဳး တပည့္ ဆရာေတြနဲ႔ သူတစ္ပါးကုိ မသိကြ်မ္းေစလုိဘူး၊ ကုိယ္ရထားတဲ့ ပစၥည္း ဥစၥာစည္းစိမ္မ်ိဳး သူတစ္ပါးကိုမရေစလုိဘူး၊ ကုိယ္ရဲ႔ ရုပ္အဆင္းေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈမ်ိဳး၊ သူတစ္ပါးကုိ မလွေစလုိ မေအာင္ျမင္ေစလုိ မေက်ာ္ၾကားေစလုိဘူး၊ ကုိယ္တက္ထားတဲ့ ပညာမ်ိဳး သူတစ္ပါး တက္သြားမွာ မလုိလားဘူး၊ ဒါေတြဟာ မစၦရိယရဲ ႔ သေဘာသရုပ္ေတြပါ။ မစၦရိယစိတ္၀င္လာလွ်င္ သူတစ္ပါးအား ၀န္တုိစဥ္လဲတက္သလုိ မေကာင္းၾကံ မမွန္ေသာစိတ္ေၾကာင့္ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းကို ၾကံစည္လုပ္ကိုင္တတ္၏။ မိမိ၏ မေကာင္းစိတ္ေၾကာင့္ သူတစ္ပါးကို မေကာင္းၾကံတတ္သလုိ ထုိစိတ္ေၾကာင့္ မိမိတြင္ အကုသိုလ္ျဖစ္၏။ သူယုတ္ျဖစ္၏။ မိမိ၏ မေကာင္းၾကံ၊ မေကာင္းစိတ္ေၾကာင့္ တစ္ပါးသူ အက်ိဳးပ်က္သည္၊ မပ်က္သည္ကို မသိေသာ္လည္း မိမိ၏ အက်ိဳးက ပ်က္သုန္း၏။ ယင္းသမုိ႔ လူၾကီးသူမမ်ားက “မေကာင္းစိတ္ကို မေမြးနဲ႕၊ သူတစ္ပါးကို မေကာင္းမၾကံနဲ႕” ဟု မိန္႕ဆိုခဲ့သည္ကို မွတ္သားဖူးသည္။ မစၦရိယစိတ္ဆုိတာ အင္မတန္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့စိတ္ပဲ၊ ကိုယ့္ဘ၀ကုိ မီးရူိ႕တဲ့ စိတ္ဆုိရင္လည္း မမွားဘူး။ ေျပာရရင္ေတာ့ မစၦရိယ စိတ္ဆိုတာ ၀န္တုိစဥ္းလဲစိတ္ဆုိလည္း မွန္တယ္။ အေကာင္ အထည္ျပဳရ ခက္ျပီး ေၾကာက္စရာ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့စိတ္ပဲ ဟု မဟာေဆး၀ၤပါ ဆရာေတာ္ဘုရားက မိန္႕ၾကားခဲ့ဖူး၏။

ေသေသခ်ာခ်ာ စိစစ္ၾကည့္ရင္ သူတစ္ပါးကို မနာလုိ ျဖစ္တာဟာ ဘာမွ မစားရ မသံုးရဘဲနဲ႔ သက္သက္ အကုသိုလ္ ပြားေနတာပါပဲ။ မနာလုိ ျဖစ္တယ္-ဆုိရင္ စိတ္ထဲမွာ မခ်မ္းမသာ ျဖစ္ေသးတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မနာလုိတဲ့ သေဘာဟာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဆင္းရဲေအာင္လုပ္ေနတာနဲ႔ တူတာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ "အဲဒီ မနာလုိမႈ အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ အပါယ္ငရဲသို႔လဲ က်ေရာက္တတ္တယ္၊ လူ႔ဘဝ ျပန္ေရာက္လာရင္လဲ အေႁခြအရံ အေပါင္းအေဖာ္နည္းတဲ့သူ ျဖစ္ေနတတ္တယ္" ဆုိတဲ့အေၾကာင္း စူဠကမၼဝိဘဂၤသုတ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာျပထားပါတယ္။

၀န္းသုိ ခႏီၱးဆရာ ေတာ္ဘုရားၾကီးကလည္း မနာလုိ၀န္တုိစိတ္ရွိသူအေပၚ မနာလုိ၀န္တုိစိတ္ေမြးမည့္အစား ဘဲေတြ ၾကက္ေတြေမြးပါတဲ့ ဘဲေတြ ၾကက္ေတြေမြးျခင္းက ဘဲဥ ၾကက္ဥ စားရေသးတယ္ လားရာမေကာင္းမဲ့ျဖစ္ျခင္း အတူတူ မနာလုိ၀န္တုိစိတ္ေမြးျခင္းက...ဘာမွမစားရဘဲ အပယ္ကုိလား ရမွာပါဟု ဆုံးမထားဖူးပါသည္။ တကယ္လည္း ဒီတရားႏွစ္ပါးဟာ ကုိယ့္အတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိ၊ သူတစ္ပါးအတြက္လဲ အက်ိဳးမရွတဲ့ တရားေတြပါ။ ျပီးေတာ့ သံသရာမွာ အလြန္ေၾကာက္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ့ တရားေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဒီစိတ္မ်ိဳးေတြ ကုိယ့္ရဲ႔သ႑ာန္ထဲမွာရွိေနရင္ ျဖစ္ျဖစ္ေနလုိ႔ရွိရင္ ဘယ္လုိေျဖေဖ်ာက္ရမလဲဆုိေတာ့ အဲဒီ မနာလုိမႈ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ကေတာ့ ေမတၱာ က႐ုဏာ မုဒိတာ ဥေပကၡာ - ဆုိတဲ့ ျဗဟၼစိုရ္တရား ၄-ပါးထဲက မုဒိတာဆိုတဲ့ တရားပါပဲ။ မုဒိတာ-ဆုိတာကေတာ့ သူတစ္ပါး ႀကီးပြားခ်မ္းသာတာကို အလုိရိွတယ္၊ ႀကီးပြားခ်မ္းသာတာကို ျမင္ရ ၾကားရ သိရလုိ႔ရိွရင္ ႀကီးပြားျမဲ ႀကီးပြားၾကပါေစ၊ ခ်မ္းသာျမဲ ခ်မ္းသာၾကပါေစလုိ႔ ႏွလံုးသြင္းၿပီး ဝမ္းေျမာက္တယ္။ အဲဒီ မုဒိတာကေတာ့ တကယ္ေကာင္းတဲ့ တရားဘဲ၊ သူမ်ား ႀကီးပြားခ်မ္းသာတာကို ေတြ႕ရတာနဲ႔ သူက ဝမ္းေျမာက္ၿပီး ပီတိေတြ ျဖစ္ေနတယ္၊ အဲဒီေတာ့ မုဒိတာျဖစ္တဲ့ လူမွာလဲ ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ ခ်မ္းသာေနတယ္၊ အလြန္ၾကည္လင္ ေအးခ်မ္းတဲ့ တရားဘဲ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ "သူမ်ားႀကီးပြားခ်မ္းသာတာကို ဝမ္းေျမာက္ၾကည္သာတဲ့ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ နတ္႐ြာသုဂတိလဲ ေရာက္ႏုိင္တယ္၊ လူ႔ဘဝ ျပန္ေရာက္လာရင္လဲ အေႁခြအရံေတြ ေပါမ်ားၿပီး (မေဟသကၡ) တန္ခိုးႀကီးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္တတ္တယ္" ဆိုတဲ့အေၾကာင္း စူဠကမၼဝိဘဂၤသုတ္မွာပဲ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာျပထားပါတယ္။"ယထာလဒၶ သမၸတၱိေတာ - ရျမဲျဖစ္ေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာမွ၊ မာဝိ ဂစၧႏၲဳ - မကင္းကြာၾကဘဲ ခ်မ္းသာျမဲ ခ်မ္းသာၾကပါေစ"ဆိုတဲ့ ႏွလံုးသြင္းပြားမ်ားပံုကေတာ့ မုဒိတာကို ပြားပံုပဲ။ သူမ်ားေတြက မနာလုိၾကမည့္ေနရာမွာ ငါတို႔ကေတာ့ ၾကည္သာရႊင္ပ် ဝမ္းေျမာက္ၾကမည္၊ ကိေလသာ ပါးေစတဲ့အက်င့္ကို က်င့္မည္၊ ဒီလုိ စိတ္မ်ဳိးကို ျဖစ္ေစမည္၊ မနာလုိမႈ လမ္းဆိုးကို ဝမ္းေျမာက္ၾကည္သာ မုဒိတာ လမ္းေကာင္းျဖင့္ ေရွာင္လႊဲမည္၊ မုဒိတာလမ္းေကာင္းျဖင့္ အဆင့္အတန္း တက္မည္၊ မနာလိုမႈ ကိေလသာမီးကို မုဒိတာေရစင္ျဖင့္ ၿငိမ္းသတ္မည္ဆုိျပီး အျမဲစိတ္ႏွလုံးထဲ သြင္းထားတက္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ .  ေနာက္ပယ္သတ္နည္းက ကုိယ္က သတိဥာဏ္ယွဥ္ဖုိ႔ပါပဲ၊ ပုထုဇဥ္ေတြဆုိေတာ့ အကုသုိလ္ ျဖစ္စရာ အာရုံေတြနဲ႔ ၾကဳံလာရင္ျဖစ္မွာပါပဲ၊ စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔၊ ၀ိပႆနာရႈမွတ္ျပီး ပယ္သတ္လုိက္ပါ။ 

ဒီေနရာမွာ ၀ိပႆနာရႈမွတ္ပုံနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး နည္းနည္းေျပာျပပါရေစ၊ ၀ိပႆနာရႈမွတ္တယ္ဆုိတာ ပစၥဳပၸန္ျဖစ္ဆဲ ျဖစ္ခုိက္ ရုပ္နာမ္ကုိ ရႈမွတ္ရတာပါ။ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္အခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ရဲ ႔ရုပ္ဟာဘာျဖစ္ေနသလဲ၊ ထုိင္ေနသလား၊ သြားေနသလား၊ စားေနသလား၊ထုိင္ေန ရင္လဲ တင္ပါးနဲ႔ ထုိင္ခုံနဲ႔ ထိေနတဲ့သေဘာေလးဆီကုိ စိတ္ကုိပုိ႔လုိက္ျပီး "ထုိင္တယ္၊ ထုိင္တယ္" လုိ႔သတိကပ္ျပီး ရႈမွတ္ေနရပါတယ္၊ ေကာ္ဖီခြက္ကုိင္ရင္လဲ "ကုိင္တယ္၊ ကုိင္တယ္" ေသာက္ရင္လဲ "ေသာက္တယ္၊ ေသာက္တယ္" စသည္ျဖင့္ ရုပ္ရဲ ႔ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ အမႈအရာကုိ ရႈမွတ္ရပါတယ္။

ဒီလုိပါပဲ၊ နာမ္ျဖစ္တဲ့ စိတ္ကေကာ ဘာျဖစ္ေနသလဲဆုိတာ သတိကပ္လုိက္ပါ။ ရာဂျဖစ္ေနသလား၊ ေဒါသျဖစ္ေနသလား၊ ပီတိျဖစ္ေနသလားစသည္ျဖင့္ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ကုိယ့္ရဲ႔စိတ္ကုိ ရႈမွတ္ရမွာပါ။ဥပမာပဲထားပါေတာ့ ဂ်ာနယ္အယ္ဒီတာ တစ္ေယာက္ ကုိယ့္ရဲ႔ျပိဳင္ဘက္ ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္က သူတုိ႔ရဲ႔ ကံဥာဏ္၀ီရိယေတြေၾကာင့္ ေစာင္ေရေတြ တအားထုိးတက္သြားျပီး ကုိယ့္ထက္သာသြားျပီ၊ ကုိယ့္ထက္ေအာင္ျမင္သြားျပီပဲ ဆုိပါေတာ့၊ ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ထက္သာရင္ ၀င္လာေလ့ရွိတဲ့ မနာလုိတဲ့ ဣႆာ က၀င္လာျပီဆုိပါေတာ့။ " ငါေတာ့ ဣႆာ ျဖစ္ေနျပီ၊ ဣႆာ ဆုိတာ အကုသိုလ္၊ အကုသုိလ္ျဖစ္ရင္ အကုသုိလ္ရဲ ႔အက်ိဳးအျပစ္ေတြကိုေတာ့ ခံရေတာ့မွာပဲ" စသည္ျဖင့္ ေ၀ဖန္စဥ္းစားသုံးသပ္မေနပါနဲ႔၊ ၀ိပႆနာဆုိတာ ေ၀ဖန္စဥ္းစားသုံးသပ္ေနရတဲ့ အရာမဟုတ္ပါဘူး၊ ပစၥဳပၸန္တည့္တည့္ျဖစ္ေနတဲ့ စိတ္ကုိပဲ ရႈမွတ္ရမွာပါ။

အခုပစၥဳပၸန္တည့္တည့္မွာ ဣႆာျဖစ္ေနတာဆုိေတာ့ ျဖစ္ေနတဲ့ ဣႆာ စိတ္ကေလးဆီကုိ သတိကပ္လုိက္ပါ။ ျပီးေတာ့ " ဣႆာ ျဖစ္တယ္ ဣႆာ ျဖစ္တယ္" ဆုိျပီးမွတ္ေနလုိက္ပါ။

ခဏၾကာေတာ့ ေပ်ာက္သြားပါလိမ့္မယ္၊ မေပ်ာက္ေသးရင္လဲ ဆက္မွတ္ပါ၊ ဒါဟာ၀ိပႆနာရႈမွတ္ တာပါပဲ၊ အဲ့ဒီလုိရႈမွတ္လုိက္ႏုိင္ျပီ ဆုိရင္ပဲ အျမတ္ဆုံးဘာ၀နာကုသိလ္ျဖစ္သြားပါျပီ။ အကုသုိလ္ကေန ကုသုိလ္ျဖစ္သြားတာပါ။ ျဖစ္တုန္းကေတာ့ အကုသုိလ္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကုိယ္က သတိရွိျပီး ၀ိပႆနာရႈမွတ္ပစ္လုိက္ေတာ့ ကုသုိလ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ (ဥပမာက နိမ့္ေနမလား မေျပာတက္ပါဘူး) ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္လုိက္တဲ့ သေဘာပါ။

အကုသိုလ္ဆုိတာ အျဖစ္သိပ္လြယ္ပါတယ္၊ အဆင္းဘီးတပ္ေပးလုိက္သလုိပါပဲ၊ ကုသုိလ္က်ေတာ့ အျမင့္ကုိ ၀န္တစ္ခုလြယ္ျပီး တက္ေနရသလုိပါပဲ၊ ျဖစ္ဖုိ႔အလြန္ခက္ခဲပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ကုိယ္က အပၸမာဒေခၚတဲ့ သတိတရားရွိဖုိ႔သာ အေရးၾကီးပါတယ္။

အကုသုိလ္စိတ္ျဖစ္ျပီေဟ့ ဆုိတာနဲ႔ ၀ိပႆနာရႈမွတ္လုိက္ပါ။ ဒါဆုိအကုသုိလ္ကေန အျမတ္ဆုံးဘာ၀နာ ကုသုိလ္ျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။

ကုိးကား။ ။

---------------

၁။ ကုသုိလ္ မွ အကုသုိလ္ သုိ႔ -အလင္းတန္းဂ်ာနယ္ (ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ))

၂။ ဣႆာ - မနာလုိျခင္း (ျပည့္ၿဖိဳး (ေဗာဓိၿမိဳင္ဓမၼရိပ္))- မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ (၁၃၃၂-ခုႏွစ္၊ ျပာသိုလဆုတ္ ဂ-ရက္ေန႔)တြင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ သေလႅခသုတ္တရားေတာ္ႀကီးမွ ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္)

၃။ စုိးသူရ - (စူဠကမၼ ၀ိဘဂၤသုတ္)

၄။ ေမတၱာရွင္ဆရာေတာ္ အရွင္ဇ၀န (အဆုိးဆုံး အဆိပ ္တရားေတာ္)

ျငိမ္းေအးထြန္း (.၆.၂.၂၀၁၄)

ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ အရွင္ေဆကိႏၵ ႏွင့္ ေမာ္စကုိ ဓမၼသဘင္မွ အေမးအေၿဖ

ဓမၼဒူတနာယက အဖြဲ႕၀င္၊ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕နယ္သံဃနာယက အဖြဲ႕၀င္၊ ဓမၼဒူတ ေဇတ၀န္ေတာရေဆကိႏၵာရာမ ေက်ာင္းတိုက္ၾကီး၏ ပဓာန နာယကဆရာေတာ္၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေထရ၀ါဒ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာျပဳ တကၠသိုလ္ ပဋိပတၱိမဟာဌာန (၀ိပႆနာ) ပါေမာကၡ၊ မဟာဌာနမွဴး ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္ေဆကိႏၵ သည္ ရုရွားႏုိင္ငံေရာက္ ၿမန္မာေက်ာင္းသား ပညာေတာ္သင္မ်ား ႏွင့္ ရုရွားႏုိင္ငံဆုိင္ရာ ၿပည္ေထာင္စု ၿမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ သံရုံးမိသားစုမ်ား၏ ပင့္ဖိတ္ ပူေဇာ္မွဳအရ ရုရွားႏုိင္ငံ ေမာ္စကိုၿမိဳ ႔တြင္ ေအာက္တုိဘာလ ၄ ရက္ေန႔မွ ေအာက္တုိဘာလ ၆ ရက္ေန႔အထိ သီတင္းသုံးေတာ္မႈ ခဲ့ၿပီး၊ ၿမန္မာေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ သံရုံးမိသားစု၀င္မ်ားကို (၂) ရက္တုိင္တုိင္ ဓမၼေရေအးတုိက္ေကြ်းခဲ့ပါသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ေအာက္တုိဘာလ(၅) ရက္ေန႔၊ ေန႔ခင္း (၁၂) နာရီအခ်ိန္ ၿမန္မာေက်ာင္းသား ပညာေတာ္သင္မ်ား၏ ေက်ာင္းသားေဆာင္ ႏွင့္ ေအာက္တုိဘာလ (၆)ရက္ေန႔ ေမာ္စကုိၿမိဳ႔ရွိ ႃပည္ေထာင္စု ၿမန္မာႏုိင္ငံသံရုံးခန္းမ တုိ႔တြင္ ဓမၼအလင္း၊ ဓမၼအသိမ်ားကို ေပးေ၀ေတာ္မႈခဲ့ၿပီး၊ ပညာေတာ္သင္ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ဓမၼေမးခြန္းမ်ားကုိ ၿပန္လည္ေၿဖၾကား ေဆြးေႏြးညႊန္ၿပၿခင္း ႏွင့္ ရုရွားလူမ်ိဳး တရားနာပရိတ္သတ္မ်ားႏွင့္လည္း သီးသန္႔ ေတြ႔ဆုံခဲ့ၿပီး ဗုဒၶဓမၼႏွင့္ ပတ္သတ္သည္မ်ားကို ဆုိဆုံးမေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။သံရုံးတြင္ ၿပဳလုပ္က်င္းပခဲ့သည့္ တရားပဲြတြင္ ၾကဳံေတာင့္ၾကဳံခဲ ဖူးေတြ႔ခြင့္ရေသာအခ်ိန္မွာ ဓမၼေရးရာႏွင့္ပတ္သက္သည့္ေမးခြန္းမ်ားကုိ ေလွ်ာက္တင္ခဲ့မိပါသည္။

အာကာမုိးတိမ္။ ။ဆရာေတာ္ဘုရား ဘုရားတပည့္ေတာ္ကုိ ေမးေလွ်ာက္ထားခြင့္ၿပဳေတာ္မႈပါ ဘုရားပထမဦးဆုံးေမးခြန္းကေတာ့တပည့္ေတာ္တုိ႔ လူပုဂုိလ္ ပုထုဇဥ္မ်ားအေနၿဖင့္ ရွစ္ပါးသီလကုိ တေန႔တာ ခံယူဖုိ႔ ရည္မွန္းထားလွ်င္ ၀ိကာလ ေဘာဇနာ ဆုိတဲ့ သီလကုိ ဘယ္ကာလ အပိုင္းအၿခားထိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ရင္ အေကာင္းဆုံးပါလဲဘုရား။

ဆရာေတာ္။ ။သား အဲ့ဒါကေတာ့ အာရုံတက္ (သုိ႔ ) အာရုံမတက္ခင္ အခ်ိန္ထိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ရင္ အေကာင္းဆုံးဘဲသား။

(* ၀ိကာလ ေဘာဇနာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ၊ ေန႔လဲြ ညစာ စားျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏၊ ဆုိတဲ့ သီလကုိ တခ်ိဳ႔လူအမ်ားစုက ည ၁၂ ေက်ာ္ရင္ စားလုိ႔ရႏုိင္ၿပီလုိ႔ ထင္ၾကတဲ့သူေတြရွိပါသည္။ မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ ဆရာေတာ္ၾကီးကလည္း ဒီကိစၥၿဖင့္ ပတ္သတ္ၿပီး မိန္႔ၾကားဆုံးမတာ ၾကားဖူးခဲ့ပါသည္။ တေန႔တာဟု ရည္မွန္းထားရင္ ေစာင့္တဲ့အခ်ိန္မွ ေနာက္ေန႔ အဲ့အခ်ိန္ေလာက္ေရာက္သည္ထိ အတက္ႏဳိင္ဆုံးေစာင့္ထိန္း ႏုိင္ရင္ အေကာင္းဆုံးၿဖစ္ၿပီး၊ အသင့္ေတာ္ဆုံးကေတာ့ အာရုံတက္သည္အထိ ေစာင့္ထိန္းသင့္ေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးႏွင့္ ထပ္တူညီစြာေသာ အေၿဖကို ရရွိခဲ့ပါသည္။)

အာကာမုိးတိမ္။ ။ ေနာက္ေမးခြန္းတစ္ခုက ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအေနနဲ႔လည္း ခုလက္ရွိ ၿပည္တြင္းမွာ သက္ၾကီး၊ သက္ငယ္၊ သက္လတ္ ဟူၿပီး အသက္အရႊယ္ အတန္းအစားလုိက္ တရားစခန္းမ်ားဖြင့္လွစ္ ေပးထားခဲ့တယ္ဟု တပည့္ေတာ္ သတင္းၾကားသိရပါတယ္ ဘုရား။

ဆရာေတာ္။ ။ ဒါတင္မကဘူး အပ်ိဳၾကီး၊ လူပ််ိဳၾကီးေတြေကာ အတြက္ပါဖြင့္လွစ္ထားေသးတယ္။ (ပရိတ္သတ္..သေဘာက်လွ်က္)။

အာကာမုိးတိမ္။ ။ တပည့္ေတာ္ သိခ်င္တာက ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး လက္ရွိက်င့္ၾကံအားထုတ္ေနခဲ့တဲ့ အာနာပါန ကမၼဌာန္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ရွင္းလင္းၿပသ လမ္းညႊန္ေပးေတာ္မႈပါအရွင္ဘုရား။

ဆရာေတာ္။ ။ ခုဒီေနရာမွာ အကုန္ရွင္းၿပရမွာလား။

အာကာမုိးတိမ္ ။ ။လုိရင္းတုိရွင္းပါဘုရား (ပရိတ္သတ္..သေဘာက်လွ်က္)။

ဆရာေတာ္။ ။အာနာပါန ကိုေမးတယ္ဆုိကတည္းက ၾကားဖူးနား၀ ႏွင့္ အားထုတ္ဖူးလုိ႔ပါ။ လုိရင္းတုိရွင္းကို ပဓာနေၿပာပါမယ္။ အာနာပါန ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလကိုၾကည့္တဲ့ ကမၼဌာန္းကို အားထုတ္တဲ့အခါမွာ ႏွာသီး၀ ႏွင့္ ႏွခမ္းဖ်ားကို တုိးတာ၊ ထိတာ သိတဲ့နည္းရွိတယ္။ရင္ဘတ္မွာ ဒုတ္ဒုတ္ခုန္တာကို ၾကည့္တဲ့နည္းရွိတယ္။ ၀မ္းဗုိက္မွာ ပိန္တာ၊ ေဖာင္းတာကို ၾကည့္တဲ့နည္းရွိတယ္။ ဒါအၾကမ္းအားၿဖင့္ေပါ့ ဒါၿဖင့္ ဘယ္ဟာက နည္းမွန္သလဲလုိ႔ ေၿပာရရင္ ဒီထြက္ေလ ၀င္ေလဟာ ႏွေခါင္းႏွင့္လည္းဆုိင္တယ္၊ ရင္ဘတ္နဲ႔လည္း ဆုိင္တယ္၊ ၀မ္းဗုိက္နဲ႔လည္း ဆုိင္ေတာ့ ဒါေတြက ေနရာေတြ ပဓာနမဟုတ္ဘူး၊ ဘယ္နည္းနဲ႔ အားထုတ္ အားထုတ္ ဘုန္းဘုန္းတုိ႔ ၾကည္ညိဳတယ္၊ သေဘာက်တယ္ အားထုတ္၊ ဒါက ေနရာဘဲ ေနရာကဲြလုိ႔ ရန္ၿဖစ္စရာမလုိဘူး ဟုတ္ၿပီလား။ ေနာက္တစ္ခု ႏွာေခါင္းကိုဘဲ လြယ္လြယ္ေၿပာမယ္ ႏွာေခါင္းမွာ ထြက္ေလေလး ထြက္သြားတယ္၊ ၀င္ေလေလး၀င္သြားတယ္။ ထြက္ေလ ၀င္ေလနဲ႔ ႏွာေခါင္းမွာ မတုိးဘူးလား။ (တုိးပါတယ္ ဘုရား) အဲ့ဒီတုိးတာေလးကို သိေအာင္မၾကည့္ရဘူးလား၊ ၾကည့္ရသလား၊ (ၾကည့္ရပါတယ္ဘုရား)။ အခုၾကည့္လုိ႔မရဘူးလား အခုမတုိးဘူးလား (တုိးပါတယ္ဘုရား) တုိးတာေလး သိတာပဲ ရွင္းလား ဒါကုိရွင္းလား၊ တုိးတာေလးသိေအာင္ကို ဟုိလုိၾကီး ဒီလုိၾကီး သီးၿခားလုပ္စရာမလုိေတာ့ဘူး။ တင္ဗင္ေခြထုိင္ေနလည္းရတယ္၊ တကယ္အပါး၀သြားရင္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႔ေတာင္ရတယ္၊ တၿခားေနရာမွာ ထုိင္ေနလည္းရတယ္၊ အိပ္ေနလည္းရတယ္။ ဒါလည္းလက္ခံတယ္ေနာ္ (လက္ခံပါတယ္ ဘုရား) ဒါနဲ႔ အဲ့လုိတုိးတာေလးကို သိေအာင္ၾကိဳးစားေနတာ၊ သိတာကုိ တရားအားထုတ္တယ္ ဆုိပါစုိ႔၊ တုိးတဲ့အခုိက္မွာ တုိးတာေလးကို သိဖုိ႔ရာကခက္တာလား၊ သိေအာင္လုပ္ဖုိ႔ သတိေပးဖုိ႔ကခက္တာလား၊ (သတိေပးဖုိ႔ကခက္တာပါဘုရား။) တုိးတာေလးကို သိေအာင္လုပ္ဖုိ႔ဆုိတာရွိတယ္ေလ တုိးတာ ကုိယ္လုပ္တာလား သူ႔ဖာသာသူလုပ္ရတာလား၊ (သူ႔ဖာသာသူ လုပ္တာပါဘုရား)။ တုိးတဲ့အခုိက္ေလး သိေအာင္လုပ္ရတာ ပင္ပန္းလား (မပင္ပန္းပါဘူးဘုရား)၊ တုိးတာေလးကို သိေအာင္လုပ္ဖုိ႔ခက္တာလား တုိးတာေလးကို သိေအာင္လုပ္ၿဖစ္ဖုိ႔ သတိေပးတာကခက္တာလား (လုပ္ၿဖစ္ဖုိ႔သတိေပးတာကခက္ပါတယ္ ဘုရား)။ သိေအာင္လုပ္ၿဖစ္ဖုိ႔ ဘယ္သူကေၿပာမွာလဲ (သတိကေၿပာမွာပါ ဘုရား) ေအး အဲ့ဒီသတိေလးရွိဖုိ႔အေရးၾကီးတယ္။ အဲ့ဒီသတိေလးရွိလုိက္ရင္ ခုသိတာဘဲ။ ဒါေပမဲ့ မ်ားေသာအားၿဖင့္က တုိးတာေလး သိဖုိ႔က ခက္တယ္ထင္ေနတာ၊ အဲ့ဒါကမခက္ဘူး စိတ္ကေလး ဘတ္ဆုိသတိေပးလုိ႔ ေရာက္သြားတာနဲ႔ သိေရာ။ စိတ္ကေလး ဘတ္ဆုိ သတိေပးလုိ႔ေရာက္သြားတာနဲ႔ သိေရာ၊ အဲ့ဒီ သတိေပးဖုိ႔က ခက္ေနတာ အက္ဒါေၾကာင့္မုိ႔ မဟာသတိပဌာနလုိ႔ ေခၚတယ္ ကဲ ရွင္းၿပီလား သတိေလးက ပဓာနက်လုိ႔၊ ဟုတ္ၿပီလားသား အဲ့ဒါလုိရင္းတုိရွင္းပဲ။ (တင္ပါ့ဘုရား)။

ေမးခြန္းမ်ားကို ဘုရားတပည့္ေတာ္တုိ႔အေပၚ ေစတနာထားၿပီး တိက်စြာ ရွင္းလင္းမိန္႔ၾကားေပးခဲ့ေသာ၊ ဆရာေတာ္ဘုရား အား ေက်းဇူးအထူးပင္တင္မိပါသည္။ မိမိေမးၿမန္းခဲ့သည္မ်ားကို တရား၊ ဓမၼေရးရာလုပ္ေဆာင္ ၾကိဳးပမ္းေနၾကတဲ့၊ မလုပ္ေဆာင္ရေသးတဲ့၊ လုပ္ေဆာင္ၿပီးတဲ့ လူငယ္လူၾကီး အေပါင္းကို ၿပန္လည္မွ်ေ၀ ေပးမိပါသည္။ ဆရာေတာ္သည္ ႃပည္ေတာ္ၿပန္ရန္အတြက္ ေအာက္တုိဘာ (၆) ရက္ေန႔ ေန႔လည္ခင္း (၃) နာရီခန္႔တြင္ ႃပည္ေထာင္စု ၿမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ သံရုံး မွ ေမာ္စကိုၿမိဳ ႔Domodedovo ေလဆိပ္သုိ႔ ခရီး ၿပန္လည္ ထြက္ခြာေတာ္မႈခဲ့ပါသည္။ ဓမၼေရးရာ ေဆာင္းပါးေလးၿဖင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးအား တပည့္ေတာ္ ဦးခုိက္ပူေဇာ္ လုိက္ပါသည္ဘုရား။

မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ကုသိုလ္ငါးမ်ဳိးယူမယ္

မ်က္ ႏွာသစ္တဲ့အခါမွာေတာ့ ကုသုိလ္ငါးမ်ဳိးကို ရေအာင္ယူရပါမယ္။ မနက္အိပ္ရာထ မ်က္ႏွာသစ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ေရဖလားထဲဲကိုို ေရထည့္လုိက္ပါ။ မ်က္စိနဲ႔ ၿမင္သာမယ့္ ရင္ေခါင္းေလာက္မွာ ေရဖလားကိုကုိင္ထားပါ။ ေရဖလားကို အေပၚေတာ့မေျမႇာက္လိုက္ပါနဲ႔။ ေမတၱာပို႔တဲ့အခါ အဆင္မေျပမွာစိုးလို႔ပါ။ လက္ကကိုင္ထားတဲ့ ေရဖလားနဲ႔ ''ျမတ္စြာဘုရား မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ ကပ္လွဴပါ၏ဘုရား။ ဘုရားတပည့္ေတာ္ကို
သနားခ်ီးေျမႇာက္ေသာအားျဖင့္ မ်က္္ႏွာသစ္ေတာ္မူပါဘုရား''လ႔ိုဆ႔ိုဆိုၿပီး ကပ္လုိက္ပါ။ ဒါဆို ဒါနကုသုိလ္ၿဖစ္သြား ပါၿပီ။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရ အသးုံ ျပဳေနတုန္းမွာ အရဟံကို အနက္သံုးခုနဲ႔ ပြားလိုက္ပါ။
ဒါဆို ဗုဒၶါႏုႆတိကုသိုလ္ ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ၾကည္လင္ေနတဲ့ ေရကိုၾကည့္ၿပီး ''ဤေရေအးျမ
သလုိ အေဖနဲ႔ အေမ စိတ္ေကာ ရုပ္ေကာ ေအးျမပါေစ''၊ ''ဤေရေအးျမသလုိ ငါရဲ႔အလုပ္ရွင္ စိတ္ေကာ ရုပ္ေကာ ေအးျမပါေစ''၊ ''ဤေရေအးျမသလို ငါ့ရဲ႕လုပ္ေဖာ္ ကုိင္ဖက္ေတြ စိတ္ေကာ ႐ုပ္ေကာေအးျမၾကပါေစ''၊
''ဤေရေအးျမသလို သတၱဝါအားလံုး စိတ္ေကာ ႐ုပ္ေကာ ေအးျမၾကပါေစ''လို႔ ေမတၱာပို႔လိုက္ပါ။ ဒါဆုိ ေမတာၱ ကုသိုလ္ ျဖစ္သြားပါၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ေရဖလားကို အေပၚမေျမႇာက္ပါနဲ႔လို႔ ေျပာတာပါ။ အေပၚေျမႇာက္ထားရင္ ေမတၱာပို႔ရတာ အဆင္မေျပပါဘူး။ ေရကုိျမင္တဲ့ေနရာမွာ ေရဖလားကိုထားၿပီး
ေမတၱာပို႔ရတာက ပိုအဆင္ေျပလို႔ပါ။ မ်က္စိအတြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြ၊ ႏွာေခါင္းမွာရွိေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြ၊ ပါးစပ္မွာရွိ ေနတဲ့ အညစ္အေၾကးေတြကိုအာ႐ုံျပဳၿပီး ''ငါ့ရဲ႕ခႏၶာ ကိုယ္ဟာ စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ပါတကား'' လို႔ အသုဘဘာဝနာပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆုိ အသုဘဘာဝနာကုသိုလ္ျဖစ္သြားပါၿပီ။ အသုဘဘာဝနာပြားရတာ အိပ္ရာထဆိုေတာ့ အသုဘရဲ႕ လကၡဏာေတြ ထင္ထင္ရွားရွားရွိေနတ့ဲအတြက္ ပြားရတာ ပိုေတာင္ထင္သာျမင္သာ ရွိပါေသးတယ္။
အျပင္သြားခါနီး ၿဖီးလိမ္းျပင္ဆင္ၿပီးတဲ့ အခါ၊ လွလွပပဝတ္ဆင္ ထားတ့ဲ အခါ၊ အသုဘ ပြားရတာအဆင္မေျပလွပါဘူး။ မိတ္ကပ္ေတြ၊ အဝတ္ေတြနဲ႔ ဖံုးထားတဲ့အတြက္ အသုဘလကၡဏာေတြက မေပၚပါဘူး။ အသုဘပြားတာ မနက္ေစာေစာက အဆင္ေျပဆံုးပါပဲ။ၿပီးရင္ ''ငါဒီတစ္ညေတာ့ အသက္ရွင္ခဲ့ၿပီ။ ဝင္ေလမဆံုးခင္၊ ထြက္ေလမဆံုးခင္ နံနက္ ေန႔ည အခ်ိန္မေရြး ေသသြားႏုိင္သည္''လို႔ မရဏာႏုႆတိ ပြားလိုက္ပါ။ ဒါဆို မရဏာႏုႆတိကုသုိလ္ ျဖစ္သြားပါၿပီ။
အားလးုံ ၿပးီမွ " ၿမတ္စြာဘုရား မ်က္ႏွာသစ္ၿပီးၿပီၿဖစ္ လို႔ စြန္႔ၿပီး မ်က္ႏွာသစ္လိုက္ပါ။ ဒါဆို မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ကုသိုလ္ ငါးမ်ဳိးရသြားပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ေဆာင္းတြင္းဆိုရင္ေတာ့ သိပ္ေအးေနတဲ့ အတြက္ ကုသုိလ္ငါးမ်ိဳးယူႏုိင္ဖုိ႔ နည္းနည္း ခက္ခ်င္ ခက္ပါလိမ့္မယ္။ ကုသိုလ္ ငါးမ်ိဳးမရရင္ေတာင္ မ်က္ႏွာသစ္ေတာ္ေရကပ္တာရယ္၊ ေမတၱာပို႔တာရယ္ ကုသုိလ္ ႏွစ္မ်ိဳးေလာက္ေတာ့ ရေအာင္ယူႏုိင္ရပါမယ္။
မ်က္ႏွာသစ္ရင္း ကုသိုလ္ငါးမ်ဳိးယူတာက ဘာမွၾကာမယ္လည္း မထင္ပါဘူး။ ပိုက္ဆံလည္း မကုန္ပါဘူး။
ပိုက္ဆံမရွိလို႔ ကုသိုလ္မလုပ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာေျပာေနတဲ့သူေတြအတြက္ တကယ့္က်င့္သံုးစရာေတြပါ။ ဝတ္တစ္ခုလိုထားၿပီး ျပဳသြား႐ံုပါပဲ။
မနက္အိပ္ရာထ ကုသိုလ္ငါးမ်ဳိးယူပံုေလးကို ကိုယ့္သားသမီးေလးေတြကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေလ့က်င့္ေပးထားသင့္ပါတယ္။ ငယ္တုန္းမွာ မရဏာႏုႆတိေတြ၊ အသုဘေတြ မသိေသးေပမယ့္
အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခါ သူ႔အလိုလို သိသြားပါလိမ့္မယ္။ ငယ္တုန္းမွာ ေလ့က်င့္ေပးထားရင္ ႀကီးတဲ့ အထိ စြဲသြားတာမ်ားပါတယ္။ အရြယ္ေရာက္လာလို႔ကိုယ့္အထံုေလးကိုၾကည့္ၿပီး ''ငါတုိ႔မိဘေတြဟာေကာင္းတဲ့အေလ့အက်င့္ေလးကို သင္ေပးခဲ့တာပါလား" ဆုိၿပီးမိဘေတြကို ေက်းဇူးတင္ တခ်စ္တခင္ရွိေန ေတာ့မွာပါ။ သူတို႔ကလည္း သူတို႔သားသမီးေတြကို ဆက္ၿပီး လက္ဆင့္ကမ္းေတာ့မွာပါ။

အဲဒီလုိ ဘာ၀နာေလးခုကို ေန႔တုိင္းပြားေနရင္ တစ္ဖက္က ကုသုိလ္ေတြရေနသလုိ တစ္ဖက္ကလည္း အကုသုိလ္ေတြ ကင္းစင္ပေပ်ာက္ေနပါတယ္။ ဘယ္လုိ ကင္းစင္ပေပ်ာက္သလဲ ဆိုရင္
(၁) ဗုဒၶါႏုႆတိပြားရင္ ရတနာသံုးပါး၊ ကံ ကံရဲ႕အက်ဳိးကို ယံုၾကည္တဲ့ သဒၶါတရားရႊင္လန္းလာ
ပါတယ္။ သဒၶါတရား ရႊင္လန္းလာရင္ ဒိ႒ိကင္းစင္ပေပ်ာက္ပါတယ္။
(၂) ေမတၱာပြားရင္ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္းေဒါသကင္းစင္ပေပ်ာက္ပါတယ္။
(၃) မရဏာႏုႆတိပြားရင္ မာနကင္းစင္ပေပ်ာက္ပါတယ္။ မာနကလည္း လူကို သိပ္ဒုကၡေပး
တာပါ။ မရွိတဲ့သူကလည္း မရွိတဲ့မာန၊ ရွိတဲ့သူကလည္း ရွိတဲ့မာန။ မာနကိုယ္စီနဲ႔ပါ။ အဲဒီမာန ေၾကာင့္ပဲ ဘ၀နဲ႔ယွဥ္တဲ့ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ေတြ မွားသြားတာ။ ဘ၀နဲ႔ယွဥ္တဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ဆုံးရႈံးနစ္နာသြားတာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒါေၾကာင့္ မာနမရွိဖုိ႔လည္း သိပ္အေရးၾကီးပါတယ္။
(၄) အသုဘပြားရင္ ရာဂကင္းစင္ ပေပ်ာက္ပါတယ္။ အဲဒီရာဂကလည္း လူကိုဒုကၡေပးတာပါပဲ။ ရာဂေၾကာင့္ပဲ ခံစားရ၊ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းရ၊ အိပ္မရ၊စားမရ၊ ဘဝပ်က္ရ၊ ပညာေရးဆးံု ႐းႈံ ရ၊ စးီ ပြား ေရးေတြ ဆံုး႐ံႈးရစသျဖင့္ အမ်ားႀကီးပါပဲ။
(၅)ဒီ ဒိဌိ ၊ေဒါသ၊ မာန၊ ရာဂ ဆုိတဲ့ အကုသိုလ္ ၾကီးေလးခုက လူတုိင္းပယ္ခ်င္ေနၾကတဲ့ အကုသုိလ္ေတြပါ။ ဘယ္သူမွ ၾကာရွည္လက္ခံမထားခ်င္ပါဘူး။ အျမစ္ျပတ္မပယ္ႏိုင္ေသးရင္ေတာင္ တဒဂၤအခိုက္ အတန္႔အေနနဲ႔ ပယ္ႏုိင္ရင္ပဲ ေတာ္ေတာ္ဟုတ္ေနပါၿပီ။ အက်ဳိးရလာဒ္ကေတာ့ ပါရမီတစ္ခုအေနနဲ႔ ေနာက္ဘဝ ေနာက္ဘဝေတြအထိ အတူပါသြားေတာ့မွာပါ။

•    ဗုဒၶါႏုႆတိပြားလွ်င္၊ ဒိ႒ိပင္၊ ကင္းစင္ပေပ်ာက္သည္။
•    ေမတၱာပြားလွ်င္၊ ေဒါသပင္၊ ကင္းစင္ ပေပ်ာက္သည္။
•    မရဏာႏုႆတိပြားလွ်င္၊ မာနပင္၊ ကင္းစင္ပေပ်ာက္သည္။
•    အသုဘပြားလွ်င္၊ ရာဂပင္၊ ကင္းစင္ပေပ်ာက္သည္။

ဘဝမွာ စဲြေနတဲ့ ဘာ၀နာတစ္ခုခုေတာ့ ကိုယ္စီရွိထားသင့္ပါတယ္။ သူမ်ားက ေမးမလာရင္ေတာင္မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ ၿပန္ေမးတဲ့အခါ ေၿဖႏုိင္ေအာင္လုိ႔ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ေလာကဓံေတြက အၿမဲႀကဳံေန ရလုိ႔ပါ။ ႀကံဳလာရတဲ့အခါ ကုိယ္ထုံထားတဲ့ ဘာဝနာ ေလးနဲ႔ ေျဖဆည္ႏုိင္ေအာင္ပါ။ဘဝတစ္ခုကို အႏုပညာတစ္ခုလိုပဲ ခံစားေစခ်င္ပါတယ္။ အႏုပညာတစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ေက်နပ္ျခင္း၊ မေက်နပ္ျခင္း ရသေတြကေတာ့ အစဥ္သျဖင့္ရွိေနမွာပါ။ အဲဒီ ေက်နပ္ျခင္း၊ မေက်နပ္ျခင္းရသေတြကိုပဲ ပါရမီအျဖစ္ ေျပာင္းယူရမွာပါ။အရဟံဂုဏ္ေတာ္ရယ္၊ ဝိပႆနာရယ္ကိုဝတ္တစ္ခုလုိထားၿပီး ပြားျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဘဝကေတာ္ေတာ္ေနေပ်ာ္ေနပါၿပီ။

ဘာပဲေျပာေျပာ ဂုဏ္ေတာ္ရယ္၊ ဝိပႆနာရယ္ကို ေန႔စဥ္ပြားျဖစ္ေနရင္ တစ္ဖက္က စိတ္ေအးခ်မ္းမႈကို ရေနသလို၊ တစ္ဖက္ကလည္း သံသရာအတြက္ ပါရမီျဖည့္ေနတာပါပဲေလ။

ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ) (The Voice 9-28)

၁။ နိဗၺာနမဂၢဒီပီပနီ (စစ္ကိုင္းပထမဂႏၶာ႐ံံုဆရာေတာ္)္)
၂။ ရတနာ့ဂုဏ္ရည္ (ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝိဝံသ)
၃။ ဗုဒၶါႏုႆတိဘိဘာဝနာ (ဆရာေတာ္အရွင္ဇနကာဘိဝိဝံသ)
၄။ စတုရာရကၡက်မ္း(သဂၤဇာဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
၅။ ပရမတၳသ႐ူပပေဘဒနီက်မ္း (မဟာဝိသိသုဒၶါရု ံုဆရာေတာ္)
၆။ ဂုဏ္ေတာ္အရသာ (ေညာင္ေလးပင္ေတာရဆရာေတာ္)
၇။ သေျပကန္ပရိတ္ ၾကီးနိႆယသစ္ (အရွင္ဝါေသ႒ာဘိဝံသ)
၈။ မဟာဗုဒုဒၶဝင္္ဓမၼရတနာခန္း (မင္းကြန္းတိပိဋကဓရဆရာေတာ္)
၉။ သဗၺမၺမဂၤလာဓမၼေဒသနာ (အရွင္ဝါသဝါဘိဝံသ)
၁ဝ။ မေထရ္ျမတ္တ႔ိုစကားဝိုင္း (၄) (ဓမၼေဘရီအရွင္ဝီရီယ - ေတာင္စြန္း)
၁၁။ ေညာင္တုန္းပါဠိတကၠသိုလ္ ေရႊရတုမုမဂၢဇင္း
၁၂။ ရတနာသံုးပါးေက်းဇူး (ဓမၼာစရိယဦးေဌးလွိဳင္)
၁၃။ ဗုဒၶါႏုႆတိဘာဝနာ (ဓမၼာစရိယ ဦးေအးႏိုင္)

႐ုပ္လွခ်င္ရင္ ဂုဏ္ေတာ္ပြားပါ

တကယ္ေတာ့ ဂုဏ္ေတာ္ပြားရင္ စိတ္ခ်မ္းသာရုံတင္ မကပါဘူး။ ရုပ္ကုိလည္း လွေစတာပါ။ ဂုဏ္ေတာ္ကို ေန႔စဥ္ပြားေန ရင္ စိတ္သေဘာထားေတြ မြန္ျမတ္လာမယ္။ စိတ္သေဘာထားေတြ မြန္ျမတ္လာရင္ စိတ္သေဘာထားေတြ ေျပာင္...းလဲ ၾကည္လင္လာမယ္။ စိတ္သေဘာထားေတြ ေျပာင္းလဲၾကည္လင္လာရင္ ေသြးသားေတြ ပါ ေျပာင္းလဲၾကည္လင္လာေတာ့တာပါ။ ေသးြ သားေတ ြ ေျပာငး္ လဲၾကည္လင္လာတဲ့ အတြက္ မ်က္ႏွာ႐ုပ္အဆင္းပါ ေျပာင္းလဲ ၾကည္လင္လာေတာ့တာပါ။ ရုပ္ကုိလွလုိ၊ ဂုဏ္ေတာ္ကုိ ပြားကိုပြားရမယ္။ ဆိုလိုတာက ဂုဏ္ေတာ္နဲ႔ ကိုယ့္ ႐ုပ္ကို ေျပာင္းလဲယူလို႔ရပါတယ္။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသက တပည့္ေတြကို ေျပာျပထားတာ ရွိပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားက သူ႔ဘဝမွာတစ္ဘဝတည္းနဲ႔ ႐ုပ္သံုးမ်ဳိး ထြက္ေနပါတယ္တဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ပထမအရြယ္ ဆရာေတာ္ဘုရား ရဟန္းငယ္ငယ္ဘဝ အသက္ ၂ဝ အရြယ္အထိ မ်က္ႏွာကၾကည္ၿပီးခ်ဳိေနပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ ေနလာရင္း ေနလာရင္း အသက္၂ဝ ေက်ာ္ဘဝမွာဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႔ မိဘေတြက စီပြားေရးေတြ ေလွ်ာက်ဆံုး႐ံႈးကုန္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕ မိဘေတြကိုပတ္ဝန္းက်င္က ခပ္တင္းတင္း၊ ခပ္ထန္ထန္ဆက္ဆံလာပါ တယ္။ မိဘေတြကို ဆက္ဆံ႐ံုတင္မကပါဘူး။ ဆရာေတာ္ဘုရားကိုပါ ခပ္တင္းတင္း ဆက္ဆံလာပါတယ္။ တစ္ဆင့္တက္ၿပီး သီတင္းသံုးေဖာ္ေတြကပါ ဆရာေတာ္ဘုရားကို စီးစီးပိုးပိုး ဆက္ဆံလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ဘုရားကလည္း မခံခ်င္စိတ္နဲ႔ မ်က္ႏွာကိုခပ္ထန္ထန္ တည္ထား၊ တင္းထားလိုက္ပါတယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕မ်က္ႏွာက အျမဲတမ္း တင္းေနပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနလာရင္း ေနလာရင္း အသက္အရြယ္ကေလးလည္းရလာေတာ့ ဆရာေတာ္ဘုရားက သူ႔မ်က္ႏွာကေလး ကုိျပန္ၾကည့္ျပီး ''ဟယ္... ငါ့မ်က္ႏွာကတင္းေနတာပဲ။ မျဖစ္ေသးပါဘူး။ ငါ့ရဲ႕ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာျဖစ္တဲ့ စစ္ကိုင္းဂႏၶာ႐ံု ဆရာေတာ္ဘုရားက ဗုဒၶါႏုႆတိဘာဝနာေတြ ပြားမ်ားျပီးေတာ့မွ မ်က္ႏွာၾကည္လင္ ေအာင္လုပ္ခဲ့တယ္။ ငါလည္းပဲ ဗုဒၶါႏုႆတိကို ပြားၿပီးေတာ့မွ မ်က္ႏွာၾကည္လင္ေအာင္ျပန္လုပ္ဦးမွပဲ''လုိ႔ ဆိုၿပီး ဗုဒၶါႏုႆတိကိုပြားလည္းပြားေရာ မ်က္ႏွာက ျပန္ၾကည္ျပီးဝင္းလာခဲ့တယ္။ ဘဝတစ္ခုနာါဒမွာ ပထမအရြယ္မွာမ်က္ႏွာကခ်ဳိေနတယ္။ ဒုတိယအရြယ္မွာမ်က္ႏွာက တင္းလာတယ္။ တတိယအရြယ္မွာ မ်က္ႏွာက ျပန္ခ်ဳိလာတယ္။ ျပန္ျပီးေတာ့ ၾကည္လာတယ္။ ဆရာေတာ္ဘုရားကကိုယ္တိုင္ေျပာျပထားတာပါ။ ဆရာေတာ္ ဘုရားရဲ႔ ဓာတ္ပုံေတြကုိ သတိထားၾကည့္ရင္ သိသာပါတယ္။ သက္ေတာ္ငယ္ငယ္ကပံုဆုိရင္ မ်က္ႏွာက ခ်ိဳေနပါတယ္။ အလယ္အလတ္ဆိုရင္ မ်က္ႏွာကတင္းေနပါတယ္။ သက္ႀကီးပိုင္းေရာက္လာေတာ့ ဆရာေတာ့္မ်က္ႏွာက ခ်ိဳၿပီးေတာ့မွ ၾကည္လင္ေနပါတယ္။ မ်က္ႏွာေတာ္ၿမင္လုိက္ရတာနဲ႔ စိတ္ကုိ ေအးခ်မ္းသြားေတာ့တာပါ။ ေညာင္ပင္ေအာက္မွာ တင္ပ်ဥ္ေခြထိုင္ၿပီး ႐ိုက္ထားတဲ့ဓာတ္ပံုဆို ျမင္ရသူတိုင္းစိတ္ေအးခ်မ္းသြားၾကတာပါ။ ဆရာေတာ္ဘုရားက ဂုဏ္ေတာ္ပြားၿပီး မ်က္ႏွာကိုေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ ဂုဏ္ေတာ္ပြားရင္႐ုပ္လွေစတယ္ဆုိတာ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕ကုိယ္ေတြ႕ သာဓကတစ္ခုပါ။ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႔ မ်က္ႏွာကုိၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္ ဝိပႆနာအေျခခံသမာဓိရေစတယ္ဆိုတာက ဂုဏ္ေတာ္ပြားရင္ဥပစာရသမာဓိအထိ ရပါတယ္။ ခဏိကသမာဓိရရင္ပဲ ဝိပႆနာတရားအားထုတ္လုိ႔ ရၿပီဆေို တာ ့ ဥပစာရသမာဓိဆုိ အထူးေၿပာစရာ မလုိ ေတာ့ပါဘူး။ ပုိလုိ႔ေတာင္ေကာင္းပါေသးတယ္။ ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္သူ ေတြအတြက္လည္းပဲ အလုိအပ္ဆုံး ၀ိပႆနာအေျခခံ သမာဓိကို ရသြားေတာ့တာပါ။ Crd : ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ) Monday, April 22 - 28 , The Voice JournalSee More

တုံ႔လွည့္ ေက်ဇူးဆပ္ႏုိင္ ထူးေစ

မနက္မုိးလင္းထဲက က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနတဲ့ ဘာ၀နာကမၼဌာန္းကို ေခတၱနားကာ လုိဏ္္ဂူေတာ္အတြင္းကေန ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္မိသည္ ေနာက္မ်ားမၾကာမွီမွာ ေန႔ခင္းဆြမ္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မည္မုိ႔ ဆြမ္းခံၾကြရန္ ၿပင္ဆင္လုိက္၏။ ေက်းဌက္ တိရစာၦန္မ်ား၏ တြန္က်ဴးသံမ်ား၊ စမ္းေရစီးက်သံမ်ားၿဖင့္ သာယာ ရႈေမာဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ေတာအုပ္ေလး မွ ေတာလမ္းေလးကေန ရႊာငယ္ေလးဆီသုိ႔ ကမၼဌာန္း စီးၿဖန္း၍ ဆြမ္းခံၾကြလာခဲ့ ၏။ ရႊာအ၀င္ ေရာက္ခါနီး အသံ တုိးတုိးေလးတစ္ခုကို မိမိနားၿဖင့္ ၾကားမိသည္၊ ပိုေသခ်ာေအာင္ ဒိဗၺေသာတအဘိဥာဏ္နားၿဖင့္ စုိက္ၿပီးၾကည့္လုိက္ေလေတာ့ ဆြမ္းေလာင္းေနက် အလွဴရွင္ ဒါယိကာမ အမယ္အုိၾကီး ႏွင့္ သူ႔သမီးတုိ႔ စကားေၿပာသံ ေလးေတြဘဲၿဖစ္၏။
    ရႊာလယ္အတြင္းရွိ တဲအုိေလး တစ္အုံးတြင္ သားအမိ ႏွစ္ဦး ေအးခ်မ္းစြာ ေနထုိင္ၾကပါသည္။ အသက္အရႊယ္ၾကီးရင့္ေသာ္လည္း ဘာသာတရား ကုိင္းရႈိင္းမႈ၊ ေမတၱာဘာ၀နာ ပြားမ်ားၿပီး ေနထုိင္ေသာ ၿဖစ္သည္ေၾကာင့္ ရုပ္အဆင္းမွာ တည္ၿငိမ္တင့္တယ္ ေနၾက၏။ အလွဴအတန္း၊ ေစတနာ သဒၵါအားၾကီးေသာ သူတုိ႔ကုိ ရပ္မိ ရပ္ဖမ်ားကလည္း ေလးစား ၾကင္နာၾက၏။ မိခင္ၾကီး၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ခင္ပြန္းလည္း ဘ၀တပါးသုိ႔ တိမ္းပါးသြားသည္မွာ ၾကာေလၿပီ သုိ႔ေသာ္ သူ႔မွာ အလြန္တရာမွ ယဥ္ေက်းလိမၼာေသာ သမီးငယ္ တစ္ေယာက္ေတာ့ ရွိေခ်ေသးသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း သားငယ္ တစ္ဦးေလာက္ လုိခ်င္ေတာင့္တ မိသည့္ ဆႏၵတစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ ထုိဆႏၵတစ္ခုက သူ႔ခင္ပြန္းေလာင္း ရွိကတည္းမွာ ၿဖစ္တည္လာသည္မွာ အမွန္၊ သူၿဖစ္ခ်င္ေသာ လုိအင္ ကုိေၿဖသိမ့္ႏုိင္လုိက္သည့္ေန႔ ထူးကုိ သူၾကဳံေတြ႔ခဲ့၏။ ထုိေန႔က မွတ္မွတ္ရရပင္
" ေမၾကီးေရ ဒီမွာ ကုိယ္ေတာ္ေလး တစ္ပါး အိမ္ေရွ ႔မွာ ဆြမ္းခံရပ္ေတာ္ မႈေနတယ္ " ဟု အိမ္အၿပင္မွာ ဆန္ဖြတ္ေနတဲ့ သမီးငယ္ရဲ ႔ ေအာ္သံေလးကို ၾကားမိ၏္။ ဒီအရပ္ ေဒသက ေခါင္ေတာ့ သာသနာၿပဳပုဂဳိလ္မ်ိဳးေတြ႔ရဖုိ႔က ခက္သည္မဟုတ္လား။ အိမ္ေရွ ႔ေလးကို ၿပတင္းေပါက္ကေန လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္မိသည္။ ဟုတ္ပါ့ ကုိယ္ေတာ္ေလး တစ္ပါးပါလား ကိုယ္ေတာ္ေလးကို အေ၀းကေန ၿမင္ၿမင္ၿခင္း လွဴခ်င္တန္းခ်င္စိတ္ ခ်က္ခ်င္း ၿဖစ္ေပၚမိသြားသည္.။ ဒါနဲ႔ ခ်က္ထားတဲ့ ဟင္း၊ ထမင္းကို ခူးခပ္ၿပီး ကုိယ္ေတာ္ေလးဆီသုိ႔ သမီးကိုပါ ေခၚကာ လွမ္းလာခဲ့ေတာ့၏။ ကုိယ္ေတာ္ေလးကုိ ဦးခုိက္ဖူးေမာ္ၿပီး ဆြမ္းဟင္း မ်ားကို ဆပ္ကပ္လွဴဒါန္းၿပီးေနာက္ ကုိယ္ေတာ္ေလး၏ သာဓုအႏုေမာဒနာတရား ကုိနာယူပူေဇာ္ေနမိသည္။ ကုိယ္ေတာ္ေလးကလည္း ထုိေန႔အတြက္ ဆြမ္းဟင္းၿပည့္စုံၿပီမုိ႔ ၾကြလာရာလမ္းအတုိင္း ၿပန္ၾကြဖုိ႔ၿပင္လုိက္သည္။ ထုိအခ်ိန္ တြင္ " အရွင္ဘုရား ေခတၱဆုိင္းငံေတာ္မႈပါအုံး ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္မ မွာ အရွင္ဘုရားကုိ ၿမင္ၿမင္ေတြ႔ၿခင္း မိမိသားေတာ္ တစ္ဦးကဲ့သုိ႔ ခံစားမိရုံမွ်မက၊ အရွင္ဘုရားရဲ႔ တည္ၾကည္တင့္တယ္ေသာ အမႈအရာ အက်င့္ၿမတ္တုိ႔ကုိလည္း ၾကည္ညိဳမိပါသည္ ဘုရား၊ ထုိ႔အတြက္ေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္မရဲ ႔ ေနအိမ္မွာ ေန႔စဥ္ ဆြမ္းအလွဴခံေပးေတာ္မႈပါ ဘုရား" မိမိႏႈတ္ကေန ဖြင့္ေလွ်ာက္ထားလုိက္၏။ ကုိယ္ေတာ္ေလးထံမွ " ဒါယိကာမၾကီး ဆႏၵအတုိင္း ၿပည့္ေၿမာက္ေအာင္ ေန႔တုိင္းဆြမ္းခံၾကြေတာ္မႈမယ္" ဟု မိန္႔ဆုိသံကို ၾကားလုိက္ရရင္ ရင္တြင္ ၾကည္ႏႈးပီတိ ၿဖစ္ရသည္မွာ ေၿပာမၿပတက္ေအာင္ပင္။ သားေတာ္ေလးတစ္ပါး ရလုိက္ၿပီဟု စိတ္ထဲက အသိနဲ႔ တကြ ေလာင္းလွဴခြင့္ရလုိက္ေသာ ဒါနကုသုိလ္ ပီတိအရွိန္တုိ႔ေၾကာင့္ မိမိအိမ္ထဲကုိ မည္သုိ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းလာမိမွန္းကို မသိေတာ့ ေပ။ အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ သမီးငယ္မ်က္ႏွာကို လွမ္းၾကည့္မိေတာ့ သူလည္း ၿပဳံရႊင္ ေပ်ာ္ၿမဴးေက်နပ္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ၿမင္ရေတာ့ ထုိေန႔အတြက္ ႏွစ္ဦးသား ထမင္းစားဖုိ႔ေတာင္ သတိမရခ်င္ေတာ့ ၾကည္ႏႈးပီတိေတြက သူတို႔ရင္ထဲမွာ အၿပည့္ၿဖစ္ေနသည္မုိ႔..။
    တစ္ေန႔ေတာ့ သူ ေတာထဲကိုသြားခါနီးေလးကုိ အိမ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ သမီးငယ္ၿဖစ္သူကို လွမ္းေၿပာလုိက္တယ္။ " ခ်စ္သမီး ဟုိေနရာမွာကေတာ့ ႏွစ္ခ်ိဳ ႔ဆန္ ဆန္ေဟာင္းကေလး ေတြရွိေလရဲ ႔၊ ဟုိေနရာမွာကေတာ့ ႏြားႏုိ႔ ေတြ႔ရွိတယ္၊ ဟုိေနရာမွာ ေထာပတ္ရွိတယ္၊ ဟုိမွာေတာ့ တင္လဲခဲေတြရွိတယ္။ သင္၏ေမာ္ေတာ္ၾကီး ဆြမ္းခံၾကြလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဆြမ္းကို ခ်က္ၿပီး ႏြားႏုိ႔ ေထာပတ္ တင္လဲတုိ႔ၿဖင့္ ေရာစပ္ၿပီးေတာ့ လွဴဒါန္းပူေဇာ္လိုက္ေနာ္၊  သမီးလည္း လွဴဒါန္းၿပီး ပိုတာကို စားလုိက္ေနာ္ " ဟု မွာၾကားလုိက္တယ္။ ဒီလုိ ဒါယိကာမၾကီးေၿပာတဲ့ စကားသံေလးကုိ ကိုယ္ေတာ္ေလးၾကားမိၿခင္းပါ။
    မိမိၾကားမိတဲ့ ေနရာက ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ သကၤန္းရုံဖုိ႔ ထားရွိထားတဲ့ ရႊာအ၀င္ေနရာေလးမွာပါ။ သကၤန္ေလးရုံၿပီးေတာ့ သကၤန္းရုံၿပီးစမွာ သပိတ္အိတ္ အတြင္းကေန သပိတ္ကုိ ထုတ္ၿပီးေတာ့ ဆြမ္းခံဖုိ႔ရန္ ၿပင္လုိက္တဲ့ အခ်ိန္အခါမွာ လွမ္းၿပီးၾကားမိတာပါ။ ဆက္ေၿပာမည့္ စကားေလးကို ဆက္ၿပီးေတာ့ စူးစုိက္ အာရုံခံလုိက္မိတယ္။ " အေမေရာ ဘာစားမလဲ။ အေမ့အတြက္ ဘာၿပင္ဆင္ထားလုိက္ရမလဲ " ဟု သမီးငယ္ ၿဖစ္သူက ေမးလုိက္၏။
"ငါကေတာ့ မေန႔တုန္းက က်န္တဲ့ ထမင္းၾကမ္းေလးကို ပအုန္းရည္နဲ႔ ခုစားၿပီးၿပီ " လုိ႔ အေမၾကီးကလွမ္းေၿပာၿပန္တယ္။ ဒီအခါ သမီးကထပ္ၿပီး "ေန႔အခါက်ရင္ေကာ အေမဘာစားမလဲ " လုိ႔ေမးလုိက္တဲ့ အခ်ိန္အခါက်ေတာ့ "ေန႔အခါေတာ့ကြယ္ ဟင္းရႊက္ကေလးနဲ႔ ဆန္ကဲြေလးနဲ႔ ေရာၿပဳတ္ထားတဲ့ ခ်ဥ္စပ္စပ္ရွိေနတဲ့ ယာဂုေလးကိုပဲ ငါ့အတြက္ စီစဥ္ထားလုိက္ေပေတာ့ " လုိ႔ ဒီလုိေၿပာလုိက္ၿပီး ေတာလမ္းေလးဆီသုိ႔ ထြက္ခြာသြားတာကုိ ၿမင္လုိက္တယ္။
  

.    .ဒီေၿပာေနတဲ့ စကားသံကုိ မိမိ ၾကားလုိက္မိေလေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးမေကာာင္းၿဖစ္သြားမိတယ္။ ၿပီးေတာ့ မိမိတစ္ကုိယ္တည္း အေတြးထဲ၀င္လာတာကေတာ့ " ဥပါသိကာမၾကီးက မအုန္းရည္နဲ႔ ေရာထားတဲ့ ယမန္ေန႔က က်န္ေနတဲ့ ထမင္းၾကမ္းကိုေတာ့ စားၿပီး၊ ေန႔အခါက်ေတာ့လည္း ဆန္ကဲြေလးနဲ႔ ဟင္းရႊက္နဲ႔ေရၿပဳတ္ထားတဲ့ ခ်ဥ္စပ္ အရသာရွိေနတဲ့ ယာဂုေလးကို စားမယ္လုိ႔ေၿပာေနတယ္၊ သင့္အတြက္က်ေတာ့ ဆန္ေကာင္းေတြ ေထာပတ္ေတြ တင္လဲေတြ ပ်ားေတြ ဒါေတြနဲ႔ ေရာစပ္ၿပီးေတာ့ ဆြမ္းကို က်က်နန လွဴခုိင္းေနၿပီ။ ဘာအတြက္လွဴေနတာလည္းလုိ႔ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ေတာ့လည္း ဒီ ဒါယိကာမၾကီးက သင့္ကို အမွီၿပဳၿပီးေတာ့ လယ္ေတြ ရဖုိ႔ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တခ်က္လည္း မရွိဘူး။ ယာေတြ ထမင္းေတြ ရဖုိ႔ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တခ်က္ေတြလည္း မရွိၿပန္ဘူး ဘာကိုေမွ်ာ္လင့္သလဲ ဆုိေတာ့ လူခ်မ္းသာ နတ္ခ်မ္းသာ နိဗာန္ခ်မ္းသာ ဆုိတဲ့ လူနတ္ နိဗာန္ သုံးတန္ေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာတုိ႔ကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တ ၿပီးေတာ့ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ ေနပါသေကာဟု သုံးသပ္မိလုိက္တယ္။ ထပ္ၿပီးေတာ့ " သင္သည္ ဒီဒကာမၾကီး ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တေနတဲ့ လူနတ္ နိဗာန္ သုံးတန္ေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ေတြကုိ သမၸတိေတြကုိ ေပးဖုိ႔ရန္အတြက္ စြမ္းအားရွိပါရဲ ႔လား စြမ္းအားမရွိ ၿဖစ္ေနေလေရာ့သလားလုိ႔ " မိမိကုိယ္ကုိ ေမးၾကည့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ မိမိတစ္ကုိယ္တည္း စိတ္ထဲကေနၿပီး " ဤဆြမ္းကုိ ရာဂတန္းလန္းနဲ႔ ေဒါသတန္းလန္းနဲ႔ ေမာဟ တန္းလန္းနဲ႔ သင္ကဲ့သုိ႔ေသာ ပုဂုိလ္မ်ိဳးကေတာ့ မစားသုံးထုိက္ေတာ့ဘူး" ဟု ႏွလုံးပုိက္ၿပီးေတာ့ သပိတ္ကုိ သပိတ္အိပ္ထဲထည့္၊ နားပတ္ကြင္းအိမ္ထဲမွာ တပ္ထားတဲ့ နားပတ္သီးကို ၿဖဳတ္လုိက္တယ္၊ ၿဖဳတ္ၿပီး သကၤန္းရုံကုိ ဖ်က္ၿပီး ၿပန္လွည့္လာခဲ့ေတာ့တယ္။ မိမိ သီတင္းသုံး က်င့္ၾကံရာ ကႆကလုိဏ္ဂူကို ၿပန္ၾကြလာလုိက္ေတာ့တယ္။ လုိဏ္ဂူအတြင္း ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္အခါမွာေတာ့ သပတိ္ကုိ ကု႗င္ေညာင္ေစာင္းေအာက္မွာ ထားလုိက္တယ္။ အေပၚရုံ ဧကသီကိုလည္း သကၤန္းတန္းေပၚမွာ တင္ထားလုိက္ၿပီးေနာက္ ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကို ပုိင္ပုိင္ႏဳိင္ႏုိင္ခ်လုိက့္တယ္။ အရဟတၱဖုိလ္ မေရာက္မခ်င္း ဒီလုိဏ္ဂူအတြင္းမွ ငါဘယ္ေတာ့မွ မထြက္ေတာ့ဘူးလုိ႔ စိတ္ကေန ေဆာက္တည္လုိက္တယ္။ ဒီလုိေဆာက္တည္ၿပီးေတာ့ တကယ္လက္ေတြ႔ သမထ-၀ိပႆနာ ဘာ၀နာေတြကုိ ပြားမ်ားအားထုတ္ေတာ္မႈလုိက္တယ္။ ေနာက္ဆုံး က်င့္ၾကံအားထုတ္လုိက္တာ ေနာက္ဆုံးပန္းတုိင္ၿဖစ္တဲ့  အာသေ၀ါကုန္ခမ္းတဲ့ ရဟႏၱာ အၿဖစ္ကုိ ဆုိက္ေရာက္ေတာ္မႈၿပီီး လုိဏ္ဂူေတာ္ထဲမွာဘဲ ထုိင္ၿပီးေတာ့ သီတင္းသုံးေနေတာ္မႈလုိက္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ လုိဏ္ဂူတံခါး၀ သစ္ပင္မွာအုပ္စုိးၿပီး ေနထုိင္တဲ့ နတ္က မိမိေရွ႔ေမွာက္မွာ လာေရာက္ဖူးေၿမာ္လာတာကုိ ေတြ႔လုိက္၏။ ၿပီးေတာ့ ထုိနတ္သားက ေလွ်ာက္ထားေလရဲ ႔ " ေယာက်္ားၿမတ္၊ ေယာက်္ား အာဇာနည္ ၿဖစ္ေတာ္မႈပါေပေသာ အရွင္ဘုရားအား တပည့္ေတာ္ ရွိခုိးပါတယ္။ ဆင္းရဲၿခင္း ကင္းေတာ္မႈေသာ အရွင္ၿမတ္ဘုရား ၊ အရွင္ၿမတ္ဘုရား၏ သႏၱာန္မွာ အာသေ၀ါတရားေတြ ကုန္ခန္းသြားၿပီ ၿဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရွင္ဘုရားသည္ ကံ ႏွင့္ အက်ိဳးတရားကုိ ေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တၿပီးေတာ့ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ေနတဲ့ အလွဴေကာင္း အလွဴမွန္ဟူသမွ်ကို စုိးယူပုိင္သ ခံယူေတာ္မႈထုိက္တဲ့ ဒကၡိေဏယ်ပုဂုိလ္အစစ္ ၿဖစ္ေတာ္မႈပါေပတယ္ " လုိ႔ ဒီလုိေလွ်ာက္ထားၿပီး ထပ္ၿပီး တုိက္တြန္းၿပန္ေသးရဲ ႔။
" အရွင္ဘုရား…ဆြမ္းအလုိ႔ဌာ ရႊာအတြင္းသုိ႔ ၾကြ၀င္ေတာ္မႈၾကတဲ့ အရွင္ဘုရားကဲ့သုိ႔ေသာ ရဟႏၱာပုဂုိလ္ေတြကုိ ဆြမ္းလွဴဒါန္းပူေဇာ္ရၿခင္း တည္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အသက္အရႊယ္ ၾကီးရင့္ေနတဲ့ အိုမင္းမစြမ္းၿဖစ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးေတြသည္ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲ ဒုကၡမွ လြတ္ေၿမာက္ၿပီး သြားႏုိင္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရွင္ဘုရား ဆြမ္းကုိ ၾကြေရာက္ၿပီး ခ်ီးၿမွင့္အလွဴခံေပးေတာ္မႈပါ" ဆုိၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္ ထားတုိက္တြန္းၿခင္းပါ။
ထုိေလွ်ာက္ထားၿပီး အၿပီးမွာေတာ့ မိမိလည္း ဆြမ္းစားခ်ိန္ မွီေသးသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ဆြမ္းအလွဴခံ ၾကြလာလုိက္ေတာ့တယ္။ ဒါယိကာမၾကီး သမီးေလာင္းလွဴသည့္ ဆြမ္းအလွဴကုိ ခံယူၿပီးေနာက္ သာဓု အႏုေမာဒနာ တရားေဟာၾကားက တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္ေသာ ေၿခလွမ္းမ်ားၿဖင့္ မိမိသီတင္းသုံးရာဆီသုိ႔ ၾကြလွမ္းေတာ္မႈခဲ့လုိက္ေတာ့၏္။
    မေထရ္ၿမတ္ၾကီး ဆြမ္းအလွဴခံၿပီးေနာက္ ဒါယိကာမၾကီးလည္း ေတာထဲကေန ၿပန္ေရာက္လာတယ္ ၿပီးေတာ့ သူ႔သမီးကို " ခ်စ္သမီး အေမေၿပာတဲ့အတုိင္း ေလာင္းလွဴလုိက္လားသမီး" ဟု ခရီးေရာက္မဆုိက္ေမးလုိက္တယ္။ ထုိအခါမွာ သမီးက " ဟုတ္ ေမၾကီး သမီးေလာင္းလွဴၿပီးပါၿပီ ဒီေန႔ အကုိေတာ္ကုိ ဖူးရတာ ခါတုိင္းေန႔ေတြနဲ႔ မတူဘူးအေမ ပိုၿပီး ရႊင္ၿပ တင့္တယ္ တည္ၿငိမ္သြားသလုိဘဲ အေမ၊ သမီးေတာင္ ဖူးေဖာ္ ၾကည္ညိဳလုိ႔ မ၀ႏုိင္ေအာင္ဘဲ အေမရယ္" ဟုေၿပာလုိက္တယ္။ ထုိအခါမွာ မိမိလည္း " သမီးရဲ ႔ အကုိေတာ္ကေတာ့ ရဟန္းကိစၥၿပီးေၿမာက္ သြားၿပီ ထင္တယ္၊ ၾကည္ႏႈးပီတိ ၿဖစ္လုိက္တာ သမီးရယ္" ဟုဆုိကာ ေၿမၿပင္တြင္ ပဆစ္တုပ္ေကြး ထုိင္ခ်လုိက္ ကာ တလွမ္းၿခင္း တေရႊ ႔ေရႊ ႔ၿပန္ၾကြသြားေတာ္မႈေသာ ကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ကို ဖူးေမာ္ရွိခုိး ပူေဇာ္လုိက္ေလေတာ့၏………………..။။။။။။။။။။။။။။။ 
စာၾကြင္း။ ။ ဖားေအာက္ေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ (ေသရာေညာင္ေစာင္း ေလ်ာင္းစက္ေသာအခါ) တရားေတာ္မွ ဆြမ္းကုိ တုံ႔လွည့္ တဖန္ ပူေဇာ္တဲ့ လုပ္ငန္းရပ္မွာ စံၿပၿဖစ္တဲ့ မဟာမိတၱ (အယ်မိတၱ) မေထရ္ၿမတ္ၾကီးအေၾကာင္းကို ေဟာၿပထားသည္ကုိ ၀တၱဳသဖြယ္ ခံစားတင္ၿပထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး၏ တရားေတာ္မွ မႈရင္းအတုိင္း ေကာက္ႏႈတ္ တင္ၿပထားပါသည္။ တခ်ိဳ႔ အမွားအယြင္းမ်ား ရွိပါက မိမိတြင္ မႈတည္ပါေသာေၾကာင့္ နားလည္ ခြင့္လြတ္ ၿပင္ဆင္ေပးၾကဖုိ႔လည္း ေတာင္းဆုိပါသည္။ မိမိအေနနဲ႔ေတာ့ ကုိယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီး၏ မိမိဆြမ္းဒါယိကာမ တုိ႔အေပၚထားရွိေသာ ေစတနာ၊ သုံးသပ္နားလည္ သိၿမင္တက္ေသာ ခံယူခ်က္ ႏွင့္ ဥာဏ္ပညာ၊ မေလ်ာ့ေသာ လုံ႔လ ၀ီရိယ ရွိမႈတုိ႔အား ေလးစားပူေဇာ္ ဦးခုိက္မိပါေတာ့သည္။ ၿပီးေတာ့ " ငါေကာ ငါလုပ္ေနရတဲ့ အလုပ္နဲ႔၊ ရေနတဲ့ လစာနဲ႔  ထုိက္တန္တဲ့ တုံ႔ၿပန္မႈမ်ိဳးေတြ ေပးစြမ္းႏုိင္ၿပီလား " ဆုိတာကို မိမိကုိယ္ကုိ ထပ္ခါထပ္ခါ ၿပန္ေမးၾကည့္မိ၏။ တုံ႔လွည့္တဖန္ ေက်းဇူးဆပ္ဖူးခ်င္စိတ္တုိ႔ ၿဖစ္ေပၚလာမိသည္ေတာ့ အမွန္။ မိတ္ေဆြေအပါင္းအသင္းတုိ႔လည္း မိမိတုိ႔ ရပ္တည္ေနေသာအသင္းအဖဲြ ႔၊ မိမိတုိ႔ အေပၚတြင္ ထားရွိခဲ့ၾကေသာ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းတုိ႔မ်ား၏ ေမတၱာေစတနာ ေက်းဇူးတရားမ်ားကုိလည္း ၿပန္လည္ၿပီးေတာ့ တုံ႔ၿပန္ ေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္ၾကေစေၾကာင္း ဆုမြန္ ေကာင္းၿဖင့္ ႏွစ္သစ္မွာ ေတာင္းဆုေခြ်လုိက္မိပါေတာ့သည္.။
                             ၿငိမ္းေအးထြန္း ၁၃.၄.၂၀၁၃ (သၾကၤန္အၾကိဳေန႔)